Arkadaşlar,grimm ben;
Şu an hıçkırıklara boğuldu,ben de üzüldüm,unut diyorum ama belki başka yorumlar da alırsa unutur ,anlar buna mecbur olduğunu diye düşündüm,Çocuk çok iyiniyetli,çok temiz bir çocuktu,depresyona girdi çocukta,bir yıl oldu mu bilmiyorum tam olarak ama bana da ulaştı en son geçen sene,nolur bırakmasın beni diye yalvardı,ama arkadaşımda haklı,ailesel durumları ortaya çıktı,Eğitim dendi,çocuk bunun için yüksek lisansa yazıldı,işini bıraktı,bunun şehrine geldi,çift mesai yaptı,para biriktirmeye başladı.
Ama arkadaşım da ona kıyamadı,gitsin yuvasını kursun dedi,en sonunda çocukta haklı olarak bunu yaptı,şu an perişan kızcağız.Unutacak ,başka çaresi yok,beni acımasız buluyor ama başka çaresi yok.
isteyerek veyahut değil yuva yıkacak değilsiniz..
Sizde kendinize başka bir yol çizin
