• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Kızlar sizden görüş almaya geldim.

Yeter ki koca memnun rahat olsun, totosu rahat koltukta gitsin gelsin. Kendiniz yetmiyor bekar insanların çalışma koşulları da kocanıza uygun olsun. Ne hakla ne hadle milletin düzeni değişsin diyorsunuz? Onların ailesi evi barkı yok mu?

Alnından öpülesi bir yorum 🤩
 
Ben öğretmenim, eşim nöbetli ve 7/24 düzeninde çalışıyor. Benim lojman hakkım varken (eşimle işyerlerimizin arası 20 dk) eşim çok fazla çalışıyor diye işyerinin dibinde ev tuttuk. Kar kış gelince de servis ayarlayamazsak eşim kendi götürüp getiriyor. Sırf nöbeti olduğunda en azından evinde sıcak yemek yiyebilsin, uykusuz bir şekilde yollarda araç veya servis derdine düşmesin diye. Ben kadın halimle bunu düşündüm de senin kocan bunu düşünemeyecek kadar bencil miydi ya? Çocuk mocuk ne yapacaksınız Allah aşkına 30'umu geçtim 5 senelik evliyim nerdeyse daha yaşımın geçtiğini düşünmüyorum. Bir kez bile aileler evimize gelmedi henüz ve çocuk olsa bile gelebilecekleri düzenimiz yok. Sizin de eviniz geçici, yanılmıyorsam bu tarz evler iki kişiye, hadi belki bir de çocuğa anca yetecek şekilde tutuluyor. Aileleri nereye sığdıracaksınız pardon? Öz teyzem 45 yaşında doğurdu. Bir sağlık sorunu yoksa bu şartlar altında neden böyle acele ediyorsunuz? Gerçekten eşinizle ilişkinizi bir sorgulayın derim önce. İşi bırakmak bu hayatta yapıp yapabileceğiniz en büyük hata olur. Umarım iş işten geçip de kafanızı dağlara taşlara vurmazsınız.
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
ne bebeği ya , yaşın daha 27 atanmanın keyfini bırak evlenmenin keyfine varamamışsın rahata ermeyi bekleyin bu şartlarda kendine faydan yok bebeğe nasıl olsun ayrıca ailelere de güvenmeyin tamam tamam derler sonra başım ağrıyo kıçım ağrıyo derler.
 
Evlilikten bir şey anlayamadım çünkü evde değilsem mutlaka işteyim. Vardiya listesi dönmüyor diye izin alamıyoruz doğru düzgün. Eşim öğretmen, tatil yaklaşıyor ben izin alamadım. O tek başına gidecek memlekete birkaç gün.
öğretmen kocan arabayla gidip seni nöbetli işe servisle mi yolluyor ya biraz dişli olun az gözünüzü açın ya aynı yolmuş üstelik onun işi daha rahat niye araba onda ? bilmiyorum etmiyorum demryin araba kullanmayı öğrenmek en fazla 5-10 ders almakla pratik yapmakla hemen öğrenilir.
 
Adamın ne kıymetli çükü varmış , ona kıyılmayıp il merkezinden ev tutulurken gıkı çıkmamış karımın işine yakın olsun dememiş.
Araba yine kendisinde, bir de çocuk istiyormuş.
Bu kadınlar bu kafada oldukça bu erkekler daha çokkkk prensesleşir.
Siz evlenmiş olmak adına kafayı yemişsiniz resmen .
Ayrıca merkezdeki bekarların hayatına çökme hakkınız yok . O puanı alıp siz aransaydınız merkeze . Kimsenin hakkını çalamazsınız, onların da bir hayatı düzeni var
 
Arabayı bana pratik olsun diye gösteriyor ara sıra. Ehliyetim var pratiğim yok. Bugün kar yağdı hava şartları kötüydü. Yerler buzdu gelemezdim nöbete, minibüse bindim yine. İşte aileler de öyle diyor. Sen çocuk olsa da çalışacaksın olmasa da çalışacaksın, bu iş hani bir noktada bitecek gidecek bir iş değil. İşten çıkma lüksün de yok. Ona göre karar ver diyorlar. Git gel yapmak, az hemşireyle çok hasta baktırmaları, her sorumluluğun hemşireden sorulması bunlar beni çok yıprattı gerçekten. Ücretli izin 6 aya çıkarsa onu alırım sonrasında da önüme bakarım bir şekilde diye düşündüm, bilemiyorum.
Siz bu düşünceyle istifa edersiniz çocuktan sonra. Önüme bakarim dediğiniz o. İşten kurtulmak için bahane gibi görüyorsunuz. Çalışmayı çok sevdiğinizi ve çalışmak istediğinizi düşünmüyorum.

Evliliğiniz çok yeni çocuk düşünmek için çok erken. Bu kosullarda çocuk sahibi olmayın. Yaşınız çocuk sahibi olmak için geç değil. Günümüzde insanlar 30 yasından sonra cocuk sahibi oluyor. Çocuk icin maddi ve manevi birikim bu yaşlarda oluşuyor artik sakın geç diye düşünmeyin.

Önce taşının sizin çalıştığınız ilçeden ev tutun. Koca zaten arabayla gidip geliyor. Sizin için daha kolay olur sonra evlilik oturduktan sonra çocuk düşünün.
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
Canım sen annesi KPSS çalışmasına izin vermeyen, ev işi yaptıran hemşire değil miydin sonrasında huzur evine atanmıştın sanki? O kullanıcı mıydın merak ettim de?
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
Evliliğiniz çok yeni, bu kadar erken anne baba olursanız evliliğiniz yıpranabilir ve maalesef boşanmaların büyük bi yüzdesi erken anne baba olmaktan kaynaklanıyor. Çiftler beraber vakit geçiremeden bebekle ilgilenmeye başlıyorlar ve bu cidden iki tarafı da birbirinden mecburen uzaklaştırıyor, kaldı ki siz şu an bile henüz evliliğinizi yaşayamamışsınız. Bence çevre baskısınıda dinlemeyin kendinize en az 2 sene verin derim.
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
öncelikle evliliğiniz otursun, eşinizden . evliliğinizden emin olun, şartlarınız biraz daha iyileşsin.. Yaşınız falan geçmiyor, gençsiniz, 40-45 yaşında doğuruyor kadınlar, 27 ne ki..
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
Çok yeni evlisiniz ne bebeği daha , önce evliliğin tadını çıkarmalı...herkesin iş hayatında zorluklar var. Sakın pes etmeyin. Özel sektör değil atanmış siniz anladığım kadarıyla...evet çalışma saatleri zor ama bebek olunca hayatınız çok farklı yöne çevrilecek kolay birşey değil bu. Bende evliliğin beşinci ayında hamile kalan biri olarak söylüyorum bunu mutlaka bekleyin en az ama en az bir yıl.
 
Çocuk sahibi olmanın verdiği sorumluluğu ancak çocuk sahibi olduktan sonra anlayabiliyor insan. O nedenle çocuk sahibi olmak için tek geçerli sebep kişilerin hazır hissetmesidir
 
Burda 45 yaşında hiç yaşı geçtiğini düşünmeden çocuk yapmak isteyenler varda sen 27 yaşında harbiden neyin derdindesin çalışmak istemiyorum de geç niye kendini kandırıyorsun
Sağlıkçılarda çalışmak istemeyenler çocuk yapıyor. Bu cocuk aşkı boşa değil. Hamileler ve küçük çocuğu olanlara nöbet yazılmaz, başka ilçeye görevlendirme verilmez, ekstra çıkan işler yüklenmez. Bunların yükünü hep bekarlar çeker. Çocuklar büyüyünce de zaten hastanede kıdemli olurlar İşler yeni gelene kalır.
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiy
or bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
Sena ben seni hatırladım.
Dört yıla yakın atama beklemiştin. Şu an istifa kelimesini kullanmana bile şaşkınım.
Evlenmeden önce aynı mesleğin ve aynı çalışma saatlerin yok muydu? Bizim serviste atmış yaşındaki abla bile nöbet çalışıyor herkes izin kullandığında yeri geliyor o gün aşırı gelip listeyi dönderiyor ki bizim servis yoğun bakımın bir tık öncesi hasta profilleri ağır yani ve aşırı yoğun. Hatırladığım kadarıyla daha rahat bir yerde çalışıyordun.
Çocuklu personellere evet bir tık daha rahat. Süt izni falan oluyor, baya bir zaman istemediği takdirde nöbet yazılmıyor. Çocuğu bırakacak kimsem yok deyip aniden ortaya çıkan şeylerden de yırtıyorlar. Ama bu amaçla üç aylık evliliğe bebek hiçbir şekilde mantıklı değil. Mesela doğuma çok yakın bir süreye kadar çalışacaksın, karnı burnunda ilçeye git gel daha mı kolay olacak? Bir de annenle büyük sorunların vardı şimdi o gelip bebeğe mi bakacak?
 
Sağlıkçılarda çalışmak istemeyenler çocuk yapıyor. Bu cocuk aşkı boşa değil. Hamileler ve küçük çocuğu olanlara nöbet yazılmaz, başka ilçeye görevlendirme verilmez, ekstra çıkan işler yüklenmez. Bunların yükünü hep bekarlar çeker. Çocuklar büyüyünce de zaten hastanede kıdemli olurlar İşler yeni gelene kalır.
Ben de sağlıkçıyım ve bekarım. Sürekli serviste tek bekar çocuksuz sensin muhabbeti var. Yani biri rapor mu aldı izin mi aldı çocuğu mu hasta oldu kocası mı kavga etti hopp akıllara ilk ben geliyorum diğerleri sonra. Hani kocan ve çocuğun yok diye seni yedi yirmi dört hazır olarak kafalarına yazmışlar.
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
İşinizi gücünüzü bırakmayın sakın çok pişman olursunuz. Bebeği de Sonbahar gibi düşünün. Biraz da bebek için para koyun kenara..
 
Ev kadının iş yerine yakın olur, yarın birgün çocuk olduğunda zahmet çekmez, hemen gider gelir işine.
Tek araba varsa kadın onu daha çok kullanır. Adam olan bunları düşünür. O düşünmüyorsa kadın kocasının gönlünü değil kendini düşünür.
Hayır bir de beyfendi evlilikten bir şey anlamamış. Hiçbir şeyin oturmadığı, gerçek bir bağlılığın olmadığı evlilikte de son düşünülecek şey çocuktur. Bari bu konuda aklınızı başınıza alıp ilk önce kendinizi düşünün çocuğu erteleyin.
 
Ben de sağlıkçıyım ve bekarım. Sürekli serviste tek bekar çocuksuz sensin muhabbeti var. Yani biri rapor mu aldı izin mi aldı çocuğu mu hasta oldu kocası mı kavga etti hopp akıllara ilk ben geliyorum diğerleri sonra. Hani kocan ve çocuğun yok diye seni yedi yirmi dört hazır olarak kafalarına yazmışlar.
Ay valla çok haklısınız ya. Kimse kimsenin özel durumlarını tolere etmek durumunda değil. Ben hekimim tüp bebek tedavisi için il dışına gidecektim adet zamanı da belli değil tabi sapmalar oluyor ama tahmini bi 15 gün ayırdım kafamda. Geri kalan günlere 6 ybü nöbeti yazdırdım hem de 3. Basamak baya hareketli nöbetler. Pasa pasa tuttum nöbetlerimi isim bitti tedavime gittim raporumu aldım kimseye de ben cocuk yapıyorum siz eziyetini çekin demedim.
 
Ay valla çok haklısınız ya. Kimse kimsenin özel durumlarını tolere etmek durumunda değil. Ben hekimim tüp bebek tedavisi için il dışına gidecektim adet zamanı da belli değil tabi sapmalar oluyor ama tahmini bi 15 gün ayırdım kafamda. Geri kalan günlere 6 ybü nöbeti yazdırdım hem de 3. Basamak baya hareketli nöbetler. Pasa pasa tuttum nöbetlerimi isim bitti tedavime gittim raporumu aldım kimseye de ben cocuk yapıyorum siz eziyetini çekin demedim.
Ya ben aşırı isyan ediyorum bazen. Son zamanlarda artık hiçbir son dakika teklifini kabul etmiyorum. Sorumlum bu bir ekip işi diyor. Senin de çocuğun olacak evleneceksin o zamanda ekip seni idare edecek diyor. Dedim belki ben hiç evlenmeyeceğim belki hiç çocuk yapmayacağım belki öyle olsa bile o zamana beni idare edecek benim kadar enayi bir ekip olmayacak yani çok saçma. Tamam verilmiş bir takım haklar işte süt izni vs var buna bir şey diyemeyiz ama bir de sömürü düzen de var. Çocuğu bırakacak kimse yok deyip nöbet listesini istediği günlere yazdıranlar istediği gibi düzenleyenler falan var. Fazla mesai kabul etmiyorlar mesela bu bize kalıyor. Geçen liseli çocuğu hasta olan biri vardı rapor almış. Bir sürü izni de var mesela ama yok izin tatile saklanıyor. Kötü bir nöbet oldu mesela diyelim işte sen eve gidip yatacaksın biz çocuk bakacağız konuşması yaşanıyor. Ee ne yapayım yani benim için mi doğurdun, nöbet sistemi ile çalışıyorsun nöbetten çıkıp çocuk bakmak istemiyorsan yapmaman lazım o zaman sanki ben yaptırmışım. Farklı alanlarda çalışan kadınlar için bebek zorlayıcı bir süreçken sağlıkçılar için bence öyle değil tam tersi bekar ve genç olmak dezavantaj oluyor. Konu sahibi bile yazmış merkezden bekar personel çekilsin diye. Ben merkezde çalışıyorum mesela şimdi benden düşük puan alıp ilçeye atanmış herhangi bir personel benim için mi böyle planlar yapıyor acaba :(
 
Back
X