İnfertilite Psikolojisi, tükenmişlik

papatya gibi beyaz veince · 9 Haziran 2026

Herkese merhaba...
Ben 30 yaşındayım, 5 senedir infertilite tedavisi görüyorum.
Çok zor zamanlardan geçtim, ne zaman umutlansam hep ardından hayal kırıklığı yaşadım, ruhen çok yorgun hissediyorum.
Bu ay embriyo transferi olacaktım doğal siklus ile ama yumurtam gelişmediği için ertelendi.
Her ay ümitleniyorum, daha önce 3 aşılama 1 tüp bebek denememiz oldu, her biri çok çetrefilli oldu anlatsam roman olur, her birinde ayrı bir sıkıntı yaşadık, işlemler sürekli ertelenmek zorunda kaldı vs.
İnançlı bir insanım ama gerçekten dayanmakta zorlanıyorum. Defalarca ama defalarca hayal kırıklığına uğradım.
Kronik bir hastalığım var çocukluğum hastanelerde geçti, kendimi hep eksik ve kusurlu hissettim hasta olduğum için. Şimdi de anne olamıyorum, bu hayatta en çok istediğim şey olmasına rağmen... Beni kimsenin anlamadığını düşünüyorum, etrafımda buna benzer durumlar yaşayan kimse yok, kendimi çok şanssız hissediyorum, Allah beni sevmiyor mu diye düşünüyorum bazen, öyle hissediyorum, buruk, kırık...
Belki burada beni anlayan birileri olacaktır, sevgili infertilite yaşayan hanımlar, biraz da infertilitenin bize hissettirdiği duyguları konuşalım istedim. Siz de yaşadıklarınızı hissettiklerinizi bu başlıkta paylaşabilirsiniz, birbirimize dert ortağı olabiliriz.
Teşekkürler

ImTheDevil · 9 Haziran 2026

papatya gibi beyaz veince .!.:
Herkese merhaba...
Ben 30 yaşındayım, 5 senedir infertilite tedavisi görüyorum.
Çok zor zamanlardan geçtim, ne zaman umutlansam hep ardından hayal kırıklığı yaşadım, ruhen çok yorgun hissediyorum.
Bu ay embriyo transferi olacaktım doğal siklus ile ama yumurtam gelişmediği için ertelendi.
Her ay ümitleniyorum, daha önce 3 aşılama 1 tüp bebek denememiz oldu, her biri çok çetrefilli oldu anlatsam roman olur, her birinde ayrı bir sıkıntı yaşadık, işlemler sürekli ertelenmek zorunda kaldı vs.
İnançlı bir insanım ama gerçekten dayanmakta zorlanıyorum. Defalarca ama defalarca hayal kırıklığına uğradım.
Kronik bir hastalığım var çocukluğum hastanelerde geçti, kendimi hep eksik ve kusurlu hissettim hasta olduğum için. Şimdi de anne olamıyorum, bu hayatta en çok istediğim şey olmasına rağmen... Beni kimsenin anlamadığını düşünüyorum, etrafımda buna benzer durumlar yaşayan kimse yok, kendimi çok şanssız hissediyorum, Allah beni sevmiyor mu diye düşünüyorum bazen, öyle hissediyorum, buruk, kırık...
Belki burada beni anlayan birileri olacaktır, sevgili infertilite yaşayan hanımlar, biraz da infertilitenin bize hissettirdiği duyguları konuşalım istedim. Siz de yaşadıklarınızı hissettiklerinizi bu başlıkta paylaşabilirsiniz, birbirimize dert ortağı olabiliriz.
Teşekkürler

Belki allah seni o kadar çok seviyordur ki kimsesiz bir çocuğa yuva olmanı istiyordur anne olmak doğurmak demek değil bu kadar kahrolacağınıza kimsesiz bir bebeği de alabilirsiniz

papatya gibi beyaz veince · 9 Haziran 2026

ImTheDevil .!.:
Belki allah seni o kadar çok seviyordur ki kimsesiz bir çocuğa yuva olmanı istiyordur anne olmak doğurmak demek değil bu kadar kahrolacağınıza kimsesiz bir bebeği de alabilirsiniz

Tabiki, aslında evlat edinme isteğim hep var, hatta biyolojik çocuğum olduktan sonra da evlat edinmeyi düşünüyorum, hep aklımın bir köşesinde bu.

Ama, biyolojik olarak anne olmayı, kendi kanımı canımı taşıyan bir yavruyu kucaklamayı da çok istiyorum...

big girls dont cry · 9 Haziran 2026

Öncelikle merhabalar. Ben bu linkteki oyuncuyu izler,bilirdim. Ama hayat hikayesini öğrenince öyle büyük saygı besledim ki kendisine. Anne olmak ,baba olmak ne demek kafamda tanımları değişti resmen. Kendisi 70lerin kaoslu dönemlerinde erkeklik üreme islevi sonlandırılan biriymiş ama karı koca öyle güzel hayata tutunmuşlar ki ,izlemenizi tavsiye ederim

Nitrit · 9 Haziran 2026

papatya gibi beyaz veince .!.:
Herkese merhaba...
Ben 30 yaşındayım, 5 senedir infertilite tedavisi görüyorum.
Çok zor zamanlardan geçtim, ne zaman umutlansam hep ardından hayal kırıklığı yaşadım, ruhen çok yorgun hissediyorum.
Bu ay embriyo transferi olacaktım doğal siklus ile ama yumurtam gelişmediği için ertelendi.
Her ay ümitleniyorum, daha önce 3 aşılama 1 tüp bebek denememiz oldu, her biri çok çetrefilli oldu anlatsam roman olur, her birinde ayrı bir sıkıntı yaşadık, işlemler sürekli ertelenmek zorunda kaldı vs.
İnançlı bir insanım ama gerçekten dayanmakta zorlanıyorum. Defalarca ama defalarca hayal kırıklığına uğradım.
Kronik bir hastalığım var çocukluğum hastanelerde geçti, kendimi hep eksik ve kusurlu hissettim hasta olduğum için. Şimdi de anne olamıyorum, bu hayatta en çok istediğim şey olmasına rağmen... Beni kimsenin anlamadığını düşünüyorum, etrafımda buna benzer durumlar yaşayan kimse yok, kendimi çok şanssız hissediyorum, Allah beni sevmiyor mu diye düşünüyorum bazen, öyle hissediyorum, buruk, kırık...
Belki burada beni anlayan birileri olacaktır, sevgili infertilite yaşayan hanımlar, biraz da infertilitenin bize hissettirdiği duyguları konuşalım istedim. Siz de yaşadıklarınızı hissettiklerinizi bu başlıkta paylaşabilirsiniz, birbirimize dert ortağı olabiliriz.
Teşekkürler

Ben isteyip de çocuk sahibi olamamanın en büyük sınavlardan biri olduğunu düşünüyorum Rabbim Sabri'nı versin daha gençsiniz olur inşallah,biraz rahatlamaya ihtiyacınız var stresi bu derin üzüntüyü atlatirsanız olacağına bırakabilirseniz olacaktır diye düşünüyorum

ImTheDevil · 9 Haziran 2026

papatya gibi beyaz veince .!.:
Tabiki, aslında evlat edinme isteğim hep var, hatta biyolojik çocuğum olduktan sonra da evlat edinmeyi düşünüyorum, hep aklımın bir köşesinde bu.

Ama, biyolojik olarak anne olmayı, kendi kanımı canımı taşıyan bir yavruyu kucaklamayı da çok istiyorum...

Hiçbir farkı olmayacak emin olun ben evlat edinilmiş biriyim annem beni kimseye değişmez senelerce tedavi görmüş olmamış ben annemin canını kimseye değişmem dünyadaki hiçbir canlı cansız hiçbir varlık annemden değerli değil gözümde

Heytttt be · 9 Haziran 2026

papatya gibi beyaz veince .!.:
Tabiki, aslında evlat edinme isteğim hep var, hatta biyolojik çocuğum olduktan sonra da evlat edinmeyi düşünüyorum, hep aklımın bir köşesinde bu.

Ama, biyolojik olarak anne olmayı, kendi kanımı canımı taşıyan bir yavruyu kucaklamayı da çok istiyorum...

Dua edeceğim size. Tıbbi tüm yöntemleri deneyin . Olursa olur olmuyorsa da bu dünya da kısmetiniz de yoktur evlat . Hayatı ertelemeyin ama . Çıkın gezin hobilerinizi yapın.

papatya gibi beyaz veince · 9 Haziran 2026

Çok teşekkür ederim, kendimi anlaşılmış hissettim, umarım bu üzüntüyü bir an önce atalatabilirim, çok teşekkürler, kesinlikle büyük bir sınav, Allah yaşayan herkesin yardımcısı olsun

Heytttt be · 9 Haziran 2026

ImTheDevil .!.:
Hiçbir farkı olmayacak emin olun ben evlat edinilmiş biriyim annem beni kimseye değişmez senelerce tedavi görmüş olmamış ben annemin canını kimseye değişmem dünyadaki hiçbir canlı cansız hiçbir varlık annemden değerli değil gözümde

Sevgi emektir diyordu ya selvi boylum al yazmalım filminde, çok doğru . Seni sevmiş büyütmüş . Ben kan bağına inanmam . Öz babamla 40 yıldır görüşmüyorum neredeyse . Zerre de umrum değil .Anneni görmeden çok sevdim. Uzun sağlıklı bir ömrü olsun

papatya gibi beyaz veince · 9 Haziran 2026

Heytttt be .!.:
Dua edeceğim size. Tıbbi tüm yöntemleri deneyin . Olursa olur olmuyorsa da bu dünya da kısmetiniz de yoktur evlat . Hayatı ertelemeyin ama . Çıkın gezin hobilerinizi yapın.

Çok teşekkür ederim, Allah razı olsun, haklısınız

papatya gibi beyaz veince · 9 Haziran 2026

Nitrit .!.:
Ben isteyip de çocuk sahibi olamamanın en büyük sınavlardan biri olduğunu düşünüyorum Rabbim Sabri'nı versin daha gençsiniz olur inşallah,biraz rahatlamaya ihtiyacınız var stresi bu derin üzüntüyü atlatirsanız olacağına bırakabilirseniz olacaktır diye düşünüyorum

Çok teşekkür ederim, kendimi anlaşılmış hissettim, umarım bu üzüntüyü bir an önce atalatabilirim, çok teşekkürler, kesinlikle büyük bir sınav, Allah yaşayan herkesin yardımcısı olsun

Heytttt be · 9 Haziran 2026

papatya gibi beyaz veince .!.:
Çok teşekkür ederim, Allah razı olsun, haklısınız

Yaşınız daha gençmiş çok yıllar şansınız var demektir bu da. Hersene de tıp gelişiyor . Şansınız yüksek düşük değil. Hayırlısı olsun.

ImTheDevil · 9 Haziran 2026

Heytttt be .!.:
Sevgi emektir diyordu ya selvi boylum al yazmalım filminde, çok doğru . Seni sevmiş büyütmüş . Ben kan bağına inanmam . Öz babamla 40 yıldır görüşmüyorum neredeyse . Zerre de umrum değil .Anneni görmeden çok sevdim. Uzun sağlıklı bir ömrü olsun

Aynen öyle kan bağı zorunlu bağdan başka hiçbir şey değil aşkım önemli olan kalpten bağlı olmak keşke öz babanla bu durumda olmasaydın ama miras için birbirini vuran kardeşler evladına eziyet eden anne babalar katilini doğuran analar yani akrabamızdan eşimiz dostumuzdan görmediğimiz desteği bazen hiç tanımadığımız birinden görmek bunlara bakınca insan diyor ki doğurmak mesele değil
mesela senle hiçbir kan bağım yok kimsin bilmem neye benzersin bilmem ama ara ara dm leşip sohbet edip birbirimize mola olunca diyorum ya hiç tanımadığım biri bile ne güzel arkadaş oluyor ama baksan öz kuzenimle en son ne zaman nasılsın dedik belli değil insanları bağlayan kesinlikle sevgidir ya

chamallows · 10 Haziran 2026

Bende yaklaşık 3.5 sene uğraştım negatiflerden kullandigim ilaclardan her işlem sonrası yaşadığım o hayal kırıklıklarından o kadar bunalmıştım ki,
maddi manevi tükenmiştim bu yolda.
Son işleme girmeden önce kendime aman ya olursa olur olmazsa cebimde kalan son parayla güzel bir tatile gidip çocuk işini eafa kaldıracağım dedim.
Her işlemde yürümeye korkardım aman tutunur belkide bir şey olur diye son işlemde o kadar sallamadım ki dolap tepeleri silip gezip tozup hatta negatif gelecegine emin olup tatili planladım vs.
bir baktım pozitif kısacası şunu söylemek istiyorum bir görev gibi her ay sadece bu yola baş koymuş gibi yaşamayı biraktiğinizda gelecek çünkü stres bu işin baş düşmanı.
Biliyorum çok istiyorsunuz allah emeklerinizi bir kez daha boşa çıkarmazda sizde pozitifi görürsünüz inşallah ama mentalinizi biraz rahat bırakın.

sinek kusu · 10 Haziran 2026

müge anlı izleyin, haberlere bakın hayatınıza şükredersiniz. onun dışında isteğiniz yerine gelir umarım.

Aysenimi · 10 Haziran 2026

papatya gibi beyaz veince .!.:
Herkese merhaba...
Ben 30 yaşındayım, 5 senedir infertilite tedavisi görüyorum.
Çok zor zamanlardan geçtim, ne zaman umutlansam hep ardından hayal kırıklığı yaşadım, ruhen çok yorgun hissediyorum.
Bu ay embriyo transferi olacaktım doğal siklus ile ama yumurtam gelişmediği için ertelendi.
Her ay ümitleniyorum, daha önce 3 aşılama 1 tüp bebek denememiz oldu, her biri çok çetrefilli oldu anlatsam roman olur, her birinde ayrı bir sıkıntı yaşadık, işlemler sürekli ertelenmek zorunda kaldı vs.
İnançlı bir insanım ama gerçekten dayanmakta zorlanıyorum. Defalarca ama defalarca hayal kırıklığına uğradım.
Kronik bir hastalığım var çocukluğum hastanelerde geçti, kendimi hep eksik ve kusurlu hissettim hasta olduğum için. Şimdi de anne olamıyorum, bu hayatta en çok istediğim şey olmasına rağmen... Beni kimsenin anlamadığını düşünüyorum, etrafımda buna benzer durumlar yaşayan kimse yok, kendimi çok şanssız hissediyorum, Allah beni sevmiyor mu diye düşünüyorum bazen, öyle hissediyorum, buruk, kırık...
Belki burada beni anlayan birileri olacaktır, sevgili infertilite yaşayan hanımlar, biraz da infertilitenin bize hissettirdiği duyguları konuşalım istedim. Siz de yaşadıklarınızı hissettiklerinizi bu başlıkta paylaşabilirsiniz, birbirimize dert ortağı olabiliriz.
Teşekkürler

En azından evlenebilmişsin.ben de o yüzden kendimi bazen çok beceriksiz ve eksik hissediyorum.sizi hasta hasta alıyorlar bizi sağlam alan yok

kolay değil adam da sürekli peşinde bu süreçte.ben de seni kıskandim valla.

Renklihatun · 10 Haziran 2026

Aysenimi .!.:
En azından evlenebilmişsin.ben de o yüzden kendimi bazen çok beceriksiz ve eksik hissediyorum.sizi hasta hasta alıyorlar bizi sağlam alan yok kolay değil adam da sürekli peşinde bu süreçte.ben de seni kıskandim valla.

Senin gibi hastalıklı çiğ fikirleri olan birinin gerçekten bu sitede olmaması gerekiyor umarım sonsuza kadar yorumunu gormem tiksindim sabah sabah
Sen kimsin de insanlara böyle yorum yapma hakki buluyorsun kendinde hasta hasta sizi aliyorlar ne demek sen asla evlenemeyeceksin mutlu bır hayatın olmayacak senin için kapkara sıkıntı çeken insanlara söylediğin şeylerden tiksiniyorum ben okudukça utanıyorum sabah sabah sinir tepeme çıktı nasıl insansın sen ya bu kadar kıskanç haset çiğ nasıl oldun acaba

Aysenimi · 10 Haziran 2026

Renklihatun .!.:
Senin gibi hastalıklı çiğ fikirleri olan birinin gerçekten bu sitede olmaması gerekiyor umarım sonsuza kadar yorumunu gormem tiksindim sabah sabah
Sen kimsin de insanlara böyle yorum yapma hakki buluyorsun kendinde hasta hasta sizi aliyorlar ne demek sen asla evlenemeyeceksin mutlu bır hayatın olmayacak senin için kapkara sıkıntı çeken insanlara söylediğin şeylerden tiksiniyorum ben okudukça utanıyorum sabah sabah sinir tepeme çıktı nasıl insansın sen ya bu kadar kıskanç haset çiğ nasıl oldun acaba

Bilmem ki ben de kendimden nefret ediyorum.fikrin varsa söyle.

Vignette · 10 Haziran 2026

Aysenimi .!.:
En azından evlenebilmişsin.ben de o yüzden kendimi bazen çok beceriksiz ve eksik hissediyorum.sizi hasta hasta alıyorlar bizi sağlam alan yok kolay değil adam da sürekli peşinde bu süreçte.ben de seni kıskandim valla.

İğrenç.

siztakilin · 10 Haziran 2026

Aysenimi .!.:
En azından evlenebilmişsin.ben de o yüzden kendimi bazen çok beceriksiz ve eksik hissediyorum.sizi hasta hasta alıyorlar bizi sağlam alan yok kolay değil adam da sürekli peşinde bu süreçte.ben de seni kıskandim valla.

sen bu fesatlıkla mutlu olabileceğini mi düşünüyorsun zaten bu dünyada

İnfertilite Psikolojisi, tükenmişlik

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.

I’m the devil of my world

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.

Üye

Popüler Üye

I’m the devil of my world

Hedef Harvard 🥳🥳

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.

Hedef Harvard 🥳🥳

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.

Hedef Harvard 🥳🥳

I’m the devil of my world

🇹🇷 PARLA... 100 YAŞINDASIN 🇹🇷

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.

Popüler Üye

Sevgi anlaşmak değildir nedensizde sevilir 💖

Popüler Üye

Guru

Aktif Üye

Benzer Konular