Çocuk fikrine hazır olunuyor mu?

Pride_

Guru
Kayıtlı Üye
22 Eylül 2013
643
913
303
Son bir yıldır gencinden yaşlısına, akrabadan komşusuna kadar herkesten duyup bıktığım cümleler:

-Ama anne olmak da çok kutsal çok güzel...

-Yaşınız geçiyor çocuktan o yaşta alacağın haz ile bu yaşta alacağın haz aynı olmuyor ona göre...

- Kaç yıldır evlisiniz niye yapmıyorsunuz?

-Bak sonra daha zor olur, rahata alıştığınız için hiç istemezsiniz.

-Böyle yaparsanız çok ararsınız sonra...

Gerçekten belli bir yaştan sonra yapmadıkça, rahata alıştıkça istemiyor mu insan çocuğu? Bunu merak ediyorum.

Eşimle işimiz aynı. Taş taşımıyoruz sırtımızda evet ama 5 te mesai bitti haydi paydos diyeceğimiz bir işimiz de yok, eve gelince de çalışmalarımız oluyor.

Kendimi özellikle şu sıralar öyle yorgun hissediyorum ki evde parmağımı oynatasım gelmiyor bazen. İşte tam o anda diyorum ki bir çocuğumuz olsa benden ilgi, sevgi beklese, oynamak istese benim buna ne halim ne gücüm var. Sadece kafamı dinlemek istiyorum.

Fikirlerine çok değer verdiğim bir yakınım bile, kariyer önemli evet ama annelik de çok güzel bir duygu, bunu sakın kulak arkasına atma dedi.

Benim tek bildiğim böyle bir fikre şu an için hiç ama hiç hazır olmadığım...

Eşime göreyse ben böyle düşündükçe hiçbir zaman da hazır olmayacakmışım :) Bu konuda hazır olunabileceğini düşünmüyormuş.

Gerçekten annelik fikrine hiçbir zaman hazır olunmuyor mu?

Tüm bunlar anne olmadan önce çoğu kadının kafasından geçen düşünceler mi merak ediyorum.
 
Rahata alıştıkça çocuk istenmemesine katılıyorum. Düşün şuan yorgun ve bitkinsin sadece kafamı dinlemek istiyorum diyorsun doğru haklısın yoğun çalışıyorsundur ama yaşında geçiyor bu da doğru. Şimdi böyle isen daha sonra nasıl olurum diye düşündün mü hiç ? Oluyorken olsun yaş geçtiğinde çocuk olması da zorlaşır ayrıca senin kafanda çekmiyor sesi gürültüyü daha bir sabırsız oluyorsun.
 
Şu anda istemeyen bir insan ilerde isteyebilir hazır olduğu zamsn . Bunun bir doğrusu yok aslında ve çocuk sahibi olmak bir mecburiyette değil. Evlenen her kişi çocuk yapacak diye de bir kural yok . Ilerisi belli olmaz şu an istemiyorsan ve hazır değilsen konu kapanmıştır kimsenin de söz Hakkı olamaz.
 
kime ne
hiç yapmak istemeyedebilirsiniz bu sizin seçiminiz baskaları için kendinizi istemediğiniz şeylere mecbur hissetmeyin.
 
İlerde olmayabileceği ihtimalini de düşünüp olmazsa olmasın diyorsanız erteleyin Tabiki.Yaş geçtikçe sabır da azalıyor,belirli problemler de çıkıyor.

35 i geçmeden düşünmek mantıklı artık şu Zaman'da.
 


3 sene sonra çocuk yapmaya karar verdik, çünkü çocuğumuz oldu diye içimizde kalan hiç bir şey olsun istemedik. ve eşim de ben de aynı zamanlarda çocuğa hazır hissederek çocuk sahibi olmak istedik. Rabbim de aratmadı çok şükür.
bana da etraftan sana söylenenler söyleniyordu ben hepsine kulağımı tıkayıp kendi bildiğimi yaptım, iyi ki de öyle yapmışım.
 
Kendinizi strese sokmayın, sizi strese atmalarına da izin vermeyin derim.
ben 6 yıllık evliyim, neredeyse 5 yıldır dinliyorum bire bir aynı cümleleri. bir yıldır da çocuğa hazır hissediyorum, inşallah nasip olur. şu an çok istiyorum, hazırım diyorum ama keşke daha önce olsaydı diyemem.

bu konuda en iyisini siz bilirsiniz ama gerçekten bbeğim olsun dediğinz an (hem bebek hem sizin psikolojiniz için) iş konusunda ev konusunda bazı düzenlemeler bulabilirsiniz, kendi özelinizde.

benim size en önemli tavsiyem, yaşınızı bilmiyorum ama kontrollerinizi ihmal etmeyin, o zaman kafanız daha rahat ve net olur bence.

dilerim sizin için en doğru zamanda nasip olur. sevgiler.
 
bana da hep bunu söylerlerdi.hiç bilmediğin bişeye hazır hissedemezsin zaten derlerdi.gerçekten öyleymiş.ne kadar hazırım sansan da, istesen de çocuklu hayat bambaşka bi hayat.bebeğim maşallah çok uslu, hiçbi konuda yormayan bi bebek.ama gene de çok yorucu bişey bebek bakımı.
 
Aynı durumdayız bende 3 senelik evliyim ve 32 yaşındayım. rahata okdr alıştım ki. ama bende çift taraflı çikolata kisti var ve doktorlar korunma gibi bir lüksün yok diyor.Bu yüzden denemelere başladık çünkü ileri de ya yalnız kalırsak diye düşünmeye başladım. Bende korkuyorum anne olmaktan ya yapamazsam diye. Allah hayırlıysa versin diye dua ediyorum sadece .. kafam çok karışık.. çocuk çok büyük sorumluluk.. yetememe duygusu var
 
Siz bi konuda "baska biri icin fedakarlik yaparak mutlu olamam belki de bencilim ama boyle mutluyum" gibi bir sey yazmistiniz hatirliyorum cocuk yapmakla ilgili bir konuydu yine.

Siz istemiyorsaniz kimseyi ilgilendirmez bence.
Benim de var kari-koca cocuk sahibi olmamayi secen arkadaslarim dunyayi geziyorlar ve oyle mutlular.

Ben mesela oglum 7 yasina gelene kadar hicc istemedim 2nci cocugu; ama suan cok istiyorum olursa da keske daha once isteseymisim demem cunku simdi istiorum

Onemli olan eslerin ne istedigi nasil mutlu oldugudur bana gore.
 
3 yılı geçti evliliğim. Her geçen ay daha uzaklaştığımı hissediyorum.
İşten gelip yemek yapmadan ayaklarımı uzatıp saatlerce dizi izliyorum bazen, Bazen kafamız atıyor çıkıyoruz gidiyoruz başka şehirlere.
Bu hayatı seviyorum.
Ama anne de olmak isterim. Ne zaman hazır olunur bilmem. Ama şimdi bununla mutluyum. ötesini düşünmüyorum
 
Bu yorgunlugunuz ve is temponuz birkac sene sonra degisecek mi? Yoksa yas aldiginizla mi kalacaksiniz? Eger ayni is temposuyla devam edecekseniz ertelemenin ne anlami var anlayamadim. O yasta daha cok yorgun hissedeceksiniz. Esiniz de sizin gibi dusunseydi istediginiz zaman yapin sizin karariniza kimse karisamaz derdim ama belli ki baba olmak istiyor. Ben fikrinizi mantikli bulamadim ne yazik ki. Belki istediginiz zaman olmayacak ve bir takim sikintilarinizin oldugunu ogrenip tedavi asamasina gececeksiniz bunlari da dusunmek lazim. Olsun deyince olmuyor bazen. Bir de bunun yas ile birlikte yumurta rezervinde azalma vs gibi sikintilari var. En guzeli kariyeri bir sureligine bir kenara birakip anne olmak:) bence iyi ki yapmisim diyeceksiniz.
 
Henüz nişanlı olan ama bu konuları sık sık düşünen biri olarak birkaç şey söylemek istiyorum, şu an bulunan düzenin içerisinde nefes almaya devam ettiğim her an çocuk fikrinden biraz daha uzaklaşıyorum, çektiğim sıkıntıları ve stresi benim isteklerim yüzünden başka bir canlının da yaşamasını istemiyorum çünkü. Ha bir gün aldığımız nefesler hafifler, o zaman düşünürüm elbet. Çocuk benim için yaptım oldu hadi sevelim, besleyelim, büyütelim bir şey değil, bir can ve bir birey. Ona doğru koşulları, doğru eğitimleri ve doğru sosyal hayatı veremeyeceksem yapmaktan yana değilim. Doğan büyür düşüncesini inanılmaz yanlış buluyorum. Ama düşüncelerin değişmeyeceği konusuna da katılmıyorum. Düşünceler değişmek zorundadır. Zaman geçip giderken her şeyi bir değişime uğratır. Bugün parmağınızı bile kaldırmak istemediğinizi düşünmenize sebep olan yorgunluk bir gün minik ellerin üstünüze hücum etmesini isteyebilir.
Dünyaya bir can getirmek, söz, nişan, düğün, çocuk şeklinde ilerleyen bir rutinin parçası olmamalı. Bunun farkındaysanız zamanın ve düşüncelerinizin kesişeceği o an gelecektir.
 
Annelik her kadının ulaşması gereken ulvi bir mertebe filan değil bence. Eğer öyle olsaydı çöpten bebek çıkmazdı.

Anne olan kadına sihirli bir değnek değmiyor. Bir anda kutsal bir görev bahşedilmiyor. Herkesin tatmakla yükümlü olduğu bir duygu da değil.

Annelik her kadının manen ve madden hazır olduğu zamanda yeltenmesi gereken son derece yorucu, özveri ve fedakarlık gerektiren zorlu bir meslek :) Eşlerin hazır olmadan veya toplum baskısıyla yaptığı çocuklar toplumdaki sağlıksız bireylerin açıklaması niteliğinde. Her kadın nasıl bir anne olacağını sorgular ve bunun endişesini yaşar, zaman zaman “galiba beceremeyeceğim” bile der ama sizin durumunuzda biraz daha emin olmakta fayda var diye düşünüyorum.
 
Kimse çocuk yapmak zorunda değil. Yeterince kimsesiz aç çocuk var zaten. İçinizden yapmak gelmiyorsa kimseyi takmayın. Sosyal sorumluluk projelerine katilirsiniz tek bir çocuğun üzerine titremektense onlarca çocuğun hayatina dokunabilirsiniz. Çocuk fikrinden ben de korkuyorum. Evlendiğimde eşimle ilgi alanımızın birbirimiz yerine çocuk odaklı olmasından korkuyorum
 
ben tam olarak sizin gibi düşünüyorum..
19 gün önce öğrendim ben de hamile olduğumu..
böyle bir duyguya hazır olunamaz..
sadece çocuk çok istenir,az istenir veya istenmez diye düşünüyorum..
 
Bu başka insanların size gösterebileceği,inandırabileceği bişey degil.onlar her zaman konuşur.4 yıl bitecek evliyiz.rahata alıştım ama çocuk da istiyorum.hangi yaşta olursan ol annelik duygusu aynıdır bence.siz sadece kendiniz hazır olun ki sonraki süreç zorlu olursa daha isteyerek baş edersiniz
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…