• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Burun estetigi ve donum noktasi

İnsan iyi bir yere gelmek, annesine de güzel şeyler yaşatmak ister elbette ama sizin durumunuzda tüm gelecek planlarını anne üzerine inşaa etmek ve bir partnerle hayal edilecek şeyleri anneyle hayal etmek gibi bir durum var. Daha doğrusu öyle görünüyor. Annenizin kendi hayatı olsun, sizin de aynı şekilde ve yetişkin bir insanın anneyle olan ilişkisi gibi bir ilişki oluşturun. Büyümüş ama beş yaşında bir çocuğun anne kız ilişkisini istiyor gibisiniz. Ben annemi çocukken kaybettim ama babam hayatta, yarın estetik olacağım desem babam bana hiçbir şey demez çünkü zaten yaşlandı ve yeni dünyayla ilgili algıları sınırlı. Üstelik belli bir yaştan sonra ebeveynlerimizi biz idare ediyoruz. Çocukluktan ve o algılardan çıkarsanız ki kendi başınıza yapamayabilirsiniz hayatınız düzene girer. Ama çocuklukta istediğiniz taktiri hızla bir şeyler başararak almaya çalışmış ama hayal kırıklığına uğramış sonra da depresyona girmiş gibisiniz.
Haklisiniz bunun icin caba harciyorum su anda..
 
Burnum felaket derecede kucultulmus bir burun oyle soyleyim
Merhaba Yanlış bilmiyorsam enseden kemik alınarak revizyon ameliyatı yapılıyor. Herkesin burnu içe düşüyor sizin ki küçükse kemik eklerler canınızı sıkmayınpara biriktirip iyi bir doktorda muayene olun. Kore bu konu da çok gelişti oraya bile gidip yaptırabilirsiniz
 
Merhaba Yanlış bilmiyorsam enseden kemik alınarak revizyon ameliyatı yapılıyor. Herkesin burnu içe düşüyor sizin ki küçükse kemik eklerler canınızı sıkmayınpara biriktirip iyi bir doktorda muayene olun. Kore bu konu da çok gelişti oraya bile gidip yaptırabilirsiniz
Komplikasyonlari var ve benim burnuma cok zarar verildi
 
O kadar uzun süredir ve küçük yaşlardan itibaren annenizin sorumluluğunu almışsınız ki bu mesele artık burun ameliyatında patlamış olarak okudum ben.
Sadece duygusal sorumluluk değil hem kendi hayatınızın hem annenizin hayatının yükünü ve kararlarını sırtlanmışsınız.
Hani 'O halleder' denilen evlatsınız.
Kendi sorunlarınızı da siz çözersiniz annenizin sorunlarını da.
Dolayısı ile annenizin size 'emin misin?'
diye sormaması, doktoru kurcalamaması normal. Siz daima o pozisyonda hazırsınız çünkü.

Ameliyat işi çok ilginç.
3 hafta içinde iş değişirdiniz, ev aldınız, taşındınız ve burun ameliyatı oldunuz.
Hep böyle hızlı kararlar mı alırdınız? Yani anormal geldi. Doktorunuz tanı olarak ne diyor depresyon dışında bir şey söyledi mi? Aklıma birşey geldi ancak yazmam doğru olmaz.

Böyle yazdığım için üzgünüm ama aslında hayatta tek başımızayız. Arada kan veya duygu bağı kurduğumuz insanlar olabilir. Onlar sadece birer destek. Bazen oda yok. Günün sonunda, gecenin sonunda biz kendimizle bizbizeyiz. Kararlarımızdan biz sorumluyuz.
Güçlü olmaya çalışmak sizi çok yormuş.
Şimdi burun gibi hassas bir sebebiniz var, dibine kadar yaşamak istiyorsunuz mağduriyet duygusunu.
İşe yarayacaksa yaşayında. Ancak hayat devam ediyor, bir noktada gözün yaşını silip devam etmeliyiz.
 
Eklediģiniz tarzda bir ameliyat olanlar, sağlık nedeni ile olup, burnunun aynı kalmasını isteyenler oluyor. Burnu açıp minimum değişiklikle kapatmak, değişiklik yapmaktan daha zor diye biliyorum.
Bunu beceri ile yapanlar zaten alanında isim yapmış, işin ehli insanlar oluyor.

Yanlış anlamadıysam, siz estetik olsun ancak çok doğal olsun istediniz. Eklediğiniz fotoğrafta bence estetik bir çaba harcanmamış. Sağlık nedeni ile kıkırdakla ilgilenilip bırakılmış.

Çabasız gözüken bir müdahale ile belli belirsiz detaylarla hayatınıza biraz daha mükemmellik yada kusursuzluk eklemek istediniz.
Burada bir soru işareti var. Estetikten ne istediğinizi biliyorsunuz, ama neden istediğinizi bilmiyorsunuz gibi geliyor bana. Çünkü o kadar hızlı karar almışsınız ki, geri dönüşü zor olan bir konuda doktoru ve yaptığı işlemleri bile araştırmamışınız.
Burada çözmeniz gereken başka bir mesele var gibi duruyor.
 
Iste revizyondan da korkuyorum artik. Doku kaybi vs olursa benim yanimda kimse olmaz. Hayatim daha da kotu olur. Bazi doktorlarda zaten boyle yasa dedi, bazilari olumlu konustu. Sekli cok degistirildigi icin caresizim sadece. Yalniz olmayan insanlarin basina bu kadar gelmez. Doktor hatasi gelebilir ama yanlis doktor secimi, doktorun kandirmasi, bunlar yalniz insanlarin basina geliyor... ben bunu tecrube ettim. Simdi yalnizligimi farkedince kalkmak cok zor oldu. Hayallerim kalmadi resmen.
Doktorunuz kim istanbulda mı
 
Ben sizi anladım, çünkü benzer hikayelerimiz var belli ki, ben de önceden annemin bana yeterince destek olmadığını, daha da ilerisi benim ebeveyn onun çocuk gibi davrandığını düşünürdüm. Hatta sizin ameliyat hikayesine benzer ben de ilk atandığım zaman ev almaya karar verdim ama böyle büyük bir işin altından kendi başıma kalkamayacağımı düşündüm ve yalnız olmayayım başımda tecrübeli birileri olsun diye annemle babamı götürdüm emlakçıya, ve emlakçı bana annemle babamın önünde yüklü bir miktar senet imzalattı, elden yüklü miktar para aldı, sonrasında o parayı vermediği gibi beni uzun süre farklı numaralardan aratıp senetleri işleme koymakla tehdit etti ve ben o şehirde yalnız yaşıyordum. Ben de çok kırıldım çok hayal kırıklığına uğradım ama sonra kabullendim, hayatta onların da yaşam tecrübesinin yetmeyeceği şeyler olduğunu bunu isteyerek yapmadıklarını anladım. Ve yaş geçtikçe çocuk/ebeveynin aslında yer değiştirdiğini, bunun da normal olduğunu, çünkü yaş geçtikte ebeveynlerin git gide muhtaç hale geldiğini, idraklerinin eskisi gibi olmadığını eskisi gibi her şeyi düşünemediklerini anladım. Eskiden çok mu mükemmeldi derseniz değildi, ama yaş ilerledikçe bu durum maalesef daha da kötüleşiyor. Ve bir arkadaşın dediği gibi insanlara sen ne kadar verirsen daha fazlasını isterler ve bu kişilerin ailemiz olması da bir şey değiştirmez. Şimdi keni hatlarımı da görüyorum, babamın bıraktığı boşlukları doldurmaya çalışmanın ne kadar yanlış olduğunu, zaten mümkün de olmadığını anladım. Ve şimdi maalesef babam hayatta değil ve ben anneme babamın yerine beni koymaması gerektiğini öğretmeye çalışıyorum ve bundan acı duymuyorum. Çünkü kendime kıymet vermeyi öğrendim, benim de canım can demeyi. İnşallah terapi iyi gelir ve siz hayatınızı yoluna koyarsınız
 
Öncelikle doktor dava açmakla baslardım ben olsam.o manipulasyonları cok iyi bilirim.bi enerji var galiba bazı insanlarda diğer insanlar bu enerjisini çekemiyor,bu enerji bazılarını rahatsız ediyor.buna karat verdim artık.yani siz duşseniz de kalksanız da sizinle uğrasacaklar.siz bunu takmamayı,yolunuza gitmeyi öğreneceksiniz.bu bir tecrübe.böyle böyle öğreneceksiniz.
Ayağa kalkın ve hayatınıza bakın.mesleginiz nedir bu kadar kazandıran bilmiyorum.umarım illegal bir şey değildir.kendinizi toparlayın,arının ve yolunuza bakın.burun düzelir.
Benim burnumu ünlü de olan bir dr mahvetmişti.hatta gorüsmek için gittiğim doktorlardan biri bana bu burun değil baâ ka bir form artık bunu düzeltemem dedi🤣şimdi güldüğü me bakma o zaman ağladım çok ağladım.sonra hakikaten Allah ne muradı varsa versin.iyi bir dr burnumu düzeltti.kaburgadan kıkırdal vs aldı düzeldi.çalış,paranı biriktir ve iyi bir yerde yaptır.düzeltecek biri çıkar.
Bir de burun özellikle estetikten sonra zamanla büyüyor.bekle biraz bakalım o zaman daha kolay olur belki.
İnsanların sana destek olmamasını,takmamayı öğren ve yoluna bak.geçtiğ in yollardan geçtim.sen de geç naparlarsa yapsınlar.hep yapacaklar de ve yürü
Hangi doktora revizyon yaptirdiniz acaba?
 
Revizyondan da cok korkuyorum artik. Burnum kucultuldu benim. Siz kime oldunuz? Ozelden yazar misiniz? Tesekkur ederim bu arada 🤍
Bir de iyi bir yerde muhendisim, illegal degil. Yurtdisi baglantili oldugu icin cok kazaniyorum.
Ben de sizi tebrik etmek isterim, cok zor bir surec ve siz atlatmissiniz... gercekten yasayanlar bilir.
Lutfen dk ismini yazın ki başka insanlar da mağdur olmasın. Ben Atahan ağrılı'ya oldum 3sene once. Aşırı kucuk kısa rezalet bir burun. Revizyon olacağım bu sene.
 
Bilmiyorum bunlari anlatmak burada ne kadar dogru. Hayatimin donum noktasindayim su an. 5 ay once ani bir kararla burun estetigi oldum. Bu burun estetiginden cikti hayat dersine donustu. Psikolojimin cok bozuldugu bir donemdeydim. Anneme estetik olacagimi soyledim. Babamla uzun suredir gorusmuyordum. Annemle birlikte yasiyordum. Ben kucuklukten beri annemle babamin bosanmasini istedim anneme hep bunu soylerdim. Babam hepimize cok kotu davranirdi. Bilirsiniz iste narsist baba. Daha sonra universite kazandim, okudum. Annemle hayal kurardik bosanacakti biz bize yetecektik. Sonra ben sozlerimin hepsini tuttum. Annem de her sey bittikten sonra bosandi. Iyi paralar kazanmaya basladim. Etrafimizda cekemeyenler cikti bu defa, dimdik hayatta o kadar rahatin icinde basaramayanlardan da iyiydim. Bunlar kiskancliga sebep oldu. Babamla bagimi kopardim. Anneme hep bir seyler anlattim. Artik ikimiz oldugunu soyledim. Birbirimize destek vermemiz gerektigini, hep anlattim. Annem calisan bir insan. Hayaller kurdum, evi yenileyecektik, esyalar, annemin suslenip puslenmesi, magazaya gittigimizde hep anneme alinmasini istedim, hep ona aldik. O kendine de al demesine ragmen, ben o mutlu olsun istedim. Sozler verdik. Rahatsiz oldugum seyleri anlattim, insanlarla ilgili dusuncelerimi bana anne tarafinin soyledigi sozleri anlattim. Ben para kazandiktan sonra hep annemin ailesi tarafindan dislanmaya baslandim. Ozellikle teyzem. Bir ortamde 5 kisi varsa annemi de kendi aralarina alip beni hep disladilar, anneme soyledim. Anne ben bunlari hissediyorum seni kendilerine cekecekler amac beni yalniz birakmak rahatsiz etmek hayatimizin iyi olmasini cekemiyorlar dedim. Annem inanmadi tabi ki. Bunu 5 sene boyunca anlattim, bana yardimci ol diye anneme dilendim resmen, beni itse belki cok iyi konumlarda olacaktik. Fakat annem tabi ki yapmadi. Sonra ev aldim kendi basima kredisiz borcsuz, cok iyi bir yerde calisiyordum. Biriktirdim yemedim maasimda cok yuksekti. Sonraa gel gelelim artik calismaktan yoruldum, agir bir depresyona girdim ama mutlu gibiydim bir anda estetik olmaya karar verdim. Gecen sene temmuz ayinda anneme soyledim tamam dedi. Kasimda rastgele bir doktor sectim randevu aldim. Hic arastirmadim. Bir seyleri duzelticem sandim. Sonuc felaket oldu, agir bir depresyona girdim. Doktor travma yasatti, annem doktorun adini dahi sormadi. Emin misin demedi, neden istiyorsun, iyi misin demedi, ya basina bir sey gelirse ne olur demedi. Hatta soyle soyleyim hicbir sey demedi. 5 aylik surecte olmek istedim. Boyle yasayamam dedim. Teyzemlere gittim, ben aglarken onlar gulustu. Yalnizdim, dusunce cok daha yalniz birakildim. Annemde sustu hep. Sonra bayram geldi, abimler tatile geldi can ciger teyzem ve cocuklari abimin bebeklerini sevmeye dahi gelmediler. Ugratirken de anneme teyzem sen benim kardesimsin cocuklarinla kan bagim yok demis. Annemde benimde senin cocuklarinla demis. Bunu ben bie sekilde ogrendim anneme sordum. Bilmiyordum, unuttum, aklima gelmedi. Haaa ayni apartmanda yasiyoruz bir de onu da soyleyim. Birkac ay oncesine kadar birlikte uyuyorduk teyzemle :) guyaa... anneme sordum anne diyemedin mi benim kizim olmek istiyor, aci cekiyor boyle bir zamanda bu soylenir mi defol git evimden... diyemedim dedi. Bize de soylemedi ustelik sakladi... 15 senelik aile evimizden baska bir sehre tasinmaya karar verdik :) ben annemi suclamak istemezdim ama cok soyledim. Beni son raddeye getirene kadar, beni gucsuz birakana kadar sustu. Hala daha devam ediyor. Bana cok zarar verdi. Kimsem de yok artik :) saka gibi. Dusene tekme vururlar derlerdi de inanmazdim. Annem beni o estetikten kurtarabilirdi, ben onu cok kurtardim her seyden. Sacimi sevip ne var kizim burnunda gel bir tatile gidelim kendine gel demedi, baska doktorlara gidelim demedi. Simdi ben dustum... caresizim annemde gucsuz kaldi. Bir tane canim var anne onu nasil almayi planliyorsun dedim artik... ben cabaladikca destek yardim ilgi sevgi hicbir sey goremedim. Hatta tam tersini yasadim. Ben simdi bu batakliktan nasil cikacagim... her sey olsaydi da burnum, yuzum mahvolmasaydi. Sonunda geri donusu olmayan bir yola girdim. Herkese yardim ettim, kendime edemedim ve ustune de yalniz birakildim. Sureci de yalniz geciriyorum :) terapi aliyorum ama ise yaramiyor. Nasil yarasin ki... garantisi yok artik hicbir seyin. Anneme guvenemiyorum, 5 aydir calismiyorum. Kendi basima kalkayim desem psikolojim el vermiyor. Artik anneme de yardim edemedigim icin o da teyzemden darbelerini yedi.. bana napalim diyor hala.. yapacak hicbir sey yok. Nasil guclu olabilecegim artik? Nasil kalkilir? Ne yapmaliyim, son damlaya kadar bunlar yapildi. En son bittim. Simdi hicbir sey yapacak halim gucum ve insan icine cikacak yuzum yok... kalkarsam yine ben kalkacagim, kimse benim yasadigimi zaten anlamamis ki... annem bile.. aslinda yokmus.. bahaneleri hep aklima gelmedi, dusunemedim, bilsem yaptirmazdim, bilmiyorum, sen yaparsin sandim, oyle boyle hep... ee anne ne olacak simdi dedim bilmiyorum burnunda bir sey yok disarida ne insanlar var hayata tutunuyorlar... evet anne.. beni annem ve babam bitirdi kisacasi. Babama ragmen ayaktaydim da annemi iyi sandim. Yanimda bombos kalmis. Her seyi ben yapmisim meger... simdi nasil cikabilirim bu batakliktan, burnum caresiz... doktor cok kuculttu, kisaltti, kaldirdi. O da yalan soyledi mesrla. Guya dogal yapacskti burnumun her yerini kesmis. Donusu yok arkadaslar sordum doktorlara yapilir mi evet ama beni tatmin edecek duzeyde degil cunku cok zarar verildi. Sonra doktor tarafindan da engellendim bu arada :) surecimde allaha emanet kaldi.. insanlar ne kadar kotuymus... varsa akliniza gelen bir oneri duymak isterim.. insallah bir yol bulunur..
Ben sizde genel bir hayat yorgunluğu gördüm siz güçlü bir insansınız evet düşmüşsünüz ama kalkarsınız evelallah. Babanızı silmişsiniz teyzenizi mi takıyorsunuz? Defolsun gitsinler ya destek değil köstek olanlara ihtiyacınız yok. Burnunuzu da takmayın yani küçültmüş kaldırmış barbie burnu olmuştur en fazla yüzünüze pek yakışmayabilir ama alışılır ve çözülür iyi bir doktor araştırın kendinize ona muayene olun insanlar kaç kere estetik oluyor burun için bknz murat dalkılıç üzülmeyin yani. Anneniz de görmüş eninde sonunda lafınıza gelmiş gelecektir de merak etmeyin.
 
Öncelikle çok geçmiş olsun burnunu lütfen takma o konuyu şimdilik unutmaya çalış ve insan içine çok bir çok ünlü senin durumunu yaşıyor bu arada yanlış estetik kurbanı oluyor ne kadar zaman geçti amletiyat olalı bir de onun oturma süreci var çünkü ben de bir nebze senin yaşadıklarını yaşadım ilgisiz bir baba annemle benim hayallaremiz isteklerimiz vardı çok sorumluluk almıştım üniversite okurken deli gibi başka işlerde çalışıp para biriktirip 24 yaşında kendi işimi kurmuştum ve annemlere ev yaptırmıştım ama bu süreç genç yaşta çok borca girmek etrafın destek değil köstek olması bizi çok yormuştu destek derken manevi destek herkes olmaz olmaz demişti bir sürü borcumuz vardı bir de corona gelmişti ama hepsi geçti sinirlerim çok bozulmuştu çok sinirliydim herkese çatacak yer arardım ama ben işim gereği insan içindeydim ve hayatıma şimdiki eşim girmişti o bana çok destek cesaret verdi sen de bir kalksan silkelensen tekrar bir işe girsen birileriyle tanışsan artık anladık ki annen pek aklı başında birisi değil ondan da birazcık uzaklaşsan yine ayaklarının üzerinde dursan şıkır şıkır giyimsen işine gitsen sana çok iyi gelir
Ben sunu dusunuyorum bu konuda. Annem evet toksik iliski icinde kaldi ama sonuc olarak ben de o evdeydim... dusundugumde aslinda annemin iyi bir ailesi vardi. Guzel yetisti sevgi dolu, ilgili bir annesi vardi. 25 yasina kadar kisiligin coktan oturmus olur, onun kendi ailesiyle bizim durumumuzu kiyaslayip kendisi daha saglikli olmasi gerekirdi ama ben daha saglikli oldum, normal aile ne demek bilmeden... bir yerlerde tuhaflik var.
u
 
Bilmiyorum bunlari anlatmak burada ne kadar dogru. Hayatimin donum noktasindayim su an. 5 ay once ani bir kararla burun estetigi oldum. Bu burun estetiginden cikti hayat dersine donustu. Psikolojimin cok bozuldugu bir donemdeydim. Anneme estetik olacagimi soyledim. Babamla uzun suredir gorusmuyordum. Annemle birlikte yasiyordum. Ben kucuklukten beri annemle babamin bosanmasini istedim anneme hep bunu soylerdim. Babam hepimize cok kotu davranirdi. Bilirsiniz iste narsist baba. Daha sonra universite kazandim, okudum. Annemle hayal kurardik bosanacakti biz bize yetecektik. Sonra ben sozlerimin hepsini tuttum. Annem de her sey bittikten sonra bosandi. Iyi paralar kazanmaya basladim. Etrafimizda cekemeyenler cikti bu defa, dimdik hayatta o kadar rahatin icinde basaramayanlardan da iyiydim. Bunlar kiskancliga sebep oldu. Babamla bagimi kopardim. Anneme hep bir seyler anlattim. Artik ikimiz oldugunu soyledim. Birbirimize destek vermemiz gerektigini, hep anlattim. Annem calisan bir insan. Hayaller kurdum, evi yenileyecektik, esyalar, annemin suslenip puslenmesi, magazaya gittigimizde hep anneme alinmasini istedim, hep ona aldik. O kendine de al demesine ragmen, ben o mutlu olsun istedim. Sozler verdik. Rahatsiz oldugum seyleri anlattim, insanlarla ilgili dusuncelerimi bana anne tarafinin soyledigi sozleri anlattim. Ben para kazandiktan sonra hep annemin ailesi tarafindan dislanmaya baslandim. Ozellikle teyzem. Bir ortamde 5 kisi varsa annemi de kendi aralarina alip beni hep disladilar, anneme soyledim. Anne ben bunlari hissediyorum seni kendilerine cekecekler amac beni yalniz birakmak rahatsiz etmek hayatimizin iyi olmasini cekemiyorlar dedim. Annem inanmadi tabi ki. Bunu 5 sene boyunca anlattim, bana yardimci ol diye anneme dilendim resmen, beni itse belki cok iyi konumlarda olacaktik. Fakat annem tabi ki yapmadi. Sonra ev aldim kendi basima kredisiz borcsuz, cok iyi bir yerde calisiyordum. Biriktirdim yemedim maasimda cok yuksekti. Sonraa gel gelelim artik calismaktan yoruldum, agir bir depresyona girdim ama mutlu gibiydim bir anda estetik olmaya karar verdim. Gecen sene temmuz ayinda anneme soyledim tamam dedi. Kasimda rastgele bir doktor sectim randevu aldim. Hic arastirmadim. Bir seyleri duzelticem sandim. Sonuc felaket oldu, agir bir depresyona girdim. Doktor travma yasatti, annem doktorun adini dahi sormadi. Emin misin demedi, neden istiyorsun, iyi misin demedi, ya basina bir sey gelirse ne olur demedi. Hatta soyle soyleyim hicbir sey demedi. 5 aylik surecte olmek istedim. Boyle yasayamam dedim. Teyzemlere gittim, ben aglarken onlar gulustu. Yalnizdim, dusunce cok daha yalniz birakildim. Annemde sustu hep. Sonra bayram geldi, abimler tatile geldi can ciger teyzem ve cocuklari abimin bebeklerini sevmeye dahi gelmediler. Ugratirken de anneme teyzem sen benim kardesimsin cocuklarinla kan bagim yok demis. Annemde benimde senin cocuklarinla demis. Bunu ben bie sekilde ogrendim anneme sordum. Bilmiyordum, unuttum, aklima gelmedi. Haaa ayni apartmanda yasiyoruz bir de onu da soyleyim. Birkac ay oncesine kadar birlikte uyuyorduk teyzemle :) guyaa... anneme sordum anne diyemedin mi benim kizim olmek istiyor, aci cekiyor boyle bir zamanda bu soylenir mi defol git evimden... diyemedim dedi. Bize de soylemedi ustelik sakladi... 15 senelik aile evimizden baska bir sehre tasinmaya karar verdik :) ben annemi suclamak istemezdim ama cok soyledim. Beni son raddeye getirene kadar, beni gucsuz birakana kadar sustu. Hala daha devam ediyor. Bana cok zarar verdi. Kimsem de yok artik :) saka gibi. Dusene tekme vururlar derlerdi de inanmazdim. Annem beni o estetikten kurtarabilirdi, ben onu cok kurtardim her seyden. Sacimi sevip ne var kizim burnunda gel bir tatile gidelim kendine gel demedi, baska doktorlara gidelim demedi. Simdi ben dustum... caresizim annemde gucsuz kaldi. Bir tane canim var anne onu nasil almayi planliyorsun dedim artik... ben cabaladikca destek yardim ilgi sevgi hicbir sey goremedim. Hatta tam tersini yasadim. Ben simdi bu batakliktan nasil cikacagim... her sey olsaydi da burnum, yuzum mahvolmasaydi. Sonunda geri donusu olmayan bir yola girdim. Herkese yardim ettim, kendime edemedim ve ustune de yalniz birakildim. Sureci de yalniz geciriyorum :) terapi aliyorum ama ise yaramiyor. Nasil yarasin ki... garantisi yok artik hicbir seyin. Anneme guvenemiyorum, 5 aydir calismiyorum. Kendi basima kalkayim desem psikolojim el vermiyor. Artik anneme de yardim edemedigim icin o da teyzemden darbelerini yedi.. bana napalim diyor hala.. yapacak hicbir sey yok. Nasil guclu olabilecegim artik? Nasil kalkilir? Ne yapmaliyim, son damlaya kadar bunlar yapildi. En son bittim. Simdi hicbir sey yapacak halim gucum ve insan icine cikacak yuzum yok... kalkarsam yine ben kalkacagim, kimse benim yasadigimi zaten anlamamis ki... annem bile.. aslinda yokmus.. bahaneleri hep aklima gelmedi, dusunemedim, bilsem yaptirmazdim, bilmiyorum, sen yaparsin sandim, oyle boyle hep... ee anne ne olacak simdi dedim bilmiyorum burnunda bir sey yok disarida ne insanlar var hayata tutunuyorlar... evet anne.. beni annem ve babam bitirdi kisacasi. Babama ragmen ayaktaydim da annemi iyi sandim. Yanimda bombos kalmis. Her seyi ben yapmisim meger... simdi nasil cikabilirim bu batakliktan, burnum caresiz... doktor cok kuculttu, kisaltti, kaldirdi. O da yalan soyledi mesrla. Guya dogal yapacskti burnumun her yerini kesmis. Donusu yok arkadaslar sordum doktorlara yapilir mi evet ama beni tatmin edecek duzeyde degil cunku cok zarar verildi. Sonra doktor tarafindan da engellendim bu arada :) surecimde allaha emanet kaldi.. insanlar ne kadar kotuymus... varsa akliniza gelen bir oneri duymak isterim.. insallah bir yol bulunur..
Burnunuzu bilemem de ruhunuza dualar iyi gelir hem de Ramazan ayında..
 
Back
X