- Katılım
- 26 Mart 2025
- Mesajlar
- 73
- Emoji Skoru
- 49
- Puanlar
- 8
- Yaş
- 26
- Konu Sahibi sirkulasyon
- #1
Arkadaşlar merhaba, bir süredir bir ilişkim var (2 sene). Daha önce ayrılmıştık fakat uzun zaman önce tekrar barıştık. Ben İstanbul'dayım, erkek arkadaşım ise Kütahya'da yaşıyor. Ben 25, o 28 yaşında. Kendisi çalıştığı yerden izin aldıkça yanıma geliyor, 2 gün de olsa. Yanıma geldiği zaman her günü otelde geçirmek yerine 1 gün de olsa bizim evde kalıyoruz. Annem de kendisini tanır zaten.
Ben de onun yaşadığı şehre gitmiştim annesiyle o şekilde tanışmış oldum. O günden birkaç ay sonra annesi sormuş "Siz ciddi mi düşünüyorsunuz, bir gelecek kurmak istiyor musunuz?" Erkek arkadaşım da bunu benimle paylaştı. Açıkçası biraz gerildim çünkü daha doğru düzgün sevgililik bile yaşamamışken hemen ne evliliği? Bir de bunu annesinin sorgulaması hoşuma gitmedi.
Ve 3 gün önce annesi tekrar sormuş "Sen İstanbul'a gidip duruyorsun ama daha isim koymadınız, nereye kadar böyle olacak?" Ben de erkek arkadaşımla kavga ettim. "Annen bunları soruyorsa sen neden bana soruyorsun? Kendin konuşsana, annen mi bizim yuvamızı kuracak?" diye.
Bunu söylememin sebebi ise annesi isim koyulsun, evlenelim istiyor. Erkek arkadaşım da evlenmek istiyor fakat ortada bir maddi güvence yok.
erkek arkadaşım Kütahya'da annesiyle yaşıyor, kendi evinin kirasını ödüyor. İleriye dönük düşündüğü için soruyordu fakat ben Kütahya'da yaşamak istemediğimi ona hep söylüyordum. En başından söyledim. istemediğimi o da bana hak verip ben de istemiyorum dedi. Ama sonra da "Ev kredisi 2030'a kadar devam edecek, satsam satamam." diyor. Yani benim onun yaşadığı şehre gitmemi bekliyor, annesiyle yaşadığı eve.
Evlenirsek zaten ev üstüne ev olmaz, annem başka ev tutacak diyor ama o kadar kolay değil. 2 kişi çalışıyorlar, maaşları geldiği gibi bitiyor. Benim de korkum burada başlıyor. Daha 2 kişi geçinemiyorken ben bu çocukla evlensem nasıl geçineceğiz kiii? Çünkü benim düzenli bir işim yok. Sevgiliyken geziyoruz, iyi hoş ama evlilik çok başka.
Ben evlilik yoluna girersem düğün, kına, nişan asla istemiyorum. Tercihen bir de bizim ailede altın istemek yoktur, istenmez öyle pek beklenmez de yani. Sadece çekirdek ailelerin olacağı bir yemek organizasyonu yapılır. O yemekte de alkol olur ama karşı taraf muhafazakar bu konuda bile eşit değiliz.Ama bunca şey istememe rağmen kirada ev bile tutamayacak durumdayken evlilikten bahsediliyor bana şaka gibi.
Bu evlilik konularından ötürü ayrılmayı düşünüyorum ama sonra bana "Maddi durumum düzelmedikçe ben seninle zaten nikâh kıyamam." diyor.
Evlenmek çok kolay arkadaşlar ama bunun ilerisini düşünmekten kendimi alamıyorum. Evlenelim imza atalım ne olursa olsun demek mantıklı mı allah askına?
Ben de onun yaşadığı şehre gitmiştim annesiyle o şekilde tanışmış oldum. O günden birkaç ay sonra annesi sormuş "Siz ciddi mi düşünüyorsunuz, bir gelecek kurmak istiyor musunuz?" Erkek arkadaşım da bunu benimle paylaştı. Açıkçası biraz gerildim çünkü daha doğru düzgün sevgililik bile yaşamamışken hemen ne evliliği? Bir de bunu annesinin sorgulaması hoşuma gitmedi.
Ve 3 gün önce annesi tekrar sormuş "Sen İstanbul'a gidip duruyorsun ama daha isim koymadınız, nereye kadar böyle olacak?" Ben de erkek arkadaşımla kavga ettim. "Annen bunları soruyorsa sen neden bana soruyorsun? Kendin konuşsana, annen mi bizim yuvamızı kuracak?" diye.
Bunu söylememin sebebi ise annesi isim koyulsun, evlenelim istiyor. Erkek arkadaşım da evlenmek istiyor fakat ortada bir maddi güvence yok.
erkek arkadaşım Kütahya'da annesiyle yaşıyor, kendi evinin kirasını ödüyor. İleriye dönük düşündüğü için soruyordu fakat ben Kütahya'da yaşamak istemediğimi ona hep söylüyordum. En başından söyledim. istemediğimi o da bana hak verip ben de istemiyorum dedi. Ama sonra da "Ev kredisi 2030'a kadar devam edecek, satsam satamam." diyor. Yani benim onun yaşadığı şehre gitmemi bekliyor, annesiyle yaşadığı eve.
Evlenirsek zaten ev üstüne ev olmaz, annem başka ev tutacak diyor ama o kadar kolay değil. 2 kişi çalışıyorlar, maaşları geldiği gibi bitiyor. Benim de korkum burada başlıyor. Daha 2 kişi geçinemiyorken ben bu çocukla evlensem nasıl geçineceğiz kiii? Çünkü benim düzenli bir işim yok. Sevgiliyken geziyoruz, iyi hoş ama evlilik çok başka.
Ben evlilik yoluna girersem düğün, kına, nişan asla istemiyorum. Tercihen bir de bizim ailede altın istemek yoktur, istenmez öyle pek beklenmez de yani. Sadece çekirdek ailelerin olacağı bir yemek organizasyonu yapılır. O yemekte de alkol olur ama karşı taraf muhafazakar bu konuda bile eşit değiliz.Ama bunca şey istememe rağmen kirada ev bile tutamayacak durumdayken evlilikten bahsediliyor bana şaka gibi.
Bu evlilik konularından ötürü ayrılmayı düşünüyorum ama sonra bana "Maddi durumum düzelmedikçe ben seninle zaten nikâh kıyamam." diyor.
Evlenmek çok kolay arkadaşlar ama bunun ilerisini düşünmekten kendimi alamıyorum. Evlenelim imza atalım ne olursa olsun demek mantıklı mı allah askına?