Merhabalar. Sadece hikayemi yazmak ve umut olmak için şimdi üye oldum. 38 yaşında bi memurum. 10 yılı aşkın süredir hipotroidi hastasıyım.
Evlenmeyi düşünmeyip gezip tozup böyle de mutlu hisseden biri iken 35 yaşımda birden bire evlendim. Evliliğin bu denli zor olacağını asla tahmin edememiştim. İlk 1,5 sene korunmadık ancak hiç bebek için uğraşmadık da. Çünkü evlilik epey zorlamıştı. 1,5 sene sonunda sadece kontrol için doktora gittiğimde bana bebeğim yoksa çok acele şekilde tüp bebeğe başlamam gerektiğini söyledi. Amh 0,3 Fsh 15 imiş. Bunların anlamını bile bilmiyordum. Tabi endişelendim ve zaten adetimin 2.günü olduğu için tüp bebek tedavisini kabul edip aynı gün tedaviye başladım. Zaten küçük bi şehirde yaşıyorum. Öyle güzel hastaneler merkezler falan yok burda. Çok da bilinçsizdim ve önemsemiyordum konuyu. İlla olur ama demek ki tüp bebekle anne olacağım diye düşündüm. Fakat başarısız oldu. Ardından daha çok araştırıp başka bi hastaneye gittim. Orda da benzer şeyler söylendi erken menopoz ihtimalimin çok yüksek olduğu söylendi ve hemen başlandı tedavime. Eşimde de çok bi sorun yoktu. Hateket ve sayıda biraz düşüklük vardı sadece onun için de takviye ilaçlar başlandı. 3 kez tüp bebek tedavimi de bu hastanede yaptırdım. Bu süreçte 1 sene daha geçti. Bu sonradan gittiğim 3 sefer tüp bebek yapılan yerde baya ilgilendi ve uğraştılar. Troidimi dengelediler, Histeroskopi yaptılar, dondurup transferi denediler, taze denediler. Farklı ilaçlar farklı günler denediler. Hep bi rahim filmi isteğim oldu ama çekmediler. Tüp bebekte tüplerin tıkalı olup olmamasının bi öneminin olmadığını, embriyonun zaten direk rahme yerleştirildiğini vs söylediler. Aslında mantılen doğru idi. Bu arada ben bu süreçlerde hiç öyle anlatılan gibi perişan bi halde değildim. Lütfen tüp bebek yaptırmayı planlayanlar korkmasın. Neden bu kadar abartılıyor bilmiyorum. İğne ilaç falan tabi zor ama öyle yok hormonlar alt üst oluyor yok psikoloji çöküyor falan böle bişi yok :) ben tüm süreçlerimde çok umutluydum. 4.de negatif olunca tabi ki üzülüyor insan ama dedim demek ki 5.seferde verecek Rabbim. Normal yolla bu iş mümkün değildi onu kesin anladık… Gibi gibi bi mantıkta idim.
Derken bu şubat sonunda son tedavimden sonra doktorumu değişme kararı aldık. Ve ben biraz kafamı dinlemek birkaç ay dinlenmek istedim. Biraz da eşime kızdım. Ben bu kadar delik deşik oldum ameliyatlara girdim çıktım. Ona tek düşen şey sigarayı bırakmak idi. Bırakmadı. Dedim sen ne zaman bırakırsan o zaman tedaviye başlarım. Blöf yaptım tutmadı. Bırakmadı :) yeni gittiğim doktora da tedaviye 2-3 ay başlamak istemediğimi söyledim. O da o süreçte genetik test yaptırmamı ve rahim filmi çekinmemi sonrasında hazır hissedince gelmemi söyledi. Testi verdim. Rahim filmini çekindim ikisinde de bi sorun çıkmadı. Sadece pıhtılaşma eğilimi çıktı. o arada yurt dışına tatile gittik nisan ayında. Döndüm malesef bi cenazem oldu vs derken asla gecikmeyen adetim gecikti ve ben dedim ki “işte o gün bu gün, artık demek ki bende menopoz başlangıcı…” 1 hafta bekledim 1 haftada adet olmayınca bu fikir iyice kafamda yer etti. Zaten cenazem de vardı demek ki üzüntü ile birleşince erken menopoz geldi çattı…
Eşim 1 hafta sonra test yapsana deyince acayip şaşırdım buna ihtimal vermesine ve güldüm geçtim. Ertesi gün yalvardı. Olmaz boşuna ümitlenme desem de ısrar etti. Ve kaset test yaptım.
İnanamıyorum arkadaşlar. Hâlâ inanamıyorum.
Bugün 2,5 aylık hamileyim. Fetal dna testimi verdim. Güzel sonuçları bekliyorum bakalım..