21 yıllık evlilik te bagirmak, çağırmak, kavga küslük çok yorucu olduğunu farkettim. Ben değiştim çok ve ilişkiyi olumlu yönde yöneten benim. Eşim de normal de kibar iyi davranınca kolay oldu . Evlilik hiç haklı olma savasi değil. Gençken daha hassastim . Belki de guclendim. Beni anlasin ,benim istediğim gibi davransin isterdim. Şimdi canım hayatımı nasıl yaşamak istiyorsa yaşıyorum eşim de bana eşlik ediyor. Ben de ona
O kadar beni anlayan bir yorum yapmışsınız ki.. ben aslında çabuk yumuşayan, empatik, başkalarının dertleri ile bile dertlenen, adalet duygusu yüksek bir insanım evet benim de hatalarım var. Ama tam dediğiniz gibi karşımdaki insan bana saygılı bir şekilde sınır koyan biri olsa ben de kesinlikle hatalarımı anlar özür de dilerdim.
İşte geçmiş yaralar sürekli tetikleniyor içimde. Karşımdaki iyi yaklaştığı zamanlarda bile tam güven oluşturamıyorum ya yine derse, yine kırılırsam diye sanki içimde bir türlü rahatlayamıyorum.
Pişman mi
Korku ile yaşanmaz ki , bı şey derse diye eğer zor sizi yoran kavgacı biriyse ilişki ,iletişim çok zor olur. Odaginizi kendinize çevirin o olmasa ne mutlu eder seni .Kendiniz için yasayın. Sıfır bekleti. Hatta biraz uzak bile durun ama bu uzaklık sizin takıntılı hallerinizi bırakmak için olsun. Sizi seviyorsa mutlaka gözlemleyip fark edicek ve değişmiş halinizle ilişki başlayacaktır
O kadar beni anlayan bir yorum yapmışsınız ki.. ben aslında çabuk yumuşayan, empatik, başkalarının dertleri ile bile dertlenen, adalet duygusu yüksek bir insanım evet benim de hatalarım var. Ama tam dediğiniz gibi karşımdaki insan bana saygılı bir şekilde sınır koyan biri olsa ben de kesinlikle hatalarımı anlar özür de dilerdim.
Çok isterim bu saatten sonra düzelsin ama içimde bir yara var sanki bir süre kabuk bağlıyor sonra yine kanatılıyor. Bunu yaşayan anlayabilir ha ama bu ilişkiyi neden sürdürüyorsun diyenler de haklılar. Çok zor bitirmek de neden anlayamıyorum belki hayatın diğer zorluklarında bir destek, aslında özünde iyi biri demek beni bu dengesiz döngüye hapsediyor
Evet çocuklu boşanmak çok daha zor gibi ama o da bu gergin ortamdan etkileniyor. Dediğiniz gibi ben belki payıma düşeni yapabilirsem vicdanım daha rahat ayrılırım eğer karşı tarafta bir değişme olmazsa. Çok zor kararlar ve süreçler
Burcunuz yengeç mi ..çocuk var mı.. Aynı şeyleri yaşayıp boşandım,çocuklar var diyip barışmaya ikna etti ama birkaç ay sonra yine aynı oldu asla bir değişim yok
Burcumu yazacaktım ama insanlar burçlara bağlıyorsunuz deyip linçlemesinler diye yazmadım. Burcum değil ama yükselenim yengeç maalesef
umarım bundan sonrası sizin için çok güzel olurSonrasında üzülüyor ama sen de aşırı üstüme geliyorsun beni eleştiriyorsun diye gerekçeler sunuyor. Ama yine de bana bunu diyemezsin diyorum evet haklısın diyor. Çocuğumuzla ilgili, evle ilgili bir insan ama sinirlenince beni yıpratıyor
Bu yorumunuz beni ağlattı.. gerçekten dediğiniz gibi çok zor dönemlerden geçiyoruz, göçmeniz, aile desteğimiz yok, iş durumlarımız da yoruyor tüm bunların yanı sıra. Birbirimizi de çok yıprattık ortada büyük bir durum yok gibi ama sürekli birbirimizden aldık sanki tüm hıncımızı ve çok kırıldık. Ben ondan daha kırgınım diyorum ama konuşunca onun da çok kırılmış olduğunu görüyorum. Amin inşallah bu zor dönemleri atlatırız çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz içinOkuyunca içimden sana kocaman sarılmak geldi. Geçti yalnız değilsin hersey düzelecek demek geldi.
Konudan bağımsız eşin de sen de zor bir dönemden geçiyorsunuz.hem anlaşılmak hem affedilmek hem her şeyi doğru yapmaya çalışmak tüm bunlarla boğuşurken oğlunun durumu hepsi üst üste gelmiş. Bence kendin için bir şeyler planlamalisin. Durumunuz uygunsa kısa bir mola verin Bi tatil yapın iki gün bile olsa rutininden çıkarsan biraz rahatlarsın.
O senin eşin hayat arkadaşın aynı yoldasınız ikinizin de üzüntüler mutlulukları hedefleri aynı düşman gibi görme bazen insan evladına bile kızıyor ama kin gitmiyor o da anlamış hatasını bir şekilde seni mutlu etmeye çalışıyor ama senden ters tepki alınca oda dikenlerin çıkarıyor. Birbirinizi torpulemeniz lazım o nasıl ki senin için ağır küfür etmiyor ki umarım hakaretlerini de bitirir sende onun için anlayışlı ol. Kestirip atmayın bence umarım bu zor zamanlardan ilişkiniz güçlenecek çıkar
Ya kimseye kırıcı bir şey yazma istemiyorum ama anlamadığınız nokta şu ben zaten bu adıma çok yaklaşmış durumdayım. Ayrıca bilinçli bir şekilde isteyerek bu adama huzur vermeyeyim demiyorum. Geçmişte yaşanan olaylar, kırıcı sözler, beni gerçekten sevmiyor mu şüphesi insanı yiyip bitiriyor. Karşı tarafın önce düzenli bir şekilde size güven vermesi gerekiyor, gerçekten seven insan biraz gönül almayı sürdürür en ufak tripte, eleştiride hemen öfkelenmez diye düşünüyorum. Ama ona baksan o da kırılmış. E kadınla erkek bir değil. Adamlar bu kadar hödük olmasa ve sinirle o kırıcı lafları etmeseler kadınlar zaten yumuşar. Ama 1 gün öyle öbür gün böyle benim de dengem alt üst olmuş olabilir mi?
Ben yorumumda bahsettiğim gibi destek almaya başladım o günden sonra. İnanılmaz büyük bir çıkmazdaydım ve artık öfkeden, kırgınlıktan sağlıklı düşünmeyi bırakmıştım. Eşimin çift terapisi alalım teklifini reddettim. Çünkü ilişki için değil en önce kendim için iyi bir şeyler yapmak istiyorum. İlişki sonra. Ben iyi olmadan ilişkide iyi olmuyor. Kendim terapi almak istiyorum dedim ve o günden beridir bir nebze de olsa daha iyi gidiyorum. Terapist sihirli değnek değil elbet ama benim kendimle ilgili arazlarımı düzeltmeye çok niyetli başladım. En önce terapiden aldığım verim, sürekli kendimi suçlu hissedip açıklama yapma kısmıydı. Henüz tabi ki yeterince başaramadım ama en azından yol aldım. Sanki daha sakinim. Terapi aldığımdan beridir bağır çağır tartışmıyorum. Hala aynı öfke ve kırgınlıklar var ve tartışmalar hala aynı şekilde devam ediyor ama ben süreci daha iyi yönetmek için müthiş bir çabaya girdim. Böyle olunca hakaret etmesi ve üzerime yürümesi falan yok şuan. Çünkü tartışma o noktaya gelmesin diye uğraşıyorum. ( Henüz yeteri kadar başarmış değilim, yanlış anlaşılmasın). Ha bir de aslında eşimin de en az ben kadar sorunlu olduğunu daha net görüyorum böyle davrandığım zamanlarda ( Hep aksini söylüyorlar ya, kendileri çok sakin ve uyumlu da biz onları o hale getiriyoruz). Bu tezde çürüyor yavaş yavaş. Yani terapi beni küçük bir nebze de olsa iyi bir noktaya, ilişkiyi de dolaylı yoldan iyi bir yere taşıdı. Daha çok yolum var. Bence ilişki için değil kendiniz için terapiyi alın ve her seansı deşin, üzerine gidin.
Terapi alıyorum dediğiniz gibi hemen her şey sakinleşmiyor. Geçen yıla göre daha iyiyim diyebilirim ama tetiklenmelerim hala çok oluyor bir ses yükseltmesinde bile. Ne hakla benimle böyle konuşur diye çok öfkeleniyorum. Ama haklısınız insan önce kendini çekmeyi, sakin kalmayı, sınır koymayı öğrenmeli. Reaksiyon göstermemek, görmezden gelip ciddiye almamayı başarsam karşı tarafın da geri çekileceğini düşünüyorum ben de ama çok zor bunu başarmak
İşte yaptığınız davranış o kadar abartılı ki "ben daha hassasım" deyip köşeye çekilme lüksünü elinizden alıyor. Bilinçli yapmıyorsanız bile nasıl eşinizden kendi öfkesini ve sizin ofkenizi yönetmesini bekliyorsanız, sizin de farkındalık kazanıp duygu dışa vurumlarınızı düzenlemeniz gerekiyor.
