sonunda anladım neden anlaşamadığımızı...
çünkü ben sana aşık oldum, deli gibi, sırılsıklam...
seninle tanışmadan önce evliliği düşünmüyordum...
doğu görevi yazmıştım onun için...
evlenirim nasılsa eşimle gideriz gibi bir düşünce yoktu...
planlarım tek kişilikti...
sonra sen geldin...
bir anda ne olduğunu anlamadan, seninle evlilik planları yaptık...
aşıktım, aşıktın, her dakikamızı beraber geçirmek istiyorduk...
yanlış bir şey yoktu...
zaman geçti, evlendik...
bulutların üzerindeydim, sen vardın...
sen de mutluydun daha ne olacaktı...
hamile kaldım...
bizim bebeğimiz olacaktı, ikimizin...
çok güzel bir hamilelikti, hakkını yemeyeyim...
mutlu bir bebek bizimkisi...
sonra aşk bitmedi, daha güzel bir şey oldu...
sevgi...
ama işte bu tablonun içinde kocaman bir ama var...
sen aşık değildin hiç...
ben aşık olduğum için öyle görmüştüm seni...
sen evlenilecek, öğretmen bir kız arıyordun...
bende kriterler uyuyordum, öğretmen kız...
ne kadar yazık...
sonra ben değersiz olduğumu gördüm...
öyle ya evlenilecek öğretmen kız...
ev işlerini yapsın, çocuğa baksın...
yaptım, belli bir süre sonra sevgisizlik acı vermeye başladı...
kendimi yalanladım, hayır dedim sevdi beni...
sonra dışarıdan insanların konuşmaları başladı...
evlenecek öğretmen kız arıyorlardı seninle evlendi demek eşin....
sonra annen başladı, kızmıyorum ona, normaldi çünkü onun için sevda ne ki??
oğlu öğretmen bir kız bulmuş, evlenmiş,memleketine getirmişti...
değersiz hissettiğim zamanlar ağladım,çok ağladım...
sen kızdın, neden ağladığımı anlamadın...
öyle ya evliydik...
beraber yemek yiyip, aynı yatakta yatıyorduk,ailen nereye gelin dese gidiyorduk...
süs eşyası gibiydim buda küçük oğlanın eşi...
hiç arkadaşımız olmadı taşındıktan sonra, olamadı...
boş zamanımız yoktu, ne garip...
sonra sana bu hayatın beni çok üzdüğünü söyledim...
benim hayatım bu işine gelirse cevabı her şeyi anlattı...
ya işime gelmezse, başka bir öğretmen kız bulmak kolay....
şimdi anlıyorum bu yoğun acının sebebini...
bir şeylerin bitmiş olması değil...
hiç başlamamış olması senin adına...
benimse bunu göremeyecek kadar aptal olmam...
olsun yine de hayatta bir kez olsun tattım aşkı...
bir daha olur mu?
bilemem...
aşık olduğumda bilincim kapalıydı sanki...
ama aşık olsam bile güvenir miyim bir daha?
sanmam...
hissediyorum az kaldı, geçecek bu günler...
ama ben o güne kadar seni sevmekten hiç vazgeçmeyeceğim maalesef...
seni seviyorum HAYATIM...