- Katılım
- 27 Ekim 2025
- Mesajlar
- 2.031
- Emoji Skoru
- 7.214
- Puanlar
- 73
- Konu Sahibi TulumbaPati
- #1
Üç ay önce 70 yaşındaki amcamı kalp krizinden kaybettik. Bir rahatsızlığı yoktu. Cenazesi bizim yaşadığımız şehirde değil babamların memleketinde gerçekleşti. Aynı süreçte dedem iki aydan fazla yoğun bakımda kaldı. Ek olarak aynı süreçte teyzem ağır bir açık kalp ameliyatı geçirdi.
Benim mahalleden arkadaşım var, biz ayda bir kere görüşüyorsak, ailelerimiz haftalık düzenli görüşüyorlar
Ya yüz yüze ya telefonla. Hayatlarımızda ne oldu ne bitti haberimiz olan insanlar. Bu üç ay boyunca bu tanıdığım arkadaşım ve ailesi asla başsağlığı-geçmiş olsun dilemediler. Ne benimle konuşurken arkadaşım ne de annesi babası. 25 yıldır tanışıyoruz, onların hastane işi vs olduğunda hastaneye gittiğimiz, cenazeleri olduğunda cenazelerine dualarına gittiğimiz insanlar. Ben cenazeye gelmelerini cenaze farklı şehirde olduğundan haliyle beklemedim, ama telefonla bile olsa bir başsağlığı dilenmemesini çok garipsedim. En azından laf arasında Allah rahmet eylesin cümlesini kırmadılar.
Annem annesiyle bu üç ayda 4-5 kez yüz yüze görüşmüştür, ben arkadaşımla 2 kez mesajlaştım. Dün üç aydır ikisini de yüz yüze gördüm, yaşlı bakımından konu açılınca ben de amcamın vefatından sonra dedemin bakımının çok masraflı halde olduğunu söyledim. Baktım bunlarda hiç tık yok. Gayet normal fiyat pahalılığından bahsetmeye devam ettik.
Vah vah etmelerini, sırtımızı sıvazlamalarını beklemiyorum ama hiiiiiç tepki vermemeleri normal mi? Ben açıkçası umursamadıklarını düşünüyorum. Biz onların kötü gün dostu, onlar bizim iyi gün dostumuz mu?
Benim mahalleden arkadaşım var, biz ayda bir kere görüşüyorsak, ailelerimiz haftalık düzenli görüşüyorlar
Ya yüz yüze ya telefonla. Hayatlarımızda ne oldu ne bitti haberimiz olan insanlar. Bu üç ay boyunca bu tanıdığım arkadaşım ve ailesi asla başsağlığı-geçmiş olsun dilemediler. Ne benimle konuşurken arkadaşım ne de annesi babası. 25 yıldır tanışıyoruz, onların hastane işi vs olduğunda hastaneye gittiğimiz, cenazeleri olduğunda cenazelerine dualarına gittiğimiz insanlar. Ben cenazeye gelmelerini cenaze farklı şehirde olduğundan haliyle beklemedim, ama telefonla bile olsa bir başsağlığı dilenmemesini çok garipsedim. En azından laf arasında Allah rahmet eylesin cümlesini kırmadılar.
Annem annesiyle bu üç ayda 4-5 kez yüz yüze görüşmüştür, ben arkadaşımla 2 kez mesajlaştım. Dün üç aydır ikisini de yüz yüze gördüm, yaşlı bakımından konu açılınca ben de amcamın vefatından sonra dedemin bakımının çok masraflı halde olduğunu söyledim. Baktım bunlarda hiç tık yok. Gayet normal fiyat pahalılığından bahsetmeye devam ettik.
Vah vah etmelerini, sırtımızı sıvazlamalarını beklemiyorum ama hiiiiiç tepki vermemeleri normal mi? Ben açıkçası umursamadıklarını düşünüyorum. Biz onların kötü gün dostu, onlar bizim iyi gün dostumuz mu?
dedikleri olmadı. Eşya alındıysa eve geldiklerinde görmüşlerdir Aa ne güzellermiş dedikleri olmuştur.
