- Katılım
- 8 Aralık 2025
- Mesajlar
- 11
- Emoji Skoru
- -5
- Puanlar
- 1
- Konu Sahibi pinkfreespirit
- #1
merhaba. şuanda hamileyim ve emzirme fikri bile midemi bulandırıyor aşırı tiksiniyorum. sormadan söyleyeyim evet bebek istedim. hamilelikten once de bu olay beni çok iğrendirirdi. hamile kaldım hala böyle hissediyorum. aşırı derecede tiksiniyorum. emziren kadın fotoğrafı videosu vs görünce midem ağzıma geliyor. kendime sürekli bebeğin doğunca belki fikrin değişir bir kere denersin emzirmeyi diyorum ama bir kere bile deyemeyeceğim sanırım. terapistimle görüşüyorum bu konuyu onun da bebeği var. beni psikolojik olarak bu kadar yıpratacaksa bu iş yapmamamı söyledi. bebeğin senin bunu yaparken ne kadar tiksindiğini hisseder ve ikinize de bir faydası olmaz dedi. yurtdışı forumlarda araştırdığımda böyle hissettiği için emzirmeyen ve bebeğini mamayla besleyen bir çok kadının yazılarını okudum. ama ne zaman bu konuda bir şey yazsam inanılmaz linçleniyorum ülkemizde. lütfen doğurma o zaman herkes anne olmasın tarzı şeyler yazmayın arkadaşlar ben hamileyim şuanda. bebeğimi gördüğümde bu hislerim kaybolursa onu tabi ki emziririm. ama şuanda bunu yapabilecek gibi hissetmiyorum ve bu konuda herkesin sanki bebeğimi öldürecekmişim gibi davranmasından çok yoruldum. o kadar üzücü ki nasıl hissettiğimi kimseye anlatamıyorum en iyi anne benim yarışı var sanki. kolayı seçiyormuşum vs. nesi kolay? direkt memeden beslemek varken her gece 2 saatte bir uyanıp ona mama kaynatıcam soğutucam içiricem vs. bu mu kolay? asıl bu daha zor. ben bebeğimi düşünmesem bunları da yapmaya üşenirdim onunla alakası yok durumun. ne kadar tiksindiğimi size anlatamam yani. 2 saatte bir bu kadar tiksindiğim bir şeyi yaparsam bir de lohusa halimle nasıl psikolojim bozulur düşünemiyorum. ve gerçekten ben o emerken tiksinerek bitmesini beklerken ağlayarak bitsin emmesi artık diye beklerken bebek bunu hissetmeyecek mi anlamayacak mı? ilk 6 ay anne sütünün önemini biliyorum ama yapamıyorum kafamda bunu oturtamıyorum. bu beni kötü anne yapmaz lütfen saygılı yorumlar yapın. bunu yazma sebebim de lütfen dürüst olun ve aranızda böyle hissedip bunu aşan olduysa ne yaptınız söyler misiniz? bu düşünceyi nasıl atlatabilirim?