Haklısınız zaten doğru düzgün yazamadım bile sinirden ama 1.5 yıl ı da tamamen anlatmam mümkün değildi. O kadar haklısınız ki gerçekten tek suçlu benim eşimi suçlayamıyorum bana her zaman destek olan yardım eden biri sadece ilk zamanlar konuşmadı annesiyle ama daha sonra konuştuktan sonra da annesi daha da kabul edilemez bir hal aldı. Tek suçlu benim bu hikayede ben sınırımı çizemedim aman iyi olalım o üzülmesin bu üzülmesin diye diye kendimi kullandırdım. Doğumdan sonra çocuğuma da karışmasına artık dayanamadım ve patlak verdi ben salak salak konuşsun istemiyorum onun fikri ne düşündüğü benim umrumda değil en küçük hareketi bile batıyor artık çok arsız biri. Eşim bence böyle olduğunu bilmiyordu çünkü eltimle aralarının çok iyi olduğunu söylüyordu ama eltimle konuştuğumda neredeyse o da aynı şeyleri yaşamış. Eşim annesinin laftan anlamadığı ve taşınmaktan başka çaremizin olmadığını söylüyor bunun içinde biraz beklememiz lazım maalesef kenardaki paramız bizi bir süre idare eder biraz daha dişimi sıkıcam. Çatır çatır hakkımı savunup yüzüne her şeyi söylemek istiyorum artık. Buradan çıktıktan sonra da görüşmek istemiyorum o da ayrı bi olaylı olacak ama umrumda değilBen ilk yazdığınız mesajınızaa dayanrak bu yorumu yaptım .
Umarım mesajinzda işi biraktjm yazdıktan sonra çalıştım hanfendi diyip hakkınızı bize savundugunuz gibi sizi kullanan kişilere de (yani basta eşiniz sonra kayınvalideniz bana göre ) böyle hakkınızı savunursunuz.
Bana göre bu hikayede sizin sömürülmenizin sizden sonraki ilk suçlusu kocanız. Kayınvalideniz 3. Sırada geliyor.
Göz göre göre sizin kullanilmanizdan rahatsız olmamış ve annemizin huyunu bile bile sizi orada yaşatmış.