• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Evden istediğim gibi çıkamamak

Didikler evet. Yanımdaki kimse telefonunu yaz der bana:)) işim var deyip çıkmaya kalksam çok fena bağırır çağırır küser durmadan konuşur küser laf sokar ayılıp bayılır. Bu arada sormuşsunuz bir erkek Bir kız kardeşim var
Bence kendisinin bir travması var. Üzgünüm.
 
Annenizin acilen psikolojik destek alması gerekiyor. Sizin de destek almanız iyi olur. Bir ömür boyle geçmez. Kendi hayatınızı huzur içinde ve başkasının kontrolünde olmadan yaşamanız için şimdiye kadar annenize yaptığınız şeyleri azaltın. Soru sorsa bile görmezden,duymazdan gelin. Defalarca ararsa sadece mesaj olarak cevap verin telefonu açmayın. Ben şuan 30 yaşındayım, o kadar bıktım ki annem beni aradığında aramaya cevap vermiyorum.
 
Didikler evet. Yanımdaki kimse telefonunu yaz der bana:)) işim var deyip çıkmaya kalksam çok fena bağırır çağırır küser durmadan konuşur küser laf sokar ayılıp bayılır. Bu arada sormuşsunuz bir erkek Bir kız kardeşim var
Gücü size mi yetiyor acaba? Bir psikolog yardımı alın.
 
Siz ailenizi daha iyi bilirsiniz aynı evde yaşamaya devamsa güvenlerini kazanmanız lazım.
Ay neyin güveni daha ya 40 yaşındaki kadın neyin güvenini verecek ki yani, 20 yaşında insan muamelesi yapılmaz artık.
Zaten güveniyor. Güvenmediği şeyler yaptığım için böyle değil annem. Aşırı korumacı ve kontrolcü
Ya hiçbir şekilde mantıklı açıklaması yok bunun kontrolcülük falan değil bu işsizlikten size takmış. bakın 40 yaşındasınız ömrünüzün yarısını yaşamışsınız,kadınlığın en güzel zamanları annemden izin almak ne demek ya😐
 
Aynı yaştayız ki bu yaşlar kendimizi tam anlamıyla yakaladığımız yaşlar. Ya beni rahat bırakırsın diye diklenmek ya da terapiye gideriz bu durumu öyle aşarız diye rest çekmek gerekiyor. Ayrıca güveniyor tamam da güvenmediği şeyler de yapabilirsin ki hayat tecrübe olsun. Allah gecinden versin başında hep annen olmayacak hepimizin öyle bu durum. Hastalıklı bir ruh bırakmayı o da istemez emin ol. Sadece onun bunu düzeltmesi lazım.
Sakinleştirici ilaç kullandı bir ara bunun için. Duzeldim deyip bıraktı sonra. Ama hala erkek kardeşim bile biraz geç kalsa kalp krizi geçirmediği kalıyor Allah korusun. Hastalık bu ya
 
Didikler evet. Yanımdaki kimse telefonunu yaz der bana:)) işim var deyip çıkmaya kalksam çok fena bağırır çağırır küser durmadan konuşur küser laf sokar ayılıp bayılır. Bu arada sormuşsunuz bir erkek Bir kız kardeşim var
Sorarsa sorsun, yanınızdaki kişinin telefon numarasını da vermeyin.
 
Yaptığım oldu, denedim öyle. Ben çıkıyorum kaç yaşındayım deyip. Verdiği tepkileri yüreğim kaldırmıyor artık vazgeçtim ben de eve kapandım
Vereceği tepkileri göze almazsanız bu durumu aşamazsiniz. Ayrı eve çıkmak istediğinizde de tepki gösterecektir anneniz. Onu ikna etmeyi beklerseniz hiçbir şey yapamazsınız.
 
Didikler evet. Yanımdaki kimse telefonunu yaz der bana:)) işim var deyip çıkmaya kalksam çok fena bağırır çağırır küser durmadan konuşur küser laf sokar ayılıp bayılır. Bu arada sormuşsunuz bir erkek Bir kız kardeşim var
Peki kız kardeşiniz evli mi bekar mı o kaç yaşında? Annenizin tavrı nasıl ona karşı? Bu panik ve aşırı korumacı halini en çok size mi yansıtıyor? Yoksa diğer kardeşlerinize de aynı mı?
 
Annenizin tutumu hiç normal değil. 40 yaşındasınız yani yaşınız küçük de değil, eve şu saatte gel yok çıkma vs. demesi çok tuhafıma gitti. Size benzer durumda kuzenim var. Yaşı da size yakın. Teyzem sizin annenize benzer şekilde kendisine haddinden fazla karışıyor. Kız zamanla robot gibi oldu ve annesine deli gibi itaat etmeye başladı. Biz eleştirsek de kadın nuh diyor peygamber demiyor.
Anneniz hep mi böyleydi? Ya da sonradan mı böyle oldu? Sizce böyle yasaklarla bir ömür geçer mi? Annenizi karşınıza alın ve size güvenmesi gerektiğini açıklayın. Ayrı eve çıkın desem annenizin yapısını az çok tahmin edebiliyorum muhtemelen karşı çıkar. Ya da devreye bir aile büyüğünüzü sokun ve annenizi ikna etmeye bakın.
Evet çok çekilmez kötü bir durum. Hep böyleydi maalesef. Hayret ediyorum bazen nasıl başka şehirde okumama izin verdi diye. Konuşsam da cevabını biliyorum " zaman kötü çevre kötü insanlar kötü" diyecek.
Bakın aklıma ne geldi: kaşımı aldıracam" dediğimde evdesin zaten ne alaka dedi. Düşünün öz bakımımı bile kötü gibi hissettiriyor bana. Sanki kasimi başkası için aldırıyorum böyle bir imaya geliyor bu ..
 
Nasıl asarsiniz bilmiyorum çünkü sorun sizde değil. Duruma anneniz açısından bakınca o da anne olarak sizi böyle koruduğunu düşünüyor galiba. Zor bir durum.
 
Peki kız kardeşiniz evli mi bekar mı o kaç yaşında? Annenizin tavrı nasıl ona karşı? Bu panik ve aşırı korumacı halini en çok size mi yansıtıyor? Yoksa diğer kardeşlerinize de aynı mı?
Kız kardeşim boşanmış ayrı evde oturuyor. Kızını bize bırakıp başka şehre meslektaşlarıyla gezmeye hemde yatılı gitti. Ona bişey demedi mesela
 
İzin almam gerekiyor, ikna etmem lazım. "Ben çıkıyorum" gidemem😵‍💫
Ama gitmelisiniz, ergen değilsiniz ki yanlış arkadaş seçimi korkusu olsun, arkadaşlarınız belli gideceğiniz yerler belli, ben şuraya gidiyorum demeniz kafi. Siz ikna etmeye çalıştıkça hayatınızın kontrolünü kontrolcü ve evhamlı dediğiniz annenize bırakıyorsunuz, o da bir sefer bile kafanıza göre dışarı çıkınca küsüyor.
 
Vereceği tepkileri göze almazsanız bu durumu aşamazsiniz. Ayrı eve çıkmak istediğinizde de tepki gösterecektir anneniz. Onu ikna etmeyi beklerseniz hiçbir şey yapamazsınız.
Haklısınız galiba. Ama annemin aşırı tepkileri gerçekten yenilir yutulur cinsten değil. Hastanelik olur evi ayağa kaldırır yine burnumdan getirir biliyorum
 
İzin almam gerekiyor, ikna etmem lazım. "Ben çıkıyorum" gidemem😵‍💫
Gidersin, alışır. Tansiyonu da çıkar yerlere de atar kendini, umursamayacaksin.
 
Kız kardeşim boşanmış ayrı evde oturuyor. Kızını bize bırakıp başka şehre meslektaşlarıyla gezmeye hemde yatılı gitti. Ona bişey demedi mesela
O halde kız kardeşiniz daha dişli ve sınır koyabilen birisi. Siz sanırım daha duygusal ve manipüle edilmeye açık haldesiniz. Annenizin ayılıp bayılması, kalp krizi geçireceği düşüncesinden dolayı kendi hayatınızı yaşayamıyor, dışarı rahatça çıkamıyorsunuz, eve geliş saatinize de karışılıyor. Oysa kız kardeşiniz kızını size bırakıp şehir dışına çıkabiliyor hesap soran ayılan bayılan yok.
 
Ama gitmelisiniz, ergen değilsiniz ki yanlış arkadaş seçimi korkusu olsun, arkadaşlarınız belli gideceğiniz yerler belli, ben şuraya gidiyorum demeniz kafi. Siz ikna etmeye çalıştıkça hayatınızın kontrolünü kontrolcü ve evhamlı dediğiniz annenize bırakıyorsunuz, o da bir sefer bile kafanıza göre dışarı çıkınca küsüyor.
İnanın telefon numarası bile veriyorum artık içi rahat etsin diye. Bir canlı konum açmadığım kaldı.
Gitmeliyim galiba haklısınız
 
Gidersin, alışır. Tansiyonu da çıkar yerlere de atar kendini, umursamayacaksin.
Galiba göze alıp alıştırmak lazım. Doğru söylüyorsunuz... Kendi işimi kursam yine nerde kaldın der yoksa bu gidişle
 
Galiba göze alıp alıştırmak lazım. Doğru söylüyorsunuz... Kendi işimi kursam yine nerde kaldın der yoksa bu gidişle
siz hiç evlenmediğiniz için mi böyle davranıyor o zaman?
 
O halde kız kardeşiniz daha dişli ve sınır koyabilen birisi. Siz sanırım daha duygusal ve manipüle edilmeye açık haldesiniz. Annenizin ayılıp bayılması, kalp krizi geçireceği düşüncesinden dolayı kendi hayatınızı yaşayamıyor, dışarı rahatça çıkamıyorsunuz, eve geliş saatinize de karışılıyor. Oysa kız kardeşiniz kızını size bırakıp şehir dışına çıkabiliyor hesap soran ayılan bayılan yok.
Olabilir evet. Zaten hasta diyorum, üzülür diyorum.
Mesela ben şehir dışında okurken attığım her adımı bilirdi. Her an ulaşabilirdi bana. Çünkü önemserdim annemi, aklı kalmasın derdim. Kardeşlerim ise ara ki bulasın.
 
Merhaba

40 yaşındayım. Annemlerle kalıyorum. Evden çalışıyorum. Yani dışarda olmuyorum gün içinde.

Sorun şu ki akşamları çıkamıyorum istediğim gibi dışarıya. Bu yaşımda hala annemden izin almam lazım. Ki sormak bile annemi sinirlendiriyor. Nereye bu saatte(20.00 çok geç ona göre), kiminle gidiyorsun, nereye gidiyorsun gibi sorular. Ki bu sorular da en başta hayır demezse ...
Benim yaşımda şehir dışında tatile giden arkadaşlarım vardı. Hatta boşanmış, kızını annesine bırakıp gidiyordu. Ben bir yere giderken iki saat açıklama yapmak zorundayim. Tabi izin verdiyse...

Ayrı eve çıkacam ileride. Bunu diyen olacaktır. Şu an için bu durum normal mi, (değil gibi) nasıl aşarım bunu?

Teşekkürler
Merhaba

40 yaşındayım. Annemlerle kalıyorum. Evden çalışıyorum. Yani dışarda olmuyorum gün içinde.

Sorun şu ki akşamları çıkamıyorum istediğim gibi dışarıya. Bu yaşımda hala annemden izin almam lazım. Ki sormak bile annemi sinirlendiriyor. Nereye bu saatte(20.00 çok geç ona göre), kiminle gidiyorsun, nereye gidiyorsun gibi sorular. Ki bu sorular da en başta hayır demezse ...
Benim yaşımda şehir dışında tatile giden arkadaşlarım vardı. Hatta boşanmış, kızını annesine bırakıp gidiyordu. Ben bir yere giderken iki saat açıklama yapmak zorundayim. Tabi izin verdiyse...

Ayrı eve çıkacam ileride. Bunu diyen olacaktır. Şu an için bu durum normal mi, (değil gibi) nasıl aşarım bunu?

Teşekkürler
Hiç normal değil ama aynı şey başımda.. annemin hastalığı dolayısıyla ayda 10-15 gün eşimle birlikte onun evinde kalıyoruz. inanın telefonla konuşmama bile karışıyor..
 
Back
X