Ama siz bunu sorun yapmazsınız ev işin ucundan tutuyor bir şekilde. Ben de hiç yapmama varSizin eşiniz istisna olabilir ama gerek buraya açılan konular olsun,gerekse çevremde gördüğüm ve tanıdığım erkekler olsun,en egitimlisinden en eğitimsizine kadar bu sayılan özelliklerden en az birkaçına sahip.Mesela benim eşim,ev işlerine çok yardımcı olur ama mutfağa asla girmez ve çayını ayağına bekler.Hepsine ruh hastası diyebilir miyiz?Hastalıklı olan zihniyet,erkeklerin yetiştirilme tarzıdır ve birçok Türk annesi oğlunu bu şekilde yetiştiriyor malesef.Çünkü biz ataerkil ve erkeğin el üstünde tutulduğu bir toplumuz.
Hep böyleydi ben bi şekilde idare ediyordum çocuktan sonra ben de kayış koptuBaştan beri mi böyleydi sonradan mı dozu arttırdı
Çocuk hemen oldu aslında ne ara alıştı kiAdamı annesi o şekilde yetiştirmiş ama çocuk olana kadar sizde o düzende devam ettirmişsiniz. Tabi ki o konfor alanından çıkmak istemeyecek. Büyük bir kriz çıkmadan sizi anlayacağını sanmam ama birde fikir yapısı en büyük etken. Tembel, üşengeç olsa bir şekilde yaptırırsın ama bu kafadaki birine böyle söylemelerle anca kendinizi yıpratırsınız. Terapiste gitmeniz en iyisi olabilir.
Trip atrığı zaman oralı olmayacak ben böyleyim ilk günden biliyordun diyeceksiniz. Sabaha kadar oturup sahur hazırlayın diye sizi kaldırması bambaşka bir ayıp, yerinizde olsam bir bardak su içip "ben bu akşam yemeyeceğim yiyeceksen kendin hazırla" derdim.Artık gerçekten yoruldum. Ben çalışıyorum eve eşimden erken geliyorum yemeği yapıyorum bulaşığı yıkıyorum. Çamaşır işi de bende. Temizliğe yetişemediğim için de yardımcı geliyor ve robot süpürge de aldık. Eşime dedim ben işleri yaparım ama beni hizmetçi gibi gördüğün an olmaz diye. Mesela meyveyi benden istiyor çayı demliyorum ama ayağına getirmemi istiyor kültaplasını benim kaldırıp boşaltmamı istiyor bunların hiçbirini kabul etmedim ama hepsinde kavga gürültü yaşandı. Geri adım atmadım. Çünkü zaten elimden geleni yapıyorum zaten. Misafirlikte biz tatlı hazırlarken çocuğu yanına bıraktım durmamış bana surat yapıyor. Huzur bozulmasın dedim üzerine gitmedim. Sonra başka bi yerde hazırlan gidelim dedi ben de hazırım dedi. Çocuğu giydir o zaman dedi. Kalkalım kapıda giydiririz diyince kavga etti benimle eve giderken neymiş ben önden gidip montunu giydirip hadi bey hazırız diyecekmişim. Neden çünkü ben başka şeylerle ilgilenirken vedalaşma tarzı mesela o giydirmek zorunda kalıyormuş montu yoruldum artık. Bu olaydan sonra koptum artık iki gündür kendime gelemiyorum. Çok kırıldım. Beni kafasında oturttuğu yer bambaşka ben onu yol arkadaşım olarak görürken o resmen hizmetçi gibi görüyor. Ben ağlayınca bu olaydan sonra tamam sana hiç birşey demiyeceğim artık falan filan yani ben suçluyum ama o alttan alıyor pozisyonuna sokuyor kendini. Mağdur oymuş gibi yani. Bunaldım yoruldum artık. Geçende sahura kadar ayaktaydı beni sahur hazırlayayım diye kaldırdı ben de kızdım sen ayaktasın hazırlayıverseydin diye bana bağırıyor eziyet ediyorsun bana diye. Mağdur olduğunu düşünüyor anlıyacağınız. Ailesi çok çok gelenekselci. Onlar gibi olamam dedim kaç defa. Ne desem anlamıyor işte.
Maalesef yok eşim benimle iş yapmayı hiicc sevmezdi bana da asla yap demezdi tabi ki e olduğu kadar yemek yiyelim mutfağı toplayalım bu kadar temizmiş zaten ev . Kendisi bekar evinde kaldığı için temizlik anlayışı farklıydı. Ama konu sahibinin eşi gibi kendini errrkek adam iş mi yapar şeklinde görmüyordu. Zamanla çok şükür düzen oturttuk .Konuya eşinin kendisiyle birlikte ev işi yaptığını yazan hanımlar da bunu yeri gelmiş tartışarak yeri gelmiş kavgayla yaptığını yazmış. Şuan bekarım ama gözümü korkuttu bu durum biraz. Hiç tartışmadan, bunları kendi beyinleri sayesinde düşünüp yapanlar hiç mi yok ya da azınlık denecek seviyede mi? Çok sinir bozucu ve üzücü bir durum..
Oduna, odunla dalsan ne olur, dalmasan ne olur?Islak odunla dalacaksin böyle hirbolara çok sinir oluyorum bu çeşide
Özel olmayacaksa bu düzen otururken tartışma, kavga ile mi oldu? Ben çok sabırlı biri olmadığımı düşünüyorum. Biraz da polyanna gibi mi bakıyorum bilmiyorum ama karşımdaki de aklıyla düşünüp yapmalı, yapmıyorsa da düzgünce bir iki kere söylemekle karşımdaki anlamalı, yapmalı diye düşünürdüm. Bu şekilde tartışarak düzenin oturduğu yorumlarını okuyunca şaşırdım.Maalesef yok eşim benimle iş yapmayı hiicc sevmezdi bana da asla yap demezdi tabi ki e olduğu kadar yemek yiyelim mutfağı toplayalım bu kadar temizmiş zaten ev . Kendisi bekar evinde kaldığı için temizlik anlayışı farklıydı. Ama konu sahibinin eşi gibi kendini errrkek adam iş mi yapar şeklinde görmüyordu. Zamanla çok şükür düzen oturttuk .
Ayy gerçekten öyle bilmiyorum ağaç yaşken eğilir kendi evinden böyle görünce devam ettiriyorlarOduna, odunla dalsan ne olur, dalmasan ne olur?
Kadınların en büyük yanılgısı, ben derdimi anlatamıyorum suçluluğu. Karşınızdaki başka dilde konuşuyorsa, sağır ve ya kör değilse gayet iyi anlıyor. Ama bu konuda değişme isteği yok. Bu güne kadar eşi, yoldaşı, karısı degildiniz ki. Siz onun hizmetçisi, bulasikcisi , aşcisi , çocuk bakıcısı idiniz , bunun qyni düzende devam etmesi için elinden geleni yapması gayet normal . Sizin emeğiniz, sizin zamaninız, sizin sağlığınız, onun için bir değer taşımıyor ki , değişmek için herhangi bir gerekçe görmüyor.Artık gerçekten yoruldum. Ben çalışıyorum eve eşimden erken geliyorum yemeği yapıyorum bulaşığı yıkıyorum. Çamaşır işi de bende. Temizliğe yetişemediğim için de yardımcı geliyor ve robot süpürge de aldık. Eşime dedim ben işleri yaparım ama beni hizmetçi gibi gördüğün an olmaz diye. Mesela meyveyi benden istiyor çayı demliyorum ama ayağına getirmemi istiyor kültaplasını benim kaldırıp boşaltmamı istiyor bunların hiçbirini kabul etmedim ama hepsinde kavga gürültü yaşandı. Geri adım atmadım. Çünkü zaten elimden geleni yapıyorum zaten. Misafirlikte biz tatlı hazırlarken çocuğu yanına bıraktım durmamış bana surat yapıyor. Huzur bozulmasın dedim üzerine gitmedim. Sonra başka bi yerde hazırlan gidelim dedi ben de hazırım dedi. Çocuğu giydir o zaman dedi. Kalkalım kapıda giydiririz diyince kavga etti benimle eve giderken neymiş ben önden gidip montunu giydirip hadi bey hazırız diyecekmişim. Neden çünkü ben başka şeylerle ilgilenirken vedalaşma tarzı mesela o giydirmek zorunda kalıyormuş montu yoruldum artık. Bu olaydan sonra koptum artık iki gündür kendime gelemiyorum. Çok kırıldım. Beni kafasında oturttuğu yer bambaşka ben onu yol arkadaşım olarak görürken o resmen hizmetçi gibi görüyor. Ben ağlayınca bu olaydan sonra tamam sana hiç birşey demiyeceğim artık falan filan yani ben suçluyum ama o alttan alıyor pozisyonuna sokuyor kendini. Mağdur oymuş gibi yani. Bunaldım yoruldum artık. Geçende sahura kadar ayaktaydı beni sahur hazırlayayım diye kaldırdı ben de kızdım sen ayaktasın hazırlayıverseydin diye bana bağırıyor eziyet ediyorsun bana diye. Mağdur olduğunu düşünüyor anlıyacağınız. Ailesi çok çok gelenekselci. Onlar gibi olamam dedim kaç defa. Ne desem anlamıyor işte.
Sizin hala onunla aynı ev de kalmaniz suç, neden ağzının payını vermiyorsunuz ??Haklısınız. Zihniyeti çok kötü. Bi keresinde annem hastanede kaldı kardeşim doğum yaptığında eve geldi kadın bütün gece uyumadı. Evdekiler yemeksiz kalmış o gün sadece çorba yapmış. Diyorki annen onların ne yiyeceğini düşünmeliydi. Dedim ki ne kadar acımasızsın. Bu fikir çok korkunç değil mi. Böyle giderse biticek zaten sürekli kavga gürültü nereye kadar
Evet tartışma ile olduÖzel olmayacaksa bu düzen otururken tartışma, kavga ile mi oldu? Ben çok sabırlı biri olmadığımı düşünüyorum. Biraz da polyanna gibi mi bakıyorum bilmiyorum ama karşımdaki de aklıyla düşünüp yapmalı, yapmıyorsa da düzgünce bir iki kere söylemekle karşımdaki anlamalı, yapmalı diye düşünürdüm. Bu şekilde tartışarak düzenin oturduğu yorumlarını okuyunca şaşırdım.
Bu yorum daha yumuşatıcı geldi bana, iyi olduEvet tartışma ile olduçünkü temizlik sandığı şey sadece üstünkörü birşeydi. Malesef erkekler bazı noktalarda kendi akillariyla hareket edemiyorlar bence birazcık evlilik içerisinde yeni düzene ayak uyduruyorlar. Eminim ki kendi aklıyla hareket eden de vardır ama evdeki planlama düzen konusunda kadınlar daha planlayici düzenleyici oluyorlar. Şimdi mesela düzenimiz oturdu çamaşırları ben yıkarım o asar. Biz ilk üç ay çok tartıştık bambaşka konulardan da belki onlar olmasa tartışmayla değil konuşarak cozevilirdik . Hadi ben şunu yapayım sende bunu yap derim mesela yine planlamasını ben yapiyorim
Tabağı çanağı kafasına geçirmedin mi, evde rahat vermiyorsun ne demekmiş öğrenirdi.3 yıllık evliyiz. Çocuk yokken tartışmıyorduk çünkü ben yetişebiliyordum. Çocuk olduktan sonra yardım istemeye başladım. Mesela yemekten sonra sen bak ben bulaşık yıkayayım gibisinden onda bile evde rahat vermiyorsun ben ne zaman dinlenicem diye kavga çıkardı.
Sanirim bu biraz anlaşmaya bağlı birde eşim altı yıldır yanlış yaşıyordu zaten evlenmeden önce konuşursunuzBu yorum daha yumuşatıcı geldi bana, iyi olduEn azından koca bir yıl veya yıllar gitmemiş oluyor ve sonunda ortak paydada buluşabilmissiniz.
Çocuktan sonra çalışmıyorum . Çarşamba günü izinliydi mesela ben daha ayilamadan evi sildi süpürdü . Cam balkonun camlarını silip diğer balkonu yıkadı ve üstüne de şekerpare yaptı. Bende hala memeler açık bebekle yataktayım. Çayı ben doldurursam ikinciyi o getirir. Yada çayı bittimi diye sorarım mutfaktayimdir ben alırım hayatım der . Avantajim 16yasindan beri bekar yaşaması . Şahsen erkek kardeşim var annemin yüzünden hala aciz gibi . Kızarak ben yaptırıyorum ben yokken asalak yaşama devam ediyor.Konuya eşinin kendisiyle birlikte ev işi yaptığını yazan hanımlar da bunu yeri gelmiş tartışarak yeri gelmiş kavgayla yaptığını yazmış. Şuan bekarım ama gözümü korkuttu bu durum biraz. Hiç tartışmadan, bunları kendi beyinleri sayesinde düşünüp yapanlar hiç mi yok ya da azınlık denecek seviyede mi? Çok sinir bozucu ve üzücü bir durum..
İstememek çözüm değil. Ama alışana kadar çeşitli taktiklerle yardım iste. Benim senden başka kimim var de, yaptığında pohpohla çocuk gibi gazla, hastayım şuram ağrıyor buram ağrıyor de, isteklerini genişlet. Sen şunu çok güzel yaparsın de. Hadi birlikte yapalım de. Sadece çayını almasını bekleme ev işlerinde de yardım iste. Yeri gelince bunu tartışmaktan çekinme. Ama iste yani aman şimdi ondan isteyeceğime kendim hallederim deme. Geç bile kalmışsın evlendikten sonra yaptırsaydın daha kolay öğrenirdi. Şimdi alışmış rahata. Ama hiçbir şey için geç değil.İş istediğim zaman kavga çıkıyor. Ben ona eziyet ediyormuşum. Ben de iş istemiyorum artık ama o da abarttı yukarıda anlattıklarım iş istemek mi sizce. Değil ama ona göre öyle
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?