- Katılım
- 12 Mart 2013
- Mesajlar
- 37.779
- Emoji Skoru
- 51.601
- Puanlar
- 798
Soyle soyliyim , eger cok param var , calismayacagim , hayatin tadini cikaracagim diyorsan kesinlikle italya
Ama calismak zorundaysan kesinlikle ingiltere , adamlarin sistemleri , düzenleri , kurallara uymalari , kurumsal yapilari herseyleri süper
Bak corona bile ornek olsun sana , italyanlar umursamadillar , hukumeti dinlemeyip tatile gittiler
İngilizler , okullar bile kapanmamasina ragmen biz sisteme guveniyoruz deyip tum kurallara uymaya devam ettiler
Bir de ingiltere daha global bir ulke , her ulkeden insan var , yabanciya alisiklar , cok kibarlar , cok espirili bir millet
İtalyanlari da cok severim ama cok farkli noktadalar
Ya şöyle, bu 3 senelik bir süreç. Sonrasında beni İtalyaya bağlayan yok, post-doc olarak bir yerlere gitmek garanti para yani. Ama doktorada öğrenci sömürülmesi sinirimi bozuyor açıkçası. İngilterede canımı sıkan bu oldu. İtalyada güzel fon var o anlamda, maaş da veriyor olması iyi benim açımdan. Ben İtalyada burslu okudum, yabancı öğrenci olarak çok rahattım onu arıyorum sanırım.
Beni İtalyanın tek düşündüren noktası dili. Evet, yaşadım ama ortamlarım hep internasyoneldi, yani sıkışınca hemen İngilizceye çeviriyordum, nasılsa herkes biliyor diye. O seviyeye çekebilir miyim acaba dilimi? Senin mesela ne kadar zamanını aldı? Yani konuşmasına konuşuyorum ama aklımdan hep o artikeller, çekim, ekim vs onlar geçiyor hele congiuntivolar
