gözyaşlarım geride kaldı.Bir kişinin bile gözünün yaşı dinsebu bana yeter.En son ne yazmışım bir dönüp bakıyiiim sayfaya.
Şimdi,o bir haftaya geçebilirim.İlk girdim kızımın odasına.Çok temiz,bakımlı neredeyse lüx bir yer.İçeri girerken dezenfektanlanıyorsunuz.Elleriniz.Başınıza bir bone.Zaten tüm bakıcı anneler boneli.hepsi bir örnek üniformalı.Bana da verdiler bir tane.Ama benimkinin rengi farklı.yavrum beni onlardan ayırsın diye.Alışsın,tanısın diye.Ayrıca heryerde kamera sistemi varmış.Önemli değil.Benim duygularım o kadar alenii ki üzerime bile takabilirlerdi.Odaya girdim.Benimkini gösteriyorlar.Birden birkaç çocuk üzerime atlıyor.Aman Allahım!Ömrümce unutmıyacağım o bir haftayı.Özellikle de o ilk günü.Neyse...Odadayım.Biri sarılıyor boynuma...Diğeri bacaklarıma.Biri ce. eee yapıyor,diğeri yapışıyor.Hepsi o kadar sevgiye aç ki....Açlar.....susuzlar...Hasretler...Bir gülüşe,bir dokunuşa.Kendi kızımı sevemiyorum.İzin vermiyorlar.Döküldüm.Mahvoldum.O an dedim.''ben ne yaptım''
Ben ne yapmışım bu zamana kadar.Onca tüp denemeleri,onca vücuduma aldığım hormonlar,hayal kırıklıkları...Her tedavi bir çocuğu sevindiren bir balon gibiydi.Ama hepsi elimde patladı.Maddii manevii ne kadar yıprandım.maddii zararım ölçülür tespit dilebilir.Ama ya manevii?Tedavilerim sırasında kurttan kuştan,gülden çiçekten,dışarıda gördüğüm bir hamilenin duasındanmedet umdum.Yolda durdurur dualarını isterdim.Ah! Ah! Yine doluyorum.Neyse....Bitti.
Ne diyordum
Bir hafta birbirimize alışmamız için bağlanma programına aldılar beni.Canım tatlı kızım..Mis gibi uyuyor şimdi.Çocukların bana öyle sevgiyle hasretle davranışları karşısında çok kötü oldum.Bir ağlamak,bir ağlamak..Odadaki annelerde benimle ağladılar.Ben dedim.Şimdiye kadar neredeydim.Tedavilerim geldi aklıma.Sonra,karar verme aşamasında bocaladığım,kaybettiğim zamanlar. Görünmez elim bana öyle bir tokat attı ki.Kendi kendimi acıttım.Bir süre kendi kızıma yaklaşamadım bile.Çünkü;sevgi arsızları izin vermiyorlar bana.Ah o yüzler ah!
Çoğunun salyaları akıyor.Diş çıkarıyorlar.O kadar tatlılar ki...İnanın,bir hafta oradaydım;hiçbirinden iğrenmedim.Her yerim,üstüm başım salyalarıyla,ıslak elleriyle bana tutunmaya çalışan sevgi isteyen yavrularla doldu.Zaten baktılar,olmuyor.İkinci günden itibaren yalnız kalmamızı sağladılar kızımla.Oradayken kızıma ben baktım.Altını aldım,dötünü yıkadım.Günde iki kez e e. yaparmış çok tatlım.Yemeğini yedirdim.Meyve suyunu içirdim.Ona ninni bile besteledim daha ilk günlerde.Edebiyatım fena değildir.Okutsalardı kesin bir edebiyatçıydım ben.Elim uyuşmaya başladı.pıhtılaşma sorunum var.ondan olsa gerek.Saatte epeyi oldu.Artık ara veriyorum.Ne kadar uyursam,ne kadar dinlenirsem kardır.Hep böyle deyip yazımı yarıda bırakıyorum.Yatınca da uyuyamıyorum.Neyse,vücudum dinlensin bari.Hadi...Hoşçakalın..Dilerim ileride küçük bir sevgiliyle kalın.Çok daha geç kalmadan.Gittim
deniz kızıda bir koklayın derin teyzesi için...okurken bile mis koktu burnuma melek koktu buralarr
