Ölü doğum yapan anneler tecrübeleriniz neler? Birdaha ne zaman hamile kaldınız?

Çok üzülüyorum hatta kahroluyor acımı kimse anlamıyor gibi geliyor bana sürekli kendimi suçluyorum benim gibi bebeğini kaybeden annelerle konuşmak iyi geliyor beni bir tek benim gibi ne yazık ki bu acıyı çekenler anlar gibime geliyor sürekli dua ediyor hem kendim için hem de sizler için belki hiç tanımayacağım sizi ama acıyı çeken biliyor ne yazık ki😔🤍
 
Çok üzülüyorum hatta kahroluyor acımı kimse anlamıyor gibi geliyor bana sürekli kendimi suçluyorum benim gibi bebeğini kaybeden annelerle konuşmak iyi geliyor beni bir tek benim gibi ne yazık ki bu acıyı çekenler anlar gibime geliyor sürekli dua ediyor hem kendim için hem de sizler için belki hiç tanımayacağım sizi ama acıyı çeken biliyor ne yazık ki😔🤍
Oyle canim gercekten bu yasanmadan bilinecek bisey degilmis ben yillarca hep hamilelikte kayip haberi duydugumda daha bir bagi yok diye onemsemez gecerdim ama insanin basina gelince farkli oluyormus rabbim sabir versin hepimize
 
Oyle canim gercekten bu yasanmadan bilinecek bisey degilmis ben yillarca hep hamilelikte kayip haberi duydugumda daha bir bagi yok diye onemsemez gecerdim ama insanin basina gelince farkli oluyormus rabbim sabir versin hepimize
Amin canım amin rabbim sabrımızı mükafatlandırsın inşallah
 
Başınız sağ olsun :( bende 13 şubatta aynı şekilde bebeğimi kaybettim sorunsuz bir gebeliğin 34. Haftasında daha sonra yapılan genetik testlerde bende kan pıhtılaşmasına yatlıklık çıktı ama bunun kesin yapmış olabileceğini söylemediler hatta bu kadar ileri haftada bebeğe zarar vermez dediler 4. Ayımdayım bekliyorum ama çok zor beklemekte alışmakta zaman geçtikçe özlemde boşlukta artıyor sizi çok iyi anlıyorum
Allah yardımcınız olsun başınız sağ olsun. Benim de 10 haftalıkken kaybettiğim bebekten sonra testler yapılmıştı, pıhtıya yatkınlık çıktı. Ama bana da böyle erken haftalarda bebeği etkileme ihtimali düşük, ilerleyen gebelik haftalarında bu durum etki ediyo demiştş doktor. Demem o ki birinin dediğini diğeri yalanlıyo bu doktorlar yüzünden biraz da yıpranıyoruz biz
 
Allah yardımcınız olsun başınız sağ olsun. Benim de 10 haftalıkken kaybettiğim bebekten sonra testler yapılmıştı, pıhtıya yatkınlık çıktı. Ama bana da böyle erken haftalarda bebeği etkileme ihtimali düşük, ilerleyen gebelik haftalarında bu durum etki ediyo demiştş doktor. Demem o ki birinin dediğini diğeri yalanlıyo bu doktorlar yüzünden biraz da yıpranıyoruz biz
Evet malesef bir doktorun dediği diğerini asla tutmuyor 4-5 doktor gezdim doğumdan sonra hiç bir yanıt alamıyorsun ben otopside yaptırdım ama sonucu onunda hala çıkmadı bekliyorum …
 
Çok üzülüyorum hatta kahroluyor acımı kimse anlamıyor gibi geliyor bana sürekli kendimi suçluyorum benim gibi bebeğini kaybeden annelerle konuşmak iyi geliyor beni bir tek benim gibi ne yazık ki bu acıyı çekenler anlar gibime geliyor sürekli dua ediyor hem kendim için hem de sizler için belki hiç tanımayacağım sizi ama acıyı çeken biliyor ne yazık ki😔🤍
Lütfen kendini suçlama elimizde olsa zaten sonucumuz böyle olmazdı :( istersen özelden de konuşabiliriz sana iyi gelecekse
 
Merhaba,


2022 yılı Şubat ayında, hamileliğimin 37. haftasında rutin doktor kontrolü için hastaneye gittiğimde, ne yazık ki bebeğimin kalbinin durduğunu ve acil doğum yapılması gerektiğini öğrendim. İlk bebeğim olması sebebiyle doktorum sezaryen doğum önerdi ve hemen müdahale edildi. O an yaşadığım acı tarif edilemezdi. Perişan bir halde olduğum için bebeğimi görmek istemedim. Görmenin ve vedalaşmanın, yaşadığım travmayı daha da derinleştireceğini düşündüm.


Gebeliğim boyunca hiçbir sağlık sorunum yoktu. Tüm tahlillerim, ikili ve dörtlü tarama testleri, detaylı ultrason ve perinatoloji muayeneleri normaldi. Bebeğimin gelişimi haftasına uygundu; kilosu, boyu, plasentası, suyu ve kordonu ile her şey yolundaydı. Ölmeden önce herhangi bir ağrı, sancı ya da olağandışı bir belirti hissetmemiştim. Sadece o sabah, bebeğimden hiç hareket gelmediğini fark ettiğimi hatırlıyorum. Aynı gün randevum vardı ve o randevuda kalbinin durduğunu öğrendim. Doktorlar, bebeğin sanki sadece uyuyormuş gibi göründüğünü söylediler.


Ne yazık ki hastane, bebeğin plasentasını kaybettiği için gerekli incelemeler yapılamadı ve ölüm sebebi net olarak belirlenemedi.


O günden bu yana üç yıl geçti. Ancak hâlâ yeni bir bebek için cesaret edemiyorum. Ciddi bir doktor fobisi geliştirdim. Hastane koridorlarında bile daralıyorum. Allah hiç kimseyi evlat acısıyla sınamasın. Gerçekten çok ağır bir süreç.


Hele ki bu ilk bebekse… O heyecan, hazırlıklar… Oda hazır, her şeyi tamam ama bir anda her şey bomboş kalıyor. İnsan, başına gelmeden anlayamıyor. Sanki bu acıyı sadece sen yaşıyormuşsun gibi hissediyorsun. Herkes kolayca doğum yapmış da bir tek sen başaramamışsın gibi... Eksik, yarım hissediyorsun ve bazen çevren de bunu sana hissettiriyor.


Yaralı yüreklerimize ferahlık ve esenlikler diliyorum. Bu acı unutulmuyor ama zamanla yaşamayı öğreniyorsun.
Merhaba, yaşadıklarınızı okudukça kendi hikayemi gördüm. Ben de 38+1 de bebeğimin hareketinde azalma fark edip gittiğim muayenede bebeğimin kalbinin durduğunu öğrenip sezaryene alındım. Fetal dna, şeker testi, detaylı ultrason, su, kordon her şeyi iyiydi. Gelişimi çok güzeldi. Ben de hiçbir sorun yoktu. Sebebi belli olmayan ani bebek ölümü dendi. Bugün 28 gün oldu kaybedeli, sanki dün gibi. Hepimizin acıları dinsin, yavrularımız huzurla uyusunlar inşallah.
 
Merhaba, yaşadıklarınızı okudukça kendi hikayemi gördüm. Ben de 38+1 de bebeğimin hareketinde azalma fark edip gittiğim muayenede bebeğimin kalbinin durduğunu öğrenip sezaryene alındım. Fetal dna, şeker testi, detaylı ultrason, su, kordon her şeyi iyiydi. Gelişimi çok güzeldi. Ben de hiçbir sorun yoktu. Sebebi belli olmayan ani bebek ölümü dendi. Bugün 28 gün oldu kaybedeli, sanki dün gibi. Hepimizin acıları dinsin, yavrularımız huzurla uyusunlar inşallah.
Merhaba, sırf size yazabilmek için siteye üye oldum. Ben ogğumu kaybedeli 15 ay oluyor. 38+1 de dogum yaptım ve bu acıyı çeken her bir anne icin kalbim ayrı ayrı parçalanıyor. Her bir hikaye icin ayrı üzülüyorum. Bazı okuduklarım beni daha da ofkelendiriyor. Nasil bu kadar düşüncesiz olabilirler acılı bir anneye karşı diye. Evladını hiç görmeden toprağa koyan anneler okuyorum. Ben yurtdisinda dogum yaptım. Burda vedalaşmak icin bir süre tanınıyor ama turkiywde anladığım kadarıyla hersey oldu bittiye getiriliyor ve anne görürse daha kotu etkilenir diyerek bebek ondan hemen alınıyor gibi. Daha hiç başka bir senaryo okumadım. Keşke okusam... bu davranış biçimi beni daha da üzdü. 28 gün cok cok yeni. Hala o şokun etkisinde olmalısınız. Ben 15 aydır bir sistematik bulutun içinde yaşıyor gibiyim. Bu dünya hapishane gibi geliyor. Başta bir hapishanedeyim sanki diyordum, şimdi benim hapishanemdeyime döndü olay. Size cok sariliyorum ve acınızı paylaşıyorum. Benim de hiçbir risk yokken aniden vefat etti oğlum. Kalbi durmuş olmasına rağmen sezeryan yapmalarının nedeni neydi? Sizin tercihiniz miydi?
 
Merhaba, yaşadıklarınızı okudukça kendi hikayemi gördüm. Ben de 38+1 de bebeğimin hareketinde azalma fark edip gittiğim muayenede bebeğimin kalbinin durduğunu öğrenip sezaryene alındım. Fetal dna, şeker testi, detaylı ultrason, su, kordon her şeyi iyiydi. Gelişimi çok güzeldi. Ben de hiçbir sorun yoktu. Sebebi belli olmayan ani bebek ölümü dendi. Bugün 28 gün oldu kaybedeli, sanki dün gibi. Hepimizin acıları dinsin, yavrularımız huzurla uyusunlar inşallah.
Tekrardan merhaba. Size özelden mesaj malesef gönderemiyorum hata veriyor spam olabilir vs diyerek. Nedenini hiç anlamis degilim. Bu mesajim onaylanirken belki bir yönetici görüp soruna cözüm bulabilir, cunku spam icerecek birsey yazmiyorum.
 
Tekrardan merhaba. Size özelden mesaj malesef gönderemiyorum hata veriyor spam olabilir vs diyerek. Nedenini hiç anlamis degilim. Bu mesajim onaylanirken belki bir yönetici görüp soruna cözüm bulabilir, cunku spam icerecek birsey yazmiyorum.
Ben size özelden yeni mesaj yazdım ama sanırım o da olmadı
 
Merhaba, yaşadıklarınızı okudukça kendi hikayemi gördüm. Ben de 38+1 de bebeğimin hareketinde azalma fark edip gittiğim muayenede bebeğimin kalbinin durduğunu öğrenip sezaryene alındım. Fetal dna, şeker testi, detaylı ultrason, su, kordon her şeyi iyiydi. Gelişimi çok güzeldi. Ben de hiçbir sorun yoktu. Sebebi belli olmayan ani bebek ölümü dendi. Bugün 28 gün oldu kaybedeli, sanki dün gibi. Hepimizin acıları dinsin, yavrularımız huzurla uyusunlar inşallah.
Amin inşallah kusura bakmayın uzun zamandır foruma girmeyince şimdi yeni gördüm🙏🏻🌸
 
Merhaba, sırf size yazabilmek için siteye üye oldum. Ben ogğumu kaybedeli 15 ay oluyor. 38+1 de dogum yaptım ve bu acıyı çeken her bir anne icin kalbim ayrı ayrı parçalanıyor. Her bir hikaye icin ayrı üzülüyorum. Bazı okuduklarım beni daha da ofkelendiriyor. Nasil bu kadar düşüncesiz olabilirler acılı bir anneye karşı diye. Evladını hiç görmeden toprağa koyan anneler okuyorum. Ben yurtdisinda dogum yaptım. Burda vedalaşmak icin bir süre tanınıyor ama turkiywde anladığım kadarıyla hersey oldu bittiye getiriliyor ve anne görürse daha kotu etkilenir diyerek bebek ondan hemen alınıyor gibi. Daha hiç başka bir senaryo okumadım. Keşke okusam... bu davranış biçimi beni daha da üzdü. 28 gün cok cok yeni. Hala o şokun etkisinde olmalısınız. Ben 15 aydır bir sistematik bulutun içinde yaşıyor gibiyim. Bu dünya hapishane gibi geliyor. Başta bir hapishanedeyim sanki diyordum, şimdi benim hapishanemdeyime döndü olay. Size cok sariliyorum ve acınızı paylaşıyorum. Benim de hiçbir risk yokken aniden vefat etti oğlum. Kalbi durmuş olmasına rağmen sezeryan yapmalarının nedeni neydi? Sizin tercihiniz miydi?
Merhaba size kalpten sarılıyorum. Öncelikle evet her şey bir anda oldu bittiye getirildi doktorumdan destek gördüğümü zannederken aslında hatasının üzerini örttüğünü farketmeye başladım zamanla bir kez olsun dokunamadım kızıma maalesef. Sezaryen tercihi de bana aitti normal doğum için hazırlandım hep ama psikolojik olarak normal doğum için uygun olmadığımı düşündüm ama beni de yönlendiren olmadı açıkçası direkt seçenek sunuldu ilk doğum ve böyle de bir durum olunca direkt kolay olanı seçtim sanırım şu an tekrar gebeyim ve sezaryen tercihinin pişmanlığını yaşıyorum ne yazık ki
 
Merhaba size kalpten sarılıyorum. Öncelikle evet her şey bir anda oldu bittiye getirildi doktorumdan destek gördüğümü zannederken aslında hatasının üzerini örttüğünü farketmeye başladım zamanla bir kez olsun dokunamadım kızıma maalesef. Sezaryen tercihi de bana aitti normal doğum için hazırlandım hep ama psikolojik olarak normal doğum için uygun olmadığımı düşündüm ama beni de yönlendiren olmadı açıkçası direkt seçenek sunuldu ilk doğum ve böyle de bir durum olunca direkt kolay olanı seçtim sanırım şu an tekrar gebeyim ve sezaryen tercihinin pişmanlığını yaşıyorum ne yazık ki
Allah saglikla kucaginiza almayi nasip etsin insallah. Ilk dogumunuzdan kac ay sonra tekrar hamile kaldiniz acaba
 
Back
X