Eşime bu konuyu açamıyorum

BlairWaldorf_23

Be your own hero !
Kayıtlı Üye
28 Nisan 2011
531
401
Canım ablacım insanlar yardım etmeye çalışıyor biraz sakin olsan?

Konuya geleyim eşinin dükkanında çalışıyor görünüyorsun anladığım kadarıyla. Eşin parayı dükkan kasasından çıkarıp sana veriyor yani eve veriyor bu durumda sen eve para getirmiş olmuyorsun ki? Üstüne eşin senin de sağlık sigortanı ödüyor.

Şu tabloda yapılacak şeyi söyleyeyim siz paradan önce sosyalleşmek için bir işe girin böyle evde boğulmuşsunuz. Para kısmına gelirsek eve 2000+ Euro net para da sokarsınız, sağlık sigortanızı da çalıştığınız yer öder.

Eşiniz dükkanı kapatabilir. Yukarda finansal olarak rezil olur kapatmaz yazmışsınız o doğru değil. Yazdığınız ortada iflas/konkordato varsa geçerli. İflas ilan edenler bir daha işyeri açamıyor. Devlet şirketin mallarını açık artırmayla satıyor, borçlulara ne varsa paylaştırıyor. Şirket eksiye geçtiyse, borcu varsa, borcumu ödeyemiyorum diyorsa filasa geçiyor. Ama iflas bayrağı çekmeden de işyeri kapatılıyor. Ben bu işyerini götürmek istemiyorum artık diyip borçsuz harçsız rezil olmadan kapatabiliyorsun. Bir de pandemiye sebep işyeri kapatmak isteyenlere bir kolaylık var. Eşiniz en kısa zamanda Finanzamta veya bir finans danışmanına danışsın. Bu şekilde hem gelir elde edemiyor, hem çok çalışıp sağlığından oluyor, hem ailesini yanında olamıyor, hem siz strese giriyorsunuz. zaten dükkan ancak kendini çeviriyorsa bunca strese değer bir durum görmüyorum. Dükkanı kapatır, ücretli çalışanlığa geçer, haftasonları da ailesine kalır. Şu tabloda dükkanı kapatmamakta direnmek akılsızlık olur. Hem finansal bir kazancınız yok, hem aileniz zarar görüyor.
Kusura bakmayın ama bu yardım değildi. Bu cahil muamelesi yapıp bir sürü ithamda bulunup küçük görmekti.
Bu kadar insan da içerik olarak benzer şeyler yazdı ama kimseye öyle cevap vermedim.

Diğer konuya gelecek olursak. Dükkan benim adıma, eşim işçi görünüyor. Dükkanın borcu yok. Biz bu dükkana 110 bin euro hava parası ödedik. Satmadan ben yapamıyorum diye çıkıp gitmenin bize zararı 100 bin euro dan fazla. Ne kadar mantıklı sizce ederini verecek bir alıcı bulmadan satmak veya hiç bir şey alamadan bırakıp gitmek?

Yine de tavsiyeler için teşekkür ederim
 

MissCherryBlossom

Nirvana
Pro Üye
23 Ağustos 2012
38.067
156.670
Kusura bakmayın ama bu yardım değildi. Bu cahil muamelesi yapıp bir sürü ithamda bulunup küçük görmekti.
Bu kadar insan da içerik olarak benzer şeyler yazdı ama kimseye öyle cevap vermedim.

Diğer konuya gelecek olursak. Dükkan benim adıma, eşim işçi görünüyor. Dükkanın borcu yok. Biz bu dükkana 110 bin euro hava parası ödedik. Satmadan ben yapamıyorum diye çıkıp gitmenin bize zararı 100 bin euro dan fazla. Ne kadar mantıklı sizce ederini verecek bir alıcı bulmadan satmak veya hiç bir şey alamadan bırakıp gitmek?

Yine de tavsiyeler için teşekkür ederim

100bin kayme olması fena olmuş oz aman kaptını geri alıyorum :KK51:

bence dükkanı eşe devredin. Siz de başka iş yapın, diğer yetişkinlerle vakit geçirin, ofise gidersiniz değişiklik olur.
 

babyloading87

Hersey cok guzel olacak!
Kayıtlı Üye
21 Ağustos 2015
25.071
73.791
34
Herkese merhaba, umarım herkes iyidir.

Ben biraz içimi döküp, sizlerden fikir almak istiyorum.

Yurtdışnda yaşıyorum, burada doğdum büyüdüm fakat evlenince şehir değiştirdim. Yani kendi ailemden 500 km uzaktayım aynı ülkede. Babamı geçen Aralık ayında corona yüzünden kaybettik.

Çok inişli çıkışlı zamanlar geçirdim. Ailemden uzakta geçirdim bu yaslı zamanımı ve inanın içime ata ata mahvoldum.

Yaklaşık 4 yıllık evliyim ve 22 aylık bir oğlumuz var. Eşim bugüne kadar bana hep destek olmuştur. Onunla her şeyi konuşabilirim. Asla bu yönden bir sıkıntımız olmadı. Babasıyla ortak dükkan açtılar biz evlendikten hemen sonra ve ben eşimi zar zor görüyorum.

Artık bu durumdan çok yoruldum. Ailemden uzaktayım, burada bir arkadaş çevrem yok, kayınvalidem ve görümcemle görüşmek dışında yaptığım bir şey yok ve bu beni çok sıkıyor artık. Asla onlarla bir sıkıntı yaşamadım ama ben eşimle güzel bir haftasonu geçirmek istiyorum. Normal insanlar gibi pazar kahvaltısı yapıp tembellik yapmak istiyorum. Balayı dışında memlekete bir kaç gün gittik o kadar. Daha bir tatil bile yapamadık anlayacağınız.

Onun da aynı konulara sıkkın olduğunu fark ediyorum, arada konuyu da açıyor ama bir şey değişmiyor. Bu pandemi tamamen mahvetti dükkanın durumunu ve her şey daha da zorlaştı.

Velhasıl ben artık somut bir sorun olmasa da sürekli sıkıntılı hissetmekten yoruldum. Depresif olmak istemiyorum. Aslında bir iki aydır oğluma kardeş istiyorum fakat bunu da söyleyemiyorum. Şartlar el verişli değil. Maddi durum ortada. Evimiz çok küçük, taşınmadan ikinci bir bebek bu evde büyümez. Diğer yandan vaktimiz boşa geçip duruyor.
Bir yanım daha tatil bile yapmadan ne ikinci çocuğu diyor, diğer yanım çok istiyor. Ben bile ne düşüneceğimi bilmediğim için konuyu da açamıyorum. Ama yüzeysel konuşmalardan anladığım kadarıyla eşim henüz istemiyor.

Çok karmaşık düşünceler içindeyim. Saçma şeyler yazdıysam özür dilerim.
Belki benim gibi hisseden, veya bu durumların benzerlerini yaşamış olanlar vardır. Belki de sadece fikir vermek, dertleşmek isteyen olur. Hepsine açığım. Kimseyle konuşamıyorum bunları. Buraya içimi dökmek istedim.

Sağlıcakla kalın 🌼
Daha h.sonu kahvaltısı bile yapamadıgınız adama 2.cocuk demeyin zaten bence.
Önce kahvaltı mı etsek diyin?Bi tatil mi yapsak azcık evli mi olsak diyin🙈
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 836 gün geçti.