dogum, ölüm, içine dogdugun aile, düzgün insanlarin karsina cikmadigi bir hayat evet kaderdir , eskiden sirf o seni gordu diye ailenin evlendirdigi - tanimadan bir yuva kurup omur boyu sürdürmek de bence kaderdir. ama bu devirde kesinlikle kader olduguna inanmiyorum
artik insanlar flört edip evleniyorlar. korunma yollari biliniyor, internet sonuna kadar açik.. cahil kalma lüksü yok kimsenin.
bence yuzde yüz, asla doksan bile diyemem sevgiliyken ne b.k oldugu biliniyor herkesin. gormek istemeyen görmüyor nisanlaniyor. bu sefer ayan beyan geliyor ama iste gozlerini gelinlik bürüyor "duzelir" diyorlar. evlenmeden görüyor mesela kaynana deccal. hic demiyor "ben bu aileye girersem deliririm" diye, severek evleniyor sonra kaynanam da kaynanam
sen bu kaynanayla bugun mu tanistin? nisanliyken esya alirken vs goremedin mi manyak oldugunu? goremediysen körsün yani.
kkda bak konulara, sevgiliyken adam kiza hakaret ediyor sonra özurler dileyip jestler yapiyor cicek aliyor, kiz o "az daha ayrilacaktik" kaybetme korkisuyla adama daha da aşık oluyor. ya da "kocam kadinlar gununde beni asagiladi" diyen kadin, kocasi herkesin icinde, kendi aielsi evdeyken djsardan eve bagirarak kufurler etmis. belli ki ilk degil cunku bunu yapabilecek adam zaten daha once de yapar. ilk küfür öyle herkesin icinde bas bas bagirarak olmaz, onceden söyler, alışır , sınırlarını genişletir. konu sahibi diyor ki "ne yapayim 5 haftalik hamileyim" eski mesajlara bakiyorsun 10 aylik evli, 10 aydir hic korunmamis, her yumurtlama gününü degerlendirmis, stresle hamile kalmayi beklemis. e simdi bu kader mi?
kotu kotu adamlari secen, yoldaki isaretleri okuyamayan da kadinlar.
benim uni yillarinda cok sevdigim, bayildigim bjri vardi. 7 vasita degistirir her ay atandigi yerden benim okudugum yere gelir bir kere yakinmazdı - sevgili ilgili biriydi. ama o yasimda bile redflaglarini gormustum . "her erkek oglu olsun ister" demisti mesela. bu ataerkil bir kelime, bence. cogu insana sevimli gelebilir ama beni düşündürtmüştü benzer ifadeleri. babasi alkolik, annesi cilekes, bir kardesi engelli, bir kardesi mutsuz evlilikli... bu cocuk da atanmis tek evlat. daha 20 yasindaydim ama evlenip bu aileye gelirsem yasayacaklarimi az cok tahmin ederdim. sonra neyse ki bir kotulugunu gordum de hic uzatmadan ayrildim, ustumden yük kalkti :)
gibi gibi... aslinda cogu sey satir aralarinda gizli oluyor ama insanlar görmüyorlar , gormek istemiyorlar, mutluluklari bozulsuj istemiyorlar, hele ki aile evinde kısıtlanip "evlen de kocanla yap" sozunu duyduklari icin sanki kocalari olunca gonlunden gecen her seyi yapacaklari bir hayatlari olacak zannediyorlar. e bir de ask var, heves var...yanljs evlilik yapiyorlar
ama kader degil, tercih ediyorlar. ben 34 yasindayim neredeyse tum kiz arkadaslarim evlendi. sirf sevgiliyken tanistigimizda ya da nişan gunu uzaktan bakarken bile bazi seyler dışaridan bakana anlaşilabiliyor. ama iste yasayan kisi gormek istemiyor.
o yuzden hic "kotü kaderim var" diye kendinizi etiketlemeyin. bir yanlis yapmis, sukur cabuk dönmüşsünüz.
cocugunuz da olur niye olmasin, dogurganliginizin azalmasina 10+ sene var. sen yaşa gonlunce, keyfine göre. akışta sana uyan birini bulur zaten evlenirsij. ben 34 yasimda evlendim bir zararini görmedim. iyi ki de bu yasimda evlenmisim, aklim darı ambarinda kalmadi:)) sen ki daha 26 yasindasin.
hic boyle seyler dusunme, hayatina alacagin kisiyi de "yasim geciyor, anne olmaliyim, benim zatej ikinci evliligim kriterimi azaltmaliyim" diye görme. iyi sec, emin ol, daga sevgiliyken falsosunu görürsen nextle , yoluna bak