Öncelikle herkese İyi Bayramlar, İyi Geceler.
Buraya yazma amacım aslında sizleri hiç tanimasamda içimdekileri paylaşmak, fikir edinmek, belki yanlış kararlar vermemek, üstümdeki ağırlığın üzüntünün birazda olsa hafiflemesi.
Arkadaşlar ben 37 yaşında, bekar bir kadınım.
Basimda babam artık yok, Rahmetli oldu.Anam var onunla yaşamaktayım.
Ben çalışan biriydim iki yıl önce kanser oldum ilk evre tedavi gördüm bitti şükür. Bu süreçte tabii ki çalışmadım hic. Şu an iş arıyorum.
Simdi şöyle bir sorunlar silsilesi var hayatımda...
Oturduğum ev benim,çalışırken aldım on yıl kredi odedim bitti. Ama oturduğum ev dubleks, kardeşim evi yeni aldığımda yeni evlenmisti, annemlerin bana olan ricasıyla alt kata taşındılar beraber oturmaya başladık...hani bilirsiniz yeni evliler kızım, kendilerini toparlasinlar biraz çıkarlar derler hep..öyle oldu..ama; babam 6 yıl önce vefat etti..kardesimde hala oturuyor.5 kuruş kira vs vermek yok..faturaları ortak ödüyoruz..cikmayada niyetleri yok 3.cocugu yaptılar..Annemde emekli, boyna yagdiriyor kendilerine sağolsun..Biliyor musunuz? Ben bunların bu genişliginden rahatlığından umursamazligi dan bütün gün çalışıp eve gelip bide üstüne ev işlerini yapmaktan, anne babanın sürekli erkek diye kardeşimi pohpohlayip ayirmasindan, içime Ata ata kanser oldum..gençliğimden beri yemin olsun size hep çalıştım eve maaslarimi verdim. Sürekli çalıştım anam,babam gün yüzü görmedi dedim hiç hep garibandik ,kıtalarda surunduk dedim bütçemin yettiğince ev aldım borclandim on yıl tek başıma odedim. Kimsede kızım al şunu bu ay ki taksiti de biz odeyelim demedi..ne yaptıysam gorevimmis gibi oldu hep..Erkek kardeşim ,az önce bahsettiğim bizimle oturan; çalıştı bir kaç yıl babam araba aldı birde ona yedi içti gezdi, eve 5 kuruş vermedi.evlendi yetmedi, ailem sürekli biseyine destek oluyor, yetmedi benim evimde bir kaç aylığına diye girdi, hiç utanmadan 11 yıldır oturuyor, altına sıfır araba aldı, 3.cocugu yaptı iyi sendikalı bir firmada çalışıyor durumuda iyi.sadece faturayı ortak ödüyor benimle.Allah daha çok versin gözüm yok. Benim kızdığım kirildigim nedir söyleyeyim .. ben hiç evlenmemisim ömrümü vermişim,herşeyi ben yapmışım ama; Annemin, hala onları savunması, hala sürekli beni hiç düşünmeyip maaşlarını oğluna torunlarina yagdirmasi, birde bana açık açık sende başının çaresine bak. evlenseydin kocan bakardı..bende gençliğimden beri birşey görmedim daha..kardeşinin de 3 çocuğu var ona günah deyip durması..benim için yaptığı bir tane birikim,altın, vs hicbirsey yok hayatlarinda..bencilliği had safhada...babaminda öyleydi, anneminde öyle hepsi öyle arkadaşlar..benim yaptıklarına gelincede, yapmasaydin zorlami yaptırdık..ev almasaydin salak olmasaydın dedi bana dün tartıştık..

beni enayi gibi görüyorlar..o kadar kalbim kırıldı ki..sadece oğlu ve kendi varmış gibi davranıyor sürekli..sürekli hakkım yeniliyor..bende sabah namazını ağlayarak kılıp dua ettim Allah'a..ağlayarak uyuyamadım bütün gece zaten .bana kanserken bile acimadilar, umrunda değil çünkü.. bugün yinede elini optum bayramlastik gündüz..az öncede gebe bir tartıştık ..ben evi satıyorum hadi bakalım herkes kiraya çıkıyor herkes başının çaresine bakacak, kim kimle yaşamak istiyorsa, degerliyse onunla yaşasın benim çevremde olmayın mümkün olduğunca,hakkimida helal etmiyorum dedim çıktım evden bı iki saat hava almaya..Evi kesinlikle satmaya karar verdim, ama ben hayatımda hiç tek yaşamadım, kadın olduğum için korkuyorum..nasıl bir ev tutarım nerde yasarim..işte bulmam lazım önce tabii..Anneme çok kırgınım, hem evlat ayrımı yaptığı için,hem nankörlük için,,anne olamayıp beni sadece doğurduğu, beni hiçbir zaman, kız evladım var varını yoğunu verdi demediği ve bu sekil dusunmedikleri için..çok şey için kızgın kırgınım..hayal kırıklığına uğradım..Anne atılır mı hiç? Çok seviyorum ama bunlara artık dayanamiyorum ..tekrar hasta olmak istemiyorum..Güçlü olup her anlamda ama, bir Tokat gibi yüzlerine bunu vurmak istiyorum..
Sizce ben haksız mıyım? Tavsiyeniz nedir bu arkadaşınıza gerçekten şuan bile ağlıyorum sinirden,çaresizlikten...