İnsanın yaşamak istemesi kadar ölmek istemesi de hak, ötenaziye soğuk bakan biri değilim ama işte aynen dediğiniz gibi sağlam bir temele dayanması şart, uygulandığı ülkelerde sanıyorum ki her ölmek isteyene buyur demiyorlardır, bizde uygulanırsa kısmından endişeliyim şahsen.
Hayatım boyunca 4 kez depresyon tanısı aldım bunlardan ikiside majör depresyondu. Yaşadığınız sadece depresyon. Depresyonun tanımı zaten gündelik işleri bile yapacak hali bulamama istememe, yataktan bile çıkamama , bazense yaşamak istememek. Bilmediğiniz ve doktora da gitmediğiniz için kendi aklınızla hareket etmişsiniz yaşamak istemiyorum demişsiniz. Hayatta hepimiz zor şeyler yaşarız zor süreçlerden geçeriz, kimisinin hayatı bize göre kolay kimisininki zordur, ama herkesin yaşadığı hayat en çok kendine zordur. Önemli olan ne olursa olsun hayatın yaşamaya değer olduğunu bilmek. Belki kaybedeceğiniz bir şey olmadığından bu kadar salmış olabilirsiniz ama hayat sizin yaşadığınızdan ibaret değil. Bir gün aile evinden de çıkacaksınız, kariyerde yapacaksınız, yuva da kuracaksınız, hatta anne de olacaksınız. Sadece şuan zamanı değil demekki. Önce depresyonunuza ve ruh sağlığınıza odaklanmalısınız yoksa zaten hiçbirini yapamazsınız. Şuan Yapamadığınız şeyler için kendinizi suçlu hissetmenize de gerek yok depresyon zaten yapamama hali. Sadece zamana ihtiyacınız olduğunu bilmelisiniz. Mutlaka terapi alın ayrıca yalnız kalmamaya çalışın. Bir şey yapmak istemiyorsanız yapmayın şuan için böyle olduğunu ama bu sürecinde geçeceğinin bilincinde olun. Herkesin depresyondan çıkma süreci farklı ben ilaç kullandım 2 3 gün hem yan etki gösterdi hem işe yaramadığını düşünüp bıraktım, psikoloğa gittim konuşmak iyi geldi ama depresyondan yine çıkamadım ta ki daha kötü ve şok edici bir olay yaşayana kadar. Sizde zamanla deneyimleyip depresyondan kurtulduğunuzda böyle olması gerekiyormuş demekki diyeceksiniz.Konularım hep bununla ilgili ama yine aynı kafaya girdim. Aslında hiç çıkmıyorum... Sadece bastırıyorum.
Konu yaşamak istememekle ilgili. İlaç terapist bununla alakası yok biliyorum. Şimdi biz napalim ki diyeceksiniz belki. Yada @owacan nin dediği gibi büyü mü yapalım ne istiyorsun diyeniniz olur
Öyle paylaşmak istedim.
Yaşamak istememek bir hak değil midir? .tenazi neden bizim ülkemizde yok sanki?
Ben çırpınmak istemiyorum. Bok gibi çalışıp aynı yerde yerimde saymak istemiyorum. Nasıl anlatsam daha... Kafam çok dolu. Yapamıyorum ben, yapmak da istemiyorum. Yok olsam puf diye...
Aile evinden kurtulamıyorum mesela. Maddi imkanım yeterli değil. Banyo yapmak istemiyorum, temizlik yapmak istemiyorum. Yemek yapıp yemek istemiyorum. Güzel olmak zayıflamak istemiyorum. Hiç birşeyi ve hiç kimseyi istemiyorum.
Depresyon değil bu, yok olmak için bir istek...
Teşekkür ederim okuduğunuz için
Bir an önce bir psikologla görüşün gerek görürse psikiyatriye de yönlendirme yapar zaten.
Ben psikolog teşhis koyma yetkisine sahip demedim tabii ki de psikiyatrist teşhisi koyar ancak psikiyatrist hikayeyi dinler ve yorum yapmadan sadece ilaç yazar bu yüzden önce psikologla konuşmak iyi gelebilir diye söyledim. Tabi biraz da kişisel farkındalığa göre değişirPsikologların teşhis koyma yetki ve kabiliyeti yoktur. Depresyon gibi ciddi psikiyatrik sorunlarda lütfen psikiyatriste danışın. Psikiyatrist teşhisinden sonra uygun görürse size psikolog önerebilir.
Ben psikolog teşhis koyma yetkisine sahip demedim tabii ki de psikiyatrist teşhisi koyar ancak psikiyatrist hikayeyi dinler ve yorum yapmadan sadece ilaç yazar bu yüzden önce psikologla konuşmak iyi gelebilir diye söyledim. Tabi biraz da kişisel farkındalığa göre değişir
Ben kendi hayatımdan örneklendirdim katılmak zorunda değilsiniz benim gittiğim psikologlar psikiyatriye yönlendirdi. Kimi zaman ilk psikoloğa gittim kimi zaman da ilk psikiyatriye gittim. İşin de uzman olan her birey zaten hastayı analiz Edip yönlendirme yapabilir bunun için teşhis koyması gerekmez. ayrıca psikologlar tanı koymasa da klinik değerlendirme ile hastanın depresyon gibi durumunu tespit edebilir.Teşhis koyma yetki ve yeteneği olmayan birisi size psikiyatrik öneri ile de gelemez. Kahve içerken arkadaşına da psikiyatriste gidip gitmemesi gerektiğini sorsa olur bu hesapta. Bir farkı yok.
Evet doğru hatırlıyorsunuz. Bir kızım var.geçmiş olsun
özel değilse, sizin bildiğim kadarıyla evladınız var
yani hiç bir şey olmasa evladınızı yetiştirmeniz en azından bir yaşa kadar getirmeniz gibi bir amacınız yok mu?
açıkçası benim de yaşamda bir gayem yok. para canlısı bir insan değilim. kök ailemi seviyorum ama o kadar. başka özel biri yok. kimseye karşı kişisel bir hırsım yok. kimseye bişey kanıtlamak istemiyorum, öyle bir derdim de yok. kendimi çok da sevmiyorum. kariyerle filan oyalanıyorum. belki birine bir faydam olur.
yoksa herşey çok bomboş geliyor. kendimi olmaz yapmak zorundasın diye diye itip kakıyorum. inançlı olmasam tutunacak az şey bulurdum herhalde.
ben kendimi sorguladığımda, acaba çocuk yok diye mi ki diye eleştiriyorum da ondan sordum.
Depresyondasın canım.Olabilir insan her zaman mutlu olmayabiliyor..Ya da her zaman sağlıklı olunmuyor.Hasta olduğumuz zamanlar da oluyor.Önemli olan bunların süreç olduğunu ve geçici olduğunu farketmek.Sana iyi gelen şeyleri yap ve mutlaka bir uzmanla iletişime geç.Sevdiğin sana huzur veren insanlarla vaktini geçir.Konularım hep bununla ilgili ama yine aynı kafaya girdim. Aslında hiç çıkmıyorum... Sadece bastırıyorum.
Konu yaşamak istememekle ilgili. İlaç terapist bununla alakası yok biliyorum. Şimdi biz napalim ki diyeceksiniz belki. Yada @owacan nin dediği gibi büyü mü yapalım ne istiyorsun diyeniniz olur
Öyle paylaşmak istedim.
Yaşamak istememek bir hak değil midir? .tenazi neden bizim ülkemizde yok sanki?
Ben çırpınmak istemiyorum. Bok gibi çalışıp aynı yerde yerimde saymak istemiyorum. Nasıl anlatsam daha... Kafam çok dolu. Yapamıyorum ben, yapmak da istemiyorum. Yok olsam puf diye...
Aile evinden kurtulamıyorum mesela. Maddi imkanım yeterli değil. Banyo yapmak istemiyorum, temizlik yapmak istemiyorum. Yemek yapıp yemek istemiyorum. Güzel olmak zayıflamak istemiyorum. Hiç birşeyi ve hiç kimseyi istemiyorum.
Depresyon değil bu, yok olmak için bir istek...
Teşekkür ederim okuduğunuz için
lilika için ben de aynı şeyi düşünüyorum.Umarım tez zamanda kafasını toparlar.Bu arada sen de o akıllı kadınlardansın.Söylemeden geçemedimYorumlarına ara ara denk geliyorum akıllı bir kadın olduğun belli.
Çok iyi yapmışsın, sevindim. Yine de bir doktordan randevu al bacım iyi gelir mutlaka.Çok teşekkür ederim merak eden destek olan herkese
Dışarda bir iş buldum. Bugün ilk günüm
İnşallah iyi gelir.
Sizi seviyorum güzel insanlar
Daima yanındayız buradayız. BaşaracaksınÇok teşekkür ederim merak eden destek olan herkese
Dışarda bir iş buldum. Bugün ilk günüm
İnşallah iyi gelir.
Sizi seviyorum güzel insanlar
Çok teşekkür ederim merak eden destek olan herkese
Dışarda bir iş buldum. Bugün ilk günüm
İnşallah iyi gelir.
Sizi seviyorum güzel insanlar
Canımmm çok sevindim.SeviliyorsunÇok teşekkür ederim merak eden destek olan herkese
Dışarda bir iş buldum. Bugün ilk günüm
İnşallah iyi gelir.
Sizi seviyorum güzel insanlar
Anlaşılmak güzel şeyİlk olarak 2002 yılında Belçika ve Hollanda'da uygulanmaya başlamış. Ardından Lüksemburg ve İspanya devreye sokmuş. Portekiz'de de yürürlükte görünüyor ama pratikte bu yıl içinde uygulanmaya başlayacak. Ancak bu kadar ülke uygulayabiliyor. Ardı ardına insanların ortadan yok edildiği ya da bir anda kadınların pencereden düşüverdiği bir ülkeyi düşününce ne demek istediğinizi öyle iyi anlıyoruz ki...
Depresyon, anksiyete, okb, bipolar, borderline vs gibi psikolojik rahatsızlıklarda beyin kimyası bozulur, serotonin eksikliği yaşanır. Beyin serotonine ihtiyaç duyar. Depresyonda intihar düşüncesi olur. Kişi kendine bir kaçış,kurtuluş yolu arar. Bunu hepimiz biliyoruz. Aslında insanlar bu ruh halindeyken -çoğu zaman- gerçekten ölmeyi istemez. İstediği şey , bu dünyada yaşadığı acılara ,üzüntüye son vermektir ,birinden destek almak, sesini duyurabilmek " bakın ben kendimi diplerde ve çökmüş hissediyorum, yaşama enerjim yok, geleceğe dair umudum kalmadı, birinin beni anlamasına ihtiyacım var" çağrısıdır. Yine de ne yaşanırsa yaşansın hayat yaşamaya değer. Umarım konu sahibi yaşama enerjisini kazanıp kendini daha iyi hisseder , gerçekleştirmek istediği şeyleri yapar ve daha mutlu, huzurlu hayat yaşar.Sizin psikolojinizde ölünce düzeleceğine nasıl inanıyorsunuz? Bu bir olasılıksa hayattayken niye düzeleceğine inanmıyorsunuz?
Sizin psikolojinizde ölünce düzeleceğine nasıl inanıyorsunuz? Bu bir olasılıksa hayattayken niye düzeleceğine inanmıyorsunuz?