• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Evleneli 1 yıl bile olmadı ama..

Beraberiz. Benim sorunum uzun süre bekar yaşadığı için (44 yaşında) benim evim benim eşyalarım, benim arkadaşlarım, benim hobilerim ben ben… Ayrıca çocuk istemiyor Allah korusun bile diyordu. Tabiki evlenmeden önce herşey farklı anlatıldı bana. 2 yıl çok üzüldüm ama kendimi ezdirmedim. Hiç paramı eksik etmedi, ağzından en masum bir alay kelimesi bile duymadım. Baktım evliliğe adapte edemiyorum rest çektim. Gittin annemlerde kaldım. Valiz topladım kaybedeceğini anladı. 3-4 aydır iyiyiz şükür hatta toparladım sayılır. Planlı bebek bile düşündük bu ay. Çok kişi bana kızmış ama kendini ezdirmeden rest çek kız kardeşim. Senin ağlaman benim ağlamalarımdı zamanında. Kendini değiştir. Baktın değişmiyor o zaman durum farklılaşsın. 9ay kısa bir süre. Evlilikler ve insanların evliliğe ve eşine adaptesi heme oluşmuyor. Biraz zaman ver.
Ne yapmam gerekiyor gerçekten bi büyükten akıl almaya cok ihtiyacım var ama bitirmek de istiyorum sürekli yazıyor arıyor
 
Kızlar bu saatte bu konuyu açmamın nedeni cok dolmam. Evleneli 9 ay oldu yaklasık 6 ay korunduktan sonra cocuk istemeye basladım 2. Ayımda kimyasal gebelikle sonuçlandı,eşimle nişanlıyken de cok kavga ederdik kaç defa nişan atmak istedim,yazıyorum ama ne yapmam gerektiğini de biliyorum aslında bir türlü yediremiyorum. Benim ailem suan oturdugumuz yere cok uzak esimin ailesi 10 dakikalık mesafede haftanın 2 günü mutlaka ve maalesef eşimin ailesine gideriz ama konu benim aileme gelince mutlaka kavga cıkarıyor yada burnumdan getiriyor. Ağır kelimeler kullanıyor bağırıyor cagırıyor ona gel demiyorum kendim gidiyorum coğu zaman ama ben gittiğimde mutlaka 2-3 gün kalıyorum ve bu 2-3 gün boyunca asla bana yazmaz asla aramaz suan calısmıyorum maddi gelirim yok eşimden para isteyen biri de değilim ama insan bi sormaz mı bişeye ihtiyacın varmı diye kızlarla kahve içmeye gidiyoruz en basitinden ailemin verdiği parayı kullanıyorum. Versin demiyorum ama bir kez bile sormadı. Eve döndüğümde ise zaten ailemin yanından gelmiş olmanın hüznü ile onun yaptıklarından dolayı doğal olarak yüzünü bile görmek istemiyorum. Bir keresinden aileme giderken toplu taşımada bagırış çağırış hakaretler etti baya büyük kavga ettik herkese rezil olduk falan. Ama ben aileme gitmediğimde dünyanın en iyi insanı. Ailemle arasında hiç bir sorun olmadı bu arada. En son ki kavgamız dün oldu annem bizdeydi sabah geldi aksam dönmek üzere beraber dönelim dedik eşime de söyledik tamam gidelim dedi ama biliyorum akşam kavga var. Neyse gittik 1-2 durduk annem yanımızda değilken saçma sapan bakışlar beni itmeler sinirini bir yerden cıkartmaya çalışıyor belli. Neyse döndük eve yemek yerken annem aradı bende açmak icin kalktım ben telefonu açamadan bagırış cagırış benle oturmaya acizsin sen bu kadarsın senin köpeğin mi var burdan oraya yol gittim geldim bilmem ne bilmem ne tartışma hararetlendi bende saydırdım kapıyı yumruklayıp kırdım hatta. 2 gündür de ayrı yatırıyoruz kendi tercihi yani yemek vs de yapmıyorum. Napiyim kızlar ne yapmam gerekiyor? Konusmayı defalarca denedim olmadı.
eşinin çocuk düşsün demesi inanılmaz ağır ve kabul edilemez öfkeyle bile söylenmez bu laf. burada artık tartışılacak bir evlilik problemi değil ciddi bir saygısızlık var bu adam seni kontrol etmeye çalışıyor narsist bir tutum var kaybetmek istemediği için baskı kuruyor olabilir, sen de küfür etmeye başlamışsın demek ki arada saygı sevgi çoktan bitmiş bu ilişkiyi ayakta tutan şey sevgi değil alışkanlık.sorun sadece aile ziyareti değil duygusal şiddet var ailesine bu kadar yakın oturmanız da ayrı bir problem 9 yıllık geçmiş var diyorsun ama hala doğru düzgün iletişim yok para konusu bile oturmamış böyle bir ortamda çocuk planı kesinlikle durdurulmalı önce kendi psikolojini düşünmen lazım
 
Ne yapmam gerekiyor gerçekten bi büyükten akıl almaya cok ihtiyacım var ama bitirmek de istiyorum sürekli yazıyor arıyor
Düşünmene fırsat bırakmamak için işte.aynı durumu ben de yaşadım.mümkünse telefonu başka birine ver ya da uzun bir süre kapat, bakma.zor ama yapacak başka birşey de yok.sabretmek zorundasın geleceğin için.aklında soru işareti oluşmasına izin verme güçlü dur.başka şeylerle meşgul ol.hiçbir şey düzelmeyecek.sadece kurtulman gerekiyor.seni sevdiği, önemsediği için yazıp aramiyor sen onun için sadece bir kurbansın.onun esirisin.olumsuz da olsa hiçbir cevap verme.
 
Ne yapmam gerekiyor gerçekten bi büyükten akıl almaya cok ihtiyacım var ama bitirmek de istiyorum sürekli yazıyor arıyor
O kadar da akıl vermiştik oysa, hiç etkisi olmamış ya da işine gelmemiş anlaşılan.
Sen bence devam edeceksin zaten.
Başarılar.
 
17-18 yaşında başlamış bir ilişki, bu tarz ilişkiler çok sağlam değilse mecburiyetten evlilik yapılıyor ama esasen kimse isteyerek evlenmiyor. Yılların alışkanlığı sadece, çocukken başlayan ve yetişkin olunca bitirilmesi gereken bir ilişkiyi bitirememek sadece.

Sevgiliyken de aynı kavgaları ettiyseniz ve özürlere rağmen aynı şeye devam ettiyse mevcut durumda da bir şey değişmeyecek.

Dönecekseniz de çocuk fikrimi bie iki sene rafa kaldırın, kendinize bir iş güç bulun, ailenizle aynı şehirdeyseniz iki üç gün kalma işini falan bırakın. Çalışmayacaksanız da size kart falan çıkarıp para versin bir zahmet.
 
Taktik değil sadece son raddeye geliyor ve kaybedeceğini anlıyor. Yorumlarda beni linçlemişler ama yeni evliyken boşanmak zor mesele. Seviyor ve kendini düzelteceğini biliyorsa zaten düzeliyor. Yoksa sonrası inceldiği yerden oluyor mutlaka.
Haklısın, araya çocuk falanda sıkıştırsınlar, tek başına aile evine dönmek olmaz. Koloni şeklinde dönmek makbul olan
 
Kızlar bu saatte bu konuyu açmamın nedeni cok dolmam. Evleneli 9 ay oldu yaklasık 6 ay korunduktan sonra cocuk istemeye basladım 2. Ayımda kimyasal gebelikle sonuçlandı,eşimle nişanlıyken de cok kavga ederdik kaç defa nişan atmak istedim,yazıyorum ama ne yapmam gerektiğini de biliyorum aslında bir türlü yediremiyorum. Benim ailem suan oturdugumuz yere cok uzak esimin ailesi 10 dakikalık mesafede haftanın 2 günü mutlaka ve maalesef eşimin ailesine gideriz ama konu benim aileme gelince mutlaka kavga cıkarıyor yada burnumdan getiriyor. Ağır kelimeler kullanıyor bağırıyor cagırıyor ona gel demiyorum kendim gidiyorum coğu zaman ama ben gittiğimde mutlaka 2-3 gün kalıyorum ve bu 2-3 gün boyunca asla bana yazmaz asla aramaz suan calısmıyorum maddi gelirim yok eşimden para isteyen biri de değilim ama insan bi sormaz mı bişeye ihtiyacın varmı diye kızlarla kahve içmeye gidiyoruz en basitinden ailemin verdiği parayı kullanıyorum. Versin demiyorum ama bir kez bile sormadı. Eve döndüğümde ise zaten ailemin yanından gelmiş olmanın hüznü ile onun yaptıklarından dolayı doğal olarak yüzünü bile görmek istemiyorum. Bir keresinden aileme giderken toplu taşımada bagırış çağırış hakaretler etti baya büyük kavga ettik herkese rezil olduk falan. Ama ben aileme gitmediğimde dünyanın en iyi insanı. Ailemle arasında hiç bir sorun olmadı bu arada. En son ki kavgamız dün oldu annem bizdeydi sabah geldi aksam dönmek üzere beraber dönelim dedik eşime de söyledik tamam gidelim dedi ama biliyorum akşam kavga var. Neyse gittik 1-2 durduk annem yanımızda değilken saçma sapan bakışlar beni itmeler sinirini bir yerden cıkartmaya çalışıyor belli. Neyse döndük eve yemek yerken annem aradı bende açmak icin kalktım ben telefonu açamadan bagırış cagırış benle oturmaya acizsin sen bu kadarsın senin köpeğin mi var burdan oraya yol gittim geldim bilmem ne bilmem ne tartışma hararetlendi bende saydırdım kapıyı yumruklayıp kırdım hatta. 2 gündür de ayrı yatırıyoruz kendi tercihi yani yemek vs de yapmıyorum. Napiyim kızlar ne yapmam gerekiyor? Konusmayı defalarca denedim olmadı.
Sizde onun ailesine gitmeyin. Benim aileme ne kadar sahip çıkarsan senin ailene o kadar sahip çıkarım diyin. Yeni evliliklerde ailelere sık sık gidilmesine ve gün aşırı kalınmasına karşıyım. İsterse bir alt katımda otursunlar
 
Haklısın, araya çocuk falanda sıkıştırsınlar, tek başına aile evine dönmek olmaz. Koloni şeklinde dönmek makbul olan
Lafı ne şekilde anladığınızı ters ters yorumunuzdan anladım. Doğurunda rezil olun gibi bir yorum yapmışmıyım ben? Mağdur olan kadına çare arıyorum kendi tecrübelerime dayanarak. 9 aylık evlilik bu! Karşısındaki de sorumsuz ve sorunlu çoğu kişinin ve benimde ilk zamanlarda yaşadığım şeyler. Düzelir mi belkisindeyim ben. Git doğurda ortada kal demiyorum dikkatinizi çekerim. Son raddeye kadar diyorum.
 
Haklısın, araya çocuk falanda sıkıştırsınlar, tek başına aile evine dönmek olmaz. Koloni şeklinde dönmek makbul olan
Yeni evliyken boşanmak zor deyip duruyor, bilmeden konuşmayın demeye getiriyor, 1 senelik evliliği bitirdim zamanında diyorum, ses yok :) Asla yola gelmeyecek bir herif için konu sahibine umut veriyorlar gereksizce. Taktikle, teknikle, tehditle yola gelmesini umuyorlar, sanki insan o şekilde güvenip mutlu olabilirmiş gibi.
 
Yeni evliyken boşanmak zor deyip duruyor, bilmeden konuşmayın demeye getiriyor, 1 senelik evliliği bitirdim zamanında diyorum, ses yok :) Asla yola gelmeyecek bir herif için konu sahibine umut veriyorlar gereksizce. Taktikle, teknikle, tehditle yola gelmesini umuyorlar, sanki insan o şekilde güvenip mutlu olabilirmiş gibi.
Kızlar yani ben bu insanla yeni uğraşmıyorum bu insan bana ilk defa yemin etmiyor elle tutulacak bir taraf arıyorum ama maalesef yok. Evliyken market alısverişi bile yaptıgımda herşeyin en ucuzunu alıyordum kendime bişey alamıyordum zaten varsa kendi paramla alıyordum ama ben baba evinde de bunları yaşadım ee neden evlendim ki o zaman? Bu insanla hayatı paylaşmayacaksam neden beraberim?
 
Kıymetli arkadaş,
Durumuna çok üzüldüm, evlilik başlı başına zor. Umuyorum akli dengeni koruyabilirsin. Evlilikte henüz 3 yılı devirmiş bir arkadaşın olarak nacizane edindiğim bir tecrübe var ki, o da erkekler rahata alışmayacaklar, kadınlar olarak onları hizaya getirmek bizim malesef vazifemiz, evliliğin mutluluğu için yapıyoruz. Gerekirse boşanmakla tehdit et, senden korksun, evet erkek eşinden korkacak ya!

Çık karşısına çatır çatır had bildir. Çek restini ve ASLA AMA ASLA sözünden geri adım atma. Eğer boşanacak cesaretin yok ise sakın boşanalım deme mesela.

Ha diğer bir ihtimal çocuk olursa net söylüyorum önceki tartışmalar tartışma değilmiş diyeceksin. Çocuk evliliklerin çoğunluğunu iyi yönetilemezse boşanmayla sonuçlandıyor şahsi kanaatim.
Ben 1 yıl oldu doğum yapalı. Hayatım hiç bu kadar zor olmamıştı bunalımlara girdim eşim yüzümden her gün kavga kıyamet. Görsen dünyanın en minnoş en tatlı insanı ben, anne olduktan sonra eşime karşı Canavar kesildim. Ha sorarsan Hizaya geldi mi, geliyor evet :) aklında bulundur hizaya gelmesindeki püf nokta seni kaybetmekten korkmasıdır.


Yani canım, seni kaybetmekten korkan bir eşin var ise, zamanla hizaya gelecektir. Tabi onu hizaya getirirken çok çaba sarfetmek gerekiyor. İnişler çıkışlar bunalımlar... umarım güçlüsündür mental olarak. Değilsen kestirme yoldan sana tavsiyem önce ayrılmak ve işe yaramaz ise boşanmak. Kolaylıklar
 
Back
X