yaşlı ihtiyarlar gibi hastane köşelerinde gezinmiyeceğim dolanmayacağım artık diye savaşsız bir hayatı seçtim o gün...doğal hamile kalabilmek adına vermeye çalıştığım savaşı...çok çetrefilliydi...dön dolaş gel başa...dolap beygiri....Memorial in hematoloğunda son söylediklerim canlandı hayalimde....biraz kitap okuyup gözlerimi acıtıp uyumaya çalıştığım yatağımda...
sonra fırladım...yazıyorum.
şimdi ilk kelimelerime bakıyorum da...yaşlı,,,ihtiyar...ikisi de aynı ya...olsun...ben beni anlayan dilinde yazmaya çalışıyorum..hatamın farkında....anlamaya çalışan...
sanki...sanki minik bir haykırmaydı benimli Saffet Beye söylediklerim...tabiii tedavi sürecimi bilmeyenler ya da burada klavye başına oturup ta aklıma geldikçe yazdıklarımı okuyanlar..kısacası çok zor bir süreç...dönem demiyorum..çünkü her dönem biter...yenisi başlar....eğer devam etseydim....
neyse...eğerlerle nereye geliniyor ki...ben şimdi buradayım...sağım...ayakta...şükür kızımın başında...sağlıklı....
artık...artık hiç birşeyin önemi yok...anne olmaya çalıştığım kötü bir maazii yaşadıklarım..son 4 buçuk yıldan sonra...anne oldum çünkü...artık buna inanıyorum...
şimdi...şimdi inaıyorum ki kendimi ne çok üzmüşüm...ne çok yıpratmışım...
tüp bebek tedavilerini deneyen her kadın bilir..bir defalarcaysa....kat kat yıpranmışsınızdır...maddiii ...manevi...
lütfen..deneme aşamasında olanlar alınmasınlar bana...çok hassatır onların şimdi duyguları...şimdi hisleri de dermişim....
dedim.
bu benim...benim hikayem...kimse kendiyle bağdaştırmasın...(derken,,,bağdaştırma kelimesinin anlamını googlee ye yazdım...doğru yerde kullanmışım)
benim hikayem...benim hayatım...benim seçimlerim..benim düşüncelerim..benim MUTLULUĞUM....
sevgi ile...
.ne çok dökülesi his geldi.. ama uyumalı...hayat devam ediyooor...denizle..
uyu böceğin annesi uyu...yavrunun sana çoook ihtiyacı var...güçlü olmak için uyu....