Görünmek için değil olmak için başlıyorum

İlk kadınlar kulübü ile 2010 da karşılaştım. Yeni evliydim ve bilmediğim her konuda deneyimleri okudum ve değerlendirdim. Şimdiye kadar bir çok konuyu takip ettim. Şimdilerde, bilgiye ulaşımın en kolay zamanındayız. Her yerimizden bilginin aktığı bu dönemde, görünmeden tecrübelerini paylaşan bu platformdaki kadınları çok değerli buluyorum.
Bir uzman gibi değil sıradan hayatımı yaşarken şimdiye kadar öğrendiklerimi, eksikliklerimi, yapmak istediklerimi, isteyip de yapamadıklarımı yargılanma korkusu olmadan paylaşmak istiyorum. Bana dayatılanı değil kendi istediğimi denerken olsun yada olmasın içimden geldiği gibi paylaşmak istiyorum.
Yıllardır hep kilo problemim oldu. hep bir problemdi benim için... Şimdi dönüp baktığımda problem olan benim kendimi hiç beğenmememdi.
43 yaşındayım 1,69 boyunda 84 kiloyum, evli 3 kız annesiyim, kamu çalışanıyım. bunlar benim etiketlerim.
Dışarıdan çelik gibi güçlü görünürüm.
İçimde nasıl olduğum ise buradan paylaştıklarımla gün yüzüne çıkacaktır.
ben gibi olanların buraya çekileceğini ve birbirimizden çok şey öğreneceğimizi düşünüyorum.

Niyet ediyorum aynaya baktığımda sağlıklı, fit, ışıl ışıl parlayan ve bu görüntüden memnun bir ben görmeye. Kolaylıkla, neşeyle...
HEDEF KOYMA SİSTEM KUR. (Rüstem Temriyev ) youtube videosundan esinlenerek kendime varacağım bir kilo hedefi koymayacağım. Hayatıma adapte edebileceğim zorlanmadan yaparken iyi hissedeceğim rutinler oluşturacağım. belki zorlanıp bırakacağım belki de zorlandığım halde sevebileceğim şeylere dönüştürebileceğim. denemek bedava.

Şimdiye kadar olan tecrübeme dayanarak yasaklarla başlamıyorum.
hayatıma kolaylıkla katabileceklerimle başlamak istiyorum.
bu gün; kendime yapacağım iyilikler
- su tüketimini arttırmak
-erken uyuyup erken uyanmak
-20 dk egzersiz

Aslında boyunuza bakarak çok kilonuz yok.bir tık balık etliyiz.bence konuyu çok guzel ele almışsınız.beden hersekilde değişebilir ama ruh değişimi ısrarla kabul etmeyebilir yada takdir etmeyebilir.asil değişmesi gereken kendimize bakış acımızdır..güçlü kadınlara güçlü bir kadın olmak için mücadele eden kadınlara selam olsun.basaracaginiza şimdiden eminim

Yeni ben lazim .!.:

Aslında boyunuza bakarak çok kilonuz yok.bir tık balık etliyiz.bence konuyu çok guzel ele almışsınız.beden hersekilde değişebilir ama ruh değişimi ısrarla kabul etmeyebilir yada takdir etmeyebilir.asil değişmesi gereken kendimize bakış acımızdır..güçlü kadınlara güçlü bir kadın olmak için mücadele eden kadınlara selam olsun.basaracaginiza şimdiden eminim

Genişletmek için tıkla...

Teşekkür ederim desteğinize. güçlü kadınım ana artık esnek hatta kırılgan olabilirim veya kırıldığımı duyurmak istiyorum.
78 kg iken olan fotoğrafımı görünce, neden o zaman ki görünüşümden memnun değilmişim anlam veremiyorum. Kendimde sevmediğim neydi?

Bernaelma .!.:

Teşekkür ederim desteğinize. güçlü kadınım ana artık esnek hatta kırılgan olabilirim veya kırıldığımı duyurmak istiyorum.
78 kg iken olan fotoğrafımı görünce, neden o zaman ki görünüşümden memnun değilmişim anlam veremiyorum. Kendimde sevmediğim neydi?

Genişletmek için tıkla...

Yas aldıkça yeni bir biz oluyoruz.o zaman da öyle hissediyordun hissediyorduk.inanin bende ilk diyete başladığımda yeni doğum.yapmistim 64 kiloydum.kendime diyorum ki salakmiydin onca emeği niye verdim ne varmış ki kilomda.simdi 67 olsam öpüp başıma koyacağım.ama ozaman da öyle hissediyorduk onu yapmak öyle hissetmek doğru gelmişti.artik geçmiş geride kaldı..önümüze bakıp kendimizle barışmanin yollarını ariyacacagoz insaAllah

Demem o ki sorunumuz kaç kilo olduğumuz değil kendimize bakış açımız.

Kendime verdiğim sözler noktasında biraz içimi dökmek istiyorum.
çok dürüst, sözünün eri biri olduğuma inanıyorum; kimseyi bekletmem zamanında orda olurum, yakınlarımın arkadaşlarımın ihtiyaçlarını ertelemem, verdiğim sözler noktasında güvenilirim. yani çevreme güven veriyorum.
Kendime dürüst müyüm?
Kendime verdiğim sözleri tutuyor muyum?
Kendi ihtiyaçlarımı erteliyor muyum?
Dürüstlük gerçekçilik ise sevmediğim yönleri örtbas etmem, kendimi iyi eleştiririm ama bunun yanında hiç iyi taraflarımı görmem onları öne çıkarmam, böyle tek taraflı dürüstlük olmaz herhalde.
Hayatımda önceliğim ben olmadığım için ihtiyaçlarımda öncelik sırasına girmediği için hep ertelerim.
Şunu yapacağım, bu planı uygulayacağım dediğim o kadar çok sözü tutmadım ki artık plan yapmaktan kendime söz vermekten kaçar oldum. Kendime olan inancı yitirdim.
şimdi kendimi değerlendirirken dışarıya bu kadar güven veren biri aynı şeyi neden kendine yapmaz diye soruyorum. cevabını da biliyorum aslında DEĞERSİZLİK.
Bana böyle davranan biriyle arkadaş olur muyum? hayır. güvenir miyim? hayır.
NASIL ÖZGÜVENLİ OLABİLİRİM kendime verdiğim sözleri tutarsam, kendime olan güvenimi yeniden inşa edebilirim

Bernaelma .!.:

Şimdiye kadar olan tecrübeme dayanarak yasaklarla başlamıyorum.
hayatıma kolaylıkla katabileceklerimle başlamak istiyorum.
bu gün; kendime yapacağım iyilikler
- su tüketimini arttırmak
-erken uyuyup erken uyanmak
-20 dk egzersiz

Genişletmek için tıkla...

• su tüketimini artırdım
• 23.30 da uyudun 6.30 uyandım

-15 dakika eliptik bisiklet kullandım
kendim için bu iyilikleri yaparken aynı zamanda kendime güveni inşa etme yolunda ilerlemeye devam...
kendimi tebrik ediyorum

Yeni ben lazim .!.:

Yas aldıkça yeni bir biz oluyoruz.o zaman da öyle hissediyordun hissediyorduk.inanin bende ilk diyete başladığımda yeni doğum.yapmistim 64 kiloydum.kendime diyorum ki salakmiydin onca emeği niye verdim ne varmış ki kilomda.simdi 67 olsam öpüp başıma koyacağım.ama ozaman da öyle hissediyorduk onu yapmak öyle hissetmek doğru gelmişti.artik geçmiş geride kaldı..önümüze bakıp kendimizle barışmanin yollarını ariyacacagoz insaAllah

Genişletmek için tıkla...

İnşallah geçmişten çıkardığımız derslerle kendimizle barışmanın yolunu bulacağız

Bernaelma .!.:

İnşallah geçmişten çıkardığımız derslerle kendimizle barışmanın yolunu bulacağız

Genişletmek için tıkla...

Ben size inaniyorum sizde kendinize inanin

Bernaelma .!.:

Şimdiye kadar olan tecrübeme dayanarak yasaklarla başlamıyorum.
hayatıma kolaylıkla katabileceklerimle başlamak istiyorum.
bu gün; kendime yapacağım iyilikler
- su tüketimini arttırmak
-erken uyuyup erken uyanmak
-20 dk egzersiz

Genişletmek için tıkla...

- Su tüketimim iyi
-23.30 da uyuyup 6 da uyandım
- 25 dakika eliptik bisiklet kullandım
dün için kendime yaptığım iyilikleri gerçekleştirerek kendime güven inşa etmeye devam.
kendimi tebrik ediyorum

bu gün önceliklerimi belirleme noktasında içimi dökmek istiyorum.
tabi ki fedakar biriyim, tabi ki duyarlı ve hoşgörülüyüm. yılarca bu özelliklerimle övündüm ve böyle olmayanları yadırgadım, kötü ve bencil olarak etiketledim. beni herkes iyi bilirdi, kimin başı sıkışsa kimin ihtiyacı varsa bana kolaylıkla derdini anlatabilir ve bende ona çözümler bulmak için didinir mesai harcardım, belki o kişi o sorunu anlatıp rahatlıyordu ben o sorunla eve dönüyordum o sorunu içselleştirip kendi sorunum gibi üzülüyordum. ben bunları yaşarken kendi evim düzenim çocuklarım tabi ki etkileniyordu, enerjim tükeniyordu. zamanla fark ettim ki dert olunca bana gelen eğlence olunca beni sormaz oldu. küstüm kırıldım onları suçladım. ben çok iyi birisiydim neden, bunlar bana reva mıydı? sonra kötülerin yeri geçiyor deyip öfke ile onları yine yük ettim kendime. iyi bilsinler konusu bence çok derin şimdilik toparlayabileceğimi sanmıyorum.
Zamanla okuduklarımdan dinlediklerimden öğrendim ki sevilmek için iyi biri olmaya çalışıyormuşum. fedakarlığım aşırı duyarlılığım ondanmış. ben bu kadar iyi bir insanken neden karşılığı yok diye sızlanmalarım, benim iyilik yaptıklarım arşa çıkarken ben niye yerimde sayıyorum kıskançlıklarım, al sana işte öfkelerimden sonra çekile çekile kendimle baş başa kalmaya başladım. herkesi suçlayıp öfkemi tüketince gördüm ki benim iyi birisi olmamın hiç kimse için bir anlamı yokmuş. hayır diyen daha değerli oluyor ya neden neden.... çünkü hayır diyenin bir öncelik sıralaması var. hani aura deriz ya o kişi içeri girdiğinde parlak bir enerjisi vardır ne olduğunu anlamlandıramayız hissederiz. işte o kişi ben olamazdım. nasıl olayım herkesin rahatlıkla ulaşabildiği bir değerdeydim hep vardım çok vardım yani eşsiz ve değerli değildim. sen kendine ne değer biçersen karşındaki de seni öyle bilir öyle yaklaşır.
Kendi değerimi nasıl bilecektim veya nasıl eşsiz olacaktım? kendime değer katmak nasıl bir şeydir? kendini sevmek nasıl olur?
aynaya bakıp ben değerliyim ben güzelim diyerek mi?
tabi ki bunlar benim için havada asılı kalan şeyler hiç oturmadılar bende.
düşündüm ben kime neye değer veriyorum sevdiklerime nasıl davranıyorum. kendimi onun yerine bıraktım. en çok sevdiğim değer verdiğim çocuklarım, onların yerine kendimi koyup kendime nasıl davrandığımı değerlendirdim. örneğin kendime hiç zaman ayırmıyormuşum temel ihtiyaçlarımı karşılıyordum, nasıl hissettiğimin bile farkında değildim genelde gergin, sabırsız ve sinirliydim. ama insan sevdiğini hep el üstünde tutar onu gözetir ihtiyaçlarını karşılar isteklerini bilmek ister onu mutlu görmek için hediyeler alır. bunları kendim için yapmak bencillik gibi geldi bu ne ya tamam sınırları çok zorladım enerjimi olmayacak kişilere harcadım şimdi odağımı onlardan çekeyim kalan ve var olan bütün enerjimi aileme akıtayım dedim. odağımı doğru yere kanalize ettim tamamdır dedim var gücümle kendimi aileme feda etmeye başladım ama yine tükendim tükendim ve daha sinirli gergin olmaya başladım. çünkü yakıtım yoktu......
o yakıt bendeydi ama üretebilmem için yatırım yapmalıydım

Kendime nasıl yatırımlar yaptım
Önceliğim artık bendim. kendimi sevmek için deli gibi para harcadım. yeni ayakkabılar, kıyafetler, güzellik merkezleri dışarıda yemekler... kendime değer katıyordum. bu neye benziyordu biliyor musunuz hiç tanımadığınız birisini etkilemeye çalışmak için uğraşırsın ama boşa çünkü onda yeri yok. o kadar başkalarının istek ve ihtiyaçlarını gözetmiştim ki kendi ihtiyaçlarımı da onlarınkiyle aynı olduğunu sanıyordum. bu yatırımım sonucunda gelir gider dengesizliğinden kendime sadece borç katmış oldum. bide kendimi ha bire başkalarıyla kıyaslama vardı, enerji üreteceğime bunlarla bir kere daha tükendim
ne kadarda kendimi tanımıyordum. insan tanımadığını sevebilir mi?

Önceliğim bendim ama sürekli kendim için yaptıklarımın başkalarında nasıl bir etkisi var diye gözlemliyordum. yeni bir hikaye yazıyordum ama yine başkaları okusun diye yazıyordum. kendim için yaptığımı zannettiğim her şey için kafamın içinde yorumcuları konuşturtuyordum. çok önemliymiş benim için, başkalarının benim için ne düşündüğü. kendim için yaptığımı zannettiğim her şeyi onların onayına sunmuştum ve oturmuş onaylarını, övgülerini bekliyordum, gelmeyince yine tükeniyordum. hani değer katma; yine ipin ucu başkalarındaydı

Bernaelma .!.:

Demem o ki sorunumuz kaç kilo olduğumuz değil kendimize bakış açımız.

Genişletmek için tıkla...

Bu o kadar doğru ki. Sorun kaç kiloda olduğum değil. Banada yapma ihtiyacın yok diyolar ama olduğum kilodan memnun değilim ve daha az kilolarda olduğumda nasıl olduğumu biliyorum. O kiloya inmeyi hedefliyorum

ben güzelim, ben değerliyim tüketim tuzağına düşmüştüm. sürekli eksiğim ve onu tamamlamam gerekiyor. şu kıyafeti giyersem, şu tatile gidersem, şu eğitimi alırsam, şu spora gidersem, şu kiloda olursam tamamlanırım. hep bir koşul, hep bir dayatma, hep bir zorundayım.
yok yetişemiyorum ben yine beni bulamamış üstelik sanki daha çok uzaklaşıyordum. fedakarlığın, duyarlılığın yerini kıyas almıştı sürekli yetiştim mi oldum mu diye birileriyle kıyas halindeydim. tabi ki yine tükendim

-pelin .!.:

Bu o kadar doğru ki. Sorun kaç kiloda olduğum değil. Banada yapma ihtiyacın yok diyolar ama olduğum kilodan memnun değilim ve daha az kilolarda olduğumda nasıl olduğumu biliyorum. O kiloya inmeyi hedefliyorum

Genişletmek için tıkla...

kilon sana yakışıyor, boyun var kaldırıyor diyorlardı çok güzelsin.... bunların bende hiç karşılığı yokmuş sadece o ideal kiloda olursa beğenilirim sanıyordum bazı normlar var ben onlara uygun değilim sevilemem sanıyordum. evet sevilemem ve beğenilemem. sen kendine nasıl bakarsan dışarıdan da öğle gözükürsün.

Önceliklerimin ilkinde kendimin olması gerekliliğini anlamıştım. kendime değer katmada bir çok hata yapmıştım.
öncelikle başkalarını ne düşündüğünü ve ayrıca benim için ne düşündüğünü merak eden biri olduğumu ve bunu önemsediğimi kabul ederek ilk mottomu oluşturdum. BANANE, KİME NE
Bunu oturtmak benim için zor oldu. bunun için izlediğim yol

• girdiğim ortamda kendinden bahsetme ( senin ne yaptığın kimseyi ilgilendirmiyor. kimseye kendini ıspat etmek zorunda değilsin)
• başkalarının anlattıklarını sadece dinle, yorum yapma hatta seninle bir ilgisi yoksa dinleme.

bunları yaparak zamanla zihnimde sohbet edenlerin sayısı azaldı. bana ve hem yer açıldı hem de zaman kaldı
ayrıca kendimi tanımak için kendime her gün

• ben ne istiyorum
• ben ne seviyorum sorularını sordum

daha da ilerisi
-şu anki sorumlulukların olmasaydı, kimseyi tanımadığın yepyeni bir yerde yaşasaydın neler yapardın

Merhaba, ben de daha önce üyelik oluşturmuştum. şifreyi unuttuğum için sadece konuları takip için şifresiz girp çıkıyordum. Üstte sizin yazdıklarınız görünce yazmak istedim üyeliği yeniden aktif ettim. Konuda sanki a'dan z'ye beni anlatmış gibisiniz tüm hepsini yaşadım yaşıyorum aşamadığım konular var. ben de katılacağım rutinlerinize yine kendimden vazgeçmezsem.