Tüp bebek anneleri ümidinizi yitirmeyin-işte benim hikayem

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
94
35
çok sevindim sizin adınıza... rabbim saglıklı bir şekilde kucagınıza almayı nasip etsin.. bu süreçlerinizi bize umut olmak için yazmanızda ayrıca bir incelik tşk ederim..sizin o gecirdiğiniz dönemleri kafanızdan atıp tatile gitmenizde bitmiş olay zaten :)allahımda nasip etmiş olmus )tekrar tebrikler kendinize iyi bakın
Çok teşekkür ederim. Ben tedavi sürecinde hep olumlu yazıları bulup okumaya çalışıyordum. Birbirini hiç tanımayan kadınların birbirine verdiği destek bana da güç ve moral verdi. Bilgi kirliliğinin yanı sıra olumlu yazılar da çok, onları okumak iyi geliyor. Olumlu düşünmek için embriyo transferinden sonra netflixde Anne without an E bile izlemiştim 🤩 işyerimdekilere hatta anneme de tüp bebekten bahsetmedim, sonuç olumsuz olunca insanlara açıklama yapmak istemediğimden ve teselli duymak istemediğimden çünkü çok hassas bir yapım var. Ben her zaman kardeşiniz, ablanız olarak buradayım, moral motivasyon destek için 💪🏻💪🏻💪🏻
 

Hayatguzeldir

Bir Dilek tut benim için...
Kayıtlı Üye
3 Mayıs 2020
303
2.066
Sevgili anne adayları,
Ben tüp bebek sürecimde hep bu forumdaydım. Her zaman kendimle benzer şeyler yaşayan kadınların yazdıklarını sessizce okuyarak geçirdim o süreci. Bu konular hassas konular ve sadece yaşayanlar birbirini anlar. Ben yaklaşık 2 yıllık serüvenim, 2 ovulasyon indüksiyonu, 1 aşılama, 1 tüp bebek sonunda doğal yolla hamile kaldım. İşte benim hikayem;
6 yıl önce aşık olarak evlendik, hatta başlarda bebek düşünmüyorduk. Daha genciz gezip tozalım, sonra bakarız düşüncesindeydik. 4 yılın sonunda bebek istemeye başladık. Aslında evliliğin başından beri bir korunup bir korunmuyorduk, 1 yıl kadar da denedikten sonra kadın doğumcunun yolunu tuttuk. Sizin durumunuz infertiliteye giriyor cümlesini duyunca başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Ben kendimi hiç öyle değerlendirmemiştim, sadece yeteri kadar denememiştim kendi mantığıma göre. Testlermizi istedi, AMH'ımın ilk değerini hatırlamıyorum ama iyi dedi. Eşimi spermiyograma ikna etmek bile 1.5 ayımı aldı. Sonunda ovulasyon indüksiyonuna başladık. İki kere yaptık. Bize birlikte olacağımız günleri veriyor ama biz stresten ilk tedavide sadece birinde yapabildik. İkincisinde o kadar hormon yükünden sonra bize verilen günlerin hiçbirinde başarılı olamadık maalesef. Sonrasında doktorumuz histerosalpingografi çekelim dedi. Genel anesteziden sonra ölümcül olabilecek bir allerjik reaksiyon gelişti. Eve gidince 16 saat uyudum, yüzüm ve gözlerim şişti. Neyse ki rahim filmi normaldi. Sonrasında aşılamaya başlamaya karar verdi doktorumuz. Yine birsürü hormon aldım, aşılama yapıldı ve doktorum çok yüksek ihtimal görüyorum tutması için dedi. Ama maaleset tutmadı. Her tedavi sonrası adet olmak bir tramvaydı. Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum. Her seferinde ayrı yıkılıyordum, o kadar üzüldüm ve yıprandım ki. En sonunda tüp bebek için başvurmaya ve bu konuda profesyonel birine gitmeye karar verdiK. AMH değerim 1,5 idi. Histeroskopi yapalım dedi kabul ettim. Anestezist yine aynı anestezik ilaçta ısrar etti ve yine allerjik reaksiyon geçirdim. Sonrasında tüp bebek tedavisine başladık. Çok yüklü bir ilaç tedavisi, 2 kocaman poşet ilaçla eve geldim. Enjeksiyondan deli gibi korkan ben artık enjeksiyonları kendime yapabiliyordum. Progestan iğneyi bir tek kalçadan vurduruyordum ve o ilaçtan sonra yerime bile oturamıyordum. Neyse sonunda yumurta toplama zamanı geldi. 18 yumurta toplandı, 13 ü iyi kalitede dediler. 5. günde transfer yapacaklarını söylediler ben de 5. gün embriyoları daha kaliteli olur diye okuduğum için sevindim. Sonra apar topar beni 3. gün çağırdılar embriyolar iyi bugün transfer etmeyi öneriririz diye. Ben de kabul ettim. 2 embriyo transfer ettirdim. En zoru bekleme süresi. Bir taraftan hep pozitif ol diyorlar, bir taraftan da negatif sonuca da kendini hazırlamak zorundasın. Kimsenin anlayabileceği bir psikoloji değil. 5. günde hastaneyi aradım ve hiçbir embriyom yaşamıyordu. İlk ümitsizliğe orada kapıldım. Sürekli bu sitede gezinip kendimde gebelik belirtisi arıyordum. Üstelik çoğu da vardı. Zaten o kadar hormondan sonra kendinizde o belirtileri hissetmeniz çok doğalmış. Transferden 8 gün sonra kanamam oldu. Doktoruma ulaşamadım sekreteri bana sadece hareket etmeden istirahat et dedi. Ertesi gün muayeneye gitmek için tekrar aradım ve yine doktorla konuşamadım, doktor bey istirahat etsin muayeneye gerek yok dendi bana. O moral bozukluğunun içşinde 12. günü sabırla bekledim. Çok pozitif bir şekilde kliniğe gidip kan verdim. 2 saat sonra haber geldi HCG negatifti. Artık daha fazla dayanacak gücüm kalmadığını hissediyordum. Sonrasında ben pes ettim, en az 2 ay yeni tedaviyi ertelemeye karar verdim. Tavsiye üzerine tatile gittik, saldık kendimizi. Birbirimizin yaralarına merhem olmaya çalıştık. Tatil dönüşü adetim 5 gün gecikti. Ama hormonların adet düzenini bozduğunu okumuştum, ona bağladım. Eşimin ısrarıyla gidsip en ucuzundan gebelik testi aldım, 2. çizgi grimsiydi. Ertesi gün daha gelişmiş bir test aldım, anında 2 çizgi pozitifleşti. İnanamadım, hormonların etkisinden diye düşündüm. Sonra hastaneye gittim, HCG verdim. Pozitif çıktı. Hala inanamıyordum, başka hastanınkiyle karışmış olabilir mi? diye soruyordum. Daha 1 ay önce tüp bebek yaptırdım olmadı, bu imkansız diyerek inanmıyordum. Allahım bu nasıl bir mucize. Sonunda keseyi ve kalp atışını da gördük. Dualarınızı bekliyorum, Allah isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. Ben çok zor yollardan geçtim, o yüzden sizinle hikayemi paylaşmak istedim. Sonuna kadar sabredip okuduysanız teşekkür ederim. O yüzden asla umudunuzu yitirmeyin, karşınızda ben ve birçok benzer örnek var. Bunları anne adaylarına moral ve motivasyon olsun diye yazdım, umarım yardımcı olabilmişimdir.
Dilerim tüm tüp bebek mücadelesi veren kadınlar bu güzel mutlu sona ulaşir. Sizin adınıza çok ama çok sevindim sağ salim kucağınıza alın inşallah. Bende tüp bebek mücadelesi veren biri olarak sizi çok iyi anlıyorum. Bende pozitifi gördüm kalp atışı dinlemek için günümü bekliyorum dilerim bende sağ salim kalp atışlarını duyarım.
Ve dilerim sizde bebisinizi kucağınıza sağ salim alırsınız 🤲🧡
 

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
94
35
Dilerim tüm tüp bebek mücadelesi veren kadınlar bu güzel mutlu sona ulaşir. Sizin adınıza çok ama çok sevindim sağ salim kucağınıza alın inşallah. Bende tüp bebek mücadelesi veren biri olarak sizi çok iyi anlıyorum. Bende pozitifi gördüm kalp atışı dinlemek için günümü bekliyorum dilerim bende sağ salim kalp atışlarını duyarım.
Ve dilerim sizde bebisinizi kucağınıza sağ salim alırsınız 🤲🧡
Sizin için çok sevindim, sağlıkla kucağınıza alın inşallah 🙏🏻 İnsan tedavi döneminde olumlu şeyleri duymaya öyle aç oluyor ki, ben de yapabilirim duygusuna kapılıyor okudukça. Yeri geliyor eşler bile bazen tam anlayamıyor bu süreçte yaşadıklarımızı, o yüzden sanal ya da gerçekpaylaşmaktan ben mutluluk duydum bunları benim gibi kadınlarla.
 

Prestij06

Üye
Kayıtlı Üye
16 Mayıs 2020
863
745
Cok guzel anltmssnz uzun uzun..sirf umut olsun diye sagolun..bebegnzi saglikla buyutun insallah..bn doktorunuzun tutumuna cok sasrdm cok takildim. Hangi ilde nerde yaptrdiniz? Ne bu rahatlik cok ılginç geldi bana. 5.gun olsaydi tutar mydi acaba? Bu kismlar aklimi kurcaladi. Tedaviye baslycgm icin herhlde bunlara takldim.. gerci bosuna yaptrcm.gbi..rezervm de cok kotuyms. Cok uzulmem gerekirken nedense duyduklarma uzulemedim de..boyle hikayelerle szlerin adina sevnyorm mutlu oluyorum ben :) 🧿
 

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
94
35
Çok teşekkür ederim. İzmirdeyim. Doktorum İsrail Aruh. İşinde profesyonel ancak iletişimde sıkıntılı. Önemli bir durum olduğunda bile ulaşamadım. O yüzden tavsiye edemem şahsen insan bu dönemde psikolojik olarak da sağlam kalabilmek istiyor. Benim psikolojim öylesine etkilenmişti ki, ben senelerdir uğraşırken herkes hamile kalıyordu, hatta 2. çocuğuna. Tüp bebek başarısızlığından sonra bu tarz şeyleri görüp çok etkilendiğimi fark ettiğim için sosyal medya hesaplarımı kapatmıştım. Hatta yakın çevremde bile hamile olanlarda görüşmek, görmek istemedim yaşayanlar anlar beni. Aslında onlar için seviniyordum, asıl kendime üzülüyordum sebebi oydu. Hamile kaldım hala o süreçlerdeki travmaları atlatabildim diyemem. Belki de hatam hayatımın tek odak noktasını ve varoluş sebebimi bu olarak görmemdi tedavi sürecinde. Bence siz ümitsiz şekilde başlamayın, olumlu düşünün ama hayatınızın tek odak noktasını bu yapmayın. Siz çocuk olmadan da çok değerlisiniz, çocuk olursa da hayatınızda muhteşem bir renk olacak. Sevgiler 🌺
 

Ozzychem

Guru
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
6 Nisan 2009
261
283
37
Sevgili anne adayları,
Ben tüp bebek sürecimde hep bu forumdaydım. Her zaman kendimle benzer şeyler yaşayan kadınların yazdıklarını sessizce okuyarak geçirdim o süreci. Bu konular hassas konular ve sadece yaşayanlar birbirini anlar. Ben yaklaşık 2 yıllık serüvenim, 2 ovulasyon indüksiyonu, 1 aşılama, 1 tüp bebek sonunda doğal yolla hamile kaldım. İşte benim hikayem;
6 yıl önce aşık olarak evlendik, hatta başlarda bebek düşünmüyorduk. Daha genciz gezip tozalım, sonra bakarız düşüncesindeydik. 4 yılın sonunda bebek istemeye başladık. Aslında evliliğin başından beri bir korunup bir korunmuyorduk, 1 yıl kadar da denedikten sonra kadın doğumcunun yolunu tuttuk. Sizin durumunuz infertiliteye giriyor cümlesini duyunca başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Ben kendimi hiç öyle değerlendirmemiştim, sadece yeteri kadar denememiştim kendi mantığıma göre. Testlermizi istedi, AMH'ımın ilk değerini hatırlamıyorum ama iyi dedi. Eşimi spermiyograma ikna etmek bile 1.5 ayımı aldı. Sonunda ovulasyon indüksiyonuna başladık. İki kere yaptık. Bize birlikte olacağımız günleri veriyor ama biz stresten ilk tedavide sadece birinde yapabildik. İkincisinde o kadar hormon yükünden sonra bize verilen günlerin hiçbirinde başarılı olamadık maalesef. Sonrasında doktorumuz histerosalpingografi çekelim dedi. Genel anesteziden sonra ölümcül olabilecek bir allerjik reaksiyon gelişti. Eve gidince 16 saat uyudum, yüzüm ve gözlerim şişti. Neyse ki rahim filmi normaldi. Sonrasında aşılamaya başlamaya karar verdi doktorumuz. Yine birsürü hormon aldım, aşılama yapıldı ve doktorum çok yüksek ihtimal görüyorum tutması için dedi. Ama maaleset tutmadı. Her tedavi sonrası adet olmak bir tramvaydı. Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum. Her seferinde ayrı yıkılıyordum, o kadar üzüldüm ve yıprandım ki. En sonunda tüp bebek için başvurmaya ve bu konuda profesyonel birine gitmeye karar verdiK. AMH değerim 1,5 idi. Histeroskopi yapalım dedi kabul ettim. Anestezist yine aynı anestezik ilaçta ısrar etti ve yine allerjik reaksiyon geçirdim. Sonrasında tüp bebek tedavisine başladık. Çok yüklü bir ilaç tedavisi, 2 kocaman poşet ilaçla eve geldim. Enjeksiyondan deli gibi korkan ben artık enjeksiyonları kendime yapabiliyordum. Progestan iğneyi bir tek kalçadan vurduruyordum ve o ilaçtan sonra yerime bile oturamıyordum. Neyse sonunda yumurta toplama zamanı geldi. 18 yumurta toplandı, 13 ü iyi kalitede dediler. 5. günde transfer yapacaklarını söylediler ben de 5. gün embriyoları daha kaliteli olur diye okuduğum için sevindim. Sonra apar topar beni 3. gün çağırdılar embriyolar iyi bugün transfer etmeyi öneriririz diye. Ben de kabul ettim. 2 embriyo transfer ettirdim. En zoru bekleme süresi. Bir taraftan hep pozitif ol diyorlar, bir taraftan da negatif sonuca da kendini hazırlamak zorundasın. Kimsenin anlayabileceği bir psikoloji değil. 5. günde hastaneyi aradım ve hiçbir embriyom yaşamıyordu. İlk ümitsizliğe orada kapıldım. Sürekli bu sitede gezinip kendimde gebelik belirtisi arıyordum. Üstelik çoğu da vardı. Zaten o kadar hormondan sonra kendinizde o belirtileri hissetmeniz çok doğalmış. Transferden 8 gün sonra kanamam oldu. Doktoruma ulaşamadım sekreteri bana sadece hareket etmeden istirahat et dedi. Ertesi gün muayeneye gitmek için tekrar aradım ve yine doktorla konuşamadım, doktor bey istirahat etsin muayeneye gerek yok dendi bana. O moral bozukluğunun içşinde 12. günü sabırla bekledim. Çok pozitif bir şekilde kliniğe gidip kan verdim. 2 saat sonra haber geldi HCG negatifti. Artık daha fazla dayanacak gücüm kalmadığını hissediyordum. Sonrasında ben pes ettim, en az 2 ay yeni tedaviyi ertelemeye karar verdim. Tavsiye üzerine tatile gittik, saldık kendimizi. Birbirimizin yaralarına merhem olmaya çalıştık. Tatil dönüşü adetim 5 gün gecikti. Ama hormonların adet düzenini bozduğunu okumuştum, ona bağladım. Eşimin ısrarıyla gidsip en ucuzundan gebelik testi aldım, 2. çizgi grimsiydi. Ertesi gün daha gelişmiş bir test aldım, anında 2 çizgi pozitifleşti. İnanamadım, hormonların etkisinden diye düşündüm. Sonra hastaneye gittim, HCG verdim. Pozitif çıktı. Hala inanamıyordum, başka hastanınkiyle karışmış olabilir mi? diye soruyordum. Daha 1 ay önce tüp bebek yaptırdım olmadı, bu imkansız diyerek inanmıyordum. Allahım bu nasıl bir mucize. Sonunda keseyi ve kalp atışını da gördük. Dualarınızı bekliyorum, Allah isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. Ben çok zor yollardan geçtim, o yüzden sizinle hikayemi paylaşmak istedim. Sonuna kadar sabredip okuduysanız teşekkür ederim. O yüzden asla umudunuzu yitirmeyin, karşınızda ben ve birçok benzer örnek var. Bunları anne adaylarına moral ve motivasyon olsun diye yazdım, umarım yardımcı olabilmişimdir.
Ben daha ilk denemem deyim yolun başındayım ama embriyo transferim surekli erteleniyor küçük sebeplerden beklemesi zor ve insan gerçekten çok karmaşık ruh haline giriyor bir pozitif bir negatif yukluyum sürekli hissiyatlarim çok değişken..umarım biz de olumlu sonuçlar alırız aklımızdan çıkartmak gerek ama yok mümkün değil benim için maalesef
 


nirun2259

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
13 Ekim 2020
75
27
35
Sevgili anne adayları,
Ben tüp bebek sürecimde hep bu forumdaydım. Her zaman kendimle benzer şeyler yaşayan kadınların yazdıklarını sessizce okuyarak geçirdim o süreci. Bu konular hassas konular ve sadece yaşayanlar birbirini anlar. Ben yaklaşık 2 yıllık serüvenim, 2 ovulasyon indüksiyonu, 1 aşılama, 1 tüp bebek sonunda doğal yolla hamile kaldım. İşte benim hikayem;
6 yıl önce aşık olarak evlendik, hatta başlarda bebek düşünmüyorduk. Daha genciz gezip tozalım, sonra bakarız düşüncesindeydik. 4 yılın sonunda bebek istemeye başladık. Aslında evliliğin başından beri bir korunup bir korunmuyorduk, 1 yıl kadar da denedikten sonra kadın doğumcunun yolunu tuttuk. Sizin durumunuz infertiliteye giriyor cümlesini duyunca başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Ben kendimi hiç öyle değerlendirmemiştim, sadece yeteri kadar denememiştim kendi mantığıma göre. Testlermizi istedi, AMH'ımın ilk değerini hatırlamıyorum ama iyi dedi. Eşimi spermiyograma ikna etmek bile 1.5 ayımı aldı. Sonunda ovulasyon indüksiyonuna başladık. İki kere yaptık. Bize birlikte olacağımız günleri veriyor ama biz stresten ilk tedavide sadece birinde yapabildik. İkincisinde o kadar hormon yükünden sonra bize verilen günlerin hiçbirinde başarılı olamadık maalesef. Sonrasında doktorumuz histerosalpingografi çekelim dedi. Genel anesteziden sonra ölümcül olabilecek bir allerjik reaksiyon gelişti. Eve gidince 16 saat uyudum, yüzüm ve gözlerim şişti. Neyse ki rahim filmi normaldi. Sonrasında aşılamaya başlamaya karar verdi doktorumuz. Yine birsürü hormon aldım, aşılama yapıldı ve doktorum çok yüksek ihtimal görüyorum tutması için dedi. Ama maaleset tutmadı. Her tedavi sonrası adet olmak bir tramvaydı. Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum. Her seferinde ayrı yıkılıyordum, o kadar üzüldüm ve yıprandım ki. En sonunda tüp bebek için başvurmaya ve bu konuda profesyonel birine gitmeye karar verdiK. AMH değerim 1,5 idi. Histeroskopi yapalım dedi kabul ettim. Anestezist yine aynı anestezik ilaçta ısrar etti ve yine allerjik reaksiyon geçirdim. Sonrasında tüp bebek tedavisine başladık. Çok yüklü bir ilaç tedavisi, 2 kocaman poşet ilaçla eve geldim. Enjeksiyondan deli gibi korkan ben artık enjeksiyonları kendime yapabiliyordum. Progestan iğneyi bir tek kalçadan vurduruyordum ve o ilaçtan sonra yerime bile oturamıyordum. Neyse sonunda yumurta toplama zamanı geldi. 18 yumurta toplandı, 13 ü iyi kalitede dediler. 5. günde transfer yapacaklarını söylediler ben de 5. gün embriyoları daha kaliteli olur diye okuduğum için sevindim. Sonra apar topar beni 3. gün çağırdılar embriyolar iyi bugün transfer etmeyi öneriririz diye. Ben de kabul ettim. 2 embriyo transfer ettirdim. En zoru bekleme süresi. Bir taraftan hep pozitif ol diyorlar, bir taraftan da negatif sonuca da kendini hazırlamak zorundasın. Kimsenin anlayabileceği bir psikoloji değil. 5. günde hastaneyi aradım ve hiçbir embriyom yaşamıyordu. İlk ümitsizliğe orada kapıldım. Sürekli bu sitede gezinip kendimde gebelik belirtisi arıyordum. Üstelik çoğu da vardı. Zaten o kadar hormondan sonra kendinizde o belirtileri hissetmeniz çok doğalmış. Transferden 8 gün sonra kanamam oldu. Doktoruma ulaşamadım sekreteri bana sadece hareket etmeden istirahat et dedi. Ertesi gün muayeneye gitmek için tekrar aradım ve yine doktorla konuşamadım, doktor bey istirahat etsin muayeneye gerek yok dendi bana. O moral bozukluğunun içşinde 12. günü sabırla bekledim. Çok pozitif bir şekilde kliniğe gidip kan verdim. 2 saat sonra haber geldi HCG negatifti. Artık daha fazla dayanacak gücüm kalmadığını hissediyordum. Sonrasında ben pes ettim, en az 2 ay yeni tedaviyi ertelemeye karar verdim. Tavsiye üzerine tatile gittik, saldık kendimizi. Birbirimizin yaralarına merhem olmaya çalıştık. Tatil dönüşü adetim 5 gün gecikti. Ama hormonların adet düzenini bozduğunu okumuştum, ona bağladım. Eşimin ısrarıyla gidsip en ucuzundan gebelik testi aldım, 2. çizgi grimsiydi. Ertesi gün daha gelişmiş bir test aldım, anında 2 çizgi pozitifleşti. İnanamadım, hormonların etkisinden diye düşündüm. Sonra hastaneye gittim, HCG verdim. Pozitif çıktı. Hala inanamıyordum, başka hastanınkiyle karışmış olabilir mi? diye soruyordum. Daha 1 ay önce tüp bebek yaptırdım olmadı, bu imkansız diyerek inanmıyordum. Allahım bu nasıl bir mucize. Sonunda keseyi ve kalp atışını da gördük. Dualarınızı bekliyorum, Allah isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. Ben çok zor yollardan geçtim, o yüzden sizinle hikayemi paylaşmak istedim. Sonuna kadar sabredip okuduysanız teşekkür ederim. O yüzden asla umudunuzu yitirmeyin, karşınızda ben ve birçok benzer örnek var. Bunları anne adaylarına moral ve motivasyon olsun diye yazdım, umarım yardımcı olabilmişimdir.
Merhaba bende tam moral olsun diye yazı arıyordum dün bende tüp bebek sonuçum negatif eşimde sperm değerleri düşük benimde sol tüp sadece açık bende bıraktım akışına açıkcası doğal yolla olacağı varsa olsun o kadar çok iğne yedikdi heryerim mosmor şuan teşekkürler
 

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
94
35
Merhaba bende tam moral olsun diye yazı arıyordum dün bende tüp bebek sonuçum negatif eşimde sperm değerleri düşük benimde sol tüp sadece açık bende bıraktım akışına açıkcası doğal yolla olacağı varsa olsun o kadar çok iğne yedikdi heryerim mosmor şuan teşekkürler
Merhaba. Birkaç ay dinlenip, güç toplayıp, yumurta kalitesini arttırıcı tedaviler ile birlikte kendinizi hazır hissedince yeniden denersiniz 🦋 Ben o bir aylık dönemde proxywoman, omega3, e vitamini gibi destekler başlamıştım.
 

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
94
35
Ben daha ilk denemem deyim yolun başındayım ama embriyo transferim surekli erteleniyor küçük sebeplerden beklemesi zor ve insan gerçekten çok karmaşık ruh haline giriyor bir pozitif bir negatif yukluyum sürekli hissiyatlarim çok değişken..umarım biz de olumlu sonuçlar alırız aklımızdan çıkartmak gerek ama yok mümkün değil benim için maalesef
İnsanın bırakın aklından çıkarmayı tek düşündüğü o oluyor. Bu dönemde tüm dünyamız çocuk sahibi olma süreci etrafında dönüyor. İnsanlar strese girme dedikçe sinir oluyor daha da strese giriyordum ben. Bütün duygularınızı ve süreci akışına bırakın. Dediğiniz gibi yolun başındasınız. Her denemede ihtimal daha çok artıyor, öyle düşünün 🍀 her bebişin uygun bir zamanı var, o zamanı bekliyor
 

Ozzychem

Guru
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
6 Nisan 2009
261
283
37
İnsanın bırakın aklından çıkarmayı tek düşündüğü o oluyor. Bu dönemde tüm dünyamız çocuk sahibi olma süreci etrafında dönüyor. İnsanlar strese girme dedikçe sinir oluyor daha da strese giriyordum ben. Bütün duygularınızı ve süreci akışına bırakın. Dediğiniz gibi yolun başındasınız. Her denemede ihtimal daha çok artıyor, öyle düşünün 🍀 her bebişin uygun bir zamanı var, o zamanı bekliyor
Cevabınız için çok teşekkürler.cok haklisiniz zaten sen kendini rahat bırakmaz San olmaz dedikçe herkes kendimi rahat birakamadigim için olmayacak diye kendime kızıp daha da geriliyorum kısır döngü gibi 🙄 dediğiniz gibi herşeyin bir vakti bir de her işin bir hayrı var..sizin pozitif oldu mu? Hangi asamadasiniz
 


hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
94
35
Cevabınız için çok teşekkürler.cok haklisiniz zaten sen kendini rahat bırakmaz San olmaz dedikçe herkes kendimi rahat birakamadigim için olmayacak diye kendime kızıp daha da geriliyorum kısır döngü gibi 🙄 dediğiniz gibi herşeyin bir vakti bir de her işin bir hayrı var..sizin pozitif oldu mu? Hangi asamadasiniz
Ben tüp bebek olmadı ama doğal yolla hamile kaldım sonradan. Şimdilik her şey yolunda gidiyor çok şükür
 

Ozzychem

Guru
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
6 Nisan 2009
261
283
37
Ben tüp bebek olmadı ama doğal yolla hamile kaldım sonradan. Şimdilik her şey yolunda gidiyor çok şükür
Maşallah herşey kolayca keyifle ilerlesin inşallah.ben de şuan kan sonuclarimi bekliyorum düzgün çıkarsa dondurulmuş transfer için hazırlığa başlayacağız bakalım.olacagi varsa oluyor çok haklısınız merkeze bunu koymamak lazım zor da olsa
 


Togepiii

Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2019
1
9
Sevgili anne adayları,
Ben tüp bebek sürecimde hep bu forumdaydım. Her zaman kendimle benzer şeyler yaşayan kadınların yazdıklarını sessizce okuyarak geçirdim o süreci. Bu konular hassas konular ve sadece yaşayanlar birbirini anlar. Ben yaklaşık 2 yıllık serüvenim, 2 ovulasyon indüksiyonu, 1 aşılama, 1 tüp bebek sonunda doğal yolla hamile kaldım. İşte benim hikayem;
6 yıl önce aşık olarak evlendik, hatta başlarda bebek düşünmüyorduk. Daha genciz gezip tozalım, sonra bakarız düşüncesindeydik. 4 yılın sonunda bebek istemeye başladık. Aslında evliliğin başından beri bir korunup bir korunmuyorduk, 1 yıl kadar da denedikten sonra kadın doğumcunun yolunu tuttuk. Sizin durumunuz infertiliteye giriyor cümlesini duyunca başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Ben kendimi hiç öyle değerlendirmemiştim, sadece yeteri kadar denememiştim kendi mantığıma göre. Testlermizi istedi, AMH'ımın ilk değerini hatırlamıyorum ama iyi dedi. Eşimi spermiyograma ikna etmek bile 1.5 ayımı aldı. Sonunda ovulasyon indüksiyonuna başladık. İki kere yaptık. Bize birlikte olacağımız günleri veriyor ama biz stresten ilk tedavide sadece birinde yapabildik. İkincisinde o kadar hormon yükünden sonra bize verilen günlerin hiçbirinde başarılı olamadık maalesef. Sonrasında doktorumuz histerosalpingografi çekelim dedi. Genel anesteziden sonra ölümcül olabilecek bir allerjik reaksiyon gelişti. Eve gidince 16 saat uyudum, yüzüm ve gözlerim şişti. Neyse ki rahim filmi normaldi. Sonrasında aşılamaya başlamaya karar verdi doktorumuz. Yine birsürü hormon aldım, aşılama yapıldı ve doktorum çok yüksek ihtimal görüyorum tutması için dedi. Ama maaleset tutmadı. Her tedavi sonrası adet olmak bir tramvaydı. Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum. Her seferinde ayrı yıkılıyordum, o kadar üzüldüm ve yıprandım ki. En sonunda tüp bebek için başvurmaya ve bu konuda profesyonel birine gitmeye karar verdiK. AMH değerim 1,5 idi. Histeroskopi yapalım dedi kabul ettim. Anestezist yine aynı anestezik ilaçta ısrar etti ve yine allerjik reaksiyon geçirdim. Sonrasında tüp bebek tedavisine başladık. Çok yüklü bir ilaç tedavisi, 2 kocaman poşet ilaçla eve geldim. Enjeksiyondan deli gibi korkan ben artık enjeksiyonları kendime yapabiliyordum. Progestan iğneyi bir tek kalçadan vurduruyordum ve o ilaçtan sonra yerime bile oturamıyordum. Neyse sonunda yumurta toplama zamanı geldi. 18 yumurta toplandı, 13 ü iyi kalitede dediler. 5. günde transfer yapacaklarını söylediler ben de 5. gün embriyoları daha kaliteli olur diye okuduğum için sevindim. Sonra apar topar beni 3. gün çağırdılar embriyolar iyi bugün transfer etmeyi öneriririz diye. Ben de kabul ettim. 2 embriyo transfer ettirdim. En zoru bekleme süresi. Bir taraftan hep pozitif ol diyorlar, bir taraftan da negatif sonuca da kendini hazırlamak zorundasın. Kimsenin anlayabileceği bir psikoloji değil. 5. günde hastaneyi aradım ve hiçbir embriyom yaşamıyordu. İlk ümitsizliğe orada kapıldım. Sürekli bu sitede gezinip kendimde gebelik belirtisi arıyordum. Üstelik çoğu da vardı. Zaten o kadar hormondan sonra kendinizde o belirtileri hissetmeniz çok doğalmış. Transferden 8 gün sonra kanamam oldu. Doktoruma ulaşamadım sekreteri bana sadece hareket etmeden istirahat et dedi. Ertesi gün muayeneye gitmek için tekrar aradım ve yine doktorla konuşamadım, doktor bey istirahat etsin muayeneye gerek yok dendi bana. O moral bozukluğunun içşinde 12. günü sabırla bekledim. Çok pozitif bir şekilde kliniğe gidip kan verdim. 2 saat sonra haber geldi HCG negatifti. Artık daha fazla dayanacak gücüm kalmadığını hissediyordum. Sonrasında ben pes ettim, en az 2 ay yeni tedaviyi ertelemeye karar verdim. Tavsiye üzerine tatile gittik, saldık kendimizi. Birbirimizin yaralarına merhem olmaya çalıştık. Tatil dönüşü adetim 5 gün gecikti. Ama hormonların adet düzenini bozduğunu okumuştum, ona bağladım. Eşimin ısrarıyla gidsip en ucuzundan gebelik testi aldım, 2. çizgi grimsiydi. Ertesi gün daha gelişmiş bir test aldım, anında 2 çizgi pozitifleşti. İnanamadım, hormonların etkisinden diye düşündüm. Sonra hastaneye gittim, HCG verdim. Pozitif çıktı. Hala inanamıyordum, başka hastanınkiyle karışmış olabilir mi? diye soruyordum. Daha 1 ay önce tüp bebek yaptırdım olmadı, bu imkansız diyerek inanmıyordum. Allahım bu nasıl bir mucize. Sonunda keseyi ve kalp atışını da gördük. Dualarınızı bekliyorum, Allah isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. Ben çok zor yollardan geçtim, o yüzden sizinle hikayemi paylaşmak istedim. Sonuna kadar sabredip okuduysanız teşekkür ederim. O yüzden asla umudunuzu yitirmeyin, karşınızda ben ve birçok benzer örnek var. Bunları anne adaylarına moral ve motivasyon olsun diye yazdım, umarım yardımcı olabilmişimdir.

Bir gün böyle motive edici bir şeyler yazabilmeyi hayal ediyordum. Martta negatif tüp bebek denememiz oldu. Negatifi duyduktan sonra hayatımız çok olumsuz seyretti. Zaten korona da araya girince biz de ara verdik. Sonra bu ay tekrar başladık tedaviye. Havuz yöntemini deneyelim dedik. Dün Opu’da 2 yumurta toplandı ama boş çıktı. Üzülemedik mi desem artık üzülmedik mi bilmiyorum. Bende amh düşüklüğü var eşimde de sayı düşük. Bütün bu olumsuzlulara rağmen içimde hiç kötü his yok. Ama üzüntülerime elbette engel olamıyorum. Ben de sizin ve diğer tüm tüp bebek anneleri gibi aşırı hassasım. Gelgitli ruh hali çok yorucu tıpkı tüp bebek süreci gibi. Hepimizin hakkında hayırlısı... Allah’tan asla umut kesmiyoruz. Dualarım hepimizle. Size de bu yazınızdan dolayı teşekkür ederim. Evladınızla sağlıklı, huzurlu ve mutlu çok güzel bir ömrünüz olsun inşallah. 🌸
 

yassimin

Sonsuz şükürler olsun Rabb ime :)
Kayıtlı Üye
24 Haziran 2014
2.581
3.532
ben ümidimi kaybettim artık,4,5 yıldır ugrasıyorum 6 kere histeroskopi oldum bir kere tüp bebek yaptırdım tuttu ama 8 kaftalık düştü,8 tane embriyom var ama ne zaman trensfer yaptırmaya kalksam sorun cıkıyor şimdide yumurtada kist cıktı doktor patlamasını bekleyecegizdedi kim bilir ne zaman patlar,zaten pco hastasıyım iyi ce inancım gitti artık:KK43:
Ümit kaybrtmeyin lütfen.
8 sene uğraştım gitmediğim dr kalmadı sayısını hatırlamıyorum. Yumurta takibi, klomen tedavisi, rahim filmleri, onlarca kan tahlili, 1 histeroskopi, 10.hafta kalbi duran bir normal yollu gebelik, 3 başarısız tüp bebek denemesi, dr muayeneleri, iğneler, ilaçlar. Süreçteki psikolojik sorunlar insanların kötü sözleri hatta alay etmelerine bile maruz kaldım.
Sonuç 4. Denemede mucizem şimdi yanımda bin şükür

Rabb im isteyen, uğraşan dua eden herkese tattırsın inşallah.
En sancılı anlarımda bile böyle dua ettim.

Bizi ancak biz anlarız. Bazen bebeğime bakıyorum gözlerimden yaşlar süzülüyor yaşadıklarımı düşününce ve hala inanmıyorum.

Bu size de olabilir inanın...

Ama hayaller gerçek oluyormuş sonsuz şükürler olsun Rabb ime 🤲😌💗
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 120 gün geçti.

Karamela3

Üye
Kayıtlı Üye
20 Şubat 2020
213
58
30
Merhaba. Birkaç ay dinlenip, güç toplayıp, yumurta kalitesini arttırıcı tedaviler ile birlikte kendinizi hazır hissedince yeniden denersiniz 🦋 Ben o bir aylık dönemde proxywoman, omega3, e vitamini gibi destekler başlamıştım.
Doktor mu tasfiye etti acaba bende vitamin kullanmak istiyorum ama emin olamadım