- Katılım
- 23 Ağustos 2020
- Mesajlar
- 5.319
- Emoji Skoru
- 10.433
- Puanlar
- 248
- Yaş
- 36
Deniyoruz ama oğlun kısır sanırım ondan olmuyor de rahatlarSelamlar herkese,
Kayınvalidem kafasına taktığı her konuda inanılmaz ısrarcı ve bunaltıcı bir insan. Rahatsız olduğum sözleri ya da davranışları olduğunda alttan alırım, sessiz kalırım. Eşim zaten ailesinin yanında tek kelime konuşan biri değil. Herhangi bir konuda laf anlatmaktan seneler önce vazgeçmiş. Ben de onun tutumunu taklit ediyorum diyelim.
Eşimle beş yıldır evliyiz, beş yıldır çocuk ne zaman sorusuyla muhatabım. Ben de ayrıntı bir cevap vermeyip nasip deyip geçiyordum. 2 yıldır çocuk düşünüyoruz. Çocuk deneyip de olmadıkça bu soru aşırı canımı sıkmaya başladı. Belki çocuğumuz olmuyor değil mi? Ben de eşime konuşmasını ve annesinin bana bir daha bunu sormamasını sağlamasını yoksa ters bir yanıt vereceğimi söyledim. O da güya konuşmuş. Zaten o arada bir dış gebeliğim oldu. İlaç tedavisi gördüğüm için sonrasında ne kadar korunacağımızı bile sordu annesi. Bilgi sahibi yani denediğimiz konusunda kesin bir şekilde.
Kendisine bildirdiğim süre bitti, geçen gün kayınpederim, eşim o ve ben otururken "e hadi ne zaman çocuk olacak, bekliyoruz" dedi. Bende şalterler attı o an. Ben bu konuda bir daha sizle muhatap olmak istemiyorum dedim. Konuşmaya devam ediyor nedenmiş vs diye. Bu kadar mahrem bir konuyu sizle konuşmak istemiyorum dedim. Vay efendim o ailedenmiş, seyir mi baksınmış. Ben sağlıkçıymışım, gerekeni bilirmişim tedavi gerekiyorsa olabilirmişiz. Ben de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim. Devamında kendisi güya fenalaştı, oğluna tutuna tutuna odasına çıktı uzandı. Eşim deseniz inandı ve panik oldu. Biz oradan defolup gideceğimize daha yarım saat annesinin başında bekledi. Ben de gittim yanlarına, daha eşime soruyor sorun kimde, oğlum sendeyse söyle bileyim.
Sonrasında eşimle konuştuk. Annesinin gerçekten fenalaştığını, çocuk konusunu merak etmesinin doğal olduğunu ve annesinin tek hatasının ona değil de bana sormak olduğunu söyledi. Şaştım kaldım, ikna da olmuyor aksine. Ben de bana eksik hissettirdiğini, çocuk denediğimizin gayet de farkında olduğunu söyledim.
Arkadaşlar bu inanılmaz bir hadsizlik değil mi? Yoksa çok masum bir soru mu?
İstemiyorum çocuk falan çok isteyen buyursun kendi yapıp dogursun de. Ne cahil bir kadinmis ya. Eşiniz de saf mıdır nedir hemen kanıyor anasına. Neyine fenalasiyor. Sinir oldum ben olduğum yerden. Bir daha o anan bana çocuk sorarsa çok daha fenası olur de. Terbiyesiz kadın.Bir daha sorarsa napmalıyım dersiniz
hahaha cok iyi demissinBen de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim. Devamında kendisi güya fenalaştı, oğluna tutuna tutuna odasına çıktı uzandı.
bu adam nasil baba olacak ya daha kendi anasının bebişi.Eşim deseniz inandı ve panik oldu. Biz oradan defolup gideceğimize daha yarım saat annesinin başında bekledi. Ben de gittim yanlarına, daha eşime soruyor sorun kimde, oğlum sendeyse söyle bileyim.
Sonrasında eşimle konuştuk. Annesinin gerçekten fenalaştığını, çocuk konusunu merak etmesinin doğal olduğunu ve annesinin tek hatasının ona değil de bana sormak olduğunu söyledi.
esin ailesi laf anlamadjgi icin degil ailesine karsi cikacak cesareti olmadigi icin sessiz kaliyor. sen yanljs yorumlamissin. Eşim zaten ailesinin yanında tek kelime konuşan biri değil. Herhangi bir konuda laf anlatmaktan seneler önce vazgeçmiş. Ben de onun tutumunu taklit ediyorum diyelim.
Ne kadar zor bunları duymanız kendi ailenizden. Gerçekten bana da çok ama çok ayıp geliyor..Ben de 7 senede yaptım ilk zamanlar bana genelde hep çocuk için acele etme dediler genç yaşta evlendim hem benim anne babam hem kocamın anne babası boşanmış babam 2 evlilik yapmış hani siz de ayrılırsınız kafasındaydı herkes ben de o zaman bile şakaya vurup cevap veriyordum size ne diyordum. Sonra çocuk yok mu soruları başladı sen yap diyordum sorana. Benim kayınpederim konusunu açmıyordu en azından bana çünkü onun eşi genç ve 7 kere tüp bebek denediler olmadı bize de sormadı. Ama benim babam dedem o kadar sordu ki anlatamam dedem sürekli bebeğin olsun bak büyüt kaç sene oldu seninle evlenenlerin çocukları okulda korkuyor musun sende zaten çocuk bakacak popo yok az gezin çocuksuz olmaz yoksa aldırıyor musun işte bu doktor vs ben de dede ayıp kaç yaşında adamsın allah aşkına insan nerede ne konuşacağını bilir azıcık mahrem bu konular kocam duyarsa eve gelmez diyordum. Bi kere babaannem açtı konuyu bu yatıra yat şu muskayı yaz yok sübyan cini bilmem ne dakika gol 1 babaanne ben inanmıyorum müslüman değilim dakika 2 ben menapoza girdim kocam beni boşayacak yaşım 26 şöyle kistim var 4 kere tedavi oldum vs ağladım. Bi baktım babaannemin burnu kanıyor ama nasıl kanama oluk oluk tansiyon tavan. Doktora gittik çok mu stres oldun dedi beyin kanaması sandım. O gece korkudan babaannemle yattım. Sonra babam işte sen yapmazsan ben yaparım kardeşini büyütürsün siz bebek seviyorsunuz kocanın bebek görünce gözleri gülüyor bi sorun varsa söyle yardım ederiz vs ona da hep kızıyordum. Mahremimi konuşmak istemiyorum bu konu ayıp diye. Sonra bebek yaptık ilk bebeğim 12. Haftada düştü ne oldu biliyor musunuz beni suçladılar işte korundun yumurtan zarar gördü rahmin zarar gördü işte isteyince hemen olmuyor tüp bebek miydi gebe olmadan kıbrısa tatile gittik bişi dicem ama kızma kıbrısta donasyon mu oldun vs. İnsanlar çok terbiyesiz ahlaksız açık açık kocan içine boşalıyor mu sorusu bu. Bana ayıp geliyor. Yani açık açık konuşsan da susmazlar azarlasan da doğurunca bile susmuyorlar. İnşallah kucağına alırsın bebeğini. Ben babama neler dedim istemiyorumu anlamak zor ama bebek seviyorsunuz??? Belki olmuyor bu ne kadar hassas ya beyinsizler
Doğru, ben yanlış yorumlamışım. Bu gerçek dank etti bu olayla.hahaha cok iyi demissin
ayni böyle devam eder yerin dibine sokarsan utanir heralde bir sure sonra, susar
bu adam nasil baba olacak ya daha kendi anasının bebişi.
esin ailesi laf anlamadjgi icin degil ailesine karsi cikacak cesareti olmadigi icin sessiz kaliyor. sen yanljs yorumlamissin
yaptigin davranis cok dogru
hadi gecen yillarda anlamadi bunda anlar heralde. yine yaparsa yine bozarsin.
bir dahakine hazirlikli ol sen bayilsu falan iste git bos bir odaya uzan, tansiyonunu ölçtür
Her evli çift çocuk istemek zorunda değil veya isteyip olmayabilir. Her türlü duruma anlayışlı ve saygılı olmak gerekir ama nerdeee. Kayınvalidenizden çok eşinize kurulun bence. Net bir tavır sergilemiş olsaydı konu buralara gelmezdi ya da siz şimdiye kadar sessiz kalmak yerine baştam sınırlarınızı çizmeliydiniz.Selamlar herkese,
Kayınvalidem kafasına taktığı her konuda inanılmaz ısrarcı ve bunaltıcı bir insan. Rahatsız olduğum sözleri ya da davranışları olduğunda alttan alırım, sessiz kalırım. Eşim zaten ailesinin yanında tek kelime konuşan biri değil. Herhangi bir konuda laf anlatmaktan seneler önce vazgeçmiş. Ben de onun tutumunu taklit ediyorum diyelim.
Eşimle beş yıldır evliyiz, beş yıldır çocuk ne zaman sorusuyla muhatabım. Ben de ayrıntı bir cevap vermeyip nasip deyip geçiyordum. 2 yıldır çocuk düşünüyoruz. Çocuk deneyip de olmadıkça bu soru aşırı canımı sıkmaya başladı. Belki çocuğumuz olmuyor değil mi? Ben de eşime konuşmasını ve annesinin bana bir daha bunu sormamasını sağlamasını yoksa ters bir yanıt vereceğimi söyledim. O da güya konuşmuş. Zaten o arada bir dış gebeliğim oldu. İlaç tedavisi gördüğüm için sonrasında ne kadar korunacağımızı bile sordu annesi. Bilgi sahibi yani denediğimiz konusunda kesin bir şekilde.
Kendisine bildirdiğim süre bitti, geçen gün kayınpederim, eşim o ve ben otururken "e hadi ne zaman çocuk olacak, bekliyoruz" dedi. Bende şalterler attı o an. Ben bu konuda bir daha sizle muhatap olmak istemiyorum dedim. Konuşmaya devam ediyor nedenmiş vs diye. Bu kadar mahrem bir konuyu sizle konuşmak istemiyorum dedim. Vay efendim o ailedenmiş, seyir mi baksınmış. Ben sağlıkçıymışım, gerekeni bilirmişim tedavi gerekiyorsa olabilirmişiz. Ben de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim. Devamında kendisi güya fenalaştı, oğluna tutuna tutuna odasına çıktı uzandı. Eşim deseniz inandı ve panik oldu. Biz oradan defolup gideceğimize daha yarım saat annesinin başında bekledi. Ben de gittim yanlarına, daha eşime soruyor sorun kimde, oğlum sendeyse söyle bileyim.
Sonrasında eşimle konuştuk. Annesinin gerçekten fenalaştığını, çocuk konusunu merak etmesinin doğal olduğunu ve annesinin tek hatasının ona değil de bana sormak olduğunu söyledi. Şaştım kaldım, ikna da olmuyor aksine. Ben de bana eksik hissettirdiğini, çocuk denediğimizin gayet de farkında olduğunu söyledim.
Arkadaşlar bu inanılmaz bir hadsizlik değil mi? Yoksa çok masum bir soru mu?
Seni çok üzerler.Hadsizlik etmiş ama ben olsam kalp kırıp sorun yaşamak yerine ‘anne çocuk istiyoruz ama olmuyor tedavi düşünüyoruz strese girdikçe olması zorlaşıyor bu konuyu açtıkça ben strese giriyorum lütfen bu konuları açmayalım “ derdim kibarca o hadsizlik yaptıysa o onun ayıbı derdim ben eşimin annesi sonuçta hayatından pat diye çıkarabileceğin biri değil
Rahatsız olduğum sözleri ya da davranışları olduğunda alttan alırım, sessiz kalırım.
sonrasında ne kadar korunacağımızı bile sordu
Bunu direkt sormasam da benden dolayı olmazsa boşanın falan bile der bu gidişle herhalde dedim. Gülüyor saçmalıyorsun babında. Ona göre ben aşırı bir tepki halindeyimHer evli çift çocuk istemek zorunda değil veya isteyip olmayabilir. Her türlü duruma anlayışlı ve saygılı olmak gerekir ama nerdeee. Kayınvalidenizden çok eşinize kurulun bence. Net bir tavır sergilemiş olsaydı konu buralara gelmezdi ya da siz şimdiye kadar sessiz kalmak yerine baştam sınırlarınızı çizmeliydiniz.
Eşinize bi sorsanıza, sizden dolayı çocuğunuz olmama durumunda ne olurmuş?
Eşimin hatrına böyleydim. Zaten bu boyutta bir hadsizliği de olmadı (bu konu haricinde). Kendi aileme asla böyle toleranslı değilim. Ama aynı davranmam gerekirmiş, hata etmişim. Eşimin ailesine saygısızlık ona yapılmıştır gibi düşünüyordum ama o da buna izin vererek bana saygısızlık etmiş oldu.
Valla ben de böyle asıp kesen bir insandım güya ama inanın başınıza gelmeden bilmiyorsunuz. Önce şok olup sessizlik oluyor. Sonra çeneyle yıldırılıyor, bu esnada ya sabır çekiyorsunuz. Denediğimizi bilir de çenesini kapar bari diye en son cevap verirken buluyorsunuz kendinizişu yeryüzünde bana şu soruyu sorabilecek hadde bir insanoğlu yok
siz ne yiyip içiyorsunuz
Böyle insanlar insana ağız bozdurur. Gel sen dene bakalım sorun oğlundamıymış cümlesini hak ediyor resmen.Selamlar herkese,
Kayınvalidem kafasına taktığı her konuda inanılmaz ısrarcı ve bunaltıcı bir insan. Rahatsız olduğum sözleri ya da davranışları olduğunda alttan alırım, sessiz kalırım. Eşim zaten ailesinin yanında tek kelime konuşan biri değil. Herhangi bir konuda laf anlatmaktan seneler önce vazgeçmiş. Ben de onun tutumunu taklit ediyorum diyelim.
Eşimle beş yıldır evliyiz, beş yıldır çocuk ne zaman sorusuyla muhatabım. Ben de ayrıntı bir cevap vermeyip nasip deyip geçiyordum. 2 yıldır çocuk düşünüyoruz. Çocuk deneyip de olmadıkça bu soru aşırı canımı sıkmaya başladı. Belki çocuğumuz olmuyor değil mi? Ben de eşime konuşmasını ve annesinin bana bir daha bunu sormamasını sağlamasını yoksa ters bir yanıt vereceğimi söyledim. O da güya konuşmuş. Zaten o arada bir dış gebeliğim oldu. İlaç tedavisi gördüğüm için sonrasında ne kadar korunacağımızı bile sordu annesi. Bilgi sahibi yani denediğimiz konusunda kesin bir şekilde.
Kendisine bildirdiğim süre bitti, geçen gün kayınpederim, eşim o ve ben otururken "e hadi ne zaman çocuk olacak, bekliyoruz" dedi. Bende şalterler attı o an. Ben bu konuda bir daha sizle muhatap olmak istemiyorum dedim. Konuşmaya devam ediyor nedenmiş vs diye. Bu kadar mahrem bir konuyu sizle konuşmak istemiyorum dedim. Vay efendim o ailedenmiş, seyir mi baksınmış. Ben sağlıkçıymışım, gerekeni bilirmişim tedavi gerekiyorsa olabilirmişiz. Ben de buyrun yatak odamıza teftişe isterseniz dedim. Devamında kendisi güya fenalaştı, oğluna tutuna tutuna odasına çıktı uzandı. Eşim deseniz inandı ve panik oldu. Biz oradan defolup gideceğimize daha yarım saat annesinin başında bekledi. Ben de gittim yanlarına, daha eşime soruyor sorun kimde, oğlum sendeyse söyle bileyim.
Sonrasında eşimle konuştuk. Annesinin gerçekten fenalaştığını, çocuk konusunu merak etmesinin doğal olduğunu ve annesinin tek hatasının ona değil de bana sormak olduğunu söyledi. Şaştım kaldım, ikna da olmuyor aksine. Ben de bana eksik hissettirdiğini, çocuk denediğimizin gayet de farkında olduğunu söyledim.
Arkadaşlar bu inanılmaz bir hadsizlik değil mi? Yoksa çok masum bir soru mu?