- Katılım
- 10 Nisan 2014
- Mesajlar
- 48.443
- Emoji Skoru
- 127.572
- Puanlar
- 798
İnançlı bir insan olarak yorumunuzu çok saçma buldum. Herkes inançlı olmak zorunda değil, Müslüman olmak hiç zorunda değil. Ayrıca psikolojik rahatsızlıklar bilimle çözülür öncelikle , diğer sağlık sorunları da hatta. Düşünün yatalak bir on seneniz geçmiş iyileşme umudu sıfır. Bakanlar da bıkmış hasta da. Kişilerin öbür dünyasına da bir zahmet karışmayalım. Bu dünya da kimseye zarar vermediyse gerisi hiçbirimizi ilgilendirmez.Birilerinin dini açıdan bu konuya yorum getirmesi gerek. Maneviyat zayıflığı , kendini dini öğretilerden uzak tutmak insanın hayattaki amacını zayıflatır. Dinde, başınıza gelen bir musibet, hastalık sizin günahlarınızı siler süpürür. Kaldı ki ötenazi isteyen insanlar bu açıdan olaya bakabilselerdi istemezlerdi zaten.
Teşekkürler tebliğ için ama bu sitede kimsenin herhangi bir konuya dini yorum getirmesi gerekmiyor.Birilerinin dini açıdan bu konuya yorum getirmesi gerek. Maneviyat zayıflığı , kendini dini öğretilerden uzak tutmak insanın hayattaki amacını zayıflatır. Dinde, başınıza gelen bir musibet, hastalık sizin günahlarınızı siler süpürür. Kaldı ki ötenazi isteyen insanlar bu açıdan olaya bakabilselerdi istemezlerdi zaten.
Yorumunuzun kime ne faydası var? Ölmekten bahsediyor. Sakız patlayan emojiler falan gevşek gevşek. Hiçbir şeye saygınız yok.Ülkece tertemiz delirdik yemin ederim.
Birini mi cezalandırmak istiyorsunuz? İnsanlarda vicdan gibi bir duyarlılık yok, sizi üzen kim varsa neşeyle hevesle yaşımına devam ediyor bunu bilin.Durumunuza sadece ve sadece sevenleriniz üzülüyor.Düşünün bakalım yokluğunuzu hak etti mi bu insanlar?Bir an evvel profesyonel destek alın.Allah en güzel zamanda inanamayacağınız kadar güzel bir hayat verir size.Buna inanın.Öğrenmeniz gereken tek şey sabırKonularım hep bununla ilgili ama yine aynı kafaya girdim. Aslında hiç çıkmıyorum... Sadece bastırıyorum.
Konu yaşamak istememekle ilgili. İlaç terapist bununla alakası yok biliyorum. Şimdi biz napalim ki diyeceksiniz belki. Yada @owacan nin dediği gibi büyü mü yapalım ne istiyorsun diyeniniz olur
Öyle paylaşmak istedim.
Yaşamak istememek bir hak değil midir? .tenazi neden bizim ülkemizde yok sanki?
Ben çırpınmak istemiyorum. Bok gibi çalışıp aynı yerde yerimde saymak istemiyorum. Nasıl anlatsam daha... Kafam çok dolu. Yapamıyorum ben, yapmak da istemiyorum. Yok olsam puf diye...
Aile evinden kurtulamıyorum mesela. Maddi imkanım yeterli değil. Banyo yapmak istemiyorum, temizlik yapmak istemiyorum. Yemek yapıp yemek istemiyorum. Güzel olmak zayıflamak istemiyorum. Hiç birşeyi ve hiç kimseyi istemiyorum.
Depresyon değil bu, yok olmak için bir istek...
Teşekkür ederim okuduğunuz için
Çok teşekkür ederim. Dediğin gibi günü bitirmek artık. Ecelimi beklemek. O şeyi yapardım ama beni vazgeçiren çok güçlü bir şey var. İnanç değil başka bişey.Canım… çok yorulmuşsun. Yazının her yerinden bu yorgunluk akıyor. İnsan bazen ölmek istemez aslında, sadece böyle yaşamaktan yorulur. Seninki de biraz öyle geliyor bana… nefes alamıyormuşsun gibi, nereye dönsen duvar varmış gibi.
“Hiçbir şey istemiyorum” demişsin ya… bu cümle çok ağır. Çünkü insan bir noktada yemek yemeyi, duş almayı, güzel olmayı bile istemiyorsa mesele üşengeçlik değil artık. Ruhun taşıyamadığı bir yük var demektir.
Aile evinde sıkışıp kalmak, çalışıp didinip aynı yerde saymak, çabaladıkça batıyormuş gibi hissetmek… bunlar insanın içini söndürür. Sonra insan kendine kızmaya başlar: “Niye yapamıyorum?” diye. Ama bazen sorun sen değilsin, taşıdığın hayat çok ağırdır.
Şunu bilmeni isterim: Şu an senden mükemmel olman beklenmiyor. Kalkıp hayatını düzeltmen, motive olman, spor yapman, hedef koyman gerekmiyor. Şu an senden beklenen tek şey bugünü geçirmen. Sadece bugün.
Duş alamıyorsan alma. Yemek yapamıyorsan basit bir şey ye. Ortalığı toplayamıyorsan kalsın. Şu an hayatta kalmak yeterince büyük iş.
Ve bir şey daha… bunu yazmış olman, içinde hâlâ küçücük de olsa yaşamak isteyen bir taraf olduğunu gösteriyor. Tamamen vazgeçen insan konuşmaz. Sen ses vermişsin. Bu önemli
Ama dürüst olayım, “yok olmak istiyorum” tarafın güçlüyse bunu yalnız taşıma. Birine söyle. Bana söyle, bir arkadaşına söyle, doktora söyle. Sessiz kalınca büyüyor bu şey.
Kuzumm biraz daha iyiyim sağol. Bir önceki mesajını okurken çok duygulandım. Canım benim sağolİyimisin biraz daha ?
Aslında evet. Güzel bir nokta. Bir sebebi de ailemi cezalandırmaktı. Beni seviyorlar ama sevmek yetmiyor. Göstermek lazım. Sabirdan çok katlanmak yaşadığım.Birini mi cezalandırmak istiyorsunuz? İnsanlarda vicdan gibi bir duyarlılık yok, sizi üzen kim varsa neşeyle hevesle yaşımına devam ediyor bunu bilin.Durumunuza sadece ve sadece sevenleriniz üzülüyor.Düşünün bakalım yokluğunuzu hak etti mi bu insanlar?Bir an evvel profesyonel destek alın.Allah en güzel zamanda inanamayacağınız kadar güzel bir hayat verir size.Buna inanın.Öğrenmeniz gereken tek şey sabır
OkBirilerinin dini açıdan bu konuya yorum getirmesi gerek. Maneviyat zayıflığı , kendini dini öğretilerden uzak tutmak insanın hayattaki amacını zayıflatır. Dinde, başınıza gelen bir musibet, hastalık sizin günahlarınızı siler süpürür. Kaldı ki ötenazi isteyen insanlar bu açıdan olaya bakabilselerdi istemezlerdi zaten.
Teşekkür ederim desteğiniz için. Evet bir arkadaşıma anlatınca ama benim de böyle dertlerim var diye dert yarıştırmıştı. Dediğiniz gibi herkese kendi derdi zor. Geçmiş olsun size de bu arada.Hayatım boyunca 4 kez depresyon tanısı aldım bunlardan ikiside majör depresyondu. Yaşadığınız sadece depresyon. Depresyonun tanımı zaten gündelik işleri bile yapacak hali bulamama istememe, yataktan bile çıkamama , bazense yaşamak istememek. Bilmediğiniz ve doktora da gitmediğiniz için kendi aklınızla hareket etmişsiniz yaşamak istemiyorum demişsiniz. Hayatta hepimiz zor şeyler yaşarız zor süreçlerden geçeriz, kimisinin hayatı bize göre kolay kimisininki zordur, ama herkesin yaşadığı hayat en çok kendine zordur. Önemli olan ne olursa olsun hayatın yaşamaya değer olduğunu bilmek. Belki kaybedeceğiniz bir şey olmadığından bu kadar salmış olabilirsiniz ama hayat sizin yaşadığınızdan ibaret değil. Bir gün aile evinden de çıkacaksınız, kariyerde yapacaksınız, yuva da kuracaksınız, hatta anne de olacaksınız. Sadece şuan zamanı değil demekki. Önce depresyonunuza ve ruh sağlığınıza odaklanmalısınız yoksa zaten hiçbirini yapamazsınız. Şuan Yapamadığınız şeyler için kendinizi suçlu hissetmenize de gerek yok depresyon zaten yapamama hali. Sadece zamana ihtiyacınız olduğunu bilmelisiniz. Mutlaka terapi alın ayrıca yalnız kalmamaya çalışın. Bir şey yapmak istemiyorsanız yapmayın şuan için böyle olduğunu ama bu sürecinde geçeceğinin bilincinde olun. Herkesin depresyondan çıkma süreci farklı ben ilaç kullandım 2 3 gün hem yan etki gösterdi hem işe yaramadığını düşünüp bıraktım, psikoloğa gittim konuşmak iyi geldi ama depresyondan yine çıkamadım ta ki daha kötü ve şok edici bir olay yaşayana kadar. Sizde zamanla deneyimleyip depresyondan kurtulduğunuzda böyle olması gerekiyormuş demekki diyeceksiniz.
Ayrıca ötenazi sadece çözümü olmayan hastalıklarda acısız ölüm için tercih edilir. Aklınızdan bu tarz fikirler geçtiği içinde çok daha fazla destek almalısınız. Bir an önce bir psikologla görüşün gerek görürse psikiyatriye de yönlendirme yapar zaten. Unutmayın insanız ve hiçbirimiz çelikten yapılmadık, her an her durumda güçlü duramayız bir şeyleri düşe kalka öğreniyoruz. Umarım en kısa zamanda atlatırsınız
Alimcam dert anlatırım tamam da onaramaz ki. İlaç da istemiyorum. Duygularımı yaşayacam dibine kadar.Çok iyi yapmışsın, sevindim. Yine de bir doktordan randevu al bacım iyi gelir mutlaka.
Teşekkür ederimmAnlaşılmak güzel şey
@lilika iş bulmuşsunuz, hayırlı olsunsize iyi geleceğine inanıyorum yaşadığınız psikolojik çöküşün en büyük sebebi sürekli evde olmanız, kocaman kadın olmanıza rağmen ailenizin baskıcı tavrı ve sizin bu baskıyı püskürtememeniz.
Evden çalışmak yerine dışarıda çalışmak zamanla özgüveninize de iyi gelecektir bu da size yeri geldiğinde ailenize hayır deme, ayrı eve çıkma cesareti verecek bence, adım adım ilerleme gösterdikçe psikolojiniz toparlanacaktır
BilmemSizin psikolojinizde ölünce düzeleceğine nasıl inanıyorsunuz? Bu bir olasılıksa hayattayken niye düzeleceğine inanmıyorsunuz?
Sağol canım benimDaima yanındayız buradayız. Başaracaksın
Ve bunun için siz kendinizi uygun gördünüz öyle mi?Birilerinin dini açıdan bu konuya yorum getirmesi gerek
Psikolojideki karşılığını biliyorum, benim sorum kişinin hissi ile alakalıydı? Bu hissi yok etmek için ne düşündüğünü yazmasını istedim.Depresyon, anksiyete, okb, bipolar, borderline vs gibi psikolojik rahatsızlıklarda beyin kimyası bozulur, serotonin eksikliği yaşanır. Beyin serotonine ihtiyaç duyar. Depresyonda intihar düşüncesi olur. Kişi kendine bir kaçış,kurtuluş yolu arar. Bunu hepimiz biliyoruz. Aslında insanlar bu ruh halindeyken -çoğu zaman- gerçekten ölmeyi istemez. İstediği şey , bu dünyada yaşadığı acılara ,üzüntüye son vermektir ,birinden destek almak, sesini duyurabilmek " bakın ben kendimi diplerde ve çökmüş hissediyorum, yaşama enerjim yok, geleceğe dair umudum kalmadı, birinin beni anlamasına ihtiyacım var" çağrısıdır. Yine de ne yaşanırsa yaşansın hayat yaşamaya değer. Umarım konu sahibi yaşama enerjisini kazanıp kendini daha iyi hisseder , gerçekleştirmek istediği şeyleri yapar ve daha mutlu, huzurlu hayat yaşar.
Çok geçiştirilmiş bir cevap olmuş.Bilmem