Sizi çok çok iyi anlıyorum. Normalde ben de bir şeyleri çok takmayan, neşeli, büyüklerimle de gayet iyi anlaşan, sorunlara güzel çözümler bulabilen hatta başka insanların sorunlarını bile çözebilen bir insanımdır. Bu yaşıma kadar akrabalarım, ailem, komşularım bile hep beni çok sevmiştir ve ara bulucu olmam, herkese karşı sevgi ve saygılı olabilmem konusunda hep beni tebrik ederler. Kısaca 26 senedir neredeyse hayatıma giren herkesle iyi anlaşıp herkes tarafından sevilip de sadece kayınvalidem ile anlaşamıyor oluşum ve tıpkı sizin gibi gerçekten asla gitmek görmek istemiyor hatta telefonda bile konuşmak istemiyor oluşum bazen beni bile düşündürüyor. Diyorum ben böyle biri değilim normalde neden bu kadının dedikleri bu kadar zoruma gidiyor neden sevemiyorum. Uzunca süre bunu düşündüm ama şunu anladım ki o kişi de bana olduğu gibi değil. Çevresindeki insanlara karşı anlayışlı, insanlara saygı duyan biri. Fakat nedense bana gelince her kararımı sorguluyor. Hiç bi zaman fikirlerime saygı duymuyor bence. Ben ne desem ona saçma geliyor ve kendince ya eleştiriyor ya alttan alta laf sokuyor. Ne zaman görüşsek bi şekilde tadım kaçıyor bu nedenle de artık onunla görüşme fikri bile huzurumu kaçırıyor. Gelin olduğumuz için mi başka nedenden mi bilmem ama başkalarına gösterdikleri saygıyı nedense bize gösteremiyorlar. Bunu anlayacak insan sayısı azdır ama ben sizi çok iyi anlıyorum. Tek yapmamız gereken evliliğimiz etkileyecek kadar onları takmamak. Bir şekilde buna alışmamız lazım. Bir şey deyince karşılık verip 10 dakika geçmeden tamamen unutmamız lazım. Bazı insanlar için hayatımızı etkilemeye değmez.
