Sarahım aynısını ben on beş senedir düşünüyorum.
Hatta yazın tayin istesem filan diye düşündüm.
Anadoluya filan gideyim dedim.
Bir oralarda uzak dağ köylerine verirler ulaşım derdi çocuğun okul derdi.
İki fay haritalarında temiz boş gözüken yerlerde bile uzmanlar fay tesbit etmiş haberlerde izledim.
Ailelerimizin olduğu yerler bile ilerde aktifleşebilecek faylara sahip.
On beş yılda tedbir olarak ne yaptım.
İlk Fatih de oturuyordum oralar çok riskli hatta Marmaray daha yoktu biz otururken.
Neyse kısmet oldu çocuğun kreş vs daha güvenli sayılacak bir semte gittim.
Sonra buraya geldim işte ne çok eski ne çok yeni bir yapıdayım. Ama her yıl heryıl,her depremde gidelim buralardan düşüncesi geliyor inan. Nasıl dua edeceğimi bile bilmiyorum. Deprem anı nerede olacağımızın da garantisi yok işte. Okul eski bina mesela. Hangi bina dayanır bilmiyoruz.
Allah beterinden korusun.
Ölümün bile hayırlısını versin.
Kalanlar ölmediğini bile sevinmiyor şu anda.
Yengemin yine depremden kurtulan 4 kişilik bir akrabası var.
Ailecek ölenler gibi ölmek isterdik demişler. Arkada yaralı kimse bırakmadan.
Acı büyük, duygular çok yoğun.
İnsan ölüme şükreder mi. Geçen ay kp kaybettik. İyi ki depremde filan kaybetmedik. Bu acı çok başka.