- Katılım
- 17 Şubat 2026
- Mesajlar
- 439
- Emoji Skoru
- 628
- Puanlar
- 18
- Yaş
- 126
travmamı kimseyle paylaşmak istemiyorum. bu yüzden çevreme de bu soruyu soramıyorum. ai ,duygusuz makine cevaplar veriyor. kendi kararımı doğrulatmak ya da kararımın yanlışlığını farklı bakış açılarından görmek istiyorum arkadaşlar.
akıl,akıldan üstündür ya da tecrübesi olan biri bana da umut olabilir.
şimdi evlilik adayı yokken karar verdim evlenmeye kendime süre de koydum.mantık evliliği. travmamın üstüne eklenen son travma ve yaşadığım kopmanın bende bıraktığı dehşet hissiyle güven hissim öldü. babam artık yeterli gelmiyor korktuğum savunmasız kalacağım yerlere girerken.
evleneceğim kişiye travmamı söylemem gerekir mi?
kendi ailem bilmiyorken. kendi kopmalarımı durdurabiliyorum. kaçma şansım yokken ama güven hissimi geri alabilmem için eş adayını kullanmış olacağım bir yerde. bunun vicdanıyla iyi davranırım ben de diyorum kendimi yatıştırmak için ama hayat benim planladığım gibi de gitmeyecek.
erkekler ve travmadan anlamamaları da cabası.
kendi kız arkadaşım bile düşünme geç dedi o lafın üstüne mesafe koydum araya. güven hissim öldü insanlarla arama mesafe koydum terapi burası küçük yer. akraba ve tanıdık dolu. evlendikten sonra yabancı ve başka şehirde kafasındayım.
benim bu travmamı saklamam ileride başıma iş açar mı ya da güven ihlali olur mu gibi sorular. benim için şu an en önemli şey güven. evlilik zaten gerekli şartlara bağlı ama kendi içimde karıştım bu konuda. daha adaylara geçmeden bu düğümü de kendi içimde çözmem gerek. en iyi fikirlerinizi bekliyorum.şimdiden teşekkürler herkese
akıl,akıldan üstündür ya da tecrübesi olan biri bana da umut olabilir.
şimdi evlilik adayı yokken karar verdim evlenmeye kendime süre de koydum.mantık evliliği. travmamın üstüne eklenen son travma ve yaşadığım kopmanın bende bıraktığı dehşet hissiyle güven hissim öldü. babam artık yeterli gelmiyor korktuğum savunmasız kalacağım yerlere girerken.
evleneceğim kişiye travmamı söylemem gerekir mi?
kendi ailem bilmiyorken. kendi kopmalarımı durdurabiliyorum. kaçma şansım yokken ama güven hissimi geri alabilmem için eş adayını kullanmış olacağım bir yerde. bunun vicdanıyla iyi davranırım ben de diyorum kendimi yatıştırmak için ama hayat benim planladığım gibi de gitmeyecek.
erkekler ve travmadan anlamamaları da cabası.
kendi kız arkadaşım bile düşünme geç dedi o lafın üstüne mesafe koydum araya. güven hissim öldü insanlarla arama mesafe koydum terapi burası küçük yer. akraba ve tanıdık dolu. evlendikten sonra yabancı ve başka şehirde kafasındayım.
benim bu travmamı saklamam ileride başıma iş açar mı ya da güven ihlali olur mu gibi sorular. benim için şu an en önemli şey güven. evlilik zaten gerekli şartlara bağlı ama kendi içimde karıştım bu konuda. daha adaylara geçmeden bu düğümü de kendi içimde çözmem gerek. en iyi fikirlerinizi bekliyorum.şimdiden teşekkürler herkese