şiddetli geçimsizlik

Sorun ikimizde zaten ikimzde susmayı bilmiyoruz. O da sinirli ben de. Çoraplarını çıkarıp ortaya atması bile sinirlerimi germeye yetiyor artık. Çünkü tahammülüm kalmadı çok sorumsuz tamam tamam der ama hiç yapmaz. İkimizde çalışıyoruz ama hep ben eziliyorum herşey benim üzerimde yıprandım artık.
Bende cok sinirli bir insanim. Bende çalışıyorum. Benimde üzerimde çok fazla sorumluluk var. Ustelik hamileyim ve tek istedigim sey uyumak. Benimde esim çoraplarını salonun ortasına adeta bir dekormuscasina bırakır. Bir kere uyaririm duzelir,ertesi gun yine ayni.Ama hiç bu konuda sesimi yükseltmedim mesela. Çay içer bardağı orta sehpada bırakır. Meyve yer tabagi koltugun uzerinde birakir.Kirlileri asla kirli sepetine atmaz. Bazen bende gıcık oluyorum ama bu konuda kavga etmedik hiç. Çok basit çünkü. Bence sizin birbirinize tahammülünüz kalmamış. Tekrar ediyorum bi uzmanla görüşün lütfen. Umarım her şey iyi olur sizin için.
 
Sorumsuz olması hiç bişeyi kafaya takmaması he he diyip geçiştirmesi. Yalan söylemesi benden sürekli birşeyler saklaması mesela kredi çekmek birinden borç almak iddaa oynamak. Çocuğa bağırıp çağırması hatta vurması canı acıtması. Ailesinin yanında hep beni ezmeye aşağılamaya çalışması. Benim hiç değerim olmaması. İkimizde çalıştığımız halde bütün yükün benim üzerimde olması bir makine boşaltınca kendini iş yaptım sanması. Böyle uzar gider.
cocuguna vuruyor mu :oha: nasıl izin verirsiniz buna ! :KK57::KK62:
 
Sorumsuz olması hiç bişeyi kafaya takmaması he he diyip geçiştirmesi. Yalan söylemesi benden sürekli birşeyler saklaması mesela kredi çekmek birinden borç almak iddaa oynamak. Çocuğa bağırıp çağırması hatta vurması canı acıtması. Ailesinin yanında hep beni ezmeye aşağılamaya çalışması. Benim hiç değerim olmaması. İkimizde çalıştığımız halde bütün yükün benim üzerimde olması bir makine boşaltınca kendini iş yaptım sanması. Böyle uzar gider.
Hım bunları okumamıştım.
Eğer gerçekten düzelmeyecegine dair ciddi ciddi eminseniz oturup boşanmayı konuşmanız makul olanı.
 
Sorumsuz olması hiç bişeyi kafaya takmaması he he diyip geçiştirmesi. Yalan söylemesi benden sürekli birşeyler saklaması mesela kredi çekmek birinden borç almak iddaa oynamak. Çocuğa bağırıp çağırması hatta vurması canı acıtması. Ailesinin yanında hep beni ezmeye aşağılamaya çalışması. Benim hiç değerim olmaması. İkimizde çalıştığımız halde bütün yükün benim üzerimde olması bir makine boşaltınca kendini iş yaptım sanması. Böyle uzar gider.
Bu yorumunuzu şimdi gördüm. Evet bencede bunlar büyük sorun. Yalan söylemesi,çocuğun canını yakması tahammül edilebilir gibi değil. Ben problemlerinizi daha basit sanmıştım. Diğer soylediklerimi geri alıyorum. Bu durumda ne yapılır inanin bilmiyorum. Daha yararlı yorumlar gelecektir mutlaka.
 
Hakim boşamaya boşar da,bence önce birlikte terapi alsanız toparlayabilirsiniz.

Çocuğu da bir çocuk psikoloğunun görmesinde fayda var.Bir de babadan şiddet görmüş yavrum kıyamam.İlk önce bunun önüne geçin lütfen.Dayakla terbiye olmaz.
 
Yaşadıklarımız zormuş allah kolaylık versin sadece tahammülün azalması değil problem. Boşansanız ayaklariniz üzerinde durabilir misiniz?
 
Valla tüm suç eşinizde degil.
Sizde de öfke kontrol sorunu var belli ki.
Yani tüm geçimsizlik eşinizden kaynaklanmıyor.
Terapiste gitmeyi düşünün derim.
Çocugunuz var.
En azından eşinizin size karşı ciddi ciddi hataları yoksa neden sürekli baba evini mesken tutasınız ki ?
Sorun neyse oturun, konuşun birbirinizde sevmediginiz yanlarınızı törpülemeye gayret edin.
Şiddet, aldatma, sorumsuzluk, madde bagımlılıgı gibi çok ciddi olmayan sorunlarda alınacak terapi belki evliliğinizi kurtarabilir.
İyi düşünün derim.

Çok oturup konuştuk ama olmuyor. Tüm yük benim üstümde çok yorudum artık çalışıyorum hem ev hem iş hem çocuk koştura koştura artık pilim bitti. Ne var sanki yükümü hafifletse bana yardımcı olsaydı. Belli bir sabırdan sonra artık sinirler kaldırmıyor. Aramızda hiç maddiyat sorun olmadı hep yardımcı oldum. Çok zor bi hamilelik geçirdim o dönemde bile zar zor işe gittim geldim. Ama huzuru bulamadım.
 
Hakim boşamaya boşar da,bence önce birlikte terapi alsanız toparlayabilirsiniz.

Çocuğu da bir çocuk psikoloğunun görmesinde fayda var.Bir de babadan şiddet görmüş yavrum kıyamam.İlk önce bunun önüne geçin lütfen.Dayakla terbiye olmaz.

Zaten çocuk çok etkilendiği için boşanmayı düşündüm hep. Onun huzurlu bir ortamda büyümesi için. Çünkü biz kendimizi düzeltemiyoruz.
 
Zaten çocuk çok etkilendiği için boşanmayı düşündüm hep. Onun huzurlu bir ortamda büyümesi için. Çünkü biz kendimizi düzeltemiyoruz.
Okudum şimdi gerekçelerini.Haklı da buldum seni.Düzelir yanı yoksa boşanırsın tabi ama o durumda da çocuğun psikolojisi önemli.Boşanma sürecini sakin atlatacağınızı düşünmüyorum anlattıklarından.Kavga gürültü olacak gibi.Çocuk için o süreçte de destek alırsan iyi olur.
 
Aile terapisi ve öfke kontrol terapisi almak zorundasınız.
Yazık çocuk mutsuz ve özgüvensiz olacak ileride.
İnsan ilişkileri hep zayıf olacak.
Bunu ona yapmaya hakkınız yok!
 
Okudum şimdi gerekçelerini.Haklı da buldum seni.Düzelir yanı yoksa boşanırsın tabi ama o durumda da çocuğun psikolojisi önemli.Boşanma sürecini sakin atlatacağınızı düşünmüyorum anlattıklarından.Kavga gürültü olacak gibi.Çocuk için o süreçte de destek alırsan iyi olur.

Evet onun için uğraşıcam zaten artık.
 
Merhaba arkadaşlar,

Eşimle aramda evlendiğim ilk günden beri şiddetli geçimsizlik var. Anlatmaya kalksam sayfalar yetmez. Birbirimizin çocukluk aşkıyız. Severek evlendik daha doğrusu onun sevgisi daha ağır basıyordu. Benim ki yıllar geçtikçe azalmıştı artık. Onun hayatına da benim hayatıma da başka insanlar girdi. Ama yine bulduk birbirimizi hiç peşimi bırakmadı evlenmek için beni ikna etti. Ben de beni seviyo değer verir üzmez çocukluk aşkım nede olsa diye evlendim. Evlendikten sonra ilk kez balayında kavga ettik. Sonra bir iyi bir kötü devam ettik. ilk büyük kavgamız ben hamileyken oldu baba evine gittim annem o anki sinirle çocuğu aldırmamı istedi ama aldırmadım zaten 3 aylık olmuştu çocuk. Neyse araya büyükler girdi bi kaç gün sonra geri döndüm çok büyük bi olay olmadığı için aramızda. Sonra çocuk doğdu büyüdü şimdi 3 buçuk yaşında. Onun yanında da sürekli kavga ediyoruz bağrış çağrış hiç eksilmiyor. Ufacık olay büyüyor kocaman oluyor. Çocukta haliyle çok etkileniyor üzülüyorum, çok boşanmayı düşündüm şimdiye kadar ama bırakmadı beni yalvardı etti çocuk gibi ağlıyor ben evden gitmeye kalktığımda. Ama artık sabredemiyorum. Öfke kontrolü ikimizde de yok, ikimizde sinir hastası olduk hiç birbirimize tahammülümüz yok çok kolay kavga edebiliyoruz. Ama o her kavgadan sonra gelir hiç bişe olmamış gibi konuşmaya çalışır hatalıysa özür diler. Bi daha yapmıycam der geçiştirir ama ben hiç inanmam. Bu böyle devam eder gider.

Sizce tüm bunlar boşanmak için yeterli bir sebep mi. O bensiz yapamayacağını boşanmak istemediğini söylüyor.
Hakim bizi bu durumda boşar mı?
kavga sebepleriniz nedir ?
 
Tam yazacaktım ki sinirlenince baska bir odaya gidin uzaklasın birbiirnizden derin nefes alın sakınlesın kiii

Sıze kardesının yanında vurdugunu okudum :( babanızım evıne gıtmıssınız zaten bence hayatta evlılıkte ıkı sey dısında hersey cozulur, ve onlar da aldatma ve dayak...
 
boşanmak için sebep arıyorsun yani uzlaşmak gibi bir derdin yok sanırım
evlilikler böyle yürümüyor canım ,

bir hikaye var onu anlatmak istiyorum sana

kadının biri dr gitmiş heryeri mosmor dr sormuş ne oldu sana diye ,
kadın anlatmış içip içip gelip beni dövüyor ne yapacagımı bilmiyourm demiş ,
dr da kadına bir tavsiyem var onu yaparsan kocan seni dövmez diyor ,
kocanın geldiği anda ağzına bir yudum su alacaksın o yatana kadar yutmayacaksın der , o uyuduktan sonra yut ve yat demiş , işe yarar sa gel anlat bana diyerek kadını evine yollamış , ve o dayak kadının son dayagı olmuş

yani demem o ki sende çok konuşarak kavgayı büyütüyorsun gibi :kahve:
 
Dün geceki büyük kavgadan sonra babamı aradım gelip beni aldı ve geceyi orda geçirdim şimdi işteyim. Bu ikinci kez baba evine gidişim. Şimdiye kadar olan kavgaları hiç babama yansıtmıyordum çünkü biliyordum öğrenirse beni orda bırakmaz. Ama bu sefer gerçekten canıma tak etti artık, kardeşinin yanında bana vurması ego tatmini yapması son noktaydı. Babamı aradım geldi ve ona bir sürü laf sayıp beni aldı gitti. Giderken bana yalvardı yine gitme diye ama dinlemedim. Kardeşlerimi aramış ben onsuz yapamam diye, yapıyor 5 dakika sonra pişman oluyor.
Şiddet varsa tek çözüm boşanmak bana göre...
 
boşanmak için sebep arıyorsun yani uzlaşmak gibi bir derdin yok sanırım
evlilikler böyle yürümüyor canım ,

bir hikaye var onu anlatmak istiyorum sana

kadının biri dr gitmiş heryeri mosmor dr sormuş ne oldu sana diye ,
kadın anlatmış içip içip gelip beni dövüyor ne yapacagımı bilmiyourm demiş ,
dr da kadına bir tavsiyem var onu yaparsan kocan seni dövmez diyor ,
kocanın geldiği anda ağzına bir yudum su alacaksın o yatana kadar yutmayacaksın der , o uyuduktan sonra yut ve yat demiş , işe yarar sa gel anlat bana diyerek kadını evine yollamış , ve o dayak kadının son dayagı olmuş

yani demem o ki sende çok konuşarak kavgayı büyütüyorsun gibi :kahve:
ya böyle yorumlar gelince acayip sinirleniyorum.... kadının konuşması yasak mı kardeşim... kadın köle mi ağzında su tutsun ağzını hiç açmasın diye hikaye anlatıyorsunuz...
 
Ben satır aralarından “eşimi artık sevmiyorum” sonucunu çıkardım. Zaten baksana, evlenirken bile aşkından ölmüyormuşsun. Öte yandan birçok kadın, senin yaşadığın sorunlardan daha fazlasına sırf sevgi hatrına katlanıyor. Yani önce sizi bir arada tutan şey nedir onu bulmak lazım. Misal bence çocuk ve vefa da bir evliliğin devamı için yeterlidir. Aşk zamanla zaten çöpe gidiyor.

Kaybettiğiniz saygıyı geri kazanmak ve öfke kontrolü konusunda destek almak için, boşanma kararı vermeden önce mutlaka bir çift terapistine gidin. Faydasını göreceğinize eminim.
 
ya böyle yorumlar gelince acayip sinirleniyorum.... kadının konuşması yasak mı kardeşim... kadın köle mi ağzında su tutsun ağzını hiç açmasın diye hikaye anlatıyorsunuz...
Aynen bizim konuşmaya hakkımız yok mu. Ayrıca ben eve geldiğim andan itibaren hemen mutfağa koşuyorum üzerimi bile çıkarmaya fırsatım olmuyo çocuk aç oluyo çünkü. Onunla kavga etme ağız dalaşına girme gibi bi derdim yok zaten yorgun oluyorum tek isteğim huzur. Dün akşamda yemeğimi yaptım yedik mutfağı topladım yardım istedim ama gelmedi yine. Sonra çay hazırladım o arada sürekli koşturma halindeyim oraya buraya çocuk hasta ateşliydi ona baktım. Zaten kavgamızda genelde çocuğu kıskanmasından oluyor onu kendine rakip görüyor. Çocuk kumandayı ondan alıp bana vermek istiyor diye çocuğun canını acıttı hasta hasta. Ben de bağırdım çocuk hasta ver işte değiştirmiycem kanalı dedim. Sonra olaylar büyüdü kumandayı fırlattı ben ona bağırdım kardeşinin yanında diye o hepten sinirlendi beni önce itti sonra peşinden gittim napıyosun sen diye bu seferde tokat attı. Normalde hayatta cesaret edemeyeceği şeydir kendini sıkar yine de vurmazdı. Ama kardeşinin yanında gaza geldi farklı bir adam oldu tanıyamadım. O andan sonra bende olaylar koptu zaten.
 
Bence sevgi bitmis. Saygi zaten hiç olmamis. Ben terapiyle filan iliskinizin duzeltecegini sanmiyorum.
Sevmeyip, anlasamayip, siddete maruz kalip niye zaten kurtarmaya calisasiniz ki?
Cocugunuzu düşünüyorsanız, ayri ayri ikinizle de gorusse eminim daha mutlu bir cocuk olur.
Hadi kavgaya goz yumdunuz, hadi size vurmasina goz yumdunuz da cocuga vurmasina nasil goz yumuyorsunuz? Yerinizde olsam hem boşanır hem de cocuga vurduguna dair rapor alirdim. Gitsin tedavi olsun. Tedavi olana kadar da cocugumu gostermezdim.
Bosanmak icin ille aldatılmak gerekmiyor. Gayet yeterli sebepleriniz.
Hem çalışıyorsunuz hem de aileniz arkanizda. Yerinizde olsa 1 dk beklemezdim.
Bir de bu ofke kontrol bozuklugu dediğimiz her zaman aslinda bozukluk degil. Birbirinizden nefret ediyor gibisiniz ve haliyle birbirinize surekli ofkeli ve tahammulsuzsunuz. Ayrilsaniz halbuki boyle biri olmayacaksiniz. Bir arada olmak boyle biri yapıyor yani sizi.
 
Back
X