daha önceki konularımı bilenler biliyor..sorumsuz,ilgisiz,maddi,manevi her konuda bencil alkol alan boşanmaya kesin karar verdiğim bir insandı.hatırlarmısınız bilmiyorum..ramazan onun için son şanstı..ve neler oldu bakın;
ramazan ayının başında kayınvalidemlerin biraz uzağında bir eve taşındık..eşim ramazan boyunca iyiydi ama benim asıl beklediğim ramazan sonrasıydı..içmedi..içecek diyordum ama içmedi..maaş kartlarını bana verdi ve benden harçlık almaya başladı.
.akşamları işten çıkınca bir saat abisinin babasının yanına uğrayıp eve geldi.evde çocuklarla vakit geçirmeye başladı..düzelmez dedim düzeldi.arkadaş çevresinden uzaklaştı..aradıklarında evdeyim gelemem diyor..herkesin nutku tutuldu ama düzeldi..'taşındığımızda şunu duydum dudaklarından'Ben kendimi o evde hala annemin çocuğu gibi hissediyordum,burada çocuklarımın babası olduğumu anladım dedi' ve kayınvalidemin yakınında oturmak onu ne kadar farklı hissettiriyormuş anladım..ben sadece kaynana gelin problemlerimiz olduğunu düşünürken meğer en kötüsü eşimin kendini baba olarak değil evlat olarak görmesiymiş.mutluyuz çok şükür kaynanamlara iki haftada bir gidiyorum..genellikle haftasonlarıda çalışıyorum.
gittiğimde de misafir oalrak ağırlanıyor,kapılara kadar yolcu ediliyorum..arada evinizi ayırdınız diye laf sokulmaya çalışılıyor gülüp geçiyorummm...
şimdi lütfen her kaynana kötü müdür işte nişanlım birlikte oturmak isti.yor arzı başlıklar açmadan önce birkez daha düşünün...bana çoook büyük bir ders oldu...bir daha saray verseler kaynanamın yakınında oturmam...sizde oturmayınnn...
inşallah değişmez de hep böyle gider...Allah herkesin evine huzur versinnn...