'''sana ihtiyacım var''' diyebilmek

talin

Guru
Kayıtlı Üye
20 Haziran 2007
4.252
30
42
Kızımın hata üzerine hata yaptığını görüyordum. Çünkü örnek aldığı kadın, bendim! Ve ben ona istemeden ya da farkında olmadan kimseye ihtiyacı olmayan güçlü bir kadın imajı vermiştim.

“Kendi ayaklarının üzerinde dur, kimseye muhtaç olma!”

Baktım ki kendi ayakları üzerinde durmayı başarmış ama insanlardan yardım istemek için zorlanıp duruyor, altından kalkamadığı olaylarda da hata yapıyor.

Aynı hatayı yapan biri olarak eksikliği hemen anladım: Biz bir şeyi atlıyorduk…

Sihirli bir cümleyi… Kimseye, eşe dosta bile “Sana ihtiyacım var!”
demeyi akıl edememiştik…

Başkalarının bize söylemesi hoşumuza gitse de…

Sana ihtiyacım var demek, her zaman zayıflık anlamına gelmiyordu elbette… Karşımızdakine güçlü olduğunu, işe yaradığını, önemsendiğini ve kendisine sığınıldığını ve güvenildiğini de ifade ediyordu…

''Sana ihtiyacım var” derken başka şeyleri de söylüyoruz…

“Sen bana yardım edebilirsin…Sen güçlüsün, sana inanıyorum, sana güveniyorum, sen benim hayatımın bir parçasısın, sen zor durumlarında sığınacağım insansın, seni önemsiyorum…”

“ Sana ihtiyacım var sevgilim!” dersek?...

“Çünkü sen benim diğer yarımsın…”
“Çünkü sende kendimi buluyorum…”
“Çünkü senin sevginle dünyayı ve tüm canlıları da seviyorum!”
“Çünkü seninle çoğalıyorum!”

Ve daha neler neler…

Ayrıca:

Bana ihtiyacı olanlara yardım ederken neler hissediyorum?…

Nasıl da mutlu oluyorum işe yaradıkça…

Belki kızım hala bu fikre alışamadı… Ama sözlerle dile getirmese de, sevdiği adama yaklaşımında kelimelere gerek kalmaksızın, beden diliyle de “Sana ihtiyacım var” diyebiliyor.

Bazı filmlerde, dizilerde zorda kalanların nasıl da dertlerini açmadıklarını gördükçe sorunlarını gurur adına ya da korkuları yüzünden gizlemelerine isyan ediyorum…

İzleyenlerin de gerildiklerinden eminim…

Ama günlük hayatımızda biz de aynı hataya düşmüyor muyuz?...

Bize ihtiyacı olduğu zaman gelenleri hep eleştiririz.

Oysa sevinmeliyiz, bize güvendikleri, sığındıkları için... İşi düştüğü zaman arayanlara da aynı hoşgörüyü gösterebilsek… Ne kaybederiz ki?... diyorum…


sevgilera.s.

alıntıdır
 

berfinsena

Çalıkuşu&Ömrüm
Pro Üye
10 Mayıs 2008
1.324
1
canım paylaşımın için teşekkürler ,çok güzel ,
kendimi ve kızımı gördüm yazında çok iyi oldu buraya gelip okumam,
içim bir hoş oldu gözlerim doldu teşekkürler talinciğim ertelenmiş olan bir sorunu gördüm sayende,
benim meleğim annesi gibi olmasın ihtiyacı olunca yardım istesin ,yalnız olmasın :)
 

Egem

Yokluk içinde Cumhuriyeti kuranların torunuyuz.
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
26 Aralık 2007
22.264
12.175
çok güzel bir yazı. bu sorun bende de var .benden yardım istenilmesi çok hoşuma gider,severek yardımcı olurm ama ben kimseden yardım isteyemem. sorunlarımı kimseye açamam.konuşamam ,hiçbir sıkıntımı kimseyle paylaşamam hep güçlüymüş gibi görünürüm bunu aşamıyorum, hiçbir şeyimi anneme bile anlatamam zamanla ne olur bilmiyorum
 

HeartLess

HUZUR MELEĞİMSİN SEN..
Kayıtlı Üye
20 Ekim 2007
12.832
40
49
ah Talincim işte benim kızımda böyle...
dışarıdan hiçkimseden hiçbirşey isteyemez...
aslında bunu da ona ben aşıladım,belki hata yaptım ama
olsun ,biraz daha büyüdüğünde kendisi idrak edecektir,diye düşünüyorum..
""sana ihtiyacım var"" çok anlamlı bir cümle ve söyleyiş şeki ve söylenilen kişi
anlamını farklılaştırıyor sanırım...
ben bu zamana kadar eşim dışında kimseye söylemedim,söyleyememde...
dedim ya herkese göre değişiyor anlamı...
eh doğrusunu anlayanı da bulmak zor bu devirde...
sevgiler...
 

yexsxxsxim

*dışı buz içi b@l’ım*
Kayıtlı Üye
7 Mayıs 2008
976
0
'sana ihtiyacım var'
gerçekten de ne zordur söylemek
keşke söyleyebilsek ama olmuyor
kimseye söyleyemediğimiz bu sözü sevdiklerimizden bekliyoruz ama ne bencillik...
 

sessizLik

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
25 Eylül 2007
1.427
1
ona ihtiyacim oldugunu söylemistim..
"alisrsin" demisti..

bundan sonra bir tek Allahima ihtiyacim var..
ben dogustan yalinizim..
ben dogustan kaybettim..