Delirmek üzereyim

denizkabugu25

Üye
Kayıtlı Üye
3 Aralık 2020
165
316
33
Korona basladiginda herkesten biraz daha endiseliydim ve kurallara cok dikkate ettim, temizlik olsun hijyen olsun vs. Oncesibde de zaten uzun bir zaman benim icin zor ve sıkıntılıydı, ailemden biri rahatsizdi ve onun tedavisiyle de ilgilenmem gerekti. Bu korona surecinde de zorunlu olarak tasindik, tasindiktan sonra bu sefer her sey pis gelmeye basladi, bir turlu temizleyemedim, temizlenmiyor. Baska bir sey dusunemiyorum artık.
İlk zamanlar bende dahil birçok insanda bu his oluştu ama sizde kalıcı hale gelmiş.
Bu şekilde kendinize pisliğin vereceği zarardan daha çok zarar veriyorsunuz
Yapmayın.Acilen bir destek almalısınız.Yada korkularınızın üstüne gidin.Ne sizi korkutuyor?
Evinizi zaten siz kullanıyorsunuz yani ne kadar pis olabilir ki?
Asgari düzeyde temizlik varsa gerisi sadece işkence insan için.
Biraz rahatlayın artık.Kitap okurken duyacağiniz haz şuan yaşadığınız işkencenin nasıl önüne geçiyor ki.Kendinize gelin silkelenin.insallah başarılı olabilirsiniz
 

Melisayvz0

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
8 Mart 2019
107
77
28
Diğerlerini bilmem ama temizlik konusunda aynı bu şekilde olup yardım alınca kısa sürede kendine gelen arkadaşım vardı endişe etmeyin :)
 

ozelbir_i

la la la la.......
Kayıtlı Üye
13 Haziran 2015
4.339
10.590
Ne yazacagimi bilmiyorum, sadece yazmak istedim. Kendime de esime de insanlara da cok yabancilastim, her seye, herkese yabancilastim. Yasamak istemiyorum, bu icinde bulundugum durum da yasamak degil zaten. İntihari eledim, becerebilecegim bir sey degil. Ya delirecegim ya baska bir sey böyle giderse.

Her sey pis geliyor, gun gectikce her sey daha da pis geliyor, igreniyorum. Kendimden, esimden, dokundugum yerlerden. Ev temizlenmiyor. Sizce tamamen teniz olmak mumkun mu, yoksa boyle bir sey yok mu? Eskiden ne kadar pismişim, geldigimde giysilerimi degistirirdim ama yikamazdim, oyle asardim da bir iki kez giydiysem gardroba. Ya misafir nasil agirliyordum, her yer, her sey o zaman da pisti ama nasil yasiyordum oyle? Hayret ediyorum, her seye hayret ediyorum.

Ne kimseyi gormek istiyorum, ne telefonla konusmak, ne bir sey yapmak. Sikayetim yok karantinadan, iftar sofralarinda bulusamamaktan ya da insanlarla gorusememekten. Herkesin aksine cok memnunum, nefret etmisim sanki insanlardan. Ozledim diyorlar telefonda cevap vermiyorum, bazen israr ederlerse ben ozlemenisim kusura bakma diyorum. Esim geliyor aksam, gormek istemiyorum, ayri odalarda takiliyoruz.

Memnun degilim yine halimden, yasamak iskence. Hayatin hic bir anlami yok, bir uretkenligim kalmadi. Kitaplara bile dokunamiyorum, kagitlar pis, kitaplar pis, her sey oyle pis geliyor. Tuvalet olayı işkence. Uyusam, uyuyamiyorum, bölük pörçük her şey.. Bir kac psikologla goruştum, biri ilk seanstan sonra bana donmedi, parasini bile veremedim, benden mi kaynakli, kendisinden mi bilmiyorum. Basta benden kaynakli diye dusundum, daha da kotu oldum. Neyse baskasini denedim, tanidigim biri tavsiye etmem ona devam etme dedi, kendisi de psikolog. Bir baskasi hem de psikiyatristti, bir seyleri hosuma gitmedi ona da devam etmek istemedim. yine psikolog tanidigim baska birini tavsiye etti, uzun zamandir musait degilmis musait olmasini bekledim, randevu aldim bekliyorum. Yalniz guvenim yok, daha onceden yanlis uygulanan terapiler sonucu hep bir guvensizlik var icimde, nasil guvenebilirim bilmem. Sonum ne olur gercekten merak ediyorum. Sadece yazmak istedim, gunluk gibi, dert anlatmak gibi oyle. Umarim her sey gercekten iyiye gider, hepimiz icin..
Yani hersey pis bi sen temizsin mantik bu kisaca, ayni seyi iki kez yasadim tanidik bir doktorla konustum bana bunun hastalik baslangici oldugunu vs soyledi biraz konustuk rahatlamistim yapacagin sey, pis olarak gelen seylere normal sekilde dokunmak ekstra temizlememek yani normal insamlar kadarini yapmak ilk zamanlar cok zor olacaktir ama zamanla rahatlayacaksin
 

ladyamore

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
31 Ekim 2014
3.671
9.016
Ne yazacagimi bilmiyorum, sadece yazmak istedim. Kendime de esime de insanlara da cok yabancilastim, her seye, herkese yabancilastim. Yasamak istemiyorum, bu icinde bulundugum durum da yasamak degil zaten. İntihari eledim, becerebilecegim bir sey degil. Ya delirecegim ya baska bir sey böyle giderse.

Her sey pis geliyor, gun gectikce her sey daha da pis geliyor, igreniyorum. Kendimden, esimden, dokundugum yerlerden. Ev temizlenmiyor. Sizce tamamen teniz olmak mumkun mu, yoksa boyle bir sey yok mu? Eskiden ne kadar pismişim, geldigimde giysilerimi degistirirdim ama yikamazdim, oyle asardim da bir iki kez giydiysem gardroba. Ya misafir nasil agirliyordum, her yer, her sey o zaman da pisti ama nasil yasiyordum oyle? Hayret ediyorum, her seye hayret ediyorum.

Ne kimseyi gormek istiyorum, ne telefonla konusmak, ne bir sey yapmak. Sikayetim yok karantinadan, iftar sofralarinda bulusamamaktan ya da insanlarla gorusememekten. Herkesin aksine cok memnunum, nefret etmisim sanki insanlardan. Ozledim diyorlar telefonda cevap vermiyorum, bazen israr ederlerse ben ozlemenisim kusura bakma diyorum. Esim geliyor aksam, gormek istemiyorum, ayri odalarda takiliyoruz.

Memnun degilim yine halimden, yasamak iskence. Hayatin hic bir anlami yok, bir uretkenligim kalmadi. Kitaplara bile dokunamiyorum, kagitlar pis, kitaplar pis, her sey oyle pis geliyor. Tuvalet olayı işkence. Uyusam, uyuyamiyorum, bölük pörçük her şey.. Bir kac psikologla goruştum, biri ilk seanstan sonra bana donmedi, parasini bile veremedim, benden mi kaynakli, kendisinden mi bilmiyorum. Basta benden kaynakli diye dusundum, daha da kotu oldum. Neyse baskasini denedim, tanidigim biri tavsiye etmem ona devam etme dedi, kendisi de psikolog. Bir baskasi hem de psikiyatristti, bir seyleri hosuma gitmedi ona da devam etmek istemedim. yine psikolog tanidigim baska birini tavsiye etti, uzun zamandir musait degilmis musait olmasini bekledim, randevu aldim bekliyorum. Yalniz guvenim yok, daha onceden yanlis uygulanan terapiler sonucu hep bir guvensizlik var icimde, nasil guvenebilirim bilmem. Sonum ne olur gercekten merak ediyorum. Sadece yazmak istedim, gunluk gibi, dert anlatmak gibi oyle. Umarim her sey gercekten iyiye gider, hepimiz icin..
Uzman destegi defalarca yazılmış, tekrara düşmek istemem ama önemini vurgulamak için bir kez daha yazmakta fayda var. Bence dogrudan bünyesinde hem psikolog hem de psikiyatrist bulunduran bi kuruma basvuru yapmalısınız. Zira günlük aktivitelerinizi ve uyku düzeninizi de etkileyen bi durum söz konusu. Bu durumda bi hekim ve ilac destegi gerekebiliyor. Tabi son karar işin uzmanlarının ama siz her ikisinin de bulundugu bi klinik / hastane ile görüsün ki kapsamlı bi degerlendirme alma şansınız olsun.

Biz buradan ne yapabiliriz diye düsünüyorum... yazdıklarınızdan ve alttaki yorumlarınızdan konunun taşınma noktasında kırıldığını anlıyorum.

Öncelikle daha önce hayatınızda hic boyle bi egilim göstermis miydiniz? Yani gerçekten taşınmada mı basladı bu durum?

Daha önce bu sekilde hisseden/davranan kimse var mıydı hayatınızda mesela? Anne, baba, anneanne, dede, ögretmen, bakıcı... gecici ya da sürekli olarak birlikte yasadıgınız, cocuklugunuzda bakımınızı üstlenen herhangi biri. Siz öyle davranmadıgınızda sizi üzen/inciten ya da öyle davrandıgınızda takdir eden biri?

Taşınma olayı için de daha önce neredeydiniz, simdi neredesiniz, neler degisti hayatınızda tasınma ile birlikte biraz anlatmak ister misiniz? Gönülsüz ve zorunlulukla gelen bi degisim olmus anladıgım kadarıyla. Daha önce bu sekilde degisen ve sizi etkileyen baska bi durum var mıydı hayatınızda?
 

Kumruyumben

"Doruklara sevdalandım ışığa doymak için"
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
10 Nisan 2021
376
386
Ne yazacagimi bilmiyorum, sadece yazmak istedim. Kendime de esime de insanlara da cok yabancilastim, her seye, herkese yabancilastim. Yasamak istemiyorum, bu icinde bulundugum durum da yasamak degil zaten. İntihari eledim, becerebilecegim bir sey degil. Ya delirecegim ya baska bir sey böyle giderse.

Her sey pis geliyor, gun gectikce her sey daha da pis geliyor, igreniyorum. Kendimden, esimden, dokundugum yerlerden. Ev temizlenmiyor. Sizce tamamen teniz olmak mumkun mu, yoksa boyle bir sey yok mu? Eskiden ne kadar pismişim, geldigimde giysilerimi degistirirdim ama yikamazdim, oyle asardim da bir iki kez giydiysem gardroba. Ya misafir nasil agirliyordum, her yer, her sey o zaman da pisti ama nasil yasiyordum oyle? Hayret ediyorum, her seye hayret ediyorum.

Ne kimseyi gormek istiyorum, ne telefonla konusmak, ne bir sey yapmak. Sikayetim yok karantinadan, iftar sofralarinda bulusamamaktan ya da insanlarla gorusememekten. Herkesin aksine cok memnunum, nefret etmisim sanki insanlardan. Ozledim diyorlar telefonda cevap vermiyorum, bazen israr ederlerse ben ozlemenisim kusura bakma diyorum. Esim geliyor aksam, gormek istemiyorum, ayri odalarda takiliyoruz.

Memnun degilim yine halimden, yasamak iskence. Hayatin hic bir anlami yok, bir uretkenligim kalmadi. Kitaplara bile dokunamiyorum, kagitlar pis, kitaplar pis, her sey oyle pis geliyor. Tuvalet olayı işkence. Uyusam, uyuyamiyorum, bölük pörçük her şey.. Bir kac psikologla goruştum, biri ilk seanstan sonra bana donmedi, parasini bile veremedim, benden mi kaynakli, kendisinden mi bilmiyorum. Basta benden kaynakli diye dusundum, daha da kotu oldum. Neyse baskasini denedim, tanidigim biri tavsiye etmem ona devam etme dedi, kendisi de psikolog. Bir baskasi hem de psikiyatristti, bir seyleri hosuma gitmedi ona da devam etmek istemedim. yine psikolog tanidigim baska birini tavsiye etti, uzun zamandir musait degilmis musait olmasini bekledim, randevu aldim bekliyorum. Yalniz guvenim yok, daha onceden yanlis uygulanan terapiler sonucu hep bir guvensizlik var icimde, nasil guvenebilirim bilmem. Sonum ne olur gercekten merak ediyorum. Sadece yazmak istedim, gunluk gibi, dert anlatmak gibi oyle. Umarim her sey gercekten iyiye gider, hepimiz icin..
Ne zamandır bu haldesiniz? Benim aklıma meşhur psikiyatrist Gülseren Budayıcıoğlu geldi direkt, ona gidebilirsiniz.
 

owll

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
1 Eylül 2019
1.070
2.171
31
Temizlik zaten hergun yapilmasi gereken bir sey. Birakin temizlemeyin. Onun yerine baska seyler yapin. Pandemiden dolayidir. Belki yasadiginiz yer sizi mutsuz ediyordur, belki cevrenizdeki insanlar kotu hissettiriyordur. Bunu siz daha iyi bilirsiniz. Temizlik yerine kendi oz bakiminiza vakit ayirin.
 

zeynepkara

Üye
Kayıtlı Üye
12 Haziran 2019
504
263
27
Ne yazacagimi bilmiyorum, sadece yazmak istedim. Kendime de esime de insanlara da cok yabancilastim, her seye, herkese yabancilastim. Yasamak istemiyorum, bu icinde bulundugum durum da yasamak degil zaten. İntihari eledim, becerebilecegim bir sey degil. Ya delirecegim ya baska bir sey böyle giderse.

Her sey pis geliyor, gun gectikce her sey daha da pis geliyor, igreniyorum. Kendimden, esimden, dokundugum yerlerden. Ev temizlenmiyor. Sizce tamamen teniz olmak mumkun mu, yoksa boyle bir sey yok mu? Eskiden ne kadar pismişim, geldigimde giysilerimi degistirirdim ama yikamazdim, oyle asardim da bir iki kez giydiysem gardroba. Ya misafir nasil agirliyordum, her yer, her sey o zaman da pisti ama nasil yasiyordum oyle? Hayret ediyorum, her seye hayret ediyorum.

Ne kimseyi gormek istiyorum, ne telefonla konusmak, ne bir sey yapmak. Sikayetim yok karantinadan, iftar sofralarinda bulusamamaktan ya da insanlarla gorusememekten. Herkesin aksine cok memnunum, nefret etmisim sanki insanlardan. Ozledim diyorlar telefonda cevap vermiyorum, bazen israr ederlerse ben ozlemenisim kusura bakma diyorum. Esim geliyor aksam, gormek istemiyorum, ayri odalarda takiliyoruz.

Memnun degilim yine halimden, yasamak iskence. Hayatin hic bir anlami yok, bir uretkenligim kalmadi. Kitaplara bile dokunamiyorum, kagitlar pis, kitaplar pis, her sey oyle pis geliyor. Tuvalet olayı işkence. Uyusam, uyuyamiyorum, bölük pörçük her şey.. Bir kac psikologla goruştum, biri ilk seanstan sonra bana donmedi, parasini bile veremedim, benden mi kaynakli, kendisinden mi bilmiyorum. Basta benden kaynakli diye dusundum, daha da kotu oldum. Neyse baskasini denedim, tanidigim biri tavsiye etmem ona devam etme dedi, kendisi de psikolog. Bir baskasi hem de psikiyatristti, bir seyleri hosuma gitmedi ona da devam etmek istemedim. yine psikolog tanidigim baska birini tavsiye etti, uzun zamandir musait degilmis musait olmasini bekledim, randevu aldim bekliyorum. Yalniz guvenim yok, daha onceden yanlis uygulanan terapiler sonucu hep bir guvensizlik var icimde, nasil guvenebilirim bilmem. Sonum ne olur gercekten merak ediyorum. Sadece yazmak istedim, gunluk gibi, dert anlatmak gibi oyle. Umarim her sey gercekten iyiye gider, hepimiz icin..
Canım benim çok geçmiş olsun, okb gibi duruyor cunku bende yaşıyorum okb bende düşünce olarak var ama sen eyleme de dökmeye başlamışsın. Biran önce tedavi olmanı tavsiye ederim cunku ilerlediğinde tedavi de zorlaşıyor Allah yardımcın olsun. Sana önereceğim en büyük tedavi bu hastalık cidden düşündükçe daha çok düşündüren daha dibe sürükleyen bir hastalık o yüzden zorda olsa kendi kendini başka şeylerle oyala. Sana pis gelen yerleri temizleme bırak pis kalsın bir böyle iki böyle yaptıkça biraz zorlansan da kazanan sen olacaksın.
 

flamefire

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
6 Aralık 2018
8.029
6.945
Ne yazacagimi bilmiyorum, sadece yazmak istedim. Kendime de esime de insanlara da cok yabancilastim, her seye, herkese yabancilastim. Yasamak istemiyorum, bu icinde bulundugum durum da yasamak degil zaten. İntihari eledim, becerebilecegim bir sey degil. Ya delirecegim ya baska bir sey böyle giderse.

Her sey pis geliyor, gun gectikce her sey daha da pis geliyor, igreniyorum. Kendimden, esimden, dokundugum yerlerden. Ev temizlenmiyor. Sizce tamamen teniz olmak mumkun mu, yoksa boyle bir sey yok mu? Eskiden ne kadar pismişim, geldigimde giysilerimi degistirirdim ama yikamazdim, oyle asardim da bir iki kez giydiysem gardroba. Ya misafir nasil agirliyordum, her yer, her sey o zaman da pisti ama nasil yasiyordum oyle? Hayret ediyorum, her seye hayret ediyorum.

Ne kimseyi gormek istiyorum, ne telefonla konusmak, ne bir sey yapmak. Sikayetim yok karantinadan, iftar sofralarinda bulusamamaktan ya da insanlarla gorusememekten. Herkesin aksine cok memnunum, nefret etmisim sanki insanlardan. Ozledim diyorlar telefonda cevap vermiyorum, bazen israr ederlerse ben ozlemenisim kusura bakma diyorum. Esim geliyor aksam, gormek istemiyorum, ayri odalarda takiliyoruz.

Memnun degilim yine halimden, yasamak iskence. Hayatin hic bir anlami yok, bir uretkenligim kalmadi. Kitaplara bile dokunamiyorum, kagitlar pis, kitaplar pis, her sey oyle pis geliyor. Tuvalet olayı işkence. Uyusam, uyuyamiyorum, bölük pörçük her şey.. Bir kac psikologla goruştum, biri ilk seanstan sonra bana donmedi, parasini bile veremedim, benden mi kaynakli, kendisinden mi bilmiyorum. Basta benden kaynakli diye dusundum, daha da kotu oldum. Neyse baskasini denedim, tanidigim biri tavsiye etmem ona devam etme dedi, kendisi de psikolog. Bir baskasi hem de psikiyatristti, bir seyleri hosuma gitmedi ona da devam etmek istemedim. yine psikolog tanidigim baska birini tavsiye etti, uzun zamandir musait degilmis musait olmasini bekledim, randevu aldim bekliyorum. Yalniz guvenim yok, daha onceden yanlis uygulanan terapiler sonucu hep bir guvensizlik var icimde, nasil guvenebilirim bilmem. Sonum ne olur gercekten merak ediyorum. Sadece yazmak istedim, gunluk gibi, dert anlatmak gibi oyle. Umarim her sey gercekten iyiye gider, hepimiz icin..
Ne guzel ettafınız psıkologlarla sarılı .Benımde terapı slnam gerekıo .Ama çok pahalı .
 

Zinnur5

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
28 Ocak 2016
197
232
33
Merhaba, dun giremedim buralara, bazi kontrollerim vardi ve psikiyatristle de gorustum, iki adet ilac yazdi, biri okb digeri anksiyete ve uyku sorunu icin. Terapiye de baslayacagimi soyledim, iyi olur dedi. Bugun icin de terapi randevusu almistim onceden psikolog yakinimin hocasindan, yani tavsiye uzerine buldum hasta tavsiyesi olmasa da. Fakat seans nasil gecti anlayamadim, hep ben konustum, arada ben konuşmasam susacaktik sanki. Normal terapi nasil olur onu da cok bilmiyorum. Daha once bana uygulanan sadece emdr terapisiydi, baska bir terapi cesidi gormedigimden mukayese edemiyorum. Yazmistim, normalde kendime ya da sevdigim seylere vakit ayiramiyorum diye, sevdigim bir seyi yapmami soyledi gunde bir saat de olsa. Bunu yapacagim. Soyle ilerleyecegiz şu terapi uygulamalariyla devam edecegiz gibi bir aciklamada bulunmadi. O yuzden, aa cok guzel gecti, inaniyorum bana faydasi olacak diyemiyorum su an. Umuyorum sadece. Tek tek donemiyorum ama hepinize tesekkur ederim destekleriniz icin, ozellikle iyilesen insanlar oldugunu bilmek umut veriyor.
 

Zynppzz

Bir mucizem olsun.. Adı Nurefşan olsun...
Kayıtlı Üye
27 Kasım 2018
442
238
Ne yazacagimi bilmiyorum, sadece yazmak istedim. Kendime de esime de insanlara da cok yabancilastim, her seye, herkese yabancilastim. Yasamak istemiyorum, bu icinde bulundugum durum da yasamak degil zaten. İntihari eledim, becerebilecegim bir sey degil. Ya delirecegim ya baska bir sey böyle giderse.

Her sey pis geliyor, gun gectikce her sey daha da pis geliyor, igreniyorum. Kendimden, esimden, dokundugum yerlerden. Ev temizlenmiyor. Sizce tamamen teniz olmak mumkun mu, yoksa boyle bir sey yok mu? Eskiden ne kadar pismişim, geldigimde giysilerimi degistirirdim ama yikamazdim, oyle asardim da bir iki kez giydiysem gardroba. Ya misafir nasil agirliyordum, her yer, her sey o zaman da pisti ama nasil yasiyordum oyle? Hayret ediyorum, her seye hayret ediyorum.

Ne kimseyi gormek istiyorum, ne telefonla konusmak, ne bir sey yapmak. Sikayetim yok karantinadan, iftar sofralarinda bulusamamaktan ya da insanlarla gorusememekten. Herkesin aksine cok memnunum, nefret etmisim sanki insanlardan. Ozledim diyorlar telefonda cevap vermiyorum, bazen israr ederlerse ben ozlemenisim kusura bakma diyorum. Esim geliyor aksam, gormek istemiyorum, ayri odalarda takiliyoruz.

Memnun degilim yine halimden, yasamak iskence. Hayatin hic bir anlami yok, bir uretkenligim kalmadi. Kitaplara bile dokunamiyorum, kagitlar pis, kitaplar pis, her sey oyle pis geliyor. Tuvalet olayı işkence. Uyusam, uyuyamiyorum, bölük pörçük her şey.. Bir kac psikologla goruştum, biri ilk seanstan sonra bana donmedi, parasini bile veremedim, benden mi kaynakli, kendisinden mi bilmiyorum. Basta benden kaynakli diye dusundum, daha da kotu oldum. Neyse baskasini denedim, tanidigim biri tavsiye etmem ona devam etme dedi, kendisi de psikolog. Bir baskasi hem de psikiyatristti, bir seyleri hosuma gitmedi ona da devam etmek istemedim. yine psikolog tanidigim baska birini tavsiye etti, uzun zamandir musait degilmis musait olmasini bekledim, randevu aldim bekliyorum. Yalniz guvenim yok, daha onceden yanlis uygulanan terapiler sonucu hep bir guvensizlik var icimde, nasil guvenebilirim bilmem. Sonum ne olur gercekten merak ediyorum. Sadece yazmak istedim, gunluk gibi, dert anlatmak gibi oyle. Umarim her sey gercekten iyiye gider, hepimiz icin..
Hiç uzulmeyin bu durumuNuz geçici bir durum gün gelecek bunları da atlattım diyeeceksiniz . Sizin bu durumuNuz OKB bunun bir çözümü var yanlız değilsiniz bunları yaşayan çok insan var . Bazı dönemler de kimilerinde temizlik kimilerinde başka şekillerde oluyor . Benim de düşünce üzerinde çok aşırı bir vesvesem vardı psikolog yardımıyla azalttım çok şükür. Sizde güvenebileceginz bir psikolog bulun kendinize . Üzülmeyin . Rabbim yar ve yardımcınız olsun.
 

Pdere pdere

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
28 Mart 2021
16
44
27
Ne yazacagimi bilmiyorum, sadece yazmak istedim. Kendime de esime de insanlara da cok yabancilastim, her seye, herkese yabancilastim. Yasamak istemiyorum, bu icinde bulundugum durum da yasamak degil zaten. İntihari eledim, becerebilecegim bir sey degil. Ya delirecegim ya baska bir sey böyle giderse.

Her sey pis geliyor, gun gectikce her sey daha da pis geliyor, igreniyorum. Kendimden, esimden, dokundugum yerlerden. Ev temizlenmiyor. Sizce tamamen teniz olmak mumkun mu, yoksa boyle bir sey yok mu? Eskiden ne kadar pismişim, geldigimde giysilerimi degistirirdim ama yikamazdim, oyle asardim da bir iki kez giydiysem gardroba. Ya misafir nasil agirliyordum, her yer, her sey o zaman da pisti ama nasil yasiyordum oyle? Hayret ediyorum, her seye hayret ediyorum.

Ne kimseyi gormek istiyorum, ne telefonla konusmak, ne bir sey yapmak. Sikayetim yok karantinadan, iftar sofralarinda bulusamamaktan ya da insanlarla gorusememekten. Herkesin aksine cok memnunum, nefret etmisim sanki insanlardan. Ozledim diyorlar telefonda cevap vermiyorum, bazen israr ederlerse ben ozlemenisim kusura bakma diyorum. Esim geliyor aksam, gormek istemiyorum, ayri odalarda takiliyoruz.

Memnun degilim yine halimden, yasamak iskence. Hayatin hic bir anlami yok, bir uretkenligim kalmadi. Kitaplara bile dokunamiyorum, kagitlar pis, kitaplar pis, her sey oyle pis geliyor. Tuvalet olayı işkence. Uyusam, uyuyamiyorum, bölük pörçük her şey.. Bir kac psikologla goruştum, biri ilk seanstan sonra bana donmedi, parasini bile veremedim, benden mi kaynakli, kendisinden mi bilmiyorum. Basta benden kaynakli diye dusundum, daha da kotu oldum. Neyse baskasini denedim, tanidigim biri tavsiye etmem ona devam etme dedi, kendisi de psikolog. Bir baskasi hem de psikiyatristti, bir seyleri hosuma gitmedi ona da devam etmek istemedim. yine psikolog tanidigim baska birini tavsiye etti, uzun zamandir musait degilmis musait olmasini bekledim, randevu aldim bekliyorum. Yalniz guvenim yok, daha onceden yanlis uygulanan terapiler sonucu hep bir guvensizlik var icimde, nasil guvenebilirim bilmem. Sonum ne olur gercekten merak ediyorum. Sadece yazmak istedim, gunluk gibi, dert anlatmak gibi oyle. Umarim her sey gercekten iyiye gider, hepimiz icin..
Maalesef ki obsesif kompulsif bozukluk ve beraberinde depresyon belirtileriniz başlamış . Psikolojik danışmanım . psikiyatristlerle görüşmeniz gerekiyor . İlaç ve psikoterapi yöntemleri ile halledilebilecek şeyler . Bir an önce tedaviye baslamanizda yarar var