Tabi ki düşünmüyorum.ama kurtulamıyorum da.yaşamak çok acı verici.psikitayriye gittim ilaç kullanıyorum yine değişmiyorum maalesef.keşke intihar edecek cesaretim olsaydi.
Siz sağlıklı olduğunuzu mu düşünüyorsunuz? Personanız bile mental problemli.En azından evlenebilmişsin.ben de o yüzden kendimi bazen çok beceriksiz ve eksik hissediyorum.sizi hasta hasta alıyorlar bizi sağlam alan yokkolay değil adam da sürekli peşinde bu süreçte.ben de seni kıskandim valla.
Teşekkür ederim, umarım
Sen ne kadar iğrenç bir insansınEn azından evlenebilmişsin.ben de o yüzden kendimi bazen çok beceriksiz ve eksik hissediyorum.sizi hasta hasta alıyorlar bizi sağlam alan yok
Bunu yazmak size ne hissettirdi? Üstelik böyle hassas bir konu anlatılan başlığın altına? Eğlendiniz mi bari?
Neden aşılamaya o kadar şans verdin canım? Keske daha önce tüp bebeğe geçseydin. Biliyorum çok zor ama kendini toplamaya çalış tüm hormonların değerli bu süreçte. Kendine bi hobi uğraş edin çocuklu kadınların olduğu ortamlardan akrabalardan uzaklaş. Hani derler ya "karıncayı bile incitmem deme bile den bile incinir karınca" o hesap bu süreçte her şey incitir üzer seni. Ben bir kez aşılama denedim sonra 2 yıl doğal yolla olur diye bekledim sonunda sabrım tükendi nedensiz olamaz yıllarca kimyasal gebelik bile olmadı var bir şey bulacağım dedim. eşimi iyi bi üroloğa götürdüm sorunu öğrendik o gün tüp bebeğe başladık. Bu süreçte hamile olan yeni çocuğu olan herkesin hikayelerini gizledim ortamlarına gitmedim çok üzülüyordum sabah ezanları uyanıp ağlıyordum
Çok şükür benim sürecim güzel geçti ilk transferim tuttu ama kalp atışı olmadı 2 ay sonra ikinci transferimi oldum o da tuttu 3 ayı bitirdik kızımla allahım herkese nasip etsin kimseyi aratma
Doktorumun işine karışmak istemedim, yaşadığım şehirde tek bir merkez vardı orası da tüp bebekten önce aşılama deniyordu maalesef, dediğiniz gibi keşke önce tüp bebeğe başlasaydık aşılamalar da çok yıpratıcı oldu çünküNeden aşılamaya o kadar şans verdin canım? Keske daha önce tüp bebeğe geçseydin. Biliyorum çok zor ama kendini toplamaya çalış tüm hormonların değerli bu süreçte. Kendine bi hobi uğraş edin çocuklu kadınların olduğu ortamlardan akrabalardan uzaklaş. Hani derler ya "karıncayı bile incitmem deme bile den bile incinir karınca" o hesap bu süreçte her şey incitir üzer seni. Ben bir kez aşılama denedim sonra 2 yıl doğal yolla olur diye bekledim sonunda sabrım tükendi nedensiz olamaz yıllarca kimyasal gebelik bile olmadı var bir şey bulacağım dedim. eşimi iyi bi üroloğa götürdüm sorunu öğrendik o gün tüp bebeğe başladık. Bu süreçte hamile olan yeni çocuğu olan herkesin hikayelerini gizledim ortamlarına gitmedim çok üzülüyordum sabah ezanları uyanıp ağlıyordum
Allahım bu nasıl saygısızlık bu nasıl bir şuursuzluk insan bunu nasıl yazar. Konu sahibinden bu arkadaş adına ben özür diliyorum. Lütfen bu tip insanların yorumlarına canınızı sıkmayın . Profilinizi inceledim @papatya gibi beyaz veince inançlı bir insansınız. Nasibinizde varsa en güzel şekilde olacaktır inşallah. Eğer yoksa çok üzücü ve insanın kendini telkin etmesi zor ama sınavınız bu demektir. Hepimiz maalesef büyük ya da küçük türlü sınavlardan geçiyoruz . Her aklıma geldiğinde dua edicem size. Umarım hayalinizdeki gibi bebeğinizi kucağınıza almak nasip olur. Bu süreçte kendinizi üzmeyin hırpalamayın. Kendinize şefkat göstermeyi unutmayınEn azından evlenebilmişsin.ben de o yüzden kendimi bazen çok beceriksiz ve eksik hissediyorum.sizi hasta hasta alıyorlar bizi sağlam alan yok
Güzel mesajınız için cok teşekkür ederim, Allah razı olsun güzel dualarınız içinAllahım bu nasıl saygısızlık bu nasıl bir şuursuzluk insan bunu nasıl yazar. Konu sahibinden bu arkadaş adına ben özür diliyorum. Lütfen bu tip insanların yorumlarına canınızı sıkmayın . Profilinizi inceledim @papatya gibi beyaz veince inançlı bir insansınız. Nasibinizde varsa en güzel şekilde olacaktır inşallah. Eğer yoksa çok üzücü ve insanın kendini telkin etmesi zor ama sınavınız bu demektir. Hepimiz maalesef büyük ya da küçük türlü sınavlardan geçiyoruz . Her aklıma geldiğinde dua edicem size. Umarım hayalinizdeki gibi bebeğinizi kucağınıza almak nasip olur. Bu süreçte kendinizi üzmeyin hırpalamayın. Kendinize şefkat göstermeyi unutmayın
Hah işte tam da bu yüzden evlenemiyorsunuz. Çünkü insanlar iyi insanla evlenmek ister. Tek kriter bu.En azından evlenebilmişsin.ben de o yüzden kendimi bazen çok beceriksiz ve eksik hissediyorum.sizi hasta hasta alıyorlar bizi sağlam alan yok
Selam ya
Beterin beteri var demek için geldim.Ciğerimi dağladın be resmen gözyaşlarıma hakim olamıyorum bire bir aynı duyguları yaşıyorum seninle kız kardeşimSelam ya
3 senedir çocuk sahibi olmaya çalışıyorum. Düşündüğüm ilk ay tek denemde oldu. 9. haftada kalbi durdu. Kromozom ve pıhtılaşma analizlerini yaptırdık o süreçte.
6-7 ay ara verip tekrar denemek istediğimde aynı ay enfeksiyon şikayeti ile doktora gittim. Kabus gibi geçen ve tanı alamadığım bir 3 ay geçirdim. Sonucunda enfeksiyon o kadar ilerlemişti ki sol tüpüm şişti, aldırmak zorunda kaldım.
Ameliyattan 3 ay sonra sağ tüpümle yine tek denemede hamile kaldım. O da sağ tüpte dış gebelik oldu.. Metotreksat iğnesi vuruldum, 6 ay gebelik yasaklandı. Süre bitip denediğimde bu kez hemen olmadı önceki gibi. 3 ay deneyip olmayınca doktora gittim ve artık sağ tüp de şişmişti, alındı.
İkinci ameliyattan 1 ay sonra tüp bebege geçtim. Hayatımın şoku olarak amh’ın 0,4 olmasıyla karşılaştım. Ben sorun tüplerim sanırken yumurtalıklarım çığlık atıyormuş.
İlk deneme 5 yumurta, 2 döllenen, 1 blast, pgt kromozomal hastalık. Transfer iptal.
İkinci deneme 11 yumurta, 5 döllenen, 1 blast, pgt anormal.. Transfer iptal.
Üçüncü dememe 8 yumurta, 6 döllenen, 3 blast, 2 pgt normal. Histeroskopi olup transfere geçtim.
İlk transfer, pgtli embriyo negatif.
İkinci transfer, pgtli embriyo 8. hafta kalp durması..
Art arda 4 opu daha; 1 tanecik pgtli embriyo toplamda. Transfer kimyasal.
Saçlarım beyazladı, yüzüm kırıştı, ne yediğimden ne gezdiğimden keyif alamaz duruma geldim. Hamile kalmanın çok kolay bir şey oldugunu düşünen o cahil kızın yasını tutuyorum, kavuştum sanıp kaybettiğim bebeklerin yasını tutuyorum.
Kıpır kıpırdım ben heyecanlı canlı aktiftim hayatta. Şu an sadece ulaşamadığı belki de asla ulaşamayacağı bir bebeği özleyen, kucağına alamadığı bebeğin, hiç giydiremeyeceği tulumlarına bakıp gözleri dolan, günün ortasında bir anda ağlamaya başlayan birine dönüştüm.
Kıyastan, imrenmekten, kendime zulmetmekten usandım. Kendi anne olma isteğimi geçtim, kendimden çok eşime üzülüyorum. Bu hayatta baba olmaya en layık insanlardan biri ama benim yüzümden sadece hastane randevularında, telefon başlarında bir şeylerin haberini bekliyoruz.
Tek duam var bu sürece dair, allah bana bir evlat nasip etmeyecekse alsın içimden bu isteği.
kocama bakıyorum üzülüyorum ağlıyorum bugün 9 günlük bir gecikmeyle yine negatif sonucu aldım 2 yıldır bekliyorum olsun diye olmuyor hamdolsun diyorum içim yanıyor. Çevremde beni anlamayanlar mı dersin artık ben anlatmayacağım diye yemin ettiklerimi mi sayayım sana. Rabbim seni beni tüm bekleyen hevesle günler geçiren hayaller kuran kardeşlerimi en güzel mükafatlarla anneliği nasip etsin. Yüreğinden öpüyorum üzülme diyemem elbette boş laf bu ama sağlığımızdan da kıymetli değil ya olacaksa dünya dursa olur olmayacaksa sen ne yapsan boş. Vakti belli saati belli o sürece kadar kendimizi de parçalasak boşa canım benim
SelamSelam ya
3 senedir çocuk sahibi olmaya çalışıyorum. Düşündüğüm ilk ay tek denemde oldu. 9. haftada kalbi durdu. Kromozom ve pıhtılaşma analizlerini yaptırdık o süreçte.
6-7 ay ara verip tekrar denemek istediğimde aynı ay enfeksiyon şikayeti ile doktora gittim. Kabus gibi geçen ve tanı alamadığım bir 3 ay geçirdim. Sonucunda enfeksiyon o kadar ilerlemişti ki sol tüpüm şişti, aldırmak zorunda kaldım.
Ameliyattan 3 ay sonra sağ tüpümle yine tek denemede hamile kaldım. O da sağ tüpte dış gebelik oldu.. Metotreksat iğnesi vuruldum, 6 ay gebelik yasaklandı. Süre bitip denediğimde bu kez hemen olmadı önceki gibi. 3 ay deneyip olmayınca doktora gittim ve artık sağ tüp de şişmişti, alındı.
İkinci ameliyattan 1 ay sonra tüp bebege geçtim. Hayatımın şoku olarak amh’ın 0,4 olmasıyla karşılaştım. Ben sorun tüplerim sanırken yumurtalıklarım çığlık atıyormuş.
İlk deneme 5 yumurta, 2 döllenen, 1 blast, pgt kromozomal hastalık. Transfer iptal.
İkinci deneme 11 yumurta, 5 döllenen, 1 blast, pgt anormal.. Transfer iptal.
Üçüncü dememe 8 yumurta, 6 döllenen, 3 blast, 2 pgt normal. Histeroskopi olup transfere geçtim.
İlk transfer, pgtli embriyo negatif.
İkinci transfer, pgtli embriyo 8. hafta kalp durması..
Art arda 4 opu daha; 1 tanecik pgtli embriyo toplamda. Transfer kimyasal.
Saçlarım beyazladı, yüzüm kırıştı, ne yediğimden ne gezdiğimden keyif alamaz duruma geldim. Hamile kalmanın çok kolay bir şey oldugunu düşünen o cahil kızın yasını tutuyorum, kavuştum sanıp kaybettiğim bebeklerin yasını tutuyorum.
Kıpır kıpırdım ben heyecanlı canlı aktiftim hayatta. Şu an sadece ulaşamadığı belki de asla ulaşamayacağı bir bebeği özleyen, kucağına alamadığı bebeğin, hiç giydiremeyeceği tulumlarına bakıp gözleri dolan, günün ortasında bir anda ağlamaya başlayan birine dönüştüm.
Kıyastan, imrenmekten, kendime zulmetmekten usandım. Kendi anne olma isteğimi geçtim, kendimden çok eşime üzülüyorum. Bu hayatta baba olmaya en layık insanlardan biri ama benim yüzümden sadece hastane randevularında, telefon başlarında bir şeylerin haberini bekliyoruz.
Tek duam var bu sürece dair, allah bana bir evlat nasip etmeyecekse alsın içimden bu isteği.
çok üzgünüm gerçekten bir de oldu sanıp minicik umutlanıp dağlar kadar yıkılıyoruz her seferinde. bizi bizden başkası hiçbir şekilde anlamaz gerçekten kalbim kararmaya başladı artık allaha sığınıyorum bu durumdan ötürü. misal sosyal medya oyle bir hale geldi ki, insanlar öyle bir şovmene döndü ki. kadının 2 çocuğu var, 3. düşük olmuş diye karalar bağlamış ağlıyor videoda. Ya da başka birinin oğlu var, ikinci olmuyor diye isyanda. Allah gerçekten de kimseye taşıyamayacağı yükü vermezmiş, o kişiler bizim yaşadıklarımızın %10’unu yaşasa mağaraya yerleşip kendilerini dünyaya kapatırlar herhalde.Ciğerimi dağladın be resmen gözyaşlarıma hakim olamıyorum bire bir aynı duyguları yaşıyorum seninle kız kardeşim
Selam
Boğazımda bir düğümle kalbimde bir sızıyla okudum mesajlarınızı.
Sizi çok iyi anlıyorum, yazdıklarınızın aynılarını ben de hissettim, hâlâ hissediyorum. Ben de "Allah'ım bize göz aydınlığı bir evlat nasip et, eğer bize evlar nasip etmeyeceksen, bunu uygun gördüysen de gönlümü buna razı eyle, kalbimdem söküp at bu anne olma isteğini" diye dua ediyorum
Ben de sizin gibiydim enerjik, mutlu bir kızdım, benim de öyle oldu, hayat enerjim çekilmiş gibi hissediyorum, sürekli dalgın ve ağlamaklıyım, hiç sahip olamadığım bir şeyin yasını tutuyorum sanki...
Ne desem bilemedim, kendi ruhumu teselli etmek için söylediklerimi size de söyleyeyim, bu hayat geçecek, tüm yaşadığımız acılar bir gün bitecek. Belki bu acılar hürmetine Rabbim bize çok güzel mutluluklar nasip edecek, bilemiyoruz. Belki çok hayırlı güzel evlatlar nasip edecek, belki bir yetime yuva olacağız Rabbim bizi bununla şereflendirecek...
Bilemiyorum, kadere teslim olmaktan başka çaremiz yok.
Hikayenize iyi yönden bakacak olursak, her döngüde güzel sayıda yumurtanız toplanıyor, inşallah sonrakilerde daha kaliteli embriyolar elde edersiniz, kolaylıkla nasip olsun inşallah, size gönülden sarılıyorum, bu günlerimizin geçeceğine inanıyorum, inşallah dualarımda olacaksınız
bu posttaki herkese çoook fazla sarılmak istiyorum. aynı sevinçler birleştirir insanları ve aynı acılar. bizler malesef acılarımızdan birleşiyoruz. 
Sizi çok çok iyi anlıyorum
bir imtihan olduğunun çok farkındayım. mükafatını da illa bu dünyada beklemiyorum elbet, ne yazıldıysa kadere o yaşanacak. ama insanız işte bazı günler o kadar zor ki. anneler günü, bayram sabahları zulüm gibi geliyor seneler geçtikçe bilirsiniz..
artık doktora giderken bile düşünüyorum acaba hemşireler falan dalga geçiyor mudur arkamdan, böyle bir şey tabii ki olmaz ama psikoloji öyle bir yere evriliyor ki bu süreçte herkes senin kendine yakıştırdığın “eksikliğini” sana fazla fazla yakıştırıyor gibi hissediyorsun, kimsenin benim çocuğumla ilglendiğini yok yani tamamen kafada kuruyorum.
Allah ailemize ve bize can sağlığı versin, sonra da katından bir melek göndersin. Çünkü gerçekten de; doğum günümüz bize geldikleri gün olacak
Şimdiye kadar farklı imtihanlardan geçtim ama en zoru bu benim gözümde Büyük bir mahrumiyet, büyük bir acı...Sizi çok çok iyi anlıyorum
Kesinlikle çok zor
En zorlarından biri de kimsenin beni anlamadığını düşünmekti...
Ama bu sayfaya yazınca rahatladım, benimle benzer şeyleri yaşayan insanlar var ve hepsiyle hemen hemen aynı şeyleri hissetmişiz. Ne güzel söylediniz, acılarımız bağlıyor bizi birbirimize.
İnşallah bir gün birbirimizin mutlu haberlerini almak da nasip olur, umarım bu konudaki sabır imtihanımız şükredeceğimiz şekilde güzellikle sonuçlanır.
Çokça sevgiler güzel kardeşim
Aminnnnnn, Allah kalplerimize ferahlık versin bacı&acı birliğiSizi çok çok iyi anlıyorum
Kesinlikle çok zor
En zorlarından biri de kimsenin beni anlamadığını düşünmekti...
Ama bu sayfaya yazınca rahatladım, benimle benzer şeyleri yaşayan insanlar var ve hepsiyle hemen hemen aynı şeyleri hissetmişiz. Ne güzel söylediniz, acılarımız bağlıyor bizi birbirimize.
İnşallah bir gün birbirimizin mutlu haberlerini almak da nasip olur, umarım bu konudaki sabır imtihanımız şükredeceğimiz şekilde güzellikle sonuçlanır.
Çokça sevgiler güzel kardeşim
