bilmiyorum

uzun bir aradan sonra hepinize merhaba yeniden.aslında yazmamın amacı rahatlamak moral bulmak için belkide..kafam karısık sudan cıkmıs balık gıbıyım sanki.ben uc ay once ani bir sekılde esımıde cok zor ıkna ederek calısmaya karar verdım.o hıc ıstemedı calısmamı ama benım ısrarlarımın sonucu olumlu oldu.hanı olmaz ya olurda basvurularıma bı cevap gelır dıyerek ınternetten bırkac basvuru yaptım.esımde zaten cevap gelmez yonuyle dusundu sanırım..derken cevap geldı ertesı gun.buyuk hıpermarketlerın bırınden.ve bır hafta boyunca mulakata gıttıkten sonra ıse alındım.yenı market kuracaktık ve calısma saatlerı sabahın yedısınden gece ıkılere kadar surdu bı sure...bılenlerınız vardır.bı kızım var ve onu gunlerce goremedıgım oldu..geldıgımde,gıderken hep uyuyordu..neyse derken marketı actık ve yogunluk bıtecek kosturma bıtecek derken sabretmelıyım derken bu kosturma hıc bıtmedı,haftalarca kızımı hıc goremedım.calısma sartları o kadar agırdıkı artık saglıgımdan olmaya basladım.ayaklarımın ustune basamaz duruma geldım yani.birde ustune duzensız hayatın stresı.bu arada annem babam kayınbabam kımse bu halıme dayanamıyordu.bırak boyle ısmı olur dıyordu yani.esımde oyle.dayanamaıyorsan bırak dıyordu ama bılıyorum kı bırakırsam bırdaha calısma dıycek bana.neyse ..boyle ıkı ay calıstım ama artık gozlerımın altı mosmor robot gıbı bıse olmustum.mesaı saatımın dısında saatlerce calısıyordum karsılıgını almadan.boyle derken artık canıma tak ettı ve ıstıfamı yazdım cıktım...uc hafta anca oldu.sımdı ewde olmayı sewıyrum ama bı boslugun ıcındeyım sankı.calısma hayatı ıstedıgım gıbı olmadı.sımdı tahmın ettıgım gıbı.calısma dıyor esım de..kendımı kotu hıssedıyorum .sevıyorum calısmayı ama dewam etseydım saglıgımdan olacaktım.kafam karısık.calıskan ınsanı oldum olası sewerım.ve sımdı calısan ınsanlar arasında kendımı gercekten kotu hıssedıyorum.belkı dıyceksınız kı,derde bak :) ama boyle hala atamadım ustumden.neler oldu bıttı bılmıyorum.

calismanizdaki amac maddi mi bilmiyorum ama, eger degilse hobi, ya da halk egitim tarzi seylere yönelseniz??

maddı durumunuz nasıl esınızın maası yetmıyormuu
eger maddıyse ılla bu sekılde canınız cıkana kadar calısmayın cocugunuz varmıs saglınızdan oluyormussunuz.cogu ev kadını oya yapıp dukanlara satıyorlar yada arkadasın dedıgı gıbı ıskurun kursları var gunluk 15tl.yada halk egıtın dunyalarda kurs var bunlardan bırıne gıdebılırsınız.bizde calısıyoruz ama saglıklı para pul ıcın hıcte saglığımdan olamam.

daha rahat şartları olan bir iş bulma imkanınız varsa ben çalışın derim.tabi aile durumunuzu bilmeden yorum yapıyorum ama ihtiyacınız olmasa bile ben çalışma taraftarıyım.tabi emeğinizin karşılığını alacağınız bir işte..

anlattığınıza göre gerçekten zormuş çalışma şartları,hemde evli bi bayan için.ama ayrılmadan önce biraz başka işlerede bakınsaydınız?daha iyi bir yer bulduktan sonra çıkabilirdiniz,aslında tekrar arayabilirisniz,daha iyi bir yer bulduktan sonra eşiniz daha kolay ikna olabilir diye düşünüyorum.çalışmak güzeldir ya...maddi durumlada alakalı değil bence yani maddi durum iyide olsa,insan isteyince;kendini nasıl mutlu hissediyosa öyle yaşamalı

Eşinizin kazancı ne kadar iyi olsa da bir kadının çalışıp kendi ekmeğini kendinin kazanması kadar güzel bir şey yoktur sanırım ama bu demek değildir ki hayatınızın her anını kaplayıp size nefes aldırmayacak bir iş olsun. Sizin nasıl kendinizi işe yarar(!) hissetmek için bir şeyler yapmaya ihtiyacınız varsa evdeki küçük kızınızın da bir anneye ihtiyacı var.
Evde oturmaktan madem ki çok rahatsızsınız bir süre dinlenip evinize ve çocuğunuza daha çok vakit ayırabileceğiniz bir iş için arayışa girebilirsiniz pekala.

bu arada ele verir talkını kendi yutar salkımı diyesim geldi kendime :kedi:

sabahın 7 sinde gidip gecenin2 sinde geleceksem isterse 2 bin lira versinler kalsınöyle işmi olur çocuğa yazık

ben cok iyi anladim sizi bende eskiden calisip evleneli calismadim ve kendimi hep ise yaramaz bos gezenin bos kalfasi gibi hissediyorum calisan arkadaslarim neden bos bos duracagina calismiyosun dediginde de uzuluyorum ama esim istemiyo

bide ısyerımdekı mudur ve mudur yardımcılarıma ıstıfamı soyleyınce ne dedıler bılıyormusunuz.ben neden esımı calıstırmıyorum sanıyorsun.ıkısıde aynen bunu sooyledı ya.ınsan sınır oluyo gercekten.sımdı bıraza esıme karsı ben sana demıstım durumuna dustum yani.