- Katılım
- 8 Şubat 2024
- Mesajlar
- 10.052
- Emoji Skoru
- 14.830
- Puanlar
- 228
Konu kayınvalide zorbalığı değil o zaman dediğiniz gibiyse
Konu kayınvalide zorbalığı değil o zaman dediğiniz gibiyseSon konusuna baktım da aşırı inatçı ve sabit fikirli.
Kahvaltıya annesine gitmek değil derdi tam istediği saatte gitmek. Bu kadar hep benim istediğim gibi olsun insanlarıyla hayat zor oluyor. Allah çevresine sabır versin
Dediklerinize katılıyorum, o sözden sonra ben görüşmeyi de tamamen keserdim ama konu sahibinin tartışma sebebi gidip gitmemek veya ilk hangisine gitmek değil. Kahvaltı saatinde gitmemekKarısının ailesiyle kahvaltı yapmak eşi niye bu kadar rahatsız ediyor? Geçen sene de bayramda eş ailesine gidilmiş. Kadınların ailesinin de bayramı değil mi, onların evinde de ailece bayram kahvaltısı yapılmasın mı? Çoğu ailede gelenekselleşmiş, kadının ailesi de çoğu aileden biri değil mi? İlk bayramda beni kırmadın aileme gittik diyip jest yapıp bu bayram niye karısını ailesine götümüyor? Şaka gibi, millet kocasının ailesinin öncelikli olduğunu düşünüyor. Her bayram koşarak kayınvalidemin evine giderim yazıyorlar. Anne babalarınızın da çoluk çocuk kalabalık bayram kahvaltısı etme hakları yok mu? Hele biri kendi ailesinde takılıp eşinin ailesine gitmeyen kadına yorum yapıyor. Sonra da burada eş ailesini şikayet edenlere mesafe koy görüşme yazıyorlar.
Kayınvalide ilk bayram oğlum boşansın senden demiş. Hepiniz mi bunu işitip yutardınız, hiç duymamış gibi bayram sabahı gider yer içerdiniz?
İyi bayramlar. Eşimin tarafında böyle bir gelenek yoktu ben çıkarttımArkadaşlar tekrar merhaba. Herkesin bayramını kutluyorum. Eşimle yakın zamanda ailesi yüzünden bi tartışmam olmuştu o zamandan beri asla ona düzelmedim. Günlerce konuşmadım doğruyu, yanlışı tarttım, kendimi ve onu sorguladım. Kendisi özür diledi defalarca konuşmaya çalıştı en son oturdum çok net konuştum sınırımı çizdim, anlaşmazlık devam ederse hiç çekinmeden yolumu ayıracağımı da söyledim. Benim de sınır çizemediğim hatalı yanlarım elbette vardır kimse dört dörtlük değil o zamandan beride mesafemi koyup birşeyleri ölçerek düşünerek ilerliyorum hem kendimi hemde gelecekte ne bekler değişir mi falan. Ben daha bunları düşünürken bayram sabahı tartışması yaşadık. Saat 4 uyumaya geçtik bayram namazına gidecek alarm falan kurdu sonra sabah erken kalkıcaz sende uyu dedi niye dedim annemlere gidecez kahvaltıya dedi. Bende sinirlendim madem öyle planın var niye haberim yok dedim gecenin 4nde mi söylüyorsun dedim sonra sabahın kör şafak vaktinde mi gidicez evinde yapsan ne olur falan dedim. Eşim bunun bir adet olduğunu söylüyor erkekmiş önce erkek anasına babasına gidilirmiş. Bu arada ben niye ilk oraya gidiyoruz demedim kahvaltıyı evde yapıp 11 de gidebiliriz ne biliyim 10 da gideriz yada. Biz önceki bayramda da aynı tartışmayı yaşadık ilk gün gittik kayınvalidem bana kalkıp annene yarın gidersin dedi ve ben tek çocuğum ilk bayramımdı daha 15 günlük evliydim. Ben tabiki hayır bugün gidicez dedim ama et falan bir sürü mesele çıkardı onun yüzünden ailemin evine akşam 9da gitmiştim. Onun için kinliyim açıkçası beni aynı şehirdeki 15 20 dklık mesafede tek çocuğu ben olan aileme yarın gidersin diye bi hadsizlik yapmasını hiç bir zaman sindiremedim. Aleme yardım edemedim akşam gittiğimiz için hala içime batıyor durum. Bu sabah erkeğin ailesine kahvaltıya gitmek kimine göre bir adet olabilir biliyorum beni eleştirenlerde olacak ama böyle adaletsiz erkek ailesini üstte tutan kendinin 3 çocuğu yanındayken ailemin tek çocuğu olarak ilk bayramımda ailemin bi elini öpmeye gitmemi istemeyecek kadar kendine müslüman, vicdansız insanların evine sabah kahvaltıya gitmek istemiyorum. Eğer adaletli gerçekten iyi niyetli olsalardı yemin ederim gocunmazdım sabah onları kahvaltıya öğlen sonu anneme yemeğe giderdim. Ama bazı şeyleri görünce aynı düşünemiyorum. Bu arada önce oraya gitmek mesele değil zaten benim ailemden daha yakın oturuyorlar sonrasında kendi aileme gidip rahat oturmak daha mantıklı. Mesele düşünce mesele adaletsizlik. Çok allak bullak bi haldeyim hormonlarım da anormal bende şuan anormal duygular içerisinde olabilirim. Evliliğimden artık mutlu değilim onuda istemiyorum hatta kafamda hep bitirme planı var. Onsuz daha mutlu olacakmışım gibi geliyor ani karar vermemek için duruyorum öylesine. Ya ben gerçekten geçimsiz biriyim hiç birşeyi idare edemiyorum her şeye negatif bakıyorum yada bu aile ve bu eş beni bu hale getirdi. Ama bence temelin altında aileyi hiç sevmemem yatıyor. Ve finalde öğrendiğim şu ki sadece bir insanla evlenmiyoruz o insanın ailesiylede evleniyoruz ve aile kendi kafamıza göre yapımıza göre değilse sevemiyoruz bu işkenceden ibaret oluyor. Şuan midem bulanıyor bir dk bile uyumadım tartıştık ful zaten. Gitsem bir dert gitmesem bin dert. Eşime saatlerdir saydırıyorum oda benden geri kalmadı bu arada. Şimdi gitti namaza gelince ya insan gibi konuşacağım yada saydırmaya devam. Napacağımı o kadar bilmiyorum ki hamilelik hormonu beni çok değiştirdi hep fevri ve sinirli düşünüyorum. Haksız olabilirim haklı olabilirim onu bile bilmiyorum o kadar ki hiç birşeyi bilmediğim noktadayım sağlıklı olarak sizler yorum yaparsanız çok sevinirim çünkü bilinmezlikte kaldım ilk defa haklı mıyım haksız mıyım onu bile bilmiyorum
Ailesini bu denli sevmediğin adamdan niye çocuk yaptın ?Arkadaşlar tekrar merhaba. Herkesin bayramını kutluyorum. Eşimle yakın zamanda ailesi yüzünden bi tartışmam olmuştu o zamandan beri asla ona düzelmedim. Günlerce konuşmadım doğruyu, yanlışı tarttım, kendimi ve onu sorguladım. Kendisi özür diledi defalarca konuşmaya çalıştı en son oturdum çok net konuştum sınırımı çizdim, anlaşmazlık devam ederse hiç çekinmeden yolumu ayıracağımı da söyledim. Benim de sınır çizemediğim hatalı yanlarım elbette vardır kimse dört dörtlük değil o zamandan beride mesafemi koyup birşeyleri ölçerek düşünerek ilerliyorum hem kendimi hemde gelecekte ne bekler değişir mi falan. Ben daha bunları düşünürken bayram sabahı tartışması yaşadık. Saat 4 uyumaya geçtik bayram namazına gidecek alarm falan kurdu sonra sabah erken kalkıcaz sende uyu dedi niye dedim annemlere gidecez kahvaltıya dedi. Bende sinirlendim madem öyle planın var niye haberim yok dedim gecenin 4nde mi söylüyorsun dedim sonra sabahın kör şafak vaktinde mi gidicez evinde yapsan ne olur falan dedim. Eşim bunun bir adet olduğunu söylüyor erkekmiş önce erkek anasına babasına gidilirmiş. Bu arada ben niye ilk oraya gidiyoruz demedim kahvaltıyı evde yapıp 11 de gidebiliriz ne biliyim 10 da gideriz yada. Biz önceki bayramda da aynı tartışmayı yaşadık ilk gün gittik kayınvalidem bana kalkıp annene yarın gidersin dedi ve ben tek çocuğum ilk bayramımdı daha 15 günlük evliydim. Ben tabiki hayır bugün gidicez dedim ama et falan bir sürü mesele çıkardı onun yüzünden ailemin evine akşam 9da gitmiştim. Onun için kinliyim açıkçası beni aynı şehirdeki 15 20 dklık mesafede tek çocuğu ben olan aileme yarın gidersin diye bi hadsizlik yapmasını hiç bir zaman sindiremedim. Aleme yardım edemedim akşam gittiğimiz için hala içime batıyor durum. Bu sabah erkeğin ailesine kahvaltıya gitmek kimine göre bir adet olabilir biliyorum beni eleştirenlerde olacak ama böyle adaletsiz erkek ailesini üstte tutan kendinin 3 çocuğu yanındayken ailemin tek çocuğu olarak ilk bayramımda ailemin bi elini öpmeye gitmemi istemeyecek kadar kendine müslüman, vicdansız insanların evine sabah kahvaltıya gitmek istemiyorum. Eğer adaletli gerçekten iyi niyetli olsalardı yemin ederim gocunmazdım sabah onları kahvaltıya öğlen sonu anneme yemeğe giderdim. Ama bazı şeyleri görünce aynı düşünemiyorum. Bu arada önce oraya gitmek mesele değil zaten benim ailemden daha yakın oturuyorlar sonrasında kendi aileme gidip rahat oturmak daha mantıklı. Mesele düşünce mesele adaletsizlik. Çok allak bullak bi haldeyim hormonlarım da anormal bende şuan anormal duygular içerisinde olabilirim. Evliliğimden artık mutlu değilim onuda istemiyorum hatta kafamda hep bitirme planı var. Onsuz daha mutlu olacakmışım gibi geliyor ani karar vermemek için duruyorum öylesine. Ya ben gerçekten geçimsiz biriyim hiç birşeyi idare edemiyorum her şeye negatif bakıyorum yada bu aile ve bu eş beni bu hale getirdi. Ama bence temelin altında aileyi hiç sevmemem yatıyor. Ve finalde öğrendiğim şu ki sadece bir insanla evlenmiyoruz o insanın ailesiylede evleniyoruz ve aile kendi kafamıza göre yapımıza göre değilse sevemiyoruz bu işkenceden ibaret oluyor. Şuan midem bulanıyor bir dk bile uyumadım tartıştık ful zaten. Gitsem bir dert gitmesem bin dert. Eşime saatlerdir saydırıyorum oda benden geri kalmadı bu arada. Şimdi gitti namaza gelince ya insan gibi konuşacağım yada saydırmaya devam. Napacağımı o kadar bilmiyorum ki hamilelik hormonu beni çok değiştirdi hep fevri ve sinirli düşünüyorum. Haksız olabilirim haklı olabilirim onu bile bilmiyorum o kadar ki hiç birşeyi bilmediğim noktadayım sağlıklı olarak sizler yorum yaparsanız çok sevinirim çünkü bilinmezlikte kaldım ilk defa haklı mıyım haksız mıyım onu bile bilmiyorum
Yani abartmışsınız ne olacak yani kahvaltıyı orda yapsanız, burda yapsanız. Sorun çıkarmaya yer arıyorsunuz gibi geldi bana.Arkadaşlar tekrar merhaba. Herkesin bayramını kutluyorum. Eşimle yakın zamanda ailesi yüzünden bi tartışmam olmuştu o zamandan beri asla ona düzelmedim. Günlerce konuşmadım doğruyu, yanlışı tarttım, kendimi ve onu sorguladım. Kendisi özür diledi defalarca konuşmaya çalıştı en son oturdum çok net konuştum sınırımı çizdim, anlaşmazlık devam ederse hiç çekinmeden yolumu ayıracağımı da söyledim. Benim de sınır çizemediğim hatalı yanlarım elbette vardır kimse dört dörtlük değil o zamandan beride mesafemi koyup birşeyleri ölçerek düşünerek ilerliyorum hem kendimi hemde gelecekte ne bekler değişir mi falan. Ben daha bunları düşünürken bayram sabahı tartışması yaşadık. Saat 4 uyumaya geçtik bayram namazına gidecek alarm falan kurdu sonra sabah erken kalkıcaz sende uyu dedi niye dedim annemlere gidecez kahvaltıya dedi. Bende sinirlendim madem öyle planın var niye haberim yok dedim gecenin 4nde mi söylüyorsun dedim sonra sabahın kör şafak vaktinde mi gidicez evinde yapsan ne olur falan dedim. Eşim bunun bir adet olduğunu söylüyor erkekmiş önce erkek anasına babasına gidilirmiş. Bu arada ben niye ilk oraya gidiyoruz demedim kahvaltıyı evde yapıp 11 de gidebiliriz ne biliyim 10 da gideriz yada. Biz önceki bayramda da aynı tartışmayı yaşadık ilk gün gittik kayınvalidem bana kalkıp annene yarın gidersin dedi ve ben tek çocuğum ilk bayramımdı daha 15 günlük evliydim. Ben tabiki hayır bugün gidicez dedim ama et falan bir sürü mesele çıkardı onun yüzünden ailemin evine akşam 9da gitmiştim. Onun için kinliyim açıkçası beni aynı şehirdeki 15 20 dklık mesafede tek çocuğu ben olan aileme yarın gidersin diye bi hadsizlik yapmasını hiç bir zaman sindiremedim. Aleme yardım edemedim akşam gittiğimiz için hala içime batıyor durum. Bu sabah erkeğin ailesine kahvaltıya gitmek kimine göre bir adet olabilir biliyorum beni eleştirenlerde olacak ama böyle adaletsiz erkek ailesini üstte tutan kendinin 3 çocuğu yanındayken ailemin tek çocuğu olarak ilk bayramımda ailemin bi elini öpmeye gitmemi istemeyecek kadar kendine müslüman, vicdansız insanların evine sabah kahvaltıya gitmek istemiyorum. Eğer adaletli gerçekten iyi niyetli olsalardı yemin ederim gocunmazdım sabah onları kahvaltıya öğlen sonu anneme yemeğe giderdim. Ama bazı şeyleri görünce aynı düşünemiyorum. Bu arada önce oraya gitmek mesele değil zaten benim ailemden daha yakın oturuyorlar sonrasında kendi aileme gidip rahat oturmak daha mantıklı. Mesele düşünce mesele adaletsizlik. Çok allak bullak bi haldeyim hormonlarım da anormal bende şuan anormal duygular içerisinde olabilirim. Evliliğimden artık mutlu değilim onuda istemiyorum hatta kafamda hep bitirme planı var. Onsuz daha mutlu olacakmışım gibi geliyor ani karar vermemek için duruyorum öylesine. Ya ben gerçekten geçimsiz biriyim hiç birşeyi idare edemiyorum her şeye negatif bakıyorum yada bu aile ve bu eş beni bu hale getirdi. Ama bence temelin altında aileyi hiç sevmemem yatıyor. Ve finalde öğrendiğim şu ki sadece bir insanla evlenmiyoruz o insanın ailesiylede evleniyoruz ve aile kendi kafamıza göre yapımıza göre değilse sevemiyoruz bu işkenceden ibaret oluyor. Şuan midem bulanıyor bir dk bile uyumadım tartıştık ful zaten. Gitsem bir dert gitmesem bin dert. Eşime saatlerdir saydırıyorum oda benden geri kalmadı bu arada. Şimdi gitti namaza gelince ya insan gibi konuşacağım yada saydırmaya devam. Napacağımı o kadar bilmiyorum ki hamilelik hormonu beni çok değiştirdi hep fevri ve sinirli düşünüyorum. Haksız olabilirim haklı olabilirim onu bile bilmiyorum o kadar ki hiç birşeyi bilmediğim noktadayım sağlıklı olarak sizler yorum yaparsanız çok sevinirim çünkü bilinmezlikte kaldım ilk defa haklı mıyım haksız mıyım onu bile bilmiyorum
Kanki sakin ol hepimiz bayram kutluyoruzBeğenmedim atanlar neyine beğenmedi anlamıyorum ailecek bir arada olduğumuz 3 5 gün var . O yuzden bir tarafıma hiç zor gelmiyor sabah erkenden kalkmak . Annem kayinvalidem hiç fark etmiyor eğer kayinvalidem bayram dolasiyla memlekete gitmeseydi eşimle ben evde kahvaltı hazırlayıp her iki aileyi de çağırmayı düşünüyorum. Bilmiyorum bence çok güzel bir arada olmak çocuklarıma da böyle aşılamak istiyorum 25 yaşındayım babamın elini öpüp harçlık aldım saat 8 de
Bende 35 yasinda hala harçlık alanlardanim..çocuklarıma harçlık verene gerek yok deyin hemencalmayin derken babam uzatır uzatmaz aldimcBeğenmedim atanlar neyine beğenmedi anlamıyorum ailecek bir arada olduğumuz 3 5 gün var . O yuzden bir tarafıma hiç zor gelmiyor sabah erkenden kalkmak . Annem kayinvalidem hiç fark etmiyor eğer kayinvalidem bayram dolasiyla memlekete gitmeseydi eşimle ben evde kahvaltı hazırlayıp her iki aileyi de çağırmayı düşünüyorum. Bilmiyorum bence çok güzel bir arada olmak çocuklarıma da böyle aşılamak istiyorum 25 yaşındayım babamın elini öpüp harçlık aldım saat 8 de
Açıkçası eşinizin bu kararı verirken size sorması gerekirdi. İkincisi kayınvalideniz ailene bugün gitme diyemez. Zaten onu görmeye gitmişsin,tabi ki kendi aileni de göreceksin. İkincisi hamilelikte insan daha hassas olabiliyor siz yine de boşanma meselesini hemen düşünmeyin. Çünkü ben ortada çözülmeyecek bir problem göremiyorumArkadaşlar tekrar merhaba. Herkesin bayramını kutluyorum. Eşimle yakın zamanda ailesi yüzünden bi tartışmam olmuştu o zamandan beri asla ona düzelmedim. Günlerce konuşmadım doğruyu, yanlışı tarttım, kendimi ve onu sorguladım. Kendisi özür diledi defalarca konuşmaya çalıştı en son oturdum çok net konuştum sınırımı çizdim, anlaşmazlık devam ederse hiç çekinmeden yolumu ayıracağımı da söyledim. Benim de sınır çizemediğim hatalı yanlarım elbette vardır kimse dört dörtlük değil o zamandan beride mesafemi koyup birşeyleri ölçerek düşünerek ilerliyorum hem kendimi hemde gelecekte ne bekler değişir mi falan. Ben daha bunları düşünürken bayram sabahı tartışması yaşadık. Saat 4 uyumaya geçtik bayram namazına gidecek alarm falan kurdu sonra sabah erken kalkıcaz sende uyu dedi niye dedim annemlere gidecez kahvaltıya dedi. Bende sinirlendim madem öyle planın var niye haberim yok dedim gecenin 4nde mi söylüyorsun dedim sonra sabahın kör şafak vaktinde mi gidicez evinde yapsan ne olur falan dedim. Eşim bunun bir adet olduğunu söylüyor erkekmiş önce erkek anasına babasına gidilirmiş. Bu arada ben niye ilk oraya gidiyoruz demedim kahvaltıyı evde yapıp 11 de gidebiliriz ne biliyim 10 da gideriz yada. Biz önceki bayramda da aynı tartışmayı yaşadık ilk gün gittik kayınvalidem bana kalkıp annene yarın gidersin dedi ve ben tek çocuğum ilk bayramımdı daha 15 günlük evliydim. Ben tabiki hayır bugün gidicez dedim ama et falan bir sürü mesele çıkardı onun yüzünden ailemin evine akşam 9da gitmiştim. Onun için kinliyim açıkçası beni aynı şehirdeki 15 20 dklık mesafede tek çocuğu ben olan aileme yarın gidersin diye bi hadsizlik yapmasını hiç bir zaman sindiremedim. Aleme yardım edemedim akşam gittiğimiz için hala içime batıyor durum. Bu sabah erkeğin ailesine kahvaltıya gitmek kimine göre bir adet olabilir biliyorum beni eleştirenlerde olacak ama böyle adaletsiz erkek ailesini üstte tutan kendinin 3 çocuğu yanındayken ailemin tek çocuğu olarak ilk bayramımda ailemin bi elini öpmeye gitmemi istemeyecek kadar kendine müslüman, vicdansız insanların evine sabah kahvaltıya gitmek istemiyorum. Eğer adaletli gerçekten iyi niyetli olsalardı yemin ederim gocunmazdım sabah onları kahvaltıya öğlen sonu anneme yemeğe giderdim. Ama bazı şeyleri görünce aynı düşünemiyorum. Bu arada önce oraya gitmek mesele değil zaten benim ailemden daha yakın oturuyorlar sonrasında kendi aileme gidip rahat oturmak daha mantıklı. Mesele düşünce mesele adaletsizlik. Çok allak bullak bi haldeyim hormonlarım da anormal bende şuan anormal duygular içerisinde olabilirim. Evliliğimden artık mutlu değilim onuda istemiyorum hatta kafamda hep bitirme planı var. Onsuz daha mutlu olacakmışım gibi geliyor ani karar vermemek için duruyorum öylesine. Ya ben gerçekten geçimsiz biriyim hiç birşeyi idare edemiyorum her şeye negatif bakıyorum yada bu aile ve bu eş beni bu hale getirdi. Ama bence temelin altında aileyi hiç sevmemem yatıyor. Ve finalde öğrendiğim şu ki sadece bir insanla evlenmiyoruz o insanın ailesiylede evleniyoruz ve aile kendi kafamıza göre yapımıza göre değilse sevemiyoruz bu işkenceden ibaret oluyor. Şuan midem bulanıyor bir dk bile uyumadım tartıştık ful zaten. Gitsem bir dert gitmesem bin dert. Eşime saatlerdir saydırıyorum oda benden geri kalmadı bu arada. Şimdi gitti namaza gelince ya insan gibi konuşacağım yada saydırmaya devam. Napacağımı o kadar bilmiyorum ki hamilelik hormonu beni çok değiştirdi hep fevri ve sinirli düşünüyorum. Haksız olabilirim haklı olabilirim onu bile bilmiyorum o kadar ki hiç birşeyi bilmediğim noktadayım sağlıklı olarak sizler yorum yaparsanız çok sevinirim çünkü bilinmezlikte kaldım ilk defa haklı mıyım haksız mıyım onu bile bilmiyorum
Aslında karşı tarafın evine çok erken gitmeniz sizin annenize daha da erken geçmenizi sağlardı. Sanırım ben öyle yapardım, eşimin evine 8'de mi gidilecek gider sonra 2-3 gibi anneme geçer ve aksamı orda noktalardım. İki tarafın da gönlü olmuş olurdu. Bazı şeyler tatlı tatlı, uyanıklıkla çözülür diye düşünüyorum. Durumu daha stabil yönetebilirdiniz belki de. İnatlaşmanın evliliğinize faydası olmadığı gibi, hamile halinizle bayramınızı zehir ettiniz.Malesef bu insan laftan anlamıyor. Şuan şoktayım gerçekten. Geçen bayramın lafını defalarca kez yaptı içinde neler biriktirmiş. Kesinlikle ve kesinlikle istemiyorum hamilelik hormonu veya farklı birşey hiç fark etmez. Bu adamla ömür çürütmeye değmez.
Yok benim meselem ilk kime gidilir değil. Burda çoğu arkadaş ondan dert yandım sanmış. Önemli değil hatta önce kayınvalideye gitmek bana görede mantıklı anneme gidip artık kafam rahat düşüncesinde olurum. Mesele bayram namazından gelir gelmez gitmek. Ve illa kahvaltıya gitmek. Kahvaltıyı evimde yapsam ne olur orda çay kahve içerim yada annemde yemek yemesem ne olur oturur kahve içer sohbet ederim. Ama bunu dayatıp benim aileme önce gidilir baba ocağım orası diye söylemleri kaldıramadım. Herkesin ki baba ocağı. Bende tek çocuğum babamın kapısını çalacak tek evlat benim. Yeğen çalar komşuda o kapıyı çalar ama evlat olarak bi ben varım. E ben 3te giderim anneme nolacak kayınvalideme 12 de gidip anneme 3te gelsem hiç sorun etmem. Ama şafak vakti baba ocağıma gidicez kahvaltı yapıcaz. Ve bu anne baba yaşadığı sürece böyle olacakmış. Bu kafa yapısı bana ters geldi
İlk bayramda adamın ailesine gidilmiş zaten ve bizde gelenektir her bayram böyle olacak diyen kocayı herkes haklı bulmuş. Sanki kendi anneleri babaları kayınvalide kayınpeder değil. Çoğunluk bizde gelenektir bizde şöyledir böyledir diyip kayınvalide evine koşmayı, kocanın istediğini yapmak gerektiğini savunmuş. Geçen bayram size gittik bu bayram benim aileme gidip kahvaltı edeceğiz diyemiyor kadın. Niye çünkü erkeklerin ailesine gidilmeliymiş gelenekmiş, kadının ailesi yok sayılmalıymış, onlar evlatlarıyla kahvaltı yapmasa da olurmuş. Kendi ailesine sonra gitsin ne var bunda deniyor. Önce gidemiyor çünkü erkeğin ailesi konum olarak daha üstte, erkeğin evine sonra gidilemez. İsteyen geceden gitsin eş ailesinin evine ama gitmek istemeyene, en azından sabahın köründe gitmek istemiyorum diyene de saygı duyulsun.Yahu kadın ilk anneme ya da annesine gitmek derdinde değilim diyor sabahın köründe kahvaltıya gitmek istemiyorum diyor yorumların %90ı hala bi bayram senin bi bayram eşinin ailesine git yazmış şaka gibi. ayrıca eşi önceden söylememiş kendi kendine plan yapmış bu en kötüsü yani emrivaki yapmış kadına üstelik bu kadın hamile hormonlardan belki daha çok uyumak ister vücudu. Ben mesela uykuyu çok severim erken kalkmayı sevmiyorum yani canı da istemeyebilir. siz nasıl ki bayram kahvaltısına çok anlam yüklüyorsunuz sizin çok önemli ama bazı kişiler için de önemli değil ben çocukluğumdan beri hiç sevmem mesela bayramları annemlere de kalktım öğlen gittim kimse de bunu dert edinmedi. Siz de kadınsınız artık bırakın kurtulun şu ayaerkil düzenden. Eşi hamile karısının gönlünce olsaydı ne olurdu mesela?
Son durumunuz ne?Kendi ailemdeyim. Eve gitmek istemiyorum ama bayram günü mü bunu yapmalıyım yoksa bayram bitince mi gelsem geri diye düşünüyorum. Ondan aşırı nefret ediyorum aynı evi aynı havayı istemiyorum.
Durum nedir, naptınız?Kendi ailemdeyim. Eve gitmek istemiyorum ama bayram günü mü bunu yapmalıyım yoksa bayram bitince mi gelsem geri diye düşünüyorum. Ondan aşırı nefret ediyorum aynı evi aynı havayı istemiyorum.
Bunları eşinize söyleyin. İnsanlarla münakaşa etmek yerine. Biz sadece okuyup yorum yaparız. Çok fevri geldniz bana aşırı inatlaşmıssınız. Bir de gebelik durumu var. Yılda 2.kez olan bişi için yuva bozmaya deger mi gebe iken bunu düşünmek lazım. Artıları eksileri vardır bunları düşününEşimin sessiz kaldığıyla alakalı bir şey dedim mi siz şaka mısınız. Eşim annesi babası öyle derken onların arkasında durup bana tavır alsa hangi akılla şuan evli olabilirim. Biz eşimle tartıştık. Ailesinede ben yansıttım çünkü kayınvalidem annene yarın gidersin dedi diye yüzüne vurmak istedim. Tartışma sebebimizin o olduğunu dayatmaları olduğunu anlasın istedim. Eşim annesiyle babasına o zaman gereken cevabı verdi. Evet tartıştık ama kalkıp bana seni boşucam haklıyım annemle babam haklı davası gütmedi ki annesiyle babasına çok tepki verdi bu normal birşey mi tepki vermeyecek. Bizim tartışmamızda boşanalım yada şiddet küfür yoktu yine bu bayram davası annesinin dediğini doğru bulmamıştım falan. Kayınvalidem, kayınbabam gelip elbette ki özür dilemedi veya pişman olmadılar bence. Ama eşim bu yapılanın ne kadar yanlış olduğunun farkındaydı. Evet problem var şuan ama abartmayın bence. Her yerde kötü eleştirme iğneleme derdindesiniz. O an ona dikkat etmedim diye bile hemen bi sorduğuma cevap ver modundasınız. Anlamadım siz her yere böyle garip şeyler mi yazıyorsunuz? Eğer biraz farkındaysanız çok objektifim haksızlığım varsa kabul ediyorum eşimin yanlışını gocunmadan yazıyorum kendi yanlışımı yazıyorum. Burda sidik yarıştırmıyorum kimseye çok mutluyum çok mutsuzum pozuda vermiyorum. Evlilikte illa ki sorunlar oluyor. Kayınvalidem, kayınbabam onu dedi diye mi boşansaydım. Eşim yapmış olsa bir saniye düşünmezdim. Zaten eşim bunu savunsa kendi açardı boşanma davası boşanırdı.