Ben gurbetteyim 5 yıldır ailemden uzak eşimin görevi nedeniyle şehir değiştirip duruyoruz. Doğuda da eşim aynıydı hadi dedim doğuda korkuyordu bana birşey olur vs diye ama batıya geldik yine aynı. 2 yıldır Sakarya da yaşıyoruz. Eşim kimse ile görüşmek istemiyor evden işe işten eve Sadece İstanbul'dan ailesi gelsin gitsin amcası yengesi kendi çevresi gelsin istiyor sadece onlarla görüşmek istiyor. Bütün yaz sülalesini ağırlıyorum evimde yatılı sorun yok ama ben arkadaslarimla görüşmek istiyim onlara gitmek istiyim hep sorun. ben sürekli evde tek başına çocukla kafayı yemek üzereyim. parka gitsem sürekli Yağmur yağan bir yer bildiğiniz Karadeniz havası var sürekli yağmur kasvet kapalı hava Park ıslak çocuk mahallede yok denecek kadar az onlarda okula gidiyor. oğlum 3 yaşında canı sıkılıyor köy gibi bir yerde yaşıyorum yemin ederim. En yakın market 2 km bakkal bile yok yakınımda. Zaten yazın hayat var bu ilçede geri kalan 9 ay hayat sıfır öyle bir yerde yaşıyorum. Kimsem yok komşular var onlarda işinde gücünde mahallede herkes yaşlı yaşıtım hiç yok ben 26 yaşındayım. Ev sahibim üstümde oda 60 yaşında kadın sürekli görüşemiyoruz onunlada. Eşimin arkadaşlarının eşleri ile tanıştım yaz döneminde arada gelip gidiyoruz eşlerimiz evde yokken eşim ona bile karışıyor gidemezsin gelmesinler yani inanın sebebini asla anlamıyorum. Ben geçimsiz insanların dedikodusunu yapan eşini rezil eden patavatsız bir insan değilim. Eşime laf söz getirmem huyunu bilir . Ama yine de yaptığına anlam veremiyorum insan sevmiyorum diyor. Eşlerimiz ile buluşma ayarlayalım dedik çay içelim akşam bize gelin dedi arkadaşım konuştum eşimle benimle kavga etti gitmem sevmiyorum o adamı bilmem ne burnumdan getirdi gitmedik. Moralim bozuldu çünkü bi defa aradan 1 ay geçti yine biriyle tanıştım asker eşlerinden biri yine oda yanlız benim gibi kimseyi tanımıyo eşime sordum eşi nasıl seviyor musun diye sessiz sakin biri iyidir dedi oh dedim tamam kızla biz görüştük bı kaç defa bugün de bizi çaya çağırdı çocuklar oynar bizde otururuz dedi Ramazan öncesi falan dedi eşim gene başladı ben gitmem kimsenin evine otur evinde huzur mu sıkıyor seni bilmem ne kavga çıkarıp duruyorsun ama o kadar sinir oldum ki ben 2 yıldır buradayım ve kimse ile doğru dürüst tanişamadim çok yanlızım ailem İzmir'de


sürekli gelmiyorlar yılda 1 defa gelirler oda 2 gün çocukla evde kafayı yemek üzereyim biliyor bunu ne yapmaya çalışıyor anlamıyorum bana bi akıl verin akıl sağlığımi kaybedicem yakında . Sürekli birileri ile görüşmek zorunda değilsin diyor ama inanın yanlızlık çok zor bilmediğin tanımadığın bir memlekette suç benim evlenmeden önce bu huylarını hiç bilmiyordum cahillik ettim