ya kızlar haksızsınız demiyorum, tamam da ne yapayım cidden onu anlayamıyorum. arada maddi olarak çok büyük fark oluyor onu anlatamıyorum sanırım. ben düğünümde vakkodaki gelinliklere bakıp daha güzel bir şey yapalım demiştim yapmıştık da sonuçta kendi ve eşimin parasını harcıyorum yani istediğim gibi harcadım. hani o kadar lükse kaçıldı anlatabiliyor muyum. düğünü yaptığımız yer şu an istanbulda en yüksek belki ilk on içerisinde yer alıyordur. çok şükür imkanlarımız elveriyor. onlara para vereceğine eşinle maldivlere tatile git yazmış biri mesela biz evlendiğimizden beri defalarca kez gittik. yani anlatmaya çalıştığım şey şu gerçekten rahat yaşıyorken onlara taksitle şunu al şu kadar borçlan demek eşimin içine sinmiyor. çok haksız bulamıyorum onu belki dediğiniz gibi saf seviyesinde enayi biriyimdir. ama günün sonunda bir şeyler bizim görevimiz haline geliyor ben bundan rahatsızlık duyuyorum. bir de samimi olunmamasından üzülüyorum falan kisvesi altında aptal yerine konulmaya çalışmaktan. eşimin ailesi de endişeleniyor yani düğün biraz etrafa bir şeylerin gösterisinin yapıldığı bir alan iki kardeş arasındaki fark çok büyük olacak diye. yazan herkese hak veriyorum ama şu aşamada ne yapayım cidden? izin vermiyorum hiçbir şey verme mi diyeyim?
iki tane bilezik maddi durumu iyi bir insan için aslında bir güzel marka çanta parası ediyor onu yapmamak ayıp olmaz mı?
buradaki yorumların haklı tarafı var anlıyorum ve hak veriyorum zaten ama şöyle bir durumun içinde yasak mı koyayım eşime ne yapayım? bu doğru bir yaklaşım mı sizce yani objektif düşünün eşimin bir tane kardeşi var zaten.
Yani biraz anlıyorum demek istediğiniz şeyi. Bizim de hem eşimin kardeşiyle, hem benim kardeşlerimle ekonomik seviyelerimiz bi tık farklı. 10 yıllık evliyim. Eltim benden büyük, 15 yıllık filan evli.
Tabi biz evlenirken eşim de ben de züğürttük. Çalışarak elde ettik bu rahatlığımızı. Dolayısıyla düğünlerimiz ve ev eşyalarımız vs açısından fazla bir fark olmadı. Aynı gramda altın takıldı eşimin ailesi tarafından.
Ama örneğin benim ailemin durumu eltimin ailesine göre daha iyi, akrabalar da aynı şekilde. Haliyle bizim düğünümüzde daha fazla altın gelmiş oldu.
Ben çalışıyorum, memurum ama düz memur değilim. Kamuda fena olmayan bir pozisyondayım. Eşim özel sektörde çalışıyor, güzel terfiler aldı, bir dönem yurtdışında çalıştı vs. Uçuk bir gelirimiz yok aslında ama aile ve akraba çevresinde durumu iyi olarak biliniyoruz diyeyim.
Ben ilk zamanlarda iyi niyetliydim, eltime hediyeler, çocuklara hediyeler/harçlıklar. Sonra baktım kadın beni çalışıyorum diye hor görüyor, yetersiz anne iması yapıyor, ortak olan mülklerde nezaketen bile sormadan kafasına göre iş yapiyor. Mesafe koydum artık. Bayram seyran dışında karşılaşmadıkça görüşmüyorum. Zaten farklı şehirlerdeyiz. Herkes kendi hayatını yaşıyor. Kimse kimsenin hayatına hakim değil ne yapıyor, ne alıyor, ne harcıyor.
Üzülüyosa evlenmesin o zaman
