Tedavi olun, paramız var parası neyse biz veririz der cevap olarak. Bu da beni kızdırıyor çünkü kendimi tamir olması gereken bir kuluçka makinası gibi hissediyorum.Az once irvin yalom okuyup geldim :) ne duymak istiyorsun anne diye sorun. Bir dis gebelik yasadigima gore demek ki biz de gebelik istiyoruz, beklemekten baska yapilabilecek ne var, sen ne duymak umuduyla soyluyorsun surekli diyebilirsiniz. Ben olsam ortamdan ayrilirim gerci hic hir sey soyleyemem herhalde :))
Tamamen kesemem görüşmeyi sanırım ama gerçekten minimumda tutmayı düşünüyorum. Çok yıprandım çünküAçık açık yanında sorun kimde diyebiliyor terbiyesiz. Gorusme bu kadınla artık, bahanen de var. Çocuk isini de ertele bence. Kocan anasının ağzını kapatmayı beceremiyor daha, cocuk olunca bu kadından cok çekersin.
Bunun bir tek o su bu su yok işte onu anlatmaya çalışıyorum. Zaten bu konu evli olduğunuzu bilen tüm hadsiz insanların sormayı kendilerine hak gördüğü bişey, belki ülkenin %70ine bu konu mahrem olarak gelmiyor yani. Burada daha en başından devreye girmesi gereken kişi eşinizdi.İşte bir tek bu konuda sınır ihlali var
Esinizden eminseniz, kaynanaya cok net ve sert bir cizgi ciz. Öyle bir durusun olsun ki, agzindan cikani 2 kere düsünsün. He ayilip bayilmasina gelince.....epey klasik bir kaynana taktigi. Buna sakin takilma. O sen onun hadsizligini yüzüne vurdugun icin sinirinden kudurup kendine kizdigi icin fenalasiyor. Bir sonrakine dik durusundan sana sormaya cesaret edemeyecegi icin, sen gittikten sonra kendini yer bitirip fenalasir-ki bu da onun problemi :)))Yok böyle bir şey olmadığına eminim çünkü asla muhatap olmaz eşim ailesiyle. Annesi hep şikayet eder oğlum beni aramıyor diye. Misafirlikte de sessizlik olmasın diye çok uğraşıyorum. Annesinin sorun kimde muhabbeti benim yanımda yapıldı, gizli bir konuşma değildi.
Sizin durumunuza üzüldüm, çözülebildi mi?
Ya bu bizim Türk toplumunda var illaki soruyorlar ama bu kadar da üstlenmez detay detay sorulmaz. Terbiyesizlik etmiş.Normalde bu yıl tedavi denemek istiyordum ama bu muhabbetten dolayı vazgeçtim şimdilik
Mutlu olmanıza sevindimEsinizden eminseniz, kaynanaya cok net ve sert bir cizgi ciz. Öyle bir durusun olsun ki, agzindan cikani 2 kere düsünsün. He ayilip bayilmasina gelince.....epey klasik bir kaynana taktigi. Buna sakin takilma. O sen onun hadsizligini yüzüne vurdugun icin sinirinden kudurup kendine kizdigi icin fenalasiyor. Bir sonrakine dik durusundan sana sormaya cesaret edemeyecegi icin, sen gittikten sonra kendini yer bitirip fenalasir-ki bu da onun problemi :)))
Benim konum ise, kesinlikle yeni baslik acilacak bir vaka. Ama kisaca, o adama asla cocuk vermem. Kaynana ile de bu dünyada nefes aldigim sürece asla görüsmeyecegim, ki bu sayede huzurlu mutluyum.
İnanın böyle dersem duracak bir insan değil. Her gün farklı bir doktor adı, farklı bir kür tarifi yollar. Çok iyi tanıyorum. Ondan çok masaya yatırmak istemiyorum.Hadsizlik etmiş ama ben olsam kalp kırıp sorun yaşamak yerine ‘anne çocuk istiyoruz ama olmuyor tedavi düşünüyoruz strese girdikçe olması zorlaşıyor bu konuyu açtıkça ben strese giriyorum lütfen bu konuları açmayalım “ derdim kibarca o hadsizlik yaptıysa o onun ayıbı derdim ben eşimin annesi sonuçta hayatından pat diye çıkarabileceğin biri değil
Bu sizin düşünceniz bence özellikle makine kısmı. Kimsenin böyle düşündüğünü sanmıyorum. Tüp bebek öyle bir şey değil. Evet size sormamalıydı, belli ki sevmiyorsunuz birbirinizi. Oğlunun evladı olsun istemiş olabilir millet olarak böyleyiz maalesef. 2 yıl bana da kimse sormamıştı, birden herkes sormaya başladı :) Eşiniz muhatap olmuyor mu ailesiyle? Aile değerleri de önemli bi konudur. Kırılmışsınız ama kvye değil, henüz nasip olmamış olmasına. Bazen de bekledikçe gerçekten geç olabiliyor. Zaten sağlıkçıymışsınız. 3 ayda rezervleri çok azalan insanlar da var. İnatla hareket etmeyin isterim.Tedavi olun, paramız var parası neyse biz veririz der cevap olarak. Bu da beni kızdırıyor çünkü kendimi tamir olması gereken bir kuluçka makinası gibi hissediyorum.
Ayynen ben de hayatımda ilk defa böyle bir cevap verdim. Canına tak ediyor insanın. Ama hasta edeceğiz kendimizi içimize ata ata yoksaEşimin akrabaları saçma sapan tüm işleri eşime kitlerler, her hafta sonu illa ki bir iş için gidip 10 saat falan orda geçirirdik. Zaten 1 izin günü var. Ama 3_5 falan değil kim bilir kaçıncı söylemesiydi, ulu orta sorarlardı hayırlısı/kısmet diye geçiştirirdim. Sonra bu konuyu konuşmak istemediğimi anlattım. Bi gün kayınvalidem aynı cümleyi kurduğunda "akrabalardan vakit bulamıyoruz ki ne yapalım olmayacak galiba bu gidişle" demiştim. Bi anda sustular. 2 gün sonra herşey yine aynı. Artık o sınırı ben de aştım ama hoş olmuyor. Normalde asla bu şekilde konuşmazdım ki yine konuşmam ama böyle yapınca az da olsa uzak duruyorlar. Kesinlikle ayıp ettiğimi düşünüyorum ama o sınırı başka türlü çekemedim. Şimdi beni kıranı ben de kırıyorum
gerekeni söylemişsiniz eşiniz sınor çizemiyor o yüzden sizin söyledikleriniz de havada kalıyor.Selamlar herkese,
Kayınvalidem kafasına taktığı her konuda inanılmaz ısrarcı ve bunaltıcı bir insan. Rahatsız olduğum sözleri ya da davranışları olduğunda alttan alırım, sessiz kalırım. Eşim zaten ailesinin yanında tek kelime konuşan biri değil. Herhangi bir konuda laf anlatmaktan seneler önce vazgeçmiş. Ben de onun tutumunu taklit ediyorum diyelim.
Eşimle beş yıldır evliyiz, beş yıldır çocuk ne zaman sorusuyla muhatabım. Ben de ayrıntı bir cevap vermeyip nasip deyip geçiyordum. 2 yıldır çocuk düşünüyoruz. Çocuk deneyip de olmadıkça bu soru aşırı canımı sıkmaya başladı. Belki çocuğumuz olmuyor değil mi? Ben de eşime konuşmasını ve annesinin bana bir daha bunu sormamasını sağlamasını yoksa ters bir yanıt vereceğimi söyledim. O da güya konuşmuş. Zaten o arada bir dış gebeliğim oldu. İlaç tedavisi gördüğüm için sonrasında ne kadar korunacağımızı bile sordu annesi. Bilgi sahibi yani denediğimiz konusunda kesin bir şekilde.
Kendisine bildirdiğim süre bitti, geçen gün kayınpederim, eşim o ve ben otururken "e hadi ne zaman çocuk olacak, bekliyoruz" dedi. Bende şalterler attı o an. Ben bu konuda bir daha sizle muhatap olmak istemiyorum dedim. Konuşmaya devam ediyor nedenmiş vs diye. Bu kadar mahrem bir konuyu sizle konuşmak istemiyorum dedim. Vay efendim o ailedenmiş, seyir mi baksınmış. Ben sağlıkçıymışım, gerekeni bilirmişim tedavi gerekiyorsa olabilirmişiz. Ben de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim. Devamında kendisi güya fenalaştı, oğluna tutuna tutuna odasına çıktı uzandı. Eşim deseniz inandı ve panik oldu. Biz oradan defolup gideceğimize daha yarım saat annesinin başında bekledi. Ben de gittim yanlarına, daha eşime soruyor sorun kimde, oğlum sendeyse söyle bileyim.
Sonrasında eşimle konuştuk. Annesinin gerçekten fenalaştığını, çocuk konusunu merak etmesinin doğal olduğunu ve annesinin tek hatasının ona değil de bana sormak olduğunu söyledi. Şaştım kaldım, ikna da olmuyor aksine. Ben de bana eksik hissettirdiğini, çocuk denediğimizin gayet de farkında olduğunu söyledim.
Arkadaşlar bu inanılmaz bir hadsizlik değil mi? Yoksa çok masum bir soru mu?
Keşke kafaya kakılmasa, her şeyin bir usulü var. Aile değerleri önemli haklısınız ama hep tek taraf taşımamalı bu yükü. Ben de istiyordum ama şu an buz gibi soğudum. Bir süre erteleyeceğim tedaviyi. Olsun diye de yapmamak gerek bence. Sağ olun yorumunuz için, her şey sizin de gönlünüzce olsunBu sizin düşünceniz bence özellikle makine kısmı. Kimsenin böyle düşündüğünü sanmıyorum. Tüp bebek öyle bir şey değil. Evet size sormamalıydı, belli ki sevmiyorsunuz birbirinizi. Oğlunun evladı olsun istemiş olabilir millet olarak böyleyiz maalesef. 2 yıl bana da kimse sormamıştı, birden herkes sormaya başladı :) Eşiniz muhatap olmuyor mu ailesiyle? Aile değerleri de önemli bi konudur. Kırılmışsınız ama kvye değil, henüz nasip olmamış olmasına. Bazen de bekledikçe gerçekten geç olabiliyor. Zaten sağlıkçıymışsınız. 3 ayda rezervleri çok azalan insanlar da var. İnatla hareket etmeyin isterim.
Bazen anneler, kvler akıl vermek ister çünkü gördüler geçirdiler, cahillik etmeyelim isterler. Gönlünüzdeki gibi olsun her şey
Patlama noktamdı. Lohusayken dahi biteceği günün planmasını yapmaktan tut, tercih ettiğim korunma yöntemi için oğlum gelmeden yap o gelmeye süreç biter, lohusalık bitince vah oğlumda işe gidiyor senin lohusalığın bitti vs vs (şehir dışına iş için bir süreliğine gitmesi gerekiyordu eşimin ) yani kısacası her şeye yorum yapma hakkını kendinde buluyordu. Yeni anne olmuşum , vajinal doğum yapmışım birkaç dikişim var bana bu kadar obje muamelesi yapmasını hiç çekemedim valla gözüm döndü canımın derdindeyim sen mi düştün benim cinsel hayatımın derdine , benim yatak odamın peşine düşeceğine kendi mahremine bak 2 aydır burdasın sen kocanla ilgilen asıl dedim , ha birde madem oğlunu yatak odasına kadar düşünüyorsun bunu oğlunda bilmeli bir daha böyle konuları oğlunla konuş senin ne kadar düşünceli bir anne olduğunu anlar seni baş tacı eder eminimki dedim ..öf yine anılarım canlandıSinirliyken asla ağlayamıyorum. Siz ne dediniz kayınvalidenize?
Kesinlikle.katiliyorum esimin yengesi ve amcasinin cocugu olmuyormus 99 depremi zamani her yer zangir zangir sallanirken esimin babaannesi kurler icirir ebe getirir yengeye bir tarifler uygular amcayi tabiri caizse yanina salarmis herkes cadirda yatiyordu onlar evde cocuk icin ugrasiyordu diye anlatir kayinvalidem bi kadin icin ne kadar gurur kirici bir sey yeter ki cocuk olsun caninin kiymeti yok der gibi.Sizin kayinvalidenizden de o vibe aldim onun gibi hadsiz olacaksiniz ancak o dilden anlar oİnanın böyle dersem duracak bir insan değil. Her gün farklı bir doktor adı, farklı bir kür tarifi yollar. Çok iyi tanıyorum. Ondan çok masaya yatırmak istemiyorum.
Beterin beteri varmışPatlama noktamdı. Lohusayken dahi biteceği günün planmasını yapmaktan tut, tercih ettiğim korunma yöntemi için oğlum gelmeden yap o gelmeye süreç biter, lohusalık bitince vah oğlumda işe gidiyor senin lohusalığın bitti vs vs (şehir dışına iş için bir süreliğine gitmesi gerekiyordu eşimin ) yani kısacası her şeye yorum yapma hakkını kendinde buluyordu. Yeni anne olmuşum , vajinal doğum yapmışım birkaç dikişim var bana bu kadar obje muamelesi yapmasını hiç çekemedim valla gözüm döndü canımın derdindeyim sen mi düştün benim cinsel hayatımın derdine , benim yatak odamın peşine düşeceğine kendi mahremine bak 2 aydır burdasın sen kocanla ilgilen asıl dedim , ha birde madem oğlunu yatak odasına kadar düşünüyorsun bunu oğlunda bilmeli bir daha böyle konuları oğlunla konuş senin ne kadar düşünceli bir anne olduğunu anlar seni baş tacı eder eminimki dedim ..öf yine anılarım canlandıdahada bir şey sormadı o saatten sonra.
Yengesi nasıl kabullenmiş bu muameleyi, çok üzücüKesinlikle.katiliyorum esimin yengesi ve amcasinin cocugu olmuyormus 99 depremi zamani her yer zangir zangir sallanirken esimin babaannesi kurler icirir ebe getirir yengeye bir tarifler uygular amcayi tabiri caizse yanina salarmis herkes cadirda yatiyordu onlar evde cocuk icin ugrasiyordu diye anlatir kayinvalidem bi kadin icin ne kadar gurur kirici bir sey yeter ki cocuk olsun caninin kiymeti yok der gibi.Sizin kayinvalidenizden de o vibe aldim onun gibi hadsiz olacaksiniz ancak o dilden anlar o
Tabiki hadsizlik.Allah yardım etsin size o kayınvalideyle.Belki çocuğum olmuyor.Hiçkimsenin haddi değil böyle bir soruyu sormaya.Bir de bu kadar ısrarcı bir şekilde.Görümcem sorup duruyordu sürekli.Artık çocuk düşünmüyorum deyip kapattım konuyu.Kurtuldum şükür.Artık sormuyor.Yaşımdan dolayı da inandı artık kapattığıma.Ama sizin kayınvalide hiçbir şekilde ikna olmaz gibi.Selamlar herkese,
Kayınvalidem kafasına taktığı her konuda inanılmaz ısrarcı ve bunaltıcı bir insan. Rahatsız olduğum sözleri ya da davranışları olduğunda alttan alırım, sessiz kalırım. Eşim zaten ailesinin yanında tek kelime konuşan biri değil. Herhangi bir konuda laf anlatmaktan seneler önce vazgeçmiş. Ben de onun tutumunu taklit ediyorum diyelim.
Eşimle beş yıldır evliyiz, beş yıldır çocuk ne zaman sorusuyla muhatabım. Ben de ayrıntı bir cevap vermeyip nasip deyip geçiyordum. 2 yıldır çocuk düşünüyoruz. Çocuk deneyip de olmadıkça bu soru aşırı canımı sıkmaya başladı. Belki çocuğumuz olmuyor değil mi? Ben de eşime konuşmasını ve annesinin bana bir daha bunu sormamasını sağlamasını yoksa ters bir yanıt vereceğimi söyledim. O da güya konuşmuş. Zaten o arada bir dış gebeliğim oldu. İlaç tedavisi gördüğüm için sonrasında ne kadar korunacağımızı bile sordu annesi. Bilgi sahibi yani denediğimiz konusunda kesin bir şekilde.
Kendisine bildirdiğim süre bitti, geçen gün kayınpederim, eşim o ve ben otururken "e hadi ne zaman çocuk olacak, bekliyoruz" dedi. Bende şalterler attı o an. Ben bu konuda bir daha sizle muhatap olmak istemiyorum dedim. Konuşmaya devam ediyor nedenmiş vs diye. Bu kadar mahrem bir konuyu sizle konuşmak istemiyorum dedim. Vay efendim o ailedenmiş, seyir mi baksınmış. Ben sağlıkçıymışım, gerekeni bilirmişim tedavi gerekiyorsa olabilirmişiz. Ben de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim. Devamında kendisi güya fenalaştı, oğluna tutuna tutuna odasına çıktı uzandı. Eşim deseniz inandı ve panik oldu. Biz oradan defolup gideceğimize daha yarım saat annesinin başında bekledi. Ben de gittim yanlarına, daha eşime soruyor sorun kimde, oğlum sendeyse söyle bileyim.
Sonrasında eşimle konuştuk. Annesinin gerçekten fenalaştığını, çocuk konusunu merak etmesinin doğal olduğunu ve annesinin tek hatasının ona değil de bana sormak olduğunu söyledi. Şaştım kaldım, ikna da olmuyor aksine. Ben de bana eksik hissettirdiğini, çocuk denediğimizin gayet de farkında olduğunu söyledim.
Arkadaşlar bu inanılmaz bir hadsizlik değil mi? Yoksa çok masum bir soru mu?
Sorunun eşinde oldgnu anlamazlar malsf.Bu kişiden çocuk yapmayın daha yatak odasına sınır koyamıyor annesiyle oturmuş sorun kimde muhabbeti yapıyor , sonrasında kaynanam çocuğuma karışıyor konuları açarsınız .