o erkek ve ailesinden de bi halt olmaz.
kendine hayat kur.
ev aldır. sağlıklı düşünerek karar ver.
bu sorunlar ile evlilik yapılmaz
o erkek ve ailesinden de bi halt olmaz.Merhaba arkadaşlar, normalde böyle yerlere yazmak veya internette herhangi bir yerde herhangi bir şey yazmak hiç huyum değildir. Ama uzun zamandır boğuştuğum mücadeleyi artık danışmam gerektiğini düşündüm çünkü son raddede hissediyorum kendimi. Sizden tek isteğim şey; yazdıklarımı okuduktan sonra yaptığım şey size göre doğruysa niye doğru yanlışsa niye yanlış, kısaca fikir belirtmeniz.
Şimdi şöyle başlayayım özet geçerek gidicem ama uzun olabilir.
Benim 6 yıllık bir ilişkim var, 28 yaşındayım ve erkek arkadaşım ise 29 yaşında. İkimiz de okumuş ve fena olmayan seviyede kendi parasını kazanan insanlarız, beyaz yakayız.
Erkek arkadaşım refah olarak çok da iyi sayılmayan bir avrupa ülkesinde yazılımcı. Ben ise Türkiyedeyim uzaktan çalışıyorum global bir firmada.
Aileme iki yıl önce evlenme isteğimizi belirttim fakat çocukla asla tanışmak istemedi babam, para ve ev alma şartı koştu diğer türlü imkansız dedi ve annem de babamı destekledi. Babam resmen ayrılmamız için bana baskı yaptı ama biz gizli gizli sürdürdük çünkü çok iyi bir insan ve ben de parada pulda gözü olmayan biriyim. Zamanla birlikte yapabileceğimize inanan biriyim.
Şimdi aradan 2 yıl geçti o esnada ikimizde biraz biraz birikim yapmaya çalıştık, erkek arkadaşım da şu an anca bir düğün yapacak kadar biriktirebildi ve ailesi farklı şehirde yaşayan durumları iyi olmayan insanlar ve yaşlılar. Bizimkiler ise ağızlarında sürekli para ve ev lafı olan insanlar.
Annesi ile annem bir ara telefonda benim zorlamamla kısa bir konuşma yaptı 2 yıl önce. Annesi anneme ‘ biz bir şey yapamayız elimizde bir şey yok bizden bir şey beklemeyin’ minvalinde konuştu. Anneme de çok garip geldi. Bunlar kardeş sayısı olarak biraz fazlalar ve durum da kötü olunca çocuğa hiç yardım edemiyorlar, o ise kendisi biriktiriyor katılım sistemine her ay kredi borcu ödeyerek.
Fakat ben de her ay maaşımın %80i ile birikim yapıyorum işler daha hızlı çözülsün diye. Benim de sosyal hayatım bitti hep iş iş çalışıyorum ve erkek arkadaşım da aynı şekilde çok sıkışık bir durumda yaşıyor biriktirmekten dolayı. Ama her ay bana sitem ediyor şikayet ediyor böyle yaşam olmaz vs diye beni üzüp sonra konu senle alakalı değil diyip özür diliyor.
Bir gün önce konuyu biraz annemle konuştum. O da diyorki iki yılda sadece bunu mu biriktirmiş(500k). Daha bunun düğünü var evi var takısı var ev dizmesi var, bunlar nasıl olacak diyor ve hiç içine sinmiyor istemiyor. Onun rahat azimsiz biri olduğuna kanaat getirmiş, halbuki bir yandan kendi işini de kurmaya çalışıyor ama henüz maaşı dışında ek geliri yok. Evini borçsuz alacak öyle evleneceksin o zaman 5-10 yıl daha bekleyeceksin diyor ama zaten çok uzun zaman olmuş ve ilişki çok yıpranmış vaziyette yine de karakterlerimiz ve sevgimiz bizi bir arada tutuyor. Henüz babamla konuşmadım ama onun daha büyük tepki vereceğine eminim.
Şu an annem tarafından akılsız damgası yiyorum ama bu kişiyi seviyorum ve yurtdışında birlikte yaşayıp hayatımızı inşa edebileceğimize inanıyorum. Bana da ona da hiç inanmıyorlar ve ikna edemiyorum çok katılar. Sen mi çalışıp o yiyecek falan diyorlar ne ara çocuk düşünmeye fırsatın olacak krediyle eve girip ev borcu öderken falan diyorlar ama biz ille de ev olsun istemiyoruz zaten gelecekte olur diyoruz.
Erkek arkadaşım da çok yoruldu ve bana her ay şikayet ediyor sonra özür diliyor bu da beni ayriyeten üzüyor gerçekten iki arada bir derede kaldım sıkıştım kaldım ne yapacağımı bilmiyorum. Aşırı mutsuzum ama bunca çabadan sonra ve bu yaştan sonra da hiçbir şeye ne enerjim ne de hevesim yok. Lütfen bana düzgünce akıl verin. Veya babamla konuşurken nasıl bir tarzda konuşmalıyım ki sıcak baksın?
Annen baban hayal dünyasında falan mı yasiyorlar? Evli olanı olmayanı hepimizi başımızı sokacagimiz ev bulabilsek şükrediyoruz ülkenin şu durumunda. 89-90 sonrası doğanlar olarak bir bakar gözümüz kaldı, ne evi ne arabası. Bizim kadar kötü olmasa da yurtdışındaki gençler de aynı durumdalar. Hayatimizi mahvettikleri yetmezmiş gibi bir de şımarık şımarık isteklerde bulunuyor aileniz (ve niceleri).Merhaba arkadaşlar, normalde böyle yerlere yazmak veya internette herhangi bir yerde herhangi bir şey yazmak hiç huyum değildir. Ama uzun zamandır boğuştuğum mücadeleyi artık danışmam gerektiğini düşündüm çünkü son raddede hissediyorum kendimi. Sizden tek isteğim şey; yazdıklarımı okuduktan sonra yaptığım şey size göre doğruysa niye doğru yanlışsa niye yanlış, kısaca fikir belirtmeniz.
Şimdi şöyle başlayayım özet geçerek gidicem ama uzun olabilir.
Benim 6 yıllık bir ilişkim var, 28 yaşındayım ve erkek arkadaşım ise 29 yaşında. İkimiz de okumuş ve fena olmayan seviyede kendi parasını kazanan insanlarız, beyaz yakayız.
Erkek arkadaşım refah olarak çok da iyi sayılmayan bir avrupa ülkesinde yazılımcı. Ben ise Türkiyedeyim uzaktan çalışıyorum global bir firmada.
Aileme iki yıl önce evlenme isteğimizi belirttim fakat çocukla asla tanışmak istemedi babam, para ve ev alma şartı koştu diğer türlü imkansız dedi ve annem de babamı destekledi. Babam resmen ayrılmamız için bana baskı yaptı ama biz gizli gizli sürdürdük çünkü çok iyi bir insan ve ben de parada pulda gözü olmayan biriyim. Zamanla birlikte yapabileceğimize inanan biriyim.
Şimdi aradan 2 yıl geçti o esnada ikimizde biraz biraz birikim yapmaya çalıştık, erkek arkadaşım da şu an anca bir düğün yapacak kadar biriktirebildi ve ailesi farklı şehirde yaşayan durumları iyi olmayan insanlar ve yaşlılar. Bizimkiler ise ağızlarında sürekli para ve ev lafı olan insanlar.
Annesi ile annem bir ara telefonda benim zorlamamla kısa bir konuşma yaptı 2 yıl önce. Annesi anneme ‘ biz bir şey yapamayız elimizde bir şey yok bizden bir şey beklemeyin’ minvalinde konuştu. Anneme de çok garip geldi. Bunlar kardeş sayısı olarak biraz fazlalar ve durum da kötü olunca çocuğa hiç yardım edemiyorlar, o ise kendisi biriktiriyor katılım sistemine her ay kredi borcu ödeyerek.
Fakat ben de her ay maaşımın %80i ile birikim yapıyorum işler daha hızlı çözülsün diye. Benim de sosyal hayatım bitti hep iş iş çalışıyorum ve erkek arkadaşım da aynı şekilde çok sıkışık bir durumda yaşıyor biriktirmekten dolayı. Ama her ay bana sitem ediyor şikayet ediyor böyle yaşam olmaz vs diye beni üzüp sonra konu senle alakalı değil diyip özür diliyor.
Bir gün önce konuyu biraz annemle konuştum. O da diyorki iki yılda sadece bunu mu biriktirmiş(500k). Daha bunun düğünü var evi var takısı var ev dizmesi var, bunlar nasıl olacak diyor ve hiç içine sinmiyor istemiyor. Onun rahat azimsiz biri olduğuna kanaat getirmiş, halbuki bir yandan kendi işini de kurmaya çalışıyor ama henüz maaşı dışında ek geliri yok. Evini borçsuz alacak öyle evleneceksin o zaman 5-10 yıl daha bekleyeceksin diyor ama zaten çok uzun zaman olmuş ve ilişki çok yıpranmış vaziyette yine de karakterlerimiz ve sevgimiz bizi bir arada tutuyor. Henüz babamla konuşmadım ama onun daha büyük tepki vereceğine eminim.
Şu an annem tarafından akılsız damgası yiyorum ama bu kişiyi seviyorum ve yurtdışında birlikte yaşayıp hayatımızı inşa edebileceğimize inanıyorum. Bana da ona da hiç inanmıyorlar ve ikna edemiyorum çok katılar. Sen mi çalışıp o yiyecek falan diyorlar ne ara çocuk düşünmeye fırsatın olacak krediyle eve girip ev borcu öderken falan diyorlar ama biz ille de ev olsun istemiyoruz zaten gelecekte olur diyoruz.
Erkek arkadaşım da çok yoruldu ve bana her ay şikayet ediyor sonra özür diliyor bu da beni ayriyeten üzüyor gerçekten iki arada bir derede kaldım sıkıştım kaldım ne yapacağımı bilmiyorum. Aşırı mutsuzum ama bunca çabadan sonra ve bu yaştan sonra da hiçbir şeye ne enerjim ne de hevesim yok. Lütfen bana düzgünce akıl verin. Veya babamla konuşurken nasıl bir tarzda konuşmalıyım ki sıcak baksın?
Aylik geliri 200 bin uzeri olduğunu varsayarsak 500 bin 2 yıl için gerçekten çok az bi para.Bu konuda haklı olabilirsin.Annenizin özellikle 2 yılda bu kadar mı biriktirmiş demesini haklı buldum. 6 yıldır birliktesiniz evlilik fikri son 2 yıl içinde mi gelmiş beyimize? Kaldı ki bu kişi yazılımcı. Aylık geliri 200 bin üzeri biri.
Babanız sadece çocuğunun sorumluluk bilincinde biri ile evlenmek istiyor hiç haksız bulmadım. İkna etmeyi bırakın da evlenmek isteyenin çabasına bakın. Zamanla ne olur olmaz yolunu bulur.
Ortalama bir erkeğin evlenme yaşı 28 35 arası varsayarsak şimdiye kadarki dönem için ev alabilmesi zor değildi. Bu konuda durumu olmayan biri kavramı sizce evliliğe layık bir durum mu? Barınma durumu ulaşılabilirken ulaşılmayabilir bir döneme geçiyoruz. Yüklü borçla evlilik hayatı olmuyor. Bunu birliktede yapabilirler evet ama çocuk isteyince sahadan kadın uzak duracak ya da o borç bitene kadar çocuk istemeyecekler. Kızabilirsiniz bu duruma ama mantıksal çerçevede sorumlu bir erkek yuvasını kurmak için hazır olmalı. Yoksa her yere zarar.Aylik geliri 200 bin uzeri olduğunu varsayarsak 500 bin 2 yıl için gerçekten çok az bi para.Bu konuda haklı olabilirsin.
Ama herkesin durumu olmayabilir.Herkes iyi kazanmayabilir.Bu devirde evi olmayan insanı da sorumsuz olarak yaftalamak bence çok acımasızca.
Hayır kızmıyorum neden kızayım.Herkes düşüncesini söylemekte özgür.Ortalama bir erkeğin evlenme yaşı 28 35 arası varsayarsak şimdiye kadarki dönem için ev alabilmesi zor değildi. Bu konuda durumu olmayan biri kavramı sizce evliliğe layık bir durum mu? Barınma durumu ulaşılabilirken ulaşılmayabilir bir döneme geçiyoruz. Yüklü borçla evlilik hayatı olmuyor. Bunu birliktede yapabilirler evet ama çocuk isteyince sahadan kadın uzak duracak ya da o borç bitene kadar çocuk istemeyecekler. Kızabilirsiniz bu duruma ama mantıksal çerçevede sorumlu bir erkek yuvasını kurmak için hazır olmalı. Yoksa her yere zarar.
Neden öyle dedinizo erkek ve ailesinden de bi halt olmaz.
kendine hayat kur.
ev aldır. sağlıklı düşünerek karar ver.
bu sorunlar ile evlilik yapılmaz
Teşekkürler yorumunuz için. Aşkın gözümü kör etmesi gibi bir durum yok çünkü aceleyle yanlış seçimler yapmıyoruz uzun süredir birlikteyiz ve ölçüp tartıp ilerliyoruz. Annesinin böyle demesinin sebebi değersiz görmesinden değil, durumları gerçekten yok o yüzden doğruyu söyledi aslında. Yine de evlenirken takı vs tabii ki yapacaklar ablaları vsBen evin olmadan olmaz söylemlerini desteklemiyorum ama annesininde daha tlfon konuşmasında annenize biz birsey yapamayız bizden birsey beklemeyin demelerinde ailesinin durmu yokmuş ya olabilir diyemeyeceğim. Bastan degersiz gelin olursunuz. Bu boyle ilerliyor insanlar malesef ki maddi manevi yormayan insanlari daha az degerli goruyor ozellikle gelinseniz. Ayrıca erkek arkadaşınızın da her ay size boyle tepki göstermesini anlayamayacağım. Sonucta sizde ayni seyi yapiyorsunuz surekli erkek arkadasiniza bunu mu sikayetleniyorsunuz? Ben kizim sebebiyle ucretsiz izindeyim haliyle bütçemiz eskiye nazaran baya kısıtlı tabiki birçok şeyden fedakarlık ediyoruz esim bu süreçte surekli bana ya boyle hayat mi olur herseyden kısıyoruz dese nasil hissederdim bilmiyorum. Hayat sizin hayatınız erkek arkadaşınıza destek olabilirsiniz fakat bana gore erkek sorumluluk almaktan bu kadar kaçmamalı. Bakın boyle söylüyorum ama ben eşimle bizim dugun surecimizde yari yariyaya yakin katkıda bulundum önemli olan karşınızda ki adamda o karakteri görmeniz. Tabiki tek taraflı olmaz evlilik beraber el ele yürüyen bir yoldur fakat daha şimdiden bu kadar ilişkiniz yıpranmışsa sizin görmediğiniz aşkın gözünü kör ettiği noktalarda var mi inceleyin. Hele ki aileniz normlade aklı başında bir aileyse boşuna soylemiyorlardir .
Teşekkürler yorum için. O kadar biriktirebildi evet çünkü 1500euro civarı kazanıyor az görünüyor evet ama yaşadığı ülkeye ve şehire göre iyi bir para. Türkiye’ye göre iyi olmasa da.Anne babanız çok çirkin. Ne demek ev para yahu. Bu devirde kredi ile ev alan bir ömür ödüyor. Kolay mı ev almak . Çok çirkin laflar ve söylemler. Düğün de bu kadar masrafsa yapmayın bir nikah samimi yakınlar arasında küçük bir kutlama tamam. Milletin gonlu olsun diye iki yıl da para biriktirilmezki. Sevgilinizin bulunduğu ülke iyi değil anladığım kadarıyla. Daha iyi bir ülkeden iş bulup taşınmaya baksın. Akabinde ailelere net olarak evleniyoruz dersiniz . Mecburen gelirler zaten. Gönülleri olmak zorunda değil. Ama o taşınma olayını değerlendirin. Bu şekilde olmaz yabancı ülkede çalışıp 500 biriktirmek az cidden . Şu yüzden az belki sosyal devlet seviyesi yoksa az. Sosyal devlet olarak iyi olsa sorun degil
Bu aralar babama konuyu tekrar açmak istiyorum ve çok gerginim. Aslında rahat rahat konuşmam lazım sonuçta ben elimden geleni yaptım gerisini ben kontrol edemem. Yine sıkıntı çıkaracak biliyorum çünkü bu aralar istemsizce ona karşı soğuk davranıyorum ve o da farkında sebebinin bu olduğunun ve bu yüzden soğuk davranmam daha da sinirlendiriyor onu. En kötü ihtimalde karşı taraftan biriyle en azından tanışıp dinlemesini isteyeceğim ama sanki ona bile olmaz diyerek diretecek gibi hissediyorum. Hakkımda hayırlısı olsun bakalım bilmiyorumNe yaptınız konu sahibi? Son durum nedir?
Eee onlar alsınlar o zaman sana ev Sen evlat degilmisin madem senin refahini düşünüyorlarMerhaba arkadaşlar, normalde böyle yerlere yazmak veya internette herhangi bir yerde herhangi bir şey yazmak hiç huyum değildir. Ama uzun zamandır boğuştuğum mücadeleyi artık danışmam gerektiğini düşündüm çünkü son raddede hissediyorum kendimi. Sizden tek isteğim şey; yazdıklarımı okuduktan sonra yaptığım şey size göre doğruysa niye doğru yanlışsa niye yanlış, kısaca fikir belirtmeniz.
Şimdi şöyle başlayayım özet geçerek gidicem ama uzun olabilir.
Benim 6 yıllık bir ilişkim var, 28 yaşındayım ve erkek arkadaşım ise 29 yaşında. İkimiz de okumuş ve fena olmayan seviyede kendi parasını kazanan insanlarız, beyaz yakayız.
Erkek arkadaşım refah olarak çok da iyi sayılmayan bir avrupa ülkesinde yazılımcı. Ben ise Türkiyedeyim uzaktan çalışıyorum global bir firmada.
Aileme iki yıl önce evlenme isteğimizi belirttim fakat çocukla asla tanışmak istemedi babam, para ve ev alma şartı koştu diğer türlü imkansız dedi ve annem de babamı destekledi. Babam resmen ayrılmamız için bana baskı yaptı ama biz gizli gizli sürdürdük çünkü çok iyi bir insan ve ben de parada pulda gözü olmayan biriyim. Zamanla birlikte yapabileceğimize inanan biriyim.
Şimdi aradan 2 yıl geçti o esnada ikimizde biraz biraz birikim yapmaya çalıştık, erkek arkadaşım da şu an anca bir düğün yapacak kadar biriktirebildi ve ailesi farklı şehirde yaşayan durumları iyi olmayan insanlar ve yaşlılar. Bizimkiler ise ağızlarında sürekli para ve ev lafı olan insanlar.
Annesi ile annem bir ara telefonda benim zorlamamla kısa bir konuşma yaptı 2 yıl önce. Annesi anneme ‘ biz bir şey yapamayız elimizde bir şey yok bizden bir şey beklemeyin’ minvalinde konuştu. Anneme de çok garip geldi. Bunlar kardeş sayısı olarak biraz fazlalar ve durum da kötü olunca çocuğa hiç yardım edemiyorlar, o ise kendisi biriktiriyor katılım sistemine her ay kredi borcu ödeyerek.
Fakat ben de her ay maaşımın %80i ile birikim yapıyorum işler daha hızlı çözülsün diye. Benim de sosyal hayatım bitti hep iş iş çalışıyorum ve erkek arkadaşım da aynı şekilde çok sıkışık bir durumda yaşıyor biriktirmekten dolayı. Ama her ay bana sitem ediyor şikayet ediyor böyle yaşam olmaz vs diye beni üzüp sonra konu senle alakalı değil diyip özür diliyor.
Bir gün önce konuyu biraz annemle konuştum. O da diyorki iki yılda sadece bunu mu biriktirmiş(500k). Daha bunun düğünü var evi var takısı var ev dizmesi var, bunlar nasıl olacak diyor ve hiç içine sinmiyor istemiyor. Onun rahat azimsiz biri olduğuna kanaat getirmiş, halbuki bir yandan kendi işini de kurmaya çalışıyor ama henüz maaşı dışında ek geliri yok. Evini borçsuz alacak öyle evleneceksin o zaman 5-10 yıl daha bekleyeceksin diyor ama zaten çok uzun zaman olmuş ve ilişki çok yıpranmış vaziyette yine de karakterlerimiz ve sevgimiz bizi bir arada tutuyor. Henüz babamla konuşmadım ama onun daha büyük tepki vereceğine eminim.
Şu an annem tarafından akılsız damgası yiyorum ama bu kişiyi seviyorum ve yurtdışında birlikte yaşayıp hayatımızı inşa edebileceğimize inanıyorum. Bana da ona da hiç inanmıyorlar ve ikna edemiyorum çok katılar. Sen mi çalışıp o yiyecek falan diyorlar ne ara çocuk düşünmeye fırsatın olacak krediyle eve girip ev borcu öderken falan diyorlar ama biz ille de ev olsun istemiyoruz zaten gelecekte olur diyoruz.
Erkek arkadaşım da çok yoruldu ve bana her ay şikayet ediyor sonra özür diliyor bu da beni ayriyeten üzüyor gerçekten iki arada bir derede kaldım sıkıştım kaldım ne yapacağımı bilmiyorum. Aşırı mutsuzum ama bunca çabadan sonra ve bu yaştan sonra da hiçbir şeye ne enerjim ne de hevesim yok. Lütfen bana düzgünce akıl verin. Veya babamla konuşurken nasıl bir tarzda konuşmalıyım ki sıcak baksın?
Yorumunuz için teşekkür ederim. 200 değil 500 biriktirdi ve maaşı da 200bin üzeri değil. Yaşadığı ülke bir doğu Avrupa ülkesi ve 1500eur civarı kazanıyor, o ülke ve şehrin koşullarına göre gayet yeterli bir para ama Türkiye’ye göre düşük kalıyor tabii.Annenizin özellikle 2 yılda bu kadar mı biriktirmiş demesini haklı buldum. 6 yıldır birliktesiniz evlilik fikri son 2 yıl içinde mi gelmiş beyimize? Kaldı ki bu kişi yazılımcı. Aylık geliri 200 bin üzeri biri.
Babanız sadece çocuğunun sorumluluk bilincinde biri ile evlenmek istiyor hiç haksız bulmadım. İkna etmeyi bırakın da evlenmek isteyenin çabasına bakın. Zamanla ne olur olmaz yolunu bulur.
Alsa alırlar ama karşıdan büyük çaba görmek istiyorlar..Eee onlar alsınlar o zaman sana ev Sen evlat degilmisin madem senin refahini düşünüyorlar
İşte ben de bunu anlatmaya çalışıyorum, işimiz gücümüz var yabancı dilimiz var yaparız kendimize güveniyorum diyorum ama düğünü nasıl olacak altını nasıl olacak ev dizmesi nasıl olacak kısacası her şey nasıl dörtdörtlük olacak diyorlar çok sinir bozucu bir durumun içindeyim 2 yıldır ama o kişiden de eminim. Ailem ve onun arasında seçim yapmak istemiyorum ben iki tarafı da neden seçemeyeyim ki.. Aileler keşke bu kadar zorlaştırmasaSaka gibi gerçekten o zaman kirada oturanlar kimler? Bu devirde ana baba desteği olmadan kim o yaşta ev alabilir? Benim de eşimin evi yoktu evlendiğimde kiradaydik çok şükür evimiz de arabamız da var. Ailen onunla evlenmemen için bence bahane arıyor.
Ciddi söylüyorum bir Avrupa ülkesinden iş bulmaya baksın. Sosyal devlet olursa her türlü rahat edersiniz. Ailenize de kararınızı bildirirsiniz gerisi onlara kalmış olur.Teşekkürler yorum için. O kadar biriktirebildi evet çünkü 1500euro civarı kazanıyor az görünüyor evet ama yaşadığı ülkeye ve şehire göre iyi bir para. Türkiye’ye göre iyi olmasa da.
Teşekkürler yorum için. Evet sanırım kendilerine layık görmüyorlar bu da beni çok üzüyor ki zaten çok uzak şehirlerde yaşıyor olacaklar yani yılda bir bile görüşemezler belki. Çok zengin de değiliz ortalama bir aileyiz demekki çok zengin olsaydık ne olurdu bilemiyorum. Ayrıca onlar yüzünden bu adamdan ayrılsam bile istedikler kriterlerde birini bulmak için kişiliğimi kaybedip ömür mü tüketeceğim? Bilemiyorum zor bir durumAnladığım kadarıyla aileniz çok zengin. Yoksa ev ve arabanın ortalama çalışan insanlar için ne kadar zor olduğunu anlamaları lazımdı. Çocuğun ailesini kendilerine layık görmüyor olabilirler. Ama sorun sadece paraysa söyledikleri bana saçma ve kibirli geldi. Allah bilir her evi her arabayı da onaylamazlar. Sizin bu durumda en az bir şirketi olan birini falan bulmanız lazım.
Tabii ki çemkirdim ama ne faydaAilesi ev alan, her istediğini dört dörtlük yapan arkadaş-kuzen-komşu yok mu hiç etrafınızda siz de onları örnek verin habire. Ne vardı da kredilerin düşük,evlerin ucuz olduğu dönemde çocuklarınıza-torunlarınıza bir ev alaydınız diyemiyor musunuz özellikle elalem içinde filan.Eee böyle ailelerde var yani, kızımı elin adamına muhtaç etmem diyen. Ama hepsi bir kenara siz çok pısırık kalmışsınız bu yaşa ve bu kariyere göre. Şöyle bir temiz çemkiremiyor musunuz: elinizi hayatımdan çekin, kaç yaşına geldim çocuk muyum ben; işim de gücüm de var ne size ne de kocamın ailesine muhtacım.
Orada 2 yıl içinde kalıcı oturum kazanacak o yüzden hakkı yanmasın diye başka ülkeye taşınamıyor şimdilikCiddi söylüyorum bir Avrupa ülkesinden iş bulmaya baksın. Sosyal devlet olursa her türlü rahat edersiniz. Ailenize de kararınızı bildirirsiniz gerisi onlara kalmış olur.