Özür dilerim haklısın. Çok doğru bir noktaya değindin aslında. Neden yurtdışına gittiğinde bu yaşandı? Hayatında verdiği en radikal karar olabilir. Kırılma noktaları yaşanıyor bu kararları verirken ve verdikten sonra ve muazzam acılar çekiyoruz aslında. Kendimden baz alarak konuşmak istiyorum belki ben de kendini görürsün ya da başkası. Ben Türkiye’de yaşarken hayatın olağan akışına o kadar kendimi kaptırmıştım ki iş güç sevgili günlük uğraşlar bir şeyleri bilinçsiz içimde hissetsem de günlük mutluluklarla yetinen ama içten acı çeken biri olduğumu hissediyordum. Sonra yansıttım bu ülkeden gitmem lazım sorun burada herkes mutsuz vesaire kurtulurum sandım. Tabi kolay geliyor zaten tatile falan gidiyorum yurtdışına hani özgüvenim var sanıyorum. Kendi karakter güçlerime de güveniyorum sanıyordum. Yaparım ederim falan filan.. ama yas kayıp her zaman yaşıyoruz bu yaşımıza kadar çevremizle kendimizle nesnelerimizle kurduğumuz ilişki birden bitiyor bambaşka bir çevreye doğaya ait olmaya çalışıyor yeni bir benlik oluşuyor. Ne eski sensin ne yeni sen olabilecek gücün ve sabrın kalıyor. Aslında çok şey anlatırım bu konular üzerine o kadar ki düşünmek benim yeni işim oldu. Beni düşündürttüğün için ayrıca teşekkür ederim yine. Yani demme o ki kayıb ve yas ile beraber eski kimliğimizle veda etmek krize sebep oluyor çünkü belki o rutinler içinde de biraz da olsa mutluydu düşünmüyordu. Örneğin anne karnından çıktığımızda ağlıyoruz , ilk evden ayrılışımızda ağlıyoruz. Kına yakılırken ağlarız anne olduğunda bir tandan da depresyona girersin. Eski sene veda ediyorsun o da bilinçli ya da bilinçsiz tüm bu değişimlerin yasını tutuyoruz. Yeni bir Bebek gibi büyümek Zorunda kalıyoruz ne eskisi ile aynı, Ne de ondan farklı. Hayatımda verdiğim her karar beni kim olduğumu sorgulatıyor ama genellikle hep acı ile birlikte
Bu arada kimlik krizini her zaman yaşıyoruz bazılarını tolere edebiliyor bazılarını edemiyoruz. Dağınık yazdım kusura bakma! Umarım sen bu denli bir kriz yaşamazsın çünkü depresyonla beraber geliyor libidon yok oluyor
