• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Sınır bilmeyen görümce

Bir kere okul harçlığını ben gçnderiyorum bu kızın, o abisinden geliyor sanıyor. Ne güzel işte uydurmak. Özel okul masrafı vs versek TABİİ Kİ çok canım sıkılır. Borç ödüyoruz. Bilmeden konuşmayın ya üf. Fi tarihindeki mesajımı bulmuş üstünde analiz kasan işsiz kadınlar.

Hee evet hayatsızız, işsiziz, beş para etmiyoruz.. Ya çok acınası yorumlarınız var 😂
 
Bu kızın şu an çok büyük bir sevgi açlığı var. Ve dilerim Allah şaşırtmaz onu başka yerlerde aramaz. Bu dönem yaptığınız iyilikler çok kıymetli. Kendinizi feda etmeden, ona yaşaması öğrenmesi gereken güzel aile ortamını gösterin. Ögretin. Bu kız şimdi bunları göremezse kendini sevemezse ilerde başka başka sorunlarla gene abi diyecek. Bi gencin hayatına ışık olun. Üniversite hayalleri kurmasına yardımcı olun. Lütfen
 
Yorumlara baktım da şöyle, ilk bi kaç kişi linç ederse arkasından gelenler de linç ediyor. Herkes ne kadar da eşinin kardeşini evlatlık alıp aynı evde yaşayacak kadar hoşgörülüymüş şaşırdım :)

Burda ana ana değil ki. Kim böyle bi sorumlulukla uğraşmak ister ki bi gelin olarak? Yani bi insanın bu sorumluluğu almak istememesi neden bu kadar linçlendi? Bu arada sözüm aynı eve alırdım benle yaşardı asla bırakmazdım diyenlere, diğerlerine değil.

Konu sahibi konuya gelecek olursak, tabiki bekar abileriyle yaşıyorken ve annesi de varken yanınıza alıp beraber yaşamayın kimse böyle bişeye mecbur değil. Ama size bariz bi kötülüğü dokunmamış affedemeyeceğiniz bi durum olmamış, söylediği lafları yaşına verin o daha çocuk. Mesela benim kendi görümcem bana öyle şeyler yaşattı ki çölde su dilense bi bardak su vermem. Ama 14 yaşında olupta bi iki defa cahilce arkamdan konuşmuş olsa bunun dışında başka bişey olmamış olsa asla bilenmezdim, hele ki böyle zor zamanında, anası ana değilse...

Aramalar nasıl azalır demişsiniz aramalar bu kız iyileştikçe azalır, iyileşmesi için de abisinden sevgi şefkat sizden de arkadaşlık ablalık görmesi gerekir. Affedilmeyecek bi şey yapmamış bilenmeyin bu kadar. Evlatlık alın beraber yaşayın siz bakın annelik edin demiyorum, ama sık sık görüşün buluşun sürekli mesajlaşın arayın sorun, plan yapın planınıza dahil edin. Ara sıra kız gecesi yapın. Kendi arkadaş buluşmalarınıza götürün bi kaç defa. Beraber sinemaya gidin yemek yiyin sonra onu evine bırakıp dönün. Kendi kardeşinizle veya yakın arkadaşınızla ne yapardınız onları yapın.
Birden arayın hadi kahve içmeye gel sıkıldım laflarız diyin. Ya da temizlik yapıcam gel yardım et diyin. Bazen dışardan iki döner alıp arayın sana geliyorum diyin. Daha çok arar diye korkmayın siz uzaklaştıkça daha çok arar ilgi çekmek ister.

İhtiyacı olan ilgiye sevgiye doyduğunda herşey düzene girecektir.

Kaynananıza da mesafe koyun faydasız bari gölge etmesin. Ona da laf sokmayı ihmal etmeyin senin yapamadığın anneliği ben yapıyorum diyin bozup bozup atın.
 
Yorumlara baktım da şöyle, ilk bi kaç kişi linç ederse arkasından gelenler de linç ediyor. Herkes ne kadar da eşinin kardeşini evlatlık alıp aynı evde yaşayacak kadar hoşgörülüymüş şaşırdım :)
İlk konusu değil ki, bu kızla ilgili başka konular da açtı hatta daha evlenmeden başladı. Geçen sene de 13 yaşındaki görümce diyordu mesela. Kimse evine al besle yazmıyor, sen karışma abisi ilgilensin yazdı herkes. Lisanını bilmediği ülkeye şak diye getirilmiş bırakılmış, her şeyi geride kalmış bir çocuk ve üstüne annesinden daha ilgili babası ölmüş. Linçleri okuyorsanız nedenlerini de okuyun. Ailenin durumumu iyiyken çok iyi, iflas edince bizi aramasınlar sormasınlar. Eşim kardeşine manevi yardım ettiğinde bile çok dertleniyorum maddi yardım asla yapamaz diyen birine kız gecesi yapın, sinemaya götürün, döner alın diyorsunuz. Arkadaş buluşmalarına götürünce ne olacak, çocuk Türkçe bilmiyor. Kadın bırak harcamayı almayı kızla manevi alaka da kesilsin bitsin gitsin istiyor.
 
Terapi alıyor ancak düzelen bir şey yok. Bazen diyorum keşke bir abla olsa iki kız kardeş sırt sırta verip düzelirlerdi. Dediğiniz gibi çok küçük ve çok zor şeyler yaşıyor. Birkaç kez dışarı çıkardım ama iletişim kurmuyor. Gülümsüyor bazen o kadar. Kaldı ki çok daha fazla iletişim kurmaya çok çabalasam daha fazla arar korkum var.
Hiç vicdanınız yok mu empati duygusundan bu kadar uzak mısınız gerçekten ya? O kızın psikolojisi normal olabilir mi anne yok baba ölmüş abiler kendi aleminde. Ne olacak sahip çıksanız ablalık yapsanız. Arasa ne olacak kaldı ki sizin zaten arayıp sormanız gerek derdine ortak olsanız, yardımcı olsanız o kıza ne olur incileriniz mi dökülür?
 
Yorumlara baktım da şöyle, ilk bi kaç kişi linç ederse arkasından gelenler de linç ediyor. Herkes ne kadar da eşinin kardeşini evlatlık alıp aynı evde yaşayacak kadar hoşgörülüymüş şaşırdım :)

Burda ana ana değil ki. Kim böyle bi sorumlulukla uğraşmak ister ki bi gelin olarak? Yani bi insanın bu sorumluluğu almak istememesi neden bu kadar linçlendi? Bu arada sözüm aynı eve alırdım benle yaşardı asla bırakmazdım diyenlere, diğerlerine değil.

Konu sahibi konuya gelecek olursak, tabiki bekar abileriyle yaşıyorken ve annesi de varken yanınıza alıp beraber yaşamayın kimse böyle bişeye mecbur değil. Ama size bariz bi kötülüğü dokunmamış affedemeyeceğiniz bi durum olmamış, söylediği lafları yaşına verin o daha çocuk. Mesela benim kendi görümcem bana öyle şeyler yaşattı ki çölde su dilense bi bardak su vermem. Ama 14 yaşında olupta bi iki defa cahilce arkamdan konuşmuş olsa bunun dışında başka bişey olmamış olsa asla bilenmezdim, hele ki böyle zor zamanında, anası ana değilse...

Aramalar nasıl azalır demişsiniz aramalar bu kız iyileştikçe azalır, iyileşmesi için de abisinden sevgi şefkat sizden de arkadaşlık ablalık görmesi gerekir. Affedilmeyecek bi şey yapmamış bilenmeyin bu kadar. Evlatlık alın beraber yaşayın siz bakın annelik edin demiyorum, ama sık sık görüşün buluşun sürekli mesajlaşın arayın sorun, plan yapın planınıza dahil edin. Ara sıra kız gecesi yapın. Kendi arkadaş buluşmalarınıza götürün bi kaç defa. Beraber sinemaya gidin yemek yiyin sonra onu evine bırakıp dönün. Kendi kardeşinizle veya yakın arkadaşınızla ne yapardınız onları yapın.
Birden arayın hadi kahve içmeye gel sıkıldım laflarız diyin. Ya da temizlik yapıcam gel yardım et diyin. Bazen dışardan iki döner alıp arayın sana geliyorum diyin. Daha çok arar diye korkmayın siz uzaklaştıkça daha çok arar ilgi çekmek ister.

İhtiyacı olan ilgiye sevgiye doyduğunda herşey düzene girecektir.

Kaynananıza da mesafe koyun faydasız bari gölge etmesin. Ona da laf sokmayı ihmal etmeyin senin yapamadığın anneliği ben yapıyorum diyin bozup bozup atın.
Kimse al kızı demiyor,konu sahibi yazmış kız onlarda kalmak istemiyormuş,sadece güvenli iletişim kuracağı , sığınacağı birini arıyor evde bir rol model yok ,en çok büyük abisine güveniyor ama karşısında bencil abi ve yenge var Bu yenge kaç yaşında evli barklı kadın olarak ana baba kaybı yaşamaktan korktuğunu geceleri ıyuyamadığını yazmış ama anası gitmiş, babası ölmüş 14 yaşında bir kız çocuğuna tırnaklarını çıkarıyor ....
 
Allah’tan korkun ya. Yarınının garantisi var mı? Aynı şeyin ileride kendi çocuğunun başına gelmeyeceğinin teminatı var mı? Dünya imtihan dünyası neyle imtihan olduğunu bilemezsin. 14 yaşında kız evinde bir oda açıp baksan ne olur? Bir insan kazandırmış olursun bu dünyaya. Ayıptır ya vicdan diliyorum size.
 
Merhaba daha önceki konumu bilenler bilir. Eşimin babasının 5 ay önceki vefatı sonrası en büyük çocuk Eşim (30 yaşında). Ailenin tek kızı 14 yaşında ergenliğin pik noktasında. Anne başka bir adamla evli ve kız 2 abisiyle yaşıyor. Anne çoğu zaman çocuklarını duygusal ihmal eden, haftada 2-3 gün yanlarına gelip yemek yapmayı annelik zanneden bir egoist.
Dolayısıyla küçük kız kardeş bu duygusal ihmali eşimle kapatmaya çalışıyor. Gece gündüz aranıyoruz. Eşim artık açmamaya başladı. Gece 2-3 lerde mesaj atıyor. Eşim doktor olduğu için hassas noktasından etkilemeye çalışıyor (hastayım, başım dönüyor, ilaç alacağım, doktor randevusu vs.). Sırf eşim telefonu açsın ilgilensin diye.
Onun da bir kabahati olmadığını ve ilgi ihtiyacı olduğunu biliyorum, asıl suç kv’de . Ama annesine de kendisine de ne kadar söylesek de inat etti vazgeçmiyor taktı kafayı. Kv de vur patlasın çal oynasın havasında, oğullarını bile salmış biri. Cenazede eski kocasının arkasından ben şimdi bu çocuklara nasıl bakıcam düşüncesiyle sahte gözyaşı dökmüş, kendi hayatına ve kocasına odaklanmış bir nemrut.
Ama o da bizi aramaması gerektiğini uyarıyor kızına. Fakat duygusal desteği vermiyor. (Beni de çok arıyor bıktım artık engelleyeceğim diyor, evet valla şaka değil.)
Kız terapi de alıyor ancak düzelen bir şey yok. Ne önerirsiniz? Telefonları açıp nötr, duygusuz ve “ilgilenmiyorum” şeklinde konuşsa eşim sizce bu yapışık bağ düzelir mi?
Aynı evde yaşadığı abileri de eşim kadar yumuşak karınlı olmadığı için kıza biraz kötü davranabiliyorlar veya duygusal zekaları olmadığı için kızı dinlemiyorlar.
Kiz sevgiye ve ilgiye muhtaç biri
Bu durumda engellemek falan yanlış kişilere kapılmasına sebep olabilir
Doğrusu annesinin ilgilenmesi ama yoksa abisi destek olsun
 
Merhaba daha önceki konumu bilenler bilir. Eşimin babasının 5 ay önceki vefatı sonrası en büyük çocuk Eşim (30 yaşında). Ailenin tek kızı 14 yaşında ergenliğin pik noktasında. Anne başka bir adamla evli ve kız 2 abisiyle yaşıyor. Anne çoğu zaman çocuklarını duygusal ihmal eden, haftada 2-3 gün yanlarına gelip yemek yapmayı annelik zanneden bir egoist.
Dolayısıyla küçük kız kardeş bu duygusal ihmali eşimle kapatmaya çalışıyor. Gece gündüz aranıyoruz. Eşim artık açmamaya başladı. Gece 2-3 lerde mesaj atıyor. Eşim doktor olduğu için hassas noktasından etkilemeye çalışıyor (hastayım, başım dönüyor, ilaç alacağım, doktor randevusu vs.). Sırf eşim telefonu açsın ilgilensin diye.
Onun da bir kabahati olmadığını ve ilgi ihtiyacı olduğunu biliyorum, asıl suç kv’de . Ama annesine de kendisine de ne kadar söylesek de inat etti vazgeçmiyor taktı kafayı. Kv de vur patlasın çal oynasın havasında, oğullarını bile salmış biri. Cenazede eski kocasının arkasından ben şimdi bu çocuklara nasıl bakıcam düşüncesiyle sahte gözyaşı dökmüş, kendi hayatına ve kocasına odaklanmış bir nemrut.
Ama o da bizi aramaması gerektiğini uyarıyor kızına. Fakat duygusal desteği vermiyor. (Beni de çok arıyor bıktım artık engelleyeceğim diyor, evet valla şaka değil.)
Kız terapi de alıyor ancak düzelen bir şey yok. Ne önerirsiniz? Telefonları açıp nötr, duygusuz ve “ilgilenmiyorum” şeklinde konuşsa eşim sizce bu yapışık bağ düzelir mi?
Aynı evde yaşadığı abileri de eşim kadar yumuşak karınlı olmadığı için kıza biraz kötü davranabiliyorlar veya duygusal zekaları olmadığı için kızı dinlemiyorlar.
Ben bu konuya çok gaddarca davrandığınızı düşünüyorum. 14 yaş çok toy küçük. Onu yok saymak görmezden gelmek dirsek dayamak mı çözümünüz? 14 yaşında bir kızdan bahsediyoruz. En duygusal en huysuz olduğu çağlar bunu biliyoruz hepimiz. İlgilenmiyorum gibi saçma sapan kelimeler düşünceler yerine madem doktor ya eşiniz, pedagog yada psikoloğa randevu alsın araştırsın. Abilik böyle olmaz hele aile böyle hiç olunmaz. Rahatsız olmuşsunuz tamam ama bu kız ortada kalmış vaziyette yazık günah. Şimdi sahip çıkılmazsa bu kızın sonu ne olur düşünemiyorum. Yetim değil şükür. İyilik yapmak bukadar zormu gerçekten? Mesela yengesin sen seni ablası olarak görmesi nekadar güzel olurdu ilgilensen bi çoğunuza belki ters gelebilir ama ben olsaydım yapardım. Bizlerinde kız kardeşi bu durumda olabilirdi. 30 /40 yaş küsür bir kadından bahsetmiyoruz. Öyle olsaydı böyle bir yorum asla yapmazdım. Üzüldüm içim acıdı. Anne ilgisi görmemek en kötü şeylerden biri bence kız evlat olarak.
 
Merhaba daha önceki konumu bilenler bilir. Eşimin babasının 5 ay önceki vefatı sonrası en büyük çocuk Eşim (30 yaşında). Ailenin tek kızı 14 yaşında ergenliğin pik noktasında. Anne başka bir adamla evli ve kız 2 abisiyle yaşıyor. Anne çoğu zaman çocuklarını duygusal ihmal eden, haftada 2-3 gün yanlarına gelip yemek yapmayı annelik zanneden bir egoist.
Dolayısıyla küçük kız kardeş bu duygusal ihmali eşimle kapatmaya çalışıyor. Gece gündüz aranıyoruz. Eşim artık açmamaya başladı. Gece 2-3 lerde mesaj atıyor. Eşim doktor olduğu için hassas noktasından etkilemeye çalışıyor (hastayım, başım dönüyor, ilaç alacağım, doktor randevusu vs.). Sırf eşim telefonu açsın ilgilensin diye.
Onun da bir kabahati olmadığını ve ilgi ihtiyacı olduğunu biliyorum, asıl suç kv’de . Ama annesine de kendisine de ne kadar söylesek de inat etti vazgeçmiyor taktı kafayı. Kv de vur patlasın çal oynasın havasında, oğullarını bile salmış biri. Cenazede eski kocasının arkasından ben şimdi bu çocuklara nasıl bakıcam düşüncesiyle sahte gözyaşı dökmüş, kendi hayatına ve kocasına odaklanmış bir nemrut.
Ama o da bizi aramaması gerektiğini uyarıyor kızına. Fakat duygusal desteği vermiyor. (Beni de çok arıyor bıktım artık engelleyeceğim diyor, evet valla şaka değil.)
Kız terapi de alıyor ancak düzelen bir şey yok. Ne önerirsiniz? Telefonları açıp nötr, duygusuz ve “ilgilenmiyorum” şeklinde konuşsa eşim sizce bu yapışık bağ düzelir mi?
Aynı evde yaşadığı abileri de eşim kadar yumuşak karınlı olmadığı için kıza biraz kötü davranabiliyorlar veya duygusal zekaları olmadığı için kızı dinlemiyorlar.
Buyuk konusmak istemem, yasamadan bilemem ama 14 yasindaki kiz daha cocuk. Yapayalniz ve de. Ben olsam kucak acardim ona, elimden geleni yapardim onun icin. Evet en buyuk hatta kizin annesinin ama kulagindan tutup kizi ile ilgilenmesini saglayamayacaginiza gore cocuga birisinin destek olmasi lazim. Kendimi kizin yerine koydum, 14 yasinda iki abi ile yasama fikri kabus gibi. Cok uzuldum 😞
 
Hanfendi anlamıyorsunu herhalde. Her gün en az 3 kez arıyor. Bazen SEVİŞİRKEN arka arkaya 4 kez aradığı oluyor. Böyle hayat yaşanır mı? Siz şaka mısınız ? Hayatınızda kim sizi bu kadar arıyor. Gece 2 de uykumuzdan uyanıyoruz HANFENDİ.
Bilerek mi israrla HANFENDI yaziyorsunuz hahaha 😁
 
Görümce önyargısıyla destek bekliyorsun ama karşındakini konumundan ziyade kendine has durumuyla değerlendirmen gerek.

Bu bir çocuk.
14 yasında hem yetim, hem de öksüz
(sayılır)
Eşin şikayetlense de kardeşidir. Araya girme. Akıl verme. Sana düşen bi durum old da sanmıyorum.

Böyle bi sabinin kalbinin kırılmasında rolün
olursa, bugünün yarını var, düşün. Senin çocuğun da aynı akıbete uğrayabilir. Allah korusun.

Yani rahat sevişememekten daha fazla zarara uğrarsın. Bu senin kardeşin olsaydı böyle hor mu davranırdın acaba?..

Evlenilen eş ağaç kovuğundan çıkmadı. İmza atılınca evveliyatını silmiyor insan. Kök ailesi ile araya girme. Su akar yolunu bulur.
 
Son düzenleme:
Bir de evlenirken eşinin büyük kardeş oldugunu, annenin başkasıyla evli ve sorumsuz-bencil oldugunu, kardeşlerin özel durumlarını ve bu adamın ailesindeki konumuyla üstlendiği rol ve karakterini gördün. Bir fikrin vardı yani.


Biz eş (ve içgüdüsel olarak çocuğumuza baba) seçerken temelde bunlara bakıyoruz. Kök aile ile iliskiler, aileye bağlılık, sorumluluk alma, merhamet, cömertlik, koruma vs. Kişinin kendini bundan bağımsız tanımlamasını bekleyemeyiz.

Netice-i kelam; sen de bu sebeple bu adamla evlendin. Fayda gören sadece sen olasın mı istiyorsun? Anlamadım.
 
Son düzenleme:
Konu hortlamış, anlamadım.
Neyse, eşim iş yoğunluğundan dolayı sürekli telefonları açamayınca kız bir küçük abiye ilgi düşkünlüğü göstermeye başladı. Nispeten duygu durumu da biraz daha iyi, biz de daha iyi anlaşıyoruz. Güzel bir doğumgünü sürprizi yaptık ona, buzlar eridi.
 
Maalesef yapayalnız falan değil. Kayınlarım ve kayınvalidemlerin bize kakalamaya çalıştığı gariban bir genç kız. Zaten sinirim ona değil, bize ekstra yük yüklemeye çalışan kayınlar ve en önemlisi kv’de. Daha çok yeni evliyiz. Yani zaten eşimin 2 gram huzuru yeni yeni gelecekken, acısı biraz hafiflemişken telefonlar susmuyor. Bunlar yaşamayana kolay.
Kakalamaya çalıştığı dediğiniz bir çocuk yahu, ayrıca bize ekstra yük oluyor derken “siz” kimsiniz? Daha dün evlenmiş, 14 yaşındaki çocuğa düşmanlık ediyor, tam dur kendime yer edeyim dön bak sana neler edeyim hikayesi..

Siz gerçekten kötüsünüz başlık bile kalbinizi gösteriyor. Eşiniz sizden beter. 14 yaşında ya anne baba yok. Aile sıcaklığı arıyor bu kız. Verin devlet yurduna yada akıl hastanesine kurtulun hepiniz. Allah ıslah etsin hepinizi. Hiç bir çocuğu da anasız babasız bırakmasın. Aynı durumda kardeşim olsa hiç bir kuvvet yanıma almama engel olamaz. Bu kızcağız da yazık sevgi dileniyor
+1
Yapmayın ,ana vicdansız, abiler abi değil kız size tutunuyor.Unutmayın kardeşine vicdanı olmayan adam gün gelir size de acımaz.Ölen sadece eşinizin babası değil di o kızında babasıydı .......
Allah’tan korkun ya. Yarınının garantisi var mı? Aynı şeyin ileride kendi çocuğunun başına gelmeyeceğinin teminatı var mı? Dünya imtihan dünyası neyle imtihan olduğunu bilemezsin. 14 yaşında kız evinde bir oda açıp baksan ne olur? Bir insan kazandırmış olursun bu dünyaya. Ayıptır ya vicdan diliyorum size.
Bu tarz kadınların en anlamadığı şey bu zaten, zannediyorlar ki bu devran hep böyle dönecek, adamlar hep böyle kendi ağızlarına bakacak, şöyle bir süre sonra o çocuğun ahı tuttuğunda da gelip burada konu açar..
 
Konu hortlamış, anlamadım.
Neyse, eşim iş yoğunluğundan dolayı sürekli telefonları açamayınca kız bir küçük abiye ilgi düşkünlüğü göstermeye başladı. Nispeten duygu durumu da biraz daha iyi, biz de daha iyi anlaşıyoruz. Güzel bir doğumgünü sürprizi yaptık ona, buzlar eridi.
Ay nasıl da yüce gönüllüsünüz, demek çocuğu küçük abiye “kakalamayı” başardınız, çok sevindik..

Doğumgününe de tenezzül etmişsiniz ne tatlısınız..

Gelmiş bir de buraya yazmışsınız ya pesssss
 
Bu forumda bazı anahtar kelimeler var. Onları kullanırsanız, konunun içeriği ne olursa olsun linçleniyorsunuz konu sahibi. Ben sizi anladım. Durum ne olursa olsun, görümceniz gidecek yeri olmayan kimsesiz bir çocuk değil. Ergenlikten dolayı hele ki kayıp yaşadıktan sonra duygusal boşlukta olması çok normal. Ki ben zannetmiyorum ki annesiyle yaşasa da o boşluk dolsun. Eşiniz ve siz tabii ki çocuğu desteklemek için aksiyon almalısınız. Ama neticede siz onun ebeveyni değilsiniz. Akşam 9 buçuktan sonra, hele ki gece vakti her gün aranmayı normalleştiremez kimse kusura bakmasınlar. Hayatta hepimiz çeşitli zorluklar yaşadık. Çoğumuz birilerine sarıp bezdirmeden atlattık. Yaşından ve duygusal durumundan dolayı elbette hassasiyeti hakediyor görümceniz ama bu kadar sınırı aşmak kimsenin hakkı değil.
Konu sahibini linçleyenler, görümce "ben babamı kaybettim annem de benimle ilgilenmiyor ben bu gece aranızda yatıcam" dese onu da normal karşılayacaklar mı acaba? Bende eşinizle birlikte görümcenizi karşınıza alıp ciddi bir konuşma yapmalısınız, sınır ihlallerine bu şekilde devam ederse kendisiyle görüşmeyi keseceğinize dair. 14 yaş, yaptıklarının sonuçlarıyla yüzleşmek için küçük bir yaş değil. Ayrıca eşiniz diğer erkek kardeşleriyle de konuşsun, görümcenizle daha fazla ilgilenmeleri için. Haftanın bir günü bir abisi, bir günü diğer abisi kızla bir etkinlik yapıp (bu film izlemek, bilgisayar oyunu oynamak da olabilir) vakit geçirse, bir günü de eşinizle siz gidip yemek hazırlayıp yeseniz, dışarı çıksanız mesela, diğer günler zaten annesi geliyormuş. Gayet yeterli. Utanmasalar babasından kalma evi, başında iki abisi olan kızı siz evlat edinin diyecekler yahu.
 
Yani anlıyorum onun yaşadığı şeyler hiç kolay değil. Ancak eşim defalarca kez ben evliyim beni zırt pırt arama artık demesine rağmen söz geçiremiyoruz. Hiç arkadaşı da yok.
Beni de pek sevdiği söylenemez iletişim kuramıyoruz.
Seni nasıl sevsinki zaten!
 
Back
X