Ben de öyle her günüm ağlamakla geçiyor. Ben duş bile alamıyorum alsam saçımı tarayamıyorum , kurutamıyorum bu yüzden bu haftasonu saçlarımı kestireceğim. Yalnız olmadığıma sevinemiyorum çünkü gerçekten çok zor keşke böyle olmasalar. Allah'ıma bin şükür sağlıklı bir bebeğim var ama istiyorum ki sabah çıkalım akşama kadar gezelim akşam yemeği yapmak için eve gireyim hem kendi de seviyor dışarıda olmayı ama KUCAKTA

Bir nebze de olsa bina parkına indirip kucağımda kolum kopana kadar hava aldırıp geri eve dönüyorum. Çıkarken üstünü giydirdiğim için ağlıyor eve gelince üstünü çıkardığım için. Kabullenip sabredemiyorum da çünkü nerde ne zaman nasıl ağlayacağı belli olmuyor. Çok yoruldum , çoook ..