• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

İnsanlarla kendimi karşılaştırmayı nasıl bırakırım?

Kendini kendinle kıyasla her zaman senden güzeli ortamda olacak senden daha fazla sevileni de olacak. Herkes aşırı sosyal konuşkan olmak zleunda değil
 
Yanasmasinlar insanlar. Dert mi bu .Zamanla anlarsınız dert değil .Onuda geç diş hekimi olunca paranızı kazanınca kendinize çok daha iyi bakmaya bslarsiniz.Simdi biraz kilo verin biraz spor düzenli uyku iyi yemek yemek ve temizliğe dikkat etmek.Genc ve pırıl pırıl siniz kolejen takviye almanıza bile gerek yok.Sonra kuafördu ufak rotuslardi kaş vs daha sonra bakarsınız bir yoluna.Sandigimizdan daha güzeliz sizde öyle bunlar algı .İnsan kendini çok güzel olsada kusurlu çok güzel olmasada kusursuz görebilir.Bu mümkün genelde.Biraz rahat bırakın kendinizi rezil olmaktan korkup kendinizi sıktığınız ortamdaki insanlar da sizden mükemmel değil onlarında binbir korkusu vardır ya zamanla yenmiş yada gostermemeyi öğrenmişlerdir.Ayrica en kötü ne olabilir sizden hoşlanmaz arkadaş olmazlar eee nolmuş .Kendinizde kusur aramaya başlarsanız bu bitmez.Degiseceksiniz yaş aldıkça başkalarının hakkınızda ne düşündüğü sizin kendi hakkınızda ne düşündüğünüz kadar önemli değil
 
Bence bu çocukluktan gelen bir durum, zamanla buna alışır mı insan emin değilim, ama şu konuda o kadar eminim ki, bizim iç sesimizden kaynaklanıyor herşey ne oluyorsa o iç sesten sebep, mesela ben dün bunu fark ettim devamlı arkadaşlarıma olumsuz şeyleri anlatıyorum ister istemez , sorunlarımı vs. baktım işte sürekli bana karşı insanlar benim söylediklerimden dem vuruyor eleştiri tarzı, benim ona söylediklerimi bana karşı konuşuyorlar, yani bu fırsatı ben veriyorum onlara,bak sen arkadaşların hakkında ne güzel yorum yapıyorsun şöyle güzel vs. aynı şeyi kendine de yap, senin en yakın arkadaşın sen olsaydın ona ne derdin, öyle düşün.
 
Bence bu çocukluktan gelen bir durum, zamanla buna alışır mı insan emin değilim, ama şu konuda o kadar eminim ki, bizim iç sesimizden kaynaklanıyor herşey ne oluyorsa o iç sesten sebep, mesela ben dün bunu fark ettim devamlı arkadaşlarıma olumsuz şeyleri anlatıyorum ister istemez , sorunlarımı vs. baktım işte sürekli bana karşı insanlar benim söylediklerimden dem vuruyor eleştiri tarzı, benim ona söylediklerimi bana karşı konuşuyorlar, yani bu fırsatı ben veriyorum onlara,bak sen arkadaşların hakkında ne güzel yorum yapıyorsun şöyle güzel vs. aynı şeyi kendine de yap, senin en yakın arkadaşın sen olsaydın ona ne derdin, öyle düşün.
Evet haklısınız bi an kendimi çok kilolu hissettiğim için aslında kötü hissettim o yüzden de biraz böyle düşünmeye başladım. Kızlarla iftar yaparken video çektik hazırlıklı aşamasında ve orada gözüme çol kilolu geldim. Diğerleriyle kendimi kıyaslamaya başladım bu sefer de
 
Evet haklısınız bi an kendimi çok kilolu hissettiğim için aslında kötü hissettim o yüzden de biraz böyle düşünmeye başladım. Kızlarla iftar yaparken video çektik hazırlıklı aşamasında ve orada gözüme çol kilolu geldim. Diğerleriyle kendimi kıyaslamaya başladım bu sefer de
İnstagramda kilolu kızların videosuna bakabilirsin ne kadar mutlular, kendileri ile çok barışıklar
 
Asık suratlı nemrut bir genç kızdım. En yakın arkadaşlarımdan biri aşırı güzeldi. Hangi ortama girsek erkekler onunla tanışmak isterdi, beni beğenen olmazdı. Hayatına erkekler girip çıkardı, her daim talipleri vardı. İkimiz de 29 yaşında evlendik,şu an çok mutsuz olduğu bie evliliğin içinde. Ben ancak dışımdaki suratsız mesafeliyi öyle kabul eden arkadaşlarla ve erkeklerle olabildim. Çevrenin kalabalık olması seni daha dikkatli olmaya zorlayacağından çok da özenilesi bir şey değildir. Az ama öz insanla yürümeyi zamanla öğrenirsin. Herkes seni olduğun gibi kabul etsin
 
Evet haklısınız bi an kendimi çok kilolu hissettiğim için aslında kötü hissettim o yüzden de biraz böyle düşünmeye başladım. Kızlarla iftar yaparken video çektik hazırlıklı aşamasında ve orada gözüme çol kilolu geldim. Diğerleriyle kendimi kıyaslamaya başladım bu sefer de
Kilonuzu kendiniz kafaya taktiginiz, bunu dert ettiginiz surece evet dert olacaktır. Kendinizi kabul edip barisinca gozunuze gorunmeyecek. Kendinizi kusurlu gormeyince insanlar da sizi kusurlu gormeyecek.

Onun disinda evet soguk, mesafeli, suratsiz gorunuyorsaniz insanlar yaniniza gelmez, sohbet etmez, muhabbeti uzatmaz. Bu dogru. Boyle bir insan olmayi tercih edebilirsiniz de. Ama bundan rahatsızsaniz duzeltmek de sizin elinizde. Biraz biraz kendinizi açın. Tanimadiginiz ve bir daha gormeyeceginiz insanlarla konusmak daha kolay olur cunku rezil olacagim korkunuz yersiz olur. Rezil olsaniz bile nedir yani, bir daha gormeyeceksiniz bitecek gidecek.
 
Herkes çok mutlu mesutmuş gibi geliyor. Ben sadece suratsızmışım gibi. Ya da mesela kilo olarak karşılatırıyorum. Ben 163 66 kiloyum. Kendime kilolu geliyorum. Etrafta o kadar manken gibi güzel kız varki. Yani sosyalleşmek istiyorum herkes üst sınıflarla sosyalleşiyor bir şekilde. Bizim bölümde üst sınıfları tanımak önemli biraz (diş hekimliği) öyşe söylüyorlar. Benim üst sınıflarda tanıdığım 1 2 kişi anca vardır. İnsanlarla konuşurken kasılıyorum, çenemi sıkıyorum. Rezillik yapacağım korkusu oluşuyor. Bu yüzden biraz suratsız gözüküyorum sanırım. Dışarıdan hep çok mutlu güleryüzlü olan insanlara o kadar özeniyorum ki. Hem insanlar daha çok yanaşıyor öyle geliyor bana. Mesela arkadaşım var bi tane o da benim gibi sosyal ankaiyetesi var ama mininüste bile insanlar ona soru soruyor arkadaş olmaya çalışıyor bir şekilde çünkü çok güzel. Gamzeleri var, gözleri masmavi maşallah. Asla kıskanmak açısından söylemiyorum ama insanlar neden bana yanaşmıyor diye düşünüyorum bu sefer. Hani çok suratsız olduğum için mi, çok çirkin olduğum için mi? Bilmiyorum. Böyle hissetme belki kimisine saçma gelebilir ama ben öyle hissediyorum işte
Psikiyatri+acil diyetisyen öneriyorum
 
Herkes çok mutlu mesutmuş gibi geliyor. Ben sadece suratsızmışım gibi. Ya da mesela kilo olarak karşılatırıyorum. Ben 163 66 kiloyum. Kendime kilolu geliyorum. Etrafta o kadar manken gibi güzel kız varki. Yani sosyalleşmek istiyorum herkes üst sınıflarla sosyalleşiyor bir şekilde. Bizim bölümde üst sınıfları tanımak önemli biraz (diş hekimliği) öyşe söylüyorlar. Benim üst sınıflarda tanıdığım 1 2 kişi anca vardır. İnsanlarla konuşurken kasılıyorum, çenemi sıkıyorum. Rezillik yapacağım korkusu oluşuyor. Bu yüzden biraz suratsız gözüküyorum sanırım. Dışarıdan hep çok mutlu güleryüzlü olan insanlara o kadar özeniyorum ki. Hem insanlar daha çok yanaşıyor öyle geliyor bana. Mesela arkadaşım var bi tane o da benim gibi sosyal ankaiyetesi var ama mininüste bile insanlar ona soru soruyor arkadaş olmaya çalışıyor bir şekilde çünkü çok güzel. Gamzeleri var, gözleri masmavi maşallah. Asla kıskanmak açısından söylemiyorum ama insanlar neden bana yanaşmıyor diye düşünüyorum bu sefer. Hani çok suratsız olduğum için mi, çok çirkin olduğum için mi? Bilmiyorum. Böyle hissetme belki kimisine saçma gelebilir ama ben öyle hissediyorum işte
163cm 66 kilolu sayılmaz.Balık etlisiniz.Ne hissediyorsanız dünyaya onu yansıtırsınız.Önce kendinize olan bakışınızı değiştirin.Gençler her zaman güzeldir.Kendinizi sevin ve affedin.Kendinizle barıştığınızda insanlar da yanaşacak size buna inanın.
 
Asık suratlı nemrut bir genç kızdım. En yakın arkadaşlarımdan biri aşırı güzeldi. Hangi ortama girsek erkekler onunla tanışmak isterdi, beni beğenen olmazdı. Hayatına erkekler girip çıkardı, her daim talipleri vardı. İkimiz de 29 yaşında evlendik,şu an çok mutsuz olduğu bie evliliğin içinde. Ben ancak dışımdaki suratsız mesafeliyi öyle kabul eden arkadaşlarla ve erkeklerle olabildim. Çevrenin kalabalık olması seni daha dikkatli olmaya zorlayacağından çok da özenilesi bir şey değildir. Az ama öz insanla yürümeyi zamanla öğrenirsin. Herkes seni olduğun gibi kabul etsin
Aslında annem psikolojimi bozuyor biraz. Kendisi de toplasanız yılda 5 kez falan gülümser ama bana sürekli nemrutsun deyip duruyor. Niye gülümsemiyormuşum bilmem neymiş. Her an gülümsemek zorunda olmadığımı anlatamıyorum. Onun yüzünden bu özelliğimin çok kötü olduğunu ve insanların bu yüzden beni sevmediğini hoşlanmadığını düşünüp daha kötü hissediyorum
 
Kilonuzu kendiniz kafaya taktiginiz, bunu dert ettiginiz surece evet dert olacaktır. Kendinizi kabul edip barisinca gozunuze gorunmeyecek. Kendinizi kusurlu gormeyince insanlar da sizi kusurlu gormeyecek.

Onun disinda evet soguk, mesafeli, suratsiz gorunuyorsaniz insanlar yaniniza gelmez, sohbet etmez, muhabbeti uzatmaz. Bu dogru. Boyle bir insan olmayi tercih edebilirsiniz de. Ama bundan rahatsızsaniz duzeltmek de sizin elinizde. Biraz biraz kendinizi açın. Tanimadiginiz ve bir daha gormeyeceginiz insanlarla konusmak daha kolay olur cunku rezil olacagim korkunuz yersiz olur. Rezil olsaniz bile nedir yani, bir daha gormeyeceksiniz bitecek gidecek.
Bir süre sonra rezillikten de değil de insanlarla konuşurken daralıyorum sosyal pilim bitiyor.
 
Aslında annem psikolojimi bozuyor biraz. Kendisi de toplasanız yılda 5 kez falan gülümser ama bana sürekli nemrutsun deyip duruyor. Niye gülümsemiyormuşum bilmem neymiş. Her an gülümsemek zorunda olmadığımı anlatamıyorum. Onun yüzünden bu özelliğimin çok kötü olduğunu ve insanların bu yüzden beni sevmediğini hoşlanmadığını düşünüp daha kötü hissediyorum
Bazı anneler kızlarının hiçbir özelliğiyle yetinmez. Memnun olmayan bir kadınsa onu dikkate alman gerekmez
 
Herkes çok mutlu mesutmuş gibi geliyor. Ben sadece suratsızmışım gibi. Ya da mesela kilo olarak karşılatırıyorum. Ben 163 66 kiloyum. Kendime kilolu geliyorum. Etrafta o kadar manken gibi güzel kız varki. Yani sosyalleşmek istiyorum herkes üst sınıflarla sosyalleşiyor bir şekilde. Bizim bölümde üst sınıfları tanımak önemli biraz (diş hekimliği) öyşe söylüyorlar. Benim üst sınıflarda tanıdığım 1 2 kişi anca vardır. İnsanlarla konuşurken kasılıyorum, çenemi sıkıyorum. Rezillik yapacağım korkusu oluşuyor. Bu yüzden biraz suratsız gözüküyorum sanırım. Dışarıdan hep çok mutlu güleryüzlü olan insanlara o kadar özeniyorum ki. Hem insanlar daha çok yanaşıyor öyle geliyor bana. Mesela arkadaşım var bi tane o da benim gibi sosyal ankaiyetesi var ama mininüste bile insanlar ona soru soruyor arkadaş olmaya çalışıyor bir şekilde çünkü çok güzel. Gamzeleri var, gözleri masmavi maşallah. Asla kıskanmak açısından söylemiyorum ama insanlar neden bana yanaşmıyor diye düşünüyorum bu sefer. Hani çok suratsız olduğum için mi, çok çirkin olduğum için mi? Bilmiyorum. Böyle hissetme belki kimisine saçma gelebilir ama ben öyle hissediyorum işte
çocukken çok bastırılmış olabilirsin fikirlerin düşünce tarzın yargılanacak diye "rezillik" yaşayacağını düşünüyorsun. sen bu düşüncelerdeyken de haliyle yüzün donuk duruyordur o yüzden soru sormaya çekinebilir insanlar. bu aşılmayacak bi şey değil üzülme
 
onların da zaafları, saçmalıkları var. rezil olmaktan korktuğun, çekindiğin kişiler de neticesinde insan. diğer insanlar yerine kendi üzerinde yargılayıcı olma. zamanla kendini kasmadan gülmeyi ve kızmayı öğreneceğin yıllar bunlar. insan herkesten önce kendine merhamet göstermeli. rezil olurum korkusuyla kendini geride tuttuğunu fark ettiğin an korkunun üzerine git, sonucunda maksimum gerçekten rezil olmak var; ki bu da inan hiç önemli değil. gerçekten söylüyorum. utanıp çekindiğim insanlar ne herze ki standart bir şapşallık yüzünden kendimi yiyip bitireyim? kendimi ne rezillikler içine soktum ama şu an sadece yüzüm kızararak hatırlayıp gülüyorum salak salak, kendime eğlence çıkarmış oldum yani. gerisi yalnızca teferruat.
 
Herkes çok mutlu mesutmuş gibi geliyor. Ben sadece suratsızmışım gibi. Ya da mesela kilo olarak karşılatırıyorum. Ben 163 66 kiloyum. Kendime kilolu geliyorum. Etrafta o kadar manken gibi güzel kız varki. Yani sosyalleşmek istiyorum herkes üst sınıflarla sosyalleşiyor bir şekilde. Bizim bölümde üst sınıfları tanımak önemli biraz (diş hekimliği) öyşe söylüyorlar. Benim üst sınıflarda tanıdığım 1 2 kişi anca vardır. İnsanlarla konuşurken kasılıyorum, çenemi sıkıyorum. Rezillik yapacağım korkusu oluşuyor. Bu yüzden biraz suratsız gözüküyorum sanırım. Dışarıdan hep çok mutlu güleryüzlü olan insanlara o kadar özeniyorum ki. Hem insanlar daha çok yanaşıyor öyle geliyor bana. Mesela arkadaşım var bi tane o da benim gibi sosyal ankaiyetesi var ama mininüste bile insanlar ona soru soruyor arkadaş olmaya çalışıyor bir şekilde çünkü çok güzel. Gamzeleri var, gözleri masmavi maşallah. Asla kıskanmak açısından söylemiyorum ama insanlar neden bana yanaşmıyor diye düşünüyorum bu sefer. Hani çok suratsız olduğum için mi, çok çirkin olduğum için mi? Bilmiyorum. Böyle hissetme belki kimisine saçma gelebilir ama ben öyle hissediyorum işte
Canım benim kilo ile mutluluk asla doğru orantıda değil eminim sende çok güzelsindir. Günümüzde sosyal medyanın yarattığı algı günlük hayatta da sürdürülür oldu insanlar oradaki ile örtüşmek için çok mutlu rolü yapıyor yada orda kullandıkları filtrelere benzemek için burun dudak yaptırıyor halbuki inan bana insan kalitesini kendi belirler duruşu ile aurası ile bazen bakarsın çokta güzellik kriterlerine uymayan bir kadın duruşu imajı ile çeker kendini sende her zaman özgüvenli ol herkes birbirine benziyor zaten Pinokyo burunlar sosis dudaklar sen özgün ol kendin ol böyle çok daha güzelsin ❤️
 
Back
X