Eski eş

Tiryandafila

Çok ŞÜKÜR.
Pro Üye
6 Aralık 2009
5.854
1.823
Bir şans vermişsiniz ikinize de olmamış, kolay şeyler atlatmamışsınız.
Ortada çocuk olmadığı için artık iletişimi tamamen (sosyal medya vs) kesmeniz daha iyi olur, böyle şeylere maruz kalmazsınız en azından.
 

astrojurnal

Nirvana
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
23 Temmuz 2019
13.346
42.167
37
bu kişiyle tekrar bir yola girmemeniz gerektiğinin mesajı ne yazık ki acı bir şekilde gelmiş size. üzüntünüzü anlıyor ve paylaşıyorum ancak şöyle düşünün belki çocuk olsa ve bu yüzden evlenseniz çok daha kötü olacaktı herşey.
eskide kalanları silin ve hayatınıza odaklanın.
eminim önünüzde sizi hakeden insanlarla dolu güzel bir hayat var.
 

nur35nur

Hayat kısa, kuşlar uçuyor...
Kayıtlı Üye
5 Nisan 2012
6.831
13.960
Herkese merhaba, ilk defa konu açıyorum buraya gerçekten konuşmaya dertleşmeye ihtiyacım var. Eşimle 1 yıl önce anlaşmalı olarak boşandık. 6 yıllık evliydik. Sorunlar ise güvensizlik, aynı evde soğuk savaşlar, gittikçe azalan sevgi, paylaşım azlığı, eşimin maddi olarak kendini toplamasıyla ve bana kötü davranmaya başlamasıyla bir anda davayı açtım ve boşandık. Maddi olarak eşimin evlilik içinde kazandığı meblağdan hiçbirşey talep etmedim yalnızca kirada olan evde oturmaya devam edeceğimi eşyaları bırakmasını söyledim o kadar. Çalışıyorum kendi yağımda kavruluyorum diyelim. Boşandıktan sonra eşimin ara ara mesajları görüşme talepleri oldu sürekli ben uzak durmaya çalıştım hep ama keşke yapmasaydım bir şans verebilirmiyim diye düşündüm birlikte kısa bir tatil yaptık. Aramızda sevgi hala var bir şekilde koparmıyoruzda. Bu görüşmede malesef korunmama rağmen gebe kaldım. Psikolojim alt üst oldu ben istemiyorum dedim eşim istiyordu ama sanki sırf çocuk için tekrar evlilik olur gibi tavırları vardı. Sanki çocuk doğduktan sonra anlaşamasak ailesine vs çocuk için evlendim zaten demekti amacı yoksa öyle bir niyeti yokmuş gibi davranıyordu. O kadar kötü zamanlar geçirdim ki anne olmayı çok istiyorum ama ne yapacağımı bilemiyorum güvenemiyorum çocuğun geleceğinden kendi psikolojimden korkar oldum ve sanırım stresten bebeği kaybettim. Hastanede tek başıma ve sonrasında yaşadıklarım değersizlik duygusu tarif edilir gibi değil kendimi çok çaresiz savunmasız hissettim. Bugün 1 ay oldu bebeği kaybedeli bu süreçte eski eşimle tekrar soğukluk girdi aramıza ve ben görüşmeyi bıraktım. Bugün eltim doğum yapmış eşim çok mutlu paylaşımlar yapıyor hiç beni düşünmeden ne hissederim bilmeden. Bu benim 2. bebek kaybım ben elimden geldiğince kimseyi kırmamaya çalıştım evlilik boyunca ve sonrasında asla maddiyat vs için tatsızlık yaratmadım ama ben neden böyle sınanıyorum ağlamaktan helak oldum. Eltim benim tam tersim herkesin yüzüne gülüp arkasından yapmadığını bırakmayan yalaka bir tip ben hep mesafeli ama saygılı dik duruşlu dedikodu vs yapmayan olan taraf. Pasifmiyim enayimiyim gururlu olucam diye kıymetim mi olmadı ben niye böyle yapayalnız kaldım anlamıyorum 😔
Boşandığınız adamla tatile çıkmak neyin kafası Allahaşkına
 

Dasmeer

Guru
Kayıtlı Üye
3 Kasım 2019
11.067
20.223
34
Biz kadınların bam teli çocuk işte.
Ay bu çocuk olmaz korkusu kadını içten içe kemiriyor.
İnşallah en kısa zamanda doğru insanla çocuğunuz olur.
 

burcumsu12

Üye
Kayıtlı Üye
24 Mayıs 2021
126
199
26
Kaliteli bir kadınsınız. Kaliteli kadınlar kısa vadede kaybede uzun vadede kazanır ilerleyen zamanlarda göreceksiniz hayatınıza öyle biri girecek ki ben kendime ne yapmışım böyle yıllarca diyeceksiniz o kadar belli ki sevilmeye değer bir kadın olduğunuz. Ben şimdiden mutlu günlerinizi hissettim benim gönül gözüm açıktır. Yıllar sonra buraya da yazın dediiiniz çıktı diye🤗
 

Hatice Guvenay

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
3 Temmuz 2021
6
-2
35
Hepinize çok teşekkür ederim söyledikleriniz ilaç gibi geldi gerçekten. Kendimi epey toparlamıştım aslında birçok konuda kendime yatırım yapıyorum bu da ders oldu demek ki neymiş olmayan birşeyi zorlamamak ve şans vermemek gerekiyor
 

napoleon28

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
20 Temmuz 2020
849
1.094
Herkese merhaba, ilk defa konu açıyorum buraya gerçekten konuşmaya dertleşmeye ihtiyacım var. Eşimle 1 yıl önce anlaşmalı olarak boşandık. 6 yıllık evliydik. Sorunlar ise güvensizlik, aynı evde soğuk savaşlar, gittikçe azalan sevgi, paylaşım azlığı, eşimin maddi olarak kendini toplamasıyla ve bana kötü davranmaya başlamasıyla bir anda davayı açtım ve boşandık. Maddi olarak eşimin evlilik içinde kazandığı meblağdan hiçbirşey talep etmedim yalnızca kirada olan evde oturmaya devam edeceğimi eşyaları bırakmasını söyledim o kadar. Çalışıyorum kendi yağımda kavruluyorum diyelim. Boşandıktan sonra eşimin ara ara mesajları görüşme talepleri oldu sürekli ben uzak durmaya çalıştım hep ama keşke yapmasaydım bir şans verebilirmiyim diye düşündüm birlikte kısa bir tatil yaptık. Aramızda sevgi hala var bir şekilde koparmıyoruzda. Bu görüşmede malesef korunmama rağmen gebe kaldım. Psikolojim alt üst oldu ben istemiyorum dedim eşim istiyordu ama sanki sırf çocuk için tekrar evlilik olur gibi tavırları vardı. Sanki çocuk doğduktan sonra anlaşamasak ailesine vs çocuk için evlendim zaten demekti amacı yoksa öyle bir niyeti yokmuş gibi davranıyordu. O kadar kötü zamanlar geçirdim ki anne olmayı çok istiyorum ama ne yapacağımı bilemiyorum güvenemiyorum çocuğun geleceğinden kendi psikolojimden korkar oldum ve sanırım stresten bebeği kaybettim. Hastanede tek başıma ve sonrasında yaşadıklarım değersizlik duygusu tarif edilir gibi değil kendimi çok çaresiz savunmasız hissettim. Bugün 1 ay oldu bebeği kaybedeli bu süreçte eski eşimle tekrar soğukluk girdi aramıza ve ben görüşmeyi bıraktım. Bugün eltim doğum yapmış eşim çok mutlu paylaşımlar yapıyor hiç beni düşünmeden ne hissederim bilmeden. Bu benim 2. bebek kaybım ben elimden geldiğince kimseyi kırmamaya çalıştım evlilik boyunca ve sonrasında asla maddiyat vs için tatsızlık yaratmadım ama ben neden böyle sınanıyorum ağlamaktan helak oldum. Eltim benim tam tersim herkesin yüzüne gülüp arkasından yapmadığını bırakmayan yalaka bir tip ben hep mesafeli ama saygılı dik duruşlu dedikodu vs yapmayan olan taraf. Pasifmiyim enayimiyim gururlu olucam diye kıymetim mi olmadı ben niye böyle yapayalnız kaldım anlamıyorum 😔
Olanları kabullenip eski eşi hayatınızdan tamamen çıkarın. Gerekirse başka yere taşının. Ortak hiçbir şey ve irtibat kalmasın. Eltinin ve eşinin paylaşımlarını görmemen lazım. Engelle, sil ne yaparsan yap işte.
İleride seni çok mutlu edecek anlayışlı bir erkek ve ondan bir evlat sahibi olacağını düşünerek devam edebilirsin. Ama önce kendine değer ver, kendini sev. Annelik çok güzel bir duygudur eminim. Doğru bir erkekle yollarınız kısa zamanda kesişir inşallah.
O adama dönme. Seni kullanmış gibi bence. Afedersin ama biraz öyle gibi geldi. Exten next olmaz. Vur totosuna tekmeyi gitsin
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 46 Kg. ile 62 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 158 cm. Başlangıç Kilom :48 Kg. Şimdiki Kilom :75 Kg.

Umayumay35

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
12 Eylül 2014
3.540
5.285
35
Herkese merhaba, ilk defa konu açıyorum buraya gerçekten konuşmaya dertleşmeye ihtiyacım var. Eşimle 1 yıl önce anlaşmalı olarak boşandık. 6 yıllık evliydik. Sorunlar ise güvensizlik, aynı evde soğuk savaşlar, gittikçe azalan sevgi, paylaşım azlığı, eşimin maddi olarak kendini toplamasıyla ve bana kötü davranmaya başlamasıyla bir anda davayı açtım ve boşandık. Maddi olarak eşimin evlilik içinde kazandığı meblağdan hiçbirşey talep etmedim yalnızca kirada olan evde oturmaya devam edeceğimi eşyaları bırakmasını söyledim o kadar. Çalışıyorum kendi yağımda kavruluyorum diyelim. Boşandıktan sonra eşimin ara ara mesajları görüşme talepleri oldu sürekli ben uzak durmaya çalıştım hep ama keşke yapmasaydım bir şans verebilirmiyim diye düşündüm birlikte kısa bir tatil yaptık. Aramızda sevgi hala var bir şekilde koparmıyoruzda. Bu görüşmede malesef korunmama rağmen gebe kaldım. Psikolojim alt üst oldu ben istemiyorum dedim eşim istiyordu ama sanki sırf çocuk için tekrar evlilik olur gibi tavırları vardı. Sanki çocuk doğduktan sonra anlaşamasak ailesine vs çocuk için evlendim zaten demekti amacı yoksa öyle bir niyeti yokmuş gibi davranıyordu. O kadar kötü zamanlar geçirdim ki anne olmayı çok istiyorum ama ne yapacağımı bilemiyorum güvenemiyorum çocuğun geleceğinden kendi psikolojimden korkar oldum ve sanırım stresten bebeği kaybettim. Hastanede tek başıma ve sonrasında yaşadıklarım değersizlik duygusu tarif edilir gibi değil kendimi çok çaresiz savunmasız hissettim. Bugün 1 ay oldu bebeği kaybedeli bu süreçte eski eşimle tekrar soğukluk girdi aramıza ve ben görüşmeyi bıraktım. Bugün eltim doğum yapmış eşim çok mutlu paylaşımlar yapıyor hiç beni düşünmeden ne hissederim bilmeden. Bu benim 2. bebek kaybım ben elimden geldiğince kimseyi kırmamaya çalıştım evlilik boyunca ve sonrasında asla maddiyat vs için tatsızlık yaratmadım ama ben neden böyle sınanıyorum ağlamaktan helak oldum. Eltim benim tam tersim herkesin yüzüne gülüp arkasından yapmadığını bırakmayan yalaka bir tip ben hep mesafeli ama saygılı dik duruşlu dedikodu vs yapmayan olan taraf. Pasifmiyim enayimiyim gururlu olucam diye kıymetim mi olmadı ben niye böyle yapayalnız kaldım anlamıyorum 😔
Kaybiniz için çok üzüldüm. Olanda da olmayanda da hayır vardır. Sizi gerçekten sevseydi bu süreçlerde yalnız bırakmazdı. Kendinizi kimseyle kıyaslamayın .
İnşallah çabuk toparlanirsiniz bence bir psikoloğa da gidin ve eski eşi de eskide bırakın
 

blondgunes

Nirvana
Pro Üye
12 Ocak 2010
15.268
21.580
adın soyadınla açmışsın sanırım öncelıkle onu düzelt cnım ,

konunla ilgilide kendine yeni bir sayfa açmışsın , mükemmmel olmasada iyi giden bir evliliği yokmuş ki boşanmışsın ,

lütfen heryerden herkesi engelle ve yoluna bak
 

Mistik hanim

Her birimiz kendimize ait bir Evrenin içinde
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
27 Nisan 2019
3.554
7.928
Herkese merhaba, ilk defa konu açıyorum buraya gerçekten konuşmaya dertleşmeye ihtiyacım var. Eşimle 1 yıl önce anlaşmalı olarak boşandık. 6 yıllık evliydik. Sorunlar ise güvensizlik, aynı evde soğuk savaşlar, gittikçe azalan sevgi, paylaşım azlığı, eşimin maddi olarak kendini toplamasıyla ve bana kötü davranmaya başlamasıyla bir anda davayı açtım ve boşandık. Maddi olarak eşimin evlilik içinde kazandığı meblağdan hiçbirşey talep etmedim yalnızca kirada olan evde oturmaya devam edeceğimi eşyaları bırakmasını söyledim o kadar. Çalışıyorum kendi yağımda kavruluyorum diyelim. Boşandıktan sonra eşimin ara ara mesajları görüşme talepleri oldu sürekli ben uzak durmaya çalıştım hep ama keşke yapmasaydım bir şans verebilirmiyim diye düşündüm birlikte kısa bir tatil yaptık. Aramızda sevgi hala var bir şekilde koparmıyoruzda. Bu görüşmede malesef korunmama rağmen gebe kaldım. Psikolojim alt üst oldu ben istemiyorum dedim eşim istiyordu ama sanki sırf çocuk için tekrar evlilik olur gibi tavırları vardı. Sanki çocuk doğduktan sonra anlaşamasak ailesine vs çocuk için evlendim zaten demekti amacı yoksa öyle bir niyeti yokmuş gibi davranıyordu. O kadar kötü zamanlar geçirdim ki anne olmayı çok istiyorum ama ne yapacağımı bilemiyorum güvenemiyorum çocuğun geleceğinden kendi psikolojimden korkar oldum ve sanırım stresten bebeği kaybettim. Hastanede tek başıma ve sonrasında yaşadıklarım değersizlik duygusu tarif edilir gibi değil kendimi çok çaresiz savunmasız hissettim. Bugün 1 ay oldu bebeği kaybedeli bu süreçte eski eşimle tekrar soğukluk girdi aramıza ve ben görüşmeyi bıraktım. Bugün eltim doğum yapmış eşim çok mutlu paylaşımlar yapıyor hiç beni düşünmeden ne hissederim bilmeden. Bu benim 2. bebek kaybım ben elimden geldiğince kimseyi kırmamaya çalıştım evlilik boyunca ve sonrasında asla maddiyat vs için tatsızlık yaratmadım ama ben neden böyle sınanıyorum ağlamaktan helak oldum. Eltim benim tam tersim herkesin yüzüne gülüp arkasından yapmadığını bırakmayan yalaka bir tip ben hep mesafeli ama saygılı dik duruşlu dedikodu vs yapmayan olan taraf. Pasifmiyim enayimiyim gururlu olucam diye kıymetim mi olmadı ben niye böyle yapayalnız kaldım anlamıyorum 😔
başınız sağolsun. mutlu olmuyorsanız uzak durun.
 

defne-28

Guru
Kayıtlı Üye
1 Eylül 2014
21.181
23.179
32
Gebelik olmasaydı bu kadar sarsılmazdım eminim en azından bir şans verdim olmadı derdim ama zaten çok istediğim birşey ve böyle bir süreçte yaşamak travmaya sebep oldu bende. 36 yaşındayım tekrar evlenebilirmiyim çocuğum olur mu gibi değişik bir psikolojiye girdim
evlenmeseniz , çocuğunuz olmayacak diyelim ne yapacaksınız ?

Evlenmiş olmak için evlenip çocuk doğurmuş olmak için de sizi bebek kaybetmiş halde hastane odasında tek bırakan adama geri mi döneceksiniz ?

Zaten ayrılmışsınız bitmiş , bitmiş bir adamla yeniden tatile gidip yakınlaşmanız hata bence

Hayat illa doğurmaktan ibaret değil ki bu son şansım gibi düşünüyorsunuz.
Dünya kadar yetim , kimsesiz var alın birini sisin evladınız olsun amaç üremekse
 

MaYa_MiLa

Popüler Üye
Pro Üye
Anneler Kulübü
31 Ağustos 2012
5.961
18.762
Hepinize çok teşekkür ederim söyledikleriniz ilaç gibi geldi gerçekten. Kendimi epey toparlamıştım aslında birçok konuda kendime yatırım yapıyorum bu da ders oldu demek ki neymiş olmayan birşeyi zorlamamak ve şans vermemek gerekiyor

gerçekten bebek kaybetmek çok üzücü ama inanın onun bile bir sebebi varmış
bu adamdan ne koca olur ne de baba
bir de sevmediğiniz adamı çocuk var diye çekmek vardı.
bir şey olmuyorsa olmaması gerektiği içindir, evliliğinizi kastediyorum.
Bırakın gitsin.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 457 gün geçti.