• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Evleneli 1 yıl bile olmadı ama..

ya okadar normal ki artık bizim evliliğimizde her kavgada bana hakaretler etmesi küfür etmesi ben bu arada bunları nişanlıyken ailesine de söyledim ben istemiyorum sizin oğlunuz bana bu bu küfürleri etti diye ağıza alınmayacak küfürleri söyledim kendilerine dedikleri şey BİZ ÇEKERİZ KULAGINI. Evlendiğimden beri onun ev için harcamam icin verdiği bir kart var onu kullanıyorum ama sadece ev ihtiyaçlarına,onun dışında ailem bana sık sık para gönderiyor paradan kastım haftalık 2 bin vs. S.. kullanıyorum onu bi kaç kez onun kartıyla aldım laf yapmaya basladı birdaha almadım
Bacım valla ailesine güvenme hep öyle derler biz yaparız ederiz icraatta yok anca lafta çocuk düşünme derim ben valla çocuklara yazık olan onlara oluyor benimde evliliğim bundan farksız eşim düzelmediği sürece istemiyorum çevremdeki diğer evliliklere bakıyorum normal ama benimki yok ya bu deveyi güt yada git başka çaremiz yok
 
Bacım valla ailesine güvenme hep öyle derler biz yaparız ederiz icraatta yok anca lafta çocuk düşünme derim ben valla çocuklara yazık olan onlara oluyor benimde evliliğim bundan farksız eşim düzelmediği sürece istemiyorum çevremdeki diğer evliliklere bakıyorum normal ama benimki yok ya bu deveyi güt yada git başka çaremiz yok
Berabermiisiniz hala peki?
 
Kızlar bu saatte bu konuyu açmamın nedeni cok dolmam. Evleneli 9 ay oldu yaklasık 6 ay korunduktan sonra cocuk istemeye basladım 2. Ayımda kimyasal gebelikle sonuçlandı,eşimle nişanlıyken de cok kavga ederdik kaç defa nişan atmak istedim,yazıyorum ama ne yapmam gerektiğini de biliyorum aslında bir türlü yediremiyorum. Benim ailem suan oturdugumuz yere cok uzak esimin ailesi 10 dakikalık mesafede haftanın 2 günü mutlaka ve maalesef eşimin ailesine gideriz ama konu benim aileme gelince mutlaka kavga cıkarıyor yada burnumdan getiriyor. Ağır kelimeler kullanıyor bağırıyor cagırıyor ona gel demiyorum kendim gidiyorum coğu zaman ama ben gittiğimde mutlaka 2-3 gün kalıyorum ve bu 2-3 gün boyunca asla bana yazmaz asla aramaz suan calısmıyorum maddi gelirim yok eşimden para isteyen biri de değilim ama insan bi sormaz mı bişeye ihtiyacın varmı diye kızlarla kahve içmeye gidiyoruz en basitinden ailemin verdiği parayı kullanıyorum. Versin demiyorum ama bir kez bile sormadı. Eve döndüğümde ise zaten ailemin yanından gelmiş olmanın hüznü ile onun yaptıklarından dolayı doğal olarak yüzünü bile görmek istemiyorum. Bir keresinden aileme giderken toplu taşımada bagırış çağırış hakaretler etti baya büyük kavga ettik herkese rezil olduk falan. Ama ben aileme gitmediğimde dünyanın en iyi insanı. Ailemle arasında hiç bir sorun olmadı bu arada. En son ki kavgamız dün oldu annem bizdeydi sabah geldi aksam dönmek üzere beraber dönelim dedik eşime de söyledik tamam gidelim dedi ama biliyorum akşam kavga var. Neyse gittik 1-2 durduk annem yanımızda değilken saçma sapan bakışlar beni itmeler sinirini bir yerden cıkartmaya çalışıyor belli. Neyse döndük eve yemek yerken annem aradı bende açmak icin kalktım ben telefonu açamadan bagırış cagırış benle oturmaya acizsin sen bu kadarsın senin köpeğin mi var burdan oraya yol gittim geldim bilmem ne bilmem ne tartışma hararetlendi bende saydırdım kapıyı yumruklayıp kırdım hatta. 2 gündür de ayrı yatırıyoruz kendi tercihi yani yemek vs de yapmıyorum. Napiyim kızlar ne yapmam gerekiyor? Konusmayı defalarca denedim olmadı.
 
Kızlar bu saatte bu konuyu açmamın nedeni cok dolmam. Evleneli 9 ay oldu yaklasık 6 ay korunduktan sonra cocuk istemeye basladım 2. Ayımda kimyasal gebelikle sonuçlandı,eşimle nişanlıyken de cok kavga ederdik kaç defa nişan atmak istedim,yazıyorum ama ne yapmam gerektiğini de biliyorum aslında bir türlü yediremiyorum. Benim ailem suan oturdugumuz yere cok uzak esimin ailesi 10 dakikalık mesafede haftanın 2 günü mutlaka ve maalesef eşimin ailesine gideriz ama konu benim aileme gelince mutlaka kavga cıkarıyor yada burnumdan getiriyor. Ağır kelimeler kullanıyor bağırıyor cagırıyor ona gel demiyorum kendim gidiyorum coğu zaman ama ben gittiğimde mutlaka 2-3 gün kalıyorum ve bu 2-3 gün boyunca asla bana yazmaz asla aramaz suan calısmıyorum maddi gelirim yok eşimden para isteyen biri de değilim ama insan bi sormaz mı bişeye ihtiyacın varmı diye kızlarla kahve içmeye gidiyoruz en basitinden ailemin verdiği parayı kullanıyorum. Versin demiyorum ama bir kez bile sormadı. Eve döndüğümde ise zaten ailemin yanından gelmiş olmanın hüznü ile onun yaptıklarından dolayı doğal olarak yüzünü bile görmek istemiyorum. Bir keresinden aileme giderken toplu taşımada bagırış çağırış hakaretler etti baya büyük kavga ettik herkese rezil olduk falan. Ama ben aileme gitmediğimde dünyanın en iyi insanı. Ailemle arasında hiç bir sorun olmadı bu arada. En son ki kavgamız dün oldu annem bizdeydi sabah geldi aksam dönmek üzere beraber dönelim dedik eşime de söyledik tamam gidelim dedi ama biliyorum akşam kavga var. Neyse gittik 1-2 durduk annem yanımızda değilken saçma sapan bakışlar beni itmeler sinirini bir yerden cıkartmaya çalışıyor belli. Neyse döndük eve yemek yerken annem aradı bende açmak icin kalktım ben telefonu açamadan bagırış cagırış benle oturmaya acizsin sen bu kadarsın senin köpeğin mi var burdan oraya yol gittim geldim bilmem ne bilmem ne tartışma hararetlendi bende saydırdım kapıyı yumruklayıp kırdım hatta. 2 gündür de ayrı yatırıyoruz kendi tercihi yani yemek vs de yapmıyorum. Napiyim kızlar ne yapmam gerekiyor? Konusmayı defalarca denedim olmadı.
Hiç üzülme. 2 yıllık evliyim balkona kaç kez ağladığımı hatırlamıyorum bile. Evliliğin ilk yılları durum bu malesef. Ki ben 38 yaşında yaptım evliliğimi. Sen ne kadar kırıp dökersen o kadar inatlaşıyorlar, o yüzden umursamaz davran hatta her an evliliği bitirecekmişsin gibi bir hava yarat ona. Ben yemek takımımdan sadece 3 kase bıraktım kıra kıra çünkü anlatmak istediğimi anlatamadığım için. Tek artı yönüm aileme saygısızlığı yoktu. Bir gün dedi bana çok konuşuyor ve çabalıyorsun dedi bana bende çabalamadığım zaman kork benden bavullarım her an hazır dedim çektim kendimi. Çok şükür kavgasız günler yaşıyorum. Seni kaybetme korkusu olmalı. Gerekirse git ailene(onlara bir şey söylemeden) kal orada. Ararsa yazarsa da karar aşamasındayım de. Bunlar benim yaşadığım tecrübelerim🌷
 
Böyle bi şey yok. Normalleştirmeyin lütfen.
Normalleştirme değil toksa çok ağlar. Ya düzeltmeye çalışacak ya da boşanacak. 9 aylık bir evliliği boşamak kolay değil ayrıca. Kendisine hakaret etmesine izin vermeyecek ya kaybetme korkusuyla düzelecek ya da ona ailesiyle mutluluklar dileyecek.
 
Normalleştirme değil toksa çok ağlar. Ya düzeltmeye çalışacak ya da boşanacak. 9 aylık bir evliliği boşamak kolay değil ayrıca. Kendisine hakaret etmesine izin vermeyecek ya kaybetme korkusuyla düzelecek ya da ona ailesiyle mutluluklar dileyecek.
1 yıllık evliliği bitirdim zamanında, benzer şeylerden ötürü. Şiddet yoktu, küfür yoktu ama aileme karşı hadsizlik, aşağılık kompleksi, saygısızlık, bencillik gırla idi.
Bu konuda küfür, hakaret, ekonomik, psikolojik ve fiziksel şiddet (itekleme) var, her türlü saygısızlık var, hangi biri düzelecek?
Herif korkuyla iyi davransa ne olacak ki, anlamı ne? Taktik yaparken insan mutlu olabilir mi? Bunların hepsi inanılmaz yorucu şeyler.
Sizi bilmem, durumunuz farklı olabilir ama konu sahibinin durumumda her şey çok net. Sadece kendine eziyet ve zaman kaybı.
 
Evliliğin ilk yılları durum bu malesef.
Yoo değil tam tersine nasıl başlarsa öyle devam eder, herkesin evliliği konu sahibininki gibi kötü değil, bu durum normal de değil, böyle diyip konu sahibine boşuna umut vermeyin bence bu kadının kocası düzelmez
 
Hiç üzülme. 2 yıllık evliyim balkona kaç kez ağladığımı hatırlamıyorum bile. Evliliğin ilk yılları durum bu malesef. Ki ben 38 yaşında yaptım evliliğimi. Sen ne kadar kırıp dökersen o kadar inatlaşıyorlar, o yüzden umursamaz davran hatta her an evliliği bitirecekmişsin gibi bir hava yarat ona. Ben yemek takımımdan sadece 3 kase bıraktım kıra kıra çünkü anlatmak istediğimi anlatamadığım için. Tek artı yönüm aileme saygısızlığı yoktu. Bir gün dedi bana çok konuşuyor ve çabalıyorsun dedi bana bende çabalamadığım zaman kork benden bavullarım her an hazır dedim çektim kendimi. Çok şükür kavgasız günler yaşıyorum. Seni kaybetme korkusu olmalı. Gerekirse git ailene(onlara bir şey söylemeden) kal orada. Ararsa yazarsa da karar aşamasındayım de. Bunlar benim yaşadığım tecrübelerim🌷
Nasıl böyle davranıyorsun ? Bir taktiği varmı ben hiç yapamıyorum hep bir yerde bırakıyorum bunu
 
Nasıl böyle davranıyorsun ? Bir taktiği varmı ben hiç yapamıyorum hep bir yerde bırakıyorum bunu
Taktikle yürüyen bir evlilikten kimseye hayır gelmez. Sürekli kovalamaca mı oynayacaksınız ömür boyu, adam belki kaybetme korkusuyla 1-2 düzelecek sonra yine eski karakterine dönecek, onun yerine boşanıp kendi hayatına bakmak hatta belki doğru insanı ileride bulmak daha mantıklı değil mi? Neden hak etmeyen erkeklerin bir tarafını kaldıralım ki?
 
Nasıl böyle davranıyorsun ? Bir taktiği varmı ben hiç yapamıyorum hep bir yerde bırakıyorum bunu
Taktik değil sadece son raddeye geliyor ve kaybedeceğini anlıyor. Yorumlarda beni linçlemişler ama yeni evliyken boşanmak zor mesele. Seviyor ve kendini düzelteceğini biliyorsa zaten düzeliyor. Yoksa sonrası inceldiği yerden oluyor mutlaka.
 
Taktikle yürüyen bir evlilikten kimseye hayır gelmez. Sürekli kovalamaca mı oynayacaksınız ömür boyu, adam belki kaybetme korkusuyla 1-2 düzelecek sonra yine eski karakterine dönecek, onun yerine boşanıp kendi hayatına bakmak hatta belki doğru insanı ileride bulmak daha mantıklı değil mi? Neden hak etmeyen erkeklerin bir tarafını kaldıralım ki?
Açıkcası boşanmak için son raddede olmayı doğru buluyorum sonuçta yuvayı kurmak zor yıkmanında kolay olduğunu düşünmüyorum
 
Açıkcası boşanmak için son raddede olmayı doğru buluyorum sonuçta yuvayı kurmak zor yıkmanında kolay olduğunu düşünmüyorum
Önce eşinize koca olduğunu bir hissettirin derim.Evlendiğini artık bir karısı, sorumlulukları olduğunu bir anlasın.Alın karşınıza biz evlendik ama ben hala ailemden aldığım harçlıkla geçiniyorum diye söyleyin.Eşinizden para istemeye utanıyorsunuz o düşünsün istiyorsunuz sanırım ama evlilik böyle bir şey değil.Erkeğe sorumluluk yükleyeceksiniz ki koca olduğunu anlasın.O birikiminiz falan mı var sanıyor acaba çok saçma bir erkeğin bunu düşünmemesi.Ailenize gitmenize kadar laf edeceğine bir ihtiyacın var mı diye sormayı öğrensin.
 
Hiç üzülme. 2 yıllık evliyim balkona kaç kez ağladığımı hatırlamıyorum bile. Evliliğin ilk yılları durum bu malesef. Ki ben 38 yaşında yaptım evliliğimi. Sen ne kadar kırıp dökersen o kadar inatlaşıyorlar, o yüzden umursamaz davran hatta her an evliliği bitirecekmişsin gibi bir hava yarat ona. Ben yemek takımımdan sadece 3 kase bıraktım kıra kıra çünkü anlatmak istediğimi anlatamadığım için. Tek artı yönüm aileme saygısızlığı yoktu. Bir gün dedi bana çok konuşuyor ve çabalıyorsun dedi bana bende çabalamadığım zaman kork benden bavullarım her an hazır dedim çektim kendimi. Çok şükür kavgasız günler yaşıyorum. Seni kaybetme korkusu olmalı. Gerekirse git ailene(onlara bir şey söylemeden) kal orada. Ararsa yazarsa da karar aşamasındayım de. Bunlar benim yaşadığım tecrübelerim🌷
Suan berabermisiniz ayrıldınız mı?
 
Suan berabermisiniz ayrıldınız mı?
Beraberiz. Benim sorunum uzun süre bekar yaşadığı için (44 yaşında) benim evim benim eşyalarım, benim arkadaşlarım, benim hobilerim ben ben… Ayrıca çocuk istemiyor Allah korusun bile diyordu. Tabiki evlenmeden önce herşey farklı anlatıldı bana. 2 yıl çok üzüldüm ama kendimi ezdirmedim. Hiç paramı eksik etmedi, ağzından en masum bir alay kelimesi bile duymadım. Baktım evliliğe adapte edemiyorum rest çektim. Gittin annemlerde kaldım. Valiz topladım kaybedeceğini anladı. 3-4 aydır iyiyiz şükür hatta toparladım sayılır. Planlı bebek bile düşündük bu ay. Çok kişi bana kızmış ama kendini ezdirmeden rest çek kız kardeşim. Senin ağlaman benim ağlamalarımdı zamanında. Kendini değiştir. Baktın değişmiyor o zaman durum farklılaşsın. 9ay kısa bir süre. Evlilikler ve insanların evliliğe ve eşine adaptesi heme oluşmuyor. Biraz zaman ver.
 
9 yıl dile kolay, uzun ilişki sebebiyle yapılan evlilik muhtemelen evlenmek zor boşanmak daha da zor.
Siz boşanmaya hazır değilsiniz haklısınız da binbir hevesle evlenip kurduğun düzeni bozmak. ama sınırlar da hak getire nereye kadar bu kavga hakaretler sürecek.
Üstte terbiye edin demişler hadi bir süre uzak kaldınız küstünüz sonra çözülcek mi?
Aileniz tekrar tekrar problem olmayacak mı?
Burda herkes boşan diyor ama boşanmak öyle ha diyince olan bir şey değil.
En azından 1 yıl dolsun bence bu süreye kadar da bakın bakalım terbiye olacak mı ama muhtemelen olmayacak toplum içinde bile kavga edebilen utanmayan insan düzelir mi sanmam.
Bunlar böyleler ya kabul edin "" terbiye etmeye çalışın - bence zor, can çıkar huy çıkmaz-, yavaş yavaş işleyerek """ya da çözüm belli.
 
Back
X