Bu sorular bana hep çocukken çok muhatab olunan annenimi babanımı daha
çok seviyorsun sözünü hatırlatır. Bana çok anlamsız geliyor. Öyle farklı ki
yaşanan duygular mukayese etmek imkansız. Eşim olmasaydı çocuğum da yoktu,
çocuğum canım benim bir parçam ama eşimde hayat arkadaşım canyoldaşım benim.
Yarın bir gün çocuklar yuvadan uçup gittiğinde evliliğe iki kişi başladığımız gibi
yine en zor günlerimizi beraber yaşayıp birlikte sonlandıracağız inşallah eşimle.
Eşime duyduğum sevgide aşk var, tutku var çocuklarıma duyduğum sevgide
merhamet, hoşgörü, annelik o taa içinizden kopan bambaşka duygular var.
Evet ikiside sevgi ama inanın içerdikleri bambaşka şeyler.
O yüzden ne önce eşim, ne de çocuklarım diyebilirim.
Politik olacak ama herikiside hep birlikte diyorum.