Canım benim öncelikle anneliğin hayırlı olsun. Başında veya ortasında her anne benzer zorluklar yaşıyor öncelikle bunu bil, yalnız değilsin. Ve atlatacaksın. Çok keyifli günlerin gecelerin olacak. Hatta inanmazsın ama bugünleri de özleyeceksin.
Eğer azcık kalan enerjinle söylediklerimi yapmaya çalışırsan ben şöyle yenmiştim bunu. Hatta eşimle yaptık. Bebeğim 2 aylıktı ve biberondan mis gibi emerken , memenin ucu ağzına değse başlıyordu ağlamaya. Tabi ben perişan oluyordum. Şunu yapmıştık. Ben bebeği emzirme pozisyonunda tutarken, eşim sağdığım sütten şırıngaya doldurmuş, göğsümün üstünden meme ucuna doğru çok yavaş şekilde akıtıyordu. Yukardan süzülen süt meme ucuna geliyordu, diğer eliyle de eşim bebeğin başını memeye yaklaştırıyordu - ağlayarak kendini geriye atmasın diye. Zorlayarak verdik ağlasa da başını memeye yaklaştırdık. Tabiki meme ucu ağzına denk getirdik bunu yaparken ve ilkinde zorlandık, ikincisinde de şırınga kullandık ve artık emiyordu meme ucunu ama 3. Kez olsa gene yapardık. Süt meme ucundan çıkıyormuş hissi yarattık. Memeyi emdikçe yukardan şırıngadan akıtmaya devam ettik. Neden biliyor musun, biberondaki hızı memede yakalayamıyor küçük bebekler. Çünkü emme kuvvetleri az. Güçlenmeleri için sürekli meme emmeleri lazım. Ama o zamana kadar yalancıktan sanki memeden de o kadar kolay emilebilir izlenimi verdik. Böylece emdikçe içerdeki süt uyarılıdı ama yukarıdanda bebeğin istediği gibi hızlı süt akıtarak onu biraz kandırmış olduk.
Bunu yaparken tabi benim üstüm çıplaktı. Bebek annenin tenine değsin, elleriyle hissetsin, kokusunu duysun, kalp atımını duysun. Stres olmayın bunu yaparken, kalbini sakin atsın. Evet annecim yapabilirsin bitanem gibi sakin sesle cümleler kurun. Pozitif olmaya çalışın o an ağlamayın, gülümseyin. Gitgide beyniniz pozitif olacak.
Çok kolaylar gelsin sağlıkla büyüt