Çoklu alıntı yapamadım kızlar mobildeyim.
Ben zaten 4x4lük hayat istemiyorum, çünkü kimse kusursuz bir hayata sahip değil. Istediğim biraz mutluluktu. Mesela bugün yoruldun dinlen diyebilir, iki çift tatlı söz söyleyebilir ne biliyim. Ama yok, sanki benim evladım, sanki ben analarıyım sanki ben yapmak zorundayım. Evime tv kumandasını almak istiyorum, kitap okumak istiyorum, kendime vakit ayırmak istiyorum. Ama yok nerdeee?
Allahtan tek dileğim eylülde kaçmak burdan.Bu yaşıma kadar nasıl katlanmışım kendime inanamıyorum. Ama artık tükeniyorum. Kardeşim yüzmeye gidiyor.
Haftada bir gün babam evde, o zaman bile sumoshh kalk kardesine bak diyor. sumosh sofrayi kur sumosh şunu yap. Artık saygım kalmadı, eskiden susardım artik aileme cevap veriyorum. Yeter diyorum hergün yüzlerine karşı yeter diye bağırıyorum. Ama umurlarında mı? Tabiki hayır. Şükretmeye gelince, böyle şükrederek de mutlu olunmuyor